नारदः रुक्मण्यस्य गृहं प्राप यत्र कृष्णः उपविष्टः आसीत्
स ऋषिपादान् स्पृशत् ॥२३०२॥
स्वय्या
(यदा) नारदः परं गृहं गतः, (ततः) तत्रापि कृष्णं दृष्टवान्।
श्रीकृष्णः नारदं द्वितीयं गृहं प्रविशन्तं दृष्ट्वा सः अपि गृहस्य अन्तः गतः, यत्र मुनिः प्रीत्या उक्तवान्।
“हे कृष्ण ! अहं त्वां गृहे सर्वदिशः पश्यामि
” नारदः वस्तुतः कृष्णं भगवान्-देवं मन्यते स्म ।२३०३ ।
क्वचित् कृष्णः गायन् दृश्यते क्वचित् च क्रीडन् स्वस्य विना धारयति तत् हस्ते
क्वचित् मद्यं पिबन् क्वचित् बालकैः सह स्नेहं क्रीडन् दृश्यते
क्वचित् मल्लैः सह युध्यति क्वचित् हस्तेन गदां परिभ्रमति
एवं कृष्णः अस्मिन् अद्भुते नाटके निरतः, अस्य नाटकस्य रहस्यं कोऽपि न अवगच्छति।2304।
दोहरा
तादृशानि पात्राणि दृष्ट्वा नारदः श्रीकृष्णस्य पादयोः पतितः।
एवं ऋषिः भगवतः अद्भुतं आचरणं दृष्ट्वा पादयोः आलम्ब्य ततः सर्वलोकस्य दृश्यं द्रष्टुं प्रस्थितवान्।2305।
अधुना जरासन्धवधस्य वर्णनम् आरभ्यते
स्वय्या
ध्यानसमये उत्थाय कृष्णः भगवते समाहितः |
ततः सूर्योदये जलं दत्त्वा सन्ध्यादिकं कृत्वा मन्त्रपाठं नियमितरूपेण च ।
सप्तशती ( दुर्गादेव्याः सम्मानार्थं सप्तशतपद्यकविः) पठितवान् ।
साधु यदि कृष्णः नियमितं नित्यकर्म न करोति तर्हि कः अन्यः तथैव करिष्यति?2306।
कृष्णः स्नात्वा सुवस्त्रधारणं कृत्वा बहिः आगत्य (ततः) वस्त्रं गन्धं करोति।
कृष्णः स्नानं कृत्वा सुगन्धादिकं कृत्वा वस्त्रं धारयित्वा बहिः आगत्य स्वस्य सिंहासने उपविश्य न्यायादिकं सुन्दरं प्रदाति
सुखदेवस्य पिता नन्दलालस्य पुत्रं श्रीकृष्णं शास्त्रस्य व्याख्यां श्रोतुं प्रेरयन् अतीव सुन्दरं प्रीणयति स्म
तावद् एकस्मिन् दिने आगमनसमये एकेन दूतः यदब्रवीत् तत् कविः कथयति।2307।