ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 530


ਨਾਰਦ ਰੁਕਮਿਨਿ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥਮ ਗ੍ਰਿਹ ਮੈ ਪਹੁਚਿਓ ਆਇ ॥
naarad rukamin ke pritham grih mai pahuchio aae |

ನಾರದನು ಕೃಷ್ಣನು ಕುಳಿತಿದ್ದ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು

ਜਹਾ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬੈਠੋ ਹੁਤੋ ਉਠਿ ਲਾਗੋ ਰਿਖਿ ਪਾਇ ॥੨੩੦੨॥
jahaa kaanrah baittho huto utth laago rikh paae |2302|

ಋಷಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು.೨೩೦೨.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਦੂਸਰੇ ਮੰਦਿਰ ਭੀਤਰ ਨਾਰਦ ਜਾਤ ਭਯੋ ਤਿਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
doosare mandir bheetar naarad jaat bhayo tihi sayaam nihaariyo |

(ಆಗ) ನಾರದನು ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋದನು, (ಆಗ) ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡನು.

ਅਉਰ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ਰਿਖਿ ਆਨੰਦ ਹ੍ਵੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
aaur gayo grih sayaam tabai rikh aanand hvai ih bhaat uchaariyo |

ನಾರದನು ಎರಡನೇ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ਪੇਖਿ ਭਯੋ ਸਭ ਹੂ ਗ੍ਰਿਹ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁ ਯੌ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਧਾਰਿਯੋ ॥
pekh bhayo sabh hoo grih sayaam su yau kab sayaameh granth sudhaariyo |

“ಓ ಕೃಷ್ಣಾ! ನಾನು ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੋ ਮਨ ਮੈ ਮੁਨਿ ਈਸ ਸਹੀ ਕਰਿ ਕੈ ਜਗਦੀਸ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੨੩੦੩॥
kaanrah joo ko man mai mun ees sahee kar kai jagadees bichaariyo |2303|

"ನಾರದನು, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಭಗವಂತ-ದೇವರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದನು.2303.

ਭਾਤਿ ਕਹੂ ਕਹੂ ਗਾਵਤ ਹੈ ਕਹੂ ਹਾਥਿ ਲੀਏ ਪ੍ਰਭੁ ਬੀਨ ਬਜਾਵੈ ॥
bhaat kahoo kahoo gaavat hai kahoo haath lee prabh been bajaavai |

ಕೆಲವೆಡೆ ಕೃಷ್ಣನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೋ ತನ್ನ ವಿನ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಆಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು

ਪੀਵਤ ਹੈ ਸੁ ਕਹੂ ਮਦਰਾ ਅਉ ਕਹੂ ਲਰਕਾਨ ਕੋ ਲਾਡ ਲਡਾਵੈ ॥
peevat hai su kahoo madaraa aau kahoo larakaan ko laadd laddaavai |

ಕೆಲವೆಡೆ ವೈನ್‌ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೋ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು

ਜੁਧੁ ਕਰੈ ਕਹੂ ਮਲਨ ਸੋ ਕਹੂ ਨੰਦਗ ਹਾਥਿ ਲੀਏ ਚਮਕਾਵੈ ॥
judh karai kahoo malan so kahoo nandag haath lee chamakaavai |

ಕೆಲವೆಡೆ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳ ಜೊತೆ ಕಾದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಕೈಯಿಂದ ಗದೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ

ਇਉ ਹਰਿ ਕੇਲ ਕਰੈ ਤਿਹ ਠਾ ਜਿਹ ਕਉਤੁਕ ਕੋ ਕੋਊ ਪਾਰ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨੩੦੪॥
eiau har kel karai tih tthaa jih kautuk ko koaoo paar na paavai |2304|

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಅದ್ಭುತ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ, ಈ ನಾಟಕದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.2304.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਯੌ ਰਿਖਿ ਦੇਖਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਹਰਿ ਚਰਨ ਰਹਿਯੋ ਲਪਟਾਇ ॥
yau rikh dekh charitr har charan rahiyo lapattaae |

ಅಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ਚਲਤ ਭਯੋ ਸਭ ਜਗਤ ਕੋ ਕਉਤਕ ਦੇਖੋ ਜਾਇ ॥੨੩੦੫॥
chalat bhayo sabh jagat ko kautak dekho jaae |2305|

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಋಷಿಯು ಭಗವಂತನ ಅದ್ಭುತ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ನೋಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.2305.

ਅਥ ਜਰਾਸੰਧਿ ਬਧ ਕਥਨੰ ॥
ath jaraasandh badh kathanan |

ಈಗ ಜರಾಸಂಧನ ಹತ್ಯೆಯ ವಿವರಣೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਬ੍ਰਹਮ ਮਹੂਰਤ ਸ੍ਯਾਮ ਉਠੈ ਉਠਿ ਨ੍ਰਹਾਇ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਧਿਆਨ ਧਰੈ ॥
braham mahoorat sayaam utthai utth nrahaae hridai har dhiaan dharai |

ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಕೃಷ್ಣನು ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದನು

ਫਿਰਿ ਸੰਧਯਹਿ ਕੈ ਰਵਿ ਹੋਤ ਉਦੈ ਸੁ ਜਲਾਜੁਲਿ ਦੈ ਅਰੁ ਮੰਤ੍ਰ ਰਰੈ ॥
fir sandhayeh kai rav hot udai su jalaajul dai ar mantr rarai |

ನಂತರ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಾಗ, ಅವರು ನೀರನ್ನು (ಸೂರ್ಯನಿಗೆ) ಅರ್ಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು ಅವರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ದಿನಚರಿಯಂತೆ,

ਫਿਰਿ ਪਾਠ ਕਰੈ ਸਤਸੈਇ ਸਲੋਕ ਕੋ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਤਾਪ੍ਰਤਿ ਪੈ ਨ ਟਰੈ ॥
fir paatth karai satasaie salok ko sayaam nitaaprat pai na ttarai |

ಅವರು ಸಪ್ತಶತಿ (ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ಗೌರವಾರ್ಥ ಏಳುನೂರು ಚರಣಗಳ ಕವಿ) ಓದಿದರು.

ਤਬ ਕਰਮ ਨ ਕਉਨ ਕਰੈ ਜਗ ਮੈ ਜਬ ਆਪਨ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕਰਮ ਕਰੈ ॥੨੩੦੬॥
tab karam na kaun karai jag mai jab aapan sayaam joo karam karai |2306|

ಸರಿ, ಕೃಷ್ಣನು ನಿತ್ಯದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾರು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?2306.

ਨ੍ਰਹਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਲਾਇ ਸੁਗੰਧ ਭਲੇ ਪਟ ਧਾਰ ਕੈ ਬਾਹਰ ਆਵੈ ॥
nrahaae kai sayaam joo laae sugandh bhale patt dhaar kai baahar aavai |

ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು (ನಂತರ) ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ਆਇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਊਪਰ ਬੈਠ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਨਿਆਉ ਕਰਾਵੈ ॥
aae singhaasan aoopar baitth kai sayaam bhalee bidh niaau karaavai |

ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರ ಹೊರಬಂದು ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ਅਉ ਸੁਖਦੇਵ ਕੋ ਤਾਤ ਭਲਾ ਸੁ ਕਥਾ ਕਰਿ ਸ੍ਰੀ ਨੰਦ ਲਾਲ ਰਿਝਾਵੈ ॥
aau sukhadev ko taat bhalaa su kathaa kar sree nand laal rijhaavai |

ಸುಖದೇವನ ತಂದೆಯು ನಂದಲಾಲನ ಮಗನಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ਤਉ ਲਗਿ ਆਇ ਕਹੀ ਬਤੀਆ ਇਕ ਸੋ ਮੁਖ ਤੇ ਕਬਿ ਭਾਖ ਸੁਨਾਵੈ ॥੨੩੦੭॥
tau lag aae kahee bateea ik so mukh te kab bhaakh sunaavai |2307|

ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದನೋ ಅದನ್ನು ಕವಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.2307.