ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 690


ਏਕ ਜਾਰ ਸੁਨਾ ਨਯੋ ਤਿਹ ਡਾਰੀਐ ਅਬਿਚਾਰ ॥
ek jaar sunaa nayo tih ddaareeai abichaar |

ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ಬಲೆ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ, ಯೋಚಿಸದೆ ಹುಡುಕಬೇಕು.

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੋ ਤੁਮੈ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਵਤਾਰ ॥੧੪੦॥
sat baat kaho tumai sun raaj raaj vataar |140|

“ಈಗ, ಓ ರಾಜ! ತಕ್ಷಣವೇ ಇನ್ನೊಂದು ಬಲೆಯನ್ನು ಎಸೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಇದು ಏಕೈಕ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ”140.

ਗਿਆਨ ਨਾਮੁ ਸੁਨਾ ਹਮੋ ਤਿਹ ਜਾਰ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਇ ॥
giaan naam sunaa hamo tih jaar ko nrip raae |

ಓ ರಾಜನ್! ಆ ಬಲೆಯ ಹೆಸರು ‘ಜ್ಞಾನ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ਤਉਨ ਤਾ ਮੈ ਡਾਰਿ ਕੈ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥
taun taa mai ddaar kai mun raaj lehu gahaae |

“ಓ ರಾಜ! ಜ್ಞಾನದ ಜಾಲದ ಹೆಸರನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ, ಅದನ್ನು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ

ਯੌ ਨ ਹਾਥਿ ਪਰੇ ਮੁਨੀਸੁਰ ਬੀਤ ਹੈ ਬਹੁ ਬਰਖ ॥
yau na haath pare muneesur beet hai bahu barakh |

“ಋಷಿಯು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಳತೆಯಿಂದ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੌ ਤੁਮੈ ਸੁਨ ਲੀਜੀਐ ਭਰਤਰਖ ॥੧੪੧॥
sat baat kahau tumai sun leejeeai bharatarakh |141|

ಓ ರಕ್ಷಕನೇ! ಅದನ್ನು ಕೇಳು, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ”141.

ਯੌ ਨ ਪਾਨਿ ਪਰੇ ਮੁਨਾਬਰ ਹੋਹਿਾਂ ਕੋਟਿ ਉਪਾਇ ॥
yau na paan pare munaabar hohiaan kott upaae |

"ಇದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನೀವು ಹಲವಾರು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ನೀವು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ਡਾਰ ਕੇ ਤੁਮ ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਸੁ ਤਾਸੁ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥
ddaar ke tum gayaan jaar su taas lehu gahaae |

"ಜ್ಞಾನದ ಬಲೆ ಎಸೆದು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ"

ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਜਬੈ ਨ੍ਰਿਪੰਬਰ ਡਾਰ੍ਯੋ ਤਿਹ ਬੀਚ ॥
gayaan jaar jabai nripanbar ddaarayo tih beech |

ಮಹಾರಾಜನು (ಪರಸನಾಥ) ಅವನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಜಾಲವನ್ನು ಹಾಕಿದಾಗ.

ਤਉਨ ਜਾਰ ਗਹੋ ਮੁਨਾਬਰ ਜਾਨੁ ਦੂਜ ਦਧੀਚ ॥੧੪੨॥
taun jaar gaho munaabar jaan dooj dadheech |142|

ರಾಜನು ಜ್ಞಾನದ ಬಲೆಯನ್ನು ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಎಸೆದಾಗ ಆ ಬಲೆ ಅವನನ್ನು ಎರಡನೇ ದಧೀಚನಂತೆ ಹಿಡಿದಿತ್ತು.೧೪೨.

ਮਛ ਸਹਿਤ ਮਛਿੰਦ੍ਰ ਜੋਗੀ ਬਧਿ ਜਾਰ ਮਝਾਰ ॥
machh sahit machhindr jogee badh jaar majhaar |

ಮಚೀಂದ್ರ ಜೋಗಿಯನ್ನು ಮೀನಿನೊಂದಿಗೆ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು.

ਮਛ ਲੋਕ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਸਬ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ਬਿਸੰਭਾਰ ॥
machh lok bilok kai sab hvai ge bisanbhaar |

ಯೋಗಿ ಮತ್ಸ್ಯೇಂದ್ರನು ಮೀನಿನ ಜೊತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದನು, ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತವಾದವು.

ਦ੍ਵੈ ਮਹੂਰਤ ਬਿਤੀ ਜਬੈ ਸੁਧਿ ਪਾਇ ਕੈ ਕਛੁ ਅੰਗਿ ॥
dvai mahoorat bitee jabai sudh paae kai kachh ang |

ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಅಂಗೀಕಾರದ ನಂತರ, ಕೆಲವು ದೇಹಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ,

ਭੂਪ ਦ੍ਵਾਰ ਗਏ ਸਭੈ ਭਟ ਬਾਧਿ ਅਸਤ੍ਰ ਉਤੰਗ ॥੧੪੩॥
bhoop dvaar ge sabhai bhatt baadh asatr utang |143|

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ಸ್ವಲ್ಪ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜನ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.143.

ਮਛ ਉਦਰ ਲਗੇ ਸੁ ਚੀਰਨ ਕਿਉਹੂੰ ਨ ਚੀਰਾ ਜਾਇ ॥
machh udar lage su cheeran kiauhoon na cheeraa jaae |

ಅವರು ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ

ਹਾਰਿ ਹਾਰਿ ਪਰੈ ਜਬੈ ਤਬ ਪੂਛ ਮਿਤ੍ਰ ਬੁਲਾਇ ॥
haar haar parai jabai tab poochh mitr bulaae |

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದಾಗ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕರೆದು ಕೇಳಿದನು:

ਅਉਰ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੀਐ ਉਪਚਾਰ ਤਾਕਰ ਆਜ ॥
aaur kaun bichaareeai upachaar taakar aaj |

(ಅದನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಲು) ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಇತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು (ಪರಿಹಾರ) ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು,

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜਾ ਤੇ ਪਰੈ ਮੁਨੀਸ੍ਵਰ ਸਰੇ ਹਮਰੋ ਕਾਜੁ ॥੧੪੪॥
drisatt jaa te parai muneesvar sare hamaro kaaj |144|

"ಈಗ ಯಾವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಬಹುದು." 144.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਮਛ ਪੇਟ ਕਿਹੂੰ ਨ ਫਟੇ ਸਬ ਕਰ ਹਟੇ ਉਪਾਇ ॥
machh pett kihoon na fatte sab kar hatte upaae |

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದರು, ಆದರೆ ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ,

ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਰੂ ਤਿਨ ਕੋ ਹੁਤੋ ਪੂਛਾ ਤਹਿ ਬਨਾਇ ॥੧੪੫॥
gayaan guroo tin ko huto poochhaa teh banaae |145|

ಆಗ ರಾಜನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು- ಗುರು.145.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
tottak chhand |

ಟೋಟಕ್ ಚರಣ

ਭਟ ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਸਬ ਗਰਬ ॥
bhatt tayaag kai sab garab |

ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು, ತಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೊರೆದರು,

ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਬੋਲੋ ਸਰਬ ॥
nrip teer bolo sarab |

ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿ,

ਨ੍ਰਿਪ ਪੂਛੀਐ ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ॥
nrip poochheeai gur gayaan |

“ಓ ರಾಜ! ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿ - ಗುರು

ਕਹਿ ਦੇਇ ਤੋਹਿ ਬਿਧਾਨ ॥੧੪੬॥
keh dee tohi bidhaan |146|

ಅವನು ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ”೧೪೬.

ਬਿਧਿ ਪੂਰਿ ਕੈ ਸੁਭ ਚਾਰ ॥
bidh poor kai subh chaar |

ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ

ਅਰੁ ਗ੍ਯਾਨ ਰੀਤਿ ਬਿਚਾਰਿ ॥
ar gayaan reet bichaar |

ರಾಜನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು:

ਗੁਰ ਭਾਖੀਐ ਮੁਹਿ ਭੇਵ ॥
gur bhaakheeai muhi bhev |

ಓ ಗುರುದೇವ! ನನಗೆ (ಆ) ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ

ਕਿਮ ਦੇਖੀਐ ਮੁਨਿ ਦੇਵ ॥੧੪੭॥
kim dekheeai mun dev |147|

“ಓ ಮುಖ್ಯ ಗುರುವೇ! ಋಷಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು ಎಂಬ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ?”147.

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਬੋਲ੍ਯੋ ਬੈਨ ॥
gur gayaan bolayo bain |

ಜ್ಞಾನ' ಗುರು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು

ਸੁਭ ਬਾਚ ਸੋ ਸੁਖ ਦੈਨ ॥
subh baach so sukh dain |

ಆಗ ಜ್ಞಾನ-ಗುರುಗಳು ಈ ಅಮೃತ ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು,

ਛੁਰਕਾ ਬਿਬੇਕ ਲੈ ਹਾਥ ॥
chhurakaa bibek lai haath |

(ಓ ರಾಜನ್!) ಬಿಬೇಕ್‌ನ ಕಠಾರಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.

ਇਹ ਫਾਰੀਐ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੮॥
eih faareeai tih saath |148|

“ಓ ರಾಜ! ವಿವೇಕನ (ತಾರತಮ್ಯ) ಚಾಕುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಮೀನನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿ. ”೧೪೮.

ਤਬ ਕਾਮ ਤੈਸੋ ਈ ਕੀਨ ॥
tab kaam taiso ee keen |

ನಂತರ ಅದು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਜ੍ਯੋਂ ਸਿਖ ਦੀਨ ॥
gur gayaan jayon sikh deen |

ಆಗ ಗುರುಗಳು ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೋ ಅದರಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು

ਗਹਿ ਕੈ ਬਿਬੇਕਹਿ ਹਾਥ ॥
geh kai bibekeh haath |

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೈಬೆಕ್ (ಚಾಕು) ಹಿಡಿದು,

ਤਿਹ ਚੀਰਿਆ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੯॥
tih cheeriaa tih saath |149|

ವಿವೇಕವನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಆ ಮೀನನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲಾಯಿತು.149.

ਜਬ ਚੀਰਿ ਪੇਟ ਬਨਾਇ ॥
jab cheer pett banaae |

(ಮೀನಿನ) ಹೊಟ್ಟೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸೀಳಿದಾಗ

ਤਬ ਦੇਖਏ ਜਗ ਰਾਇ ॥
tab dekhe jag raae |

ಮೀನಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೀಳಿದಾಗ ಆ ಮಹಾ ಋಷಿ ದರ್ಶನವಾಯಿತು

ਜੁਤ ਧ੍ਯਾਨ ਮੁੰਦ੍ਰਤ ਨੈਨ ॥
jut dhayaan mundrat nain |

(ಅವರು) ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದರು

ਬਿਨੁ ਆਸ ਚਿਤ ਨ ਡੁਲੈਨ ॥੧੫੦॥
bin aas chit na ddulain |150|

ಅವನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.೧೫೦.

ਸਤ ਧਾਤ ਪੁਤ੍ਰਾ ਕੀਨ ॥
sat dhaat putraa keen |

ಏಳು ಲೋಹಗಳ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ਮੁਨਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਰ ਧਰ ਦੀਨ ॥
mun drisatt tar dhar deen |

ನಂತರ ಏಳು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಋಷಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹಾಕಲಾಯಿತು

ਜਬ ਛੂਟਿ ਰਿਖਿ ਕੇ ਧ੍ਯਾਨ ॥
jab chhoott rikh ke dhayaan |

ಋಷಿ (ಮುನಿ) ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ,

ਤਬ ਭਏ ਭਸਮ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥੧੫੧॥
tab bhe bhasam pramaan |151|

ಋಷಿಯ ಚಿಂತನವು ಮುರಿದಾಗ ಋಷಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಾಳೆಯು ಬೂದಿಯಾಯಿತು.151.

ਜੋ ਅਉਰ ਦ੍ਰਿਗ ਤਰਿ ਆਉ ॥
jo aaur drig tar aau |

ಬೇರೆಯವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ,

ਸੋਊ ਜੀਅਤ ਜਾਨ ਨ ਪਾਉ ॥
soaoo jeeat jaan na paau |

(ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ) ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದರೆ,