ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 396

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਮਾਧਵ ਊਧਵ ਲੈ ਅਪਨੇ ਸੰਗਿ ਏਕ ਸਮੈ ਕੁਬਿਜਾ ਗ੍ਰਿਹ ਆਏ ॥

maadhav aoodhav lai apane sang ek samai kubijaa grih aae |

ಒಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣನು ಉಧವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಕುಬ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು

ਏ ਸੁਨਿ ਆਗੇ ਹੀ ਆਏ ਲਏ ਮਨ ਭਾਵਤ ਦੇਖਿ ਸਭੈ ਸੁਖ ਪਾਏ ॥

e sun aage hee aae le man bhaavat dekh sabhai sukh paae |

ಕೃಷ್ಣ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕುಬ್ಜನು ಮುಂದೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು, ಇದರಿಂದ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು

ਲੈ ਹਰਿ ਕੇ ਜੁਗ ਪੰਕਜ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਢੁਲਾਇ ਰਹੀ ਲਪਟਾਏ ॥

lai har ke jug pankaj paaein sees dtulaae rahee lapattaae |

(ನಂತರ) ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಎರಡು ಕಮಲದ ಪಾದಗಳನ್ನು (ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವಳು (ತನ್ನ) ತಲೆಯನ್ನು (ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು).

ਐਸੋ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਜੀਯ ਮੋ ਜਿਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੋਰ ਘਟਾ ਘਹਰਾਏ ॥੯੮੬॥

aaiso hulaas badtiyo jeey mo jim chaatrik mor ghattaa ghaharaae |986|

ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು, ಮೇಘಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನವಿಲು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.986.

ਊਚ ਅਵਾਸ ਬਨਿਯੋ ਅਤਿ ਸੁਭ੍ਰਮ ਈਗਰ ਰੰਗ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰ ਬਨਾਏ ॥

aooch avaas baniyo at subhram eegar rang ke chitr banaae |

ಅವಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ

ਚੰਦਨ ਧੂਪ ਕਦੰਬ ਕਲੰਬਕ ਦੀਪਕ ਦੀਪ ਤਹਾ ਦਰਸਾਏ ॥

chandan dhoop kadanb kalanbak deepak deep tahaa darasaae |

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಗಂಧ, ಅಗ್ಗರಸು, ಕದಂಬ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳು ಸಹ ಕಂಡುಬಂದವು

ਲੈ ਪਰਜੰਕ ਤਹਾ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸਵਛ ਸੁ ਮਉਰ ਸੁਗੰਧ ਬਿਛਾਏ ॥

lai parajank tahaa at sundar savachh su maur sugandh bichhaae |

ಸುಂದರವಾದ ಮಲಗುವ ಮಂಚವಿದೆ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹರಡಲಾಗಿದೆ

ਦੋ ਕਰ ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਯੋ ਤਬ ਕੇਸਵ ਤਾ ਪਰ ਆਨਿ ਬੈਠਾਏ ॥੯੮੭॥

do kar jor pranaam kariyo tab kesav taa par aan baitthaae |987|

ಕುಬ್ಜ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದನು.987.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਰਤਨ ਖਚਤ ਪੀੜਾ ਬਹੁਰ ਲ੍ਯਾਈ ਭਗਤਿ ਜਨਾਇ ॥

ratan khachat peerraa bahur layaaee bhagat janaae |

ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಲ್ಲನ್ನು ತಂದಿತು.

ਊਧਵ ਜੀ ਸੋ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਬੈਠਹੁ ਯਾ ਪਰ ਆਇ ॥੯੮੮॥

aoodhav jee so yau kahiyo baitthahu yaa par aae |988|

ಆಗ ಅವಳು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಸನವನ್ನು ತಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಉಧವನನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿದಳು.988.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਊਧਵ ਜੀ ਕੁਬਜਾ ਸੋ ਕਹੈ ਨਿਜੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਖੀ ਅਤਿ ਹੀ ਤੁਮਰੀ ਮੈ ॥

aoodhav jee kubajaa so kahai nij preet lakhee at hee tumaree mai |

ಉಧವ ಕುಬ್ಜಾಗೆ ಅವಳ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು

ਹਉ ਅਤਿ ਦੀਨ ਅਧੀਨ ਅਨਾਥ ਨ ਬੈਠ ਸਕਉ ਸਮੁਹਾਇ ਹਰੀ ਮੈ ॥

hau at deen adheen anaath na baitth skau samuhaae haree mai |

ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳು ಮತ್ತು ಬಡವರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು

ਕਾਨ੍ਰਹ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤਬੈ ਉਠਿ ਪੀੜੇ ਕਉ ਦੀਨ ਉਠਾਇ ਕੇ ਵਾਹੀ ਘਰੀ ਮੈ ॥

kaanrah prataap tabai utth peerre kau deen utthaae ke vaahee gharee mai |

ಆಗ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತೋರಿಸಲು) ಅವನು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ਪੈ ਇਤਨੋ ਕਰਿ ਕੈ ਭੂਅ ਬੈਠਿ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਪਾਇਨ ਨੇਹ ਛਰੀ ਮੈ ॥੯੮੯॥

pai itano kar kai bhooa baitth rahiyo geh paaein neh chharee mai |989|

ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಆಸನವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.೯೮೯.

ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਸੇਸ ਮਹੇਸ ਸੁਰੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਨ ਪਾਏ ॥

je pad pankaj ses mahes sures dines nises na paae |

ಚರಣ್-ಕಮಲ ಶೇಷನಾಗ, ಸಹೇಶ, ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದವರು.

ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਬਖਾਨਿ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕੈ ਗ੍ਯਾਨ ਨ ਗਾਏ ॥

je pad pankaj bed puraan bakhaan pramaan kai gayaan na gaae |

ಶೇಷನಾಗ, ಶಿವ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗದ ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਮੈ ਸਾਧਤ ਹੈ ਮਨਿ ਮੋਨ ਲਗਾਏ ॥

je pad pankaj sidh samaadh mai saadhat hai man mon lagaae |

ಸಿದ್ಧರು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವ ಪಾದಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਜੇ ਪਦ ਪੰਕਜ ਕੇਸਵ ਕੇ ਅਬ ਊਧਵ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਸਹਰਾਏ ॥੯੯੦॥

je pad pankaj kesav ke ab aoodhav lai kar mai saharaae |990|

ಪ್ರವೀಣರು ತಮ್ಮ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಈಗ ಉಧವನು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒತ್ತುತ್ತಾನೆ.990.

ਸੰਤ ਸਹਾਰਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਪਾਇ ਮਹਾ ਬਿਗਸਿਯੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਸੋਊ ॥

sant sahaarat sayaam ke paae mahaa bigasiyo man bheetar soaoo |

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಸಂತರು, ಅವರು ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ਜੋਗਨ ਕੇ ਜੋਊ ਧ੍ਯਾਨ ਕੇ ਬੀਚ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਅਤਿ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਹੋਊ ॥

jogan ke joaoo dhayaan ke beech na aavat hai at bayaakul hoaoo |

ತಾಳ್ಮೆಯಿಲ್ಲದ ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸದ ಆ ಪಾದಗಳು,

ਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿਕ ਸੇਸ ਸੁਰਾਦਿਕ ਖੋਜਤ ਅੰਤਿ ਨ ਪਾਵਤ ਕੋਊ ॥

jaa brahamaadik ses suraadik khojat ant na paavat koaoo |

ಆ (ಪಾದಕಮಲಗಳು) ಬ್ರಹ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿ, ಶೇಷನಾಗ, ದೇವತಾ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನು ದಣಿದಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ਸੋ ਪਦ ਕੰਜਨ ਕੀ ਸਮ ਤੁਲਿ ਪਲੋਟਤ ਊਧਵ ਲੈ ਕਰਿ ਦੋਊ ॥੯੯੧॥

so pad kanjan kee sam tul palottat aoodhav lai kar doaoo |991|

ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಶೇಷನಾಗ ಮುಂತಾದವರಿಗೆ ಯಾರ ರಹಸ್ಯವು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಕಮಲದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಈಗ ಉಧವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿದನು.991.

ਇਤ ਸ੍ਯਾਮ ਪਲੋਟਤ ਊਧਵ ਪਾਇ ਉਤੈ ਉਨ ਮਾਲਨਿ ਸਾਜ ਕੀਏ ॥

eit sayaam palottat aoodhav paae utai un maalan saaj kee |

ಈ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಉಧವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒತ್ತುತ್ತಾನೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸ್ತ್ರೀ ತೋಟಗಾರ್ತಿ ಕುಬ್ಜ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ਸੁਭ ਬਜ੍ਰਨ ਕੇ ਅਰੁ ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ ਦੇਖਿ ਜਿਸੈ ਸੁਖ ਹੋਤ ਜੀਏ ॥

subh bajran ke ar laal javaahar dekh jisai sukh hot jee |

ಅವಳು ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳು, ರತ್ನಗಳು ಮುಂತಾದ ಆರಾಮ ನೀಡುವ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.

ਇਤਨੇ ਪਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਪੈ ਆਇ ਗਈ ਬਿੰਦੁਰੀ ਕਹਿਯੋ ਈਗਰ ਭਾਲਿ ਦੀਏ ॥

eitane peh kaanrah pai aae gee binduree kahiyo eegar bhaal dee |

ಮತ್ತು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಗುರುತನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಕೂದಲು ಸೀಳುವಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತಳು.

ਤਿਹ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਦੁਬੀਰ ਹੀਏ ॥੯੯੨॥

tih roop nihaar hulaas badtiyo kab sayaam kahai jadubeer hee |992|

ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಲಾಲಿತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.೯೯೨.

ਸਜਿ ਸਾਜਨ ਮਾਲਨਿ ਅੰਗਨ ਮੈ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸੋ ਹਰਿ ਪਾਸ ਗਈ ॥

saj saajan maalan angan mai at sundar so har paas gee |

ಮಲಾನವು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು.

ਮਨੋ ਦੂਸਰਿ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ ਪ੍ਰਗਟੀ ਮਨੋ ਹੇਰਤ ਕੈ ਇਹ ਰੂਪ ਮਈ ॥

mano doosar chandrakalaa pragattee mano herat kai ih roop mee |

ತನ್ನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದ ನಂತರ, ಸ್ತ್ರೀ ತೋಟಗಾರ್ತಿ ಕುಬ್ಜ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ಎರಡನೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು

ਹਰਿ ਜੂ ਲਖਿ ਕੈ ਜੀਯ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੋਊ ਐਚ ਲਈ ॥

har joo lakh kai jeey kee birathaa kab sayaam kahai soaoo aaich lee |

ಕುಬ್ಜಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡ

ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਬੈਸਿ ਅਸੰਕ ਭਈ ਮਨ ਕੀ ਸਭ ਸੰਕ ਪਰਾਇ ਗਈ ॥੯੯੩॥

tih aoopar bais asank bhee man kee sabh sank paraae gee |993|

ಕೃಷ್ಣನ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಕುಬ್ಜ ಕೂಡ ತನ್ನ ಸಂಕೋಚವನ್ನು ತೊರೆದಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂಜರಿಕೆಗಳು ಕೊನೆಗೊಂಡವು.993.

ਬਹੀਯਾ ਜਬ ਹੀ ਗਹਿ ਸ੍ਯਾਮਿ ਲਈ ਕੁਬਿਜਾ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

baheeyaa jab hee geh sayaam lee kubijaa at hee man mai sukh paayo |

ಕೃಷ್ಣನು ಕುಬ್ಜನ ತೋಳನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಅವಳಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಆನಂದವಾಯಿತು

ਸ੍ਯਾਮ ਮਿਲੇ ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ ਮੈ ਹਮ ਕਉ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥

sayaam mile bahute din mai ham kau keh kai ih bhaat sunaayo |

ಅವಳು ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದಳು, ಓ ಕೃಷ್ಣಾ! ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ

ਚੰਦਨ ਜਿਉ ਤੁਹਿ ਅੰਗ ਮਲਿਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਹਮ ਹੂੰ ਜਦੁਬੀਰ ਰਿਝਾਯੋ ॥

chandan jiau tuhi ang maliyo tih te ham hoon jadubeer rijhaayo |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಇಂದು ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಗಂಧವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನಂತೆ.

ਜੋਊ ਮਨੋਰਥ ਥੋ ਜੀਯ ਮੈ ਤੁਮਰੇ ਮਿਲਏ ਸੋਊ ਮੋ ਕਰਿ ਆਯੋ ॥੯੯੪॥

joaoo manorath tho jeey mai tumare mile soaoo mo kar aayo |994|

ಯಾದವರ ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಕೈಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಉಜ್ಜಿದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ, ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದೆ.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕੁਬਜਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naattak granthe kubajaa ke grih jaa manorath pooran samaapatan |

ಬಚಿತ್ತರ್ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ "ಕುಬ್ಜಾ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸುವ" ವಿವರಣೆಯ ಅಂತ್ಯ.

ਅਥ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੇ ਧਾਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਆਏ ॥

ath akraoor ke dhaam kaanrah joo aae |

ಈಗ ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಭೇಟಿಯ ವಿವರಣೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਦੈ ਸੁਖ ਮਾਲਨਿ ਕਉ ਅਤਿ ਹੀ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਧਾਮਿ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥

dai sukh maalan kau at hee akraooreh ke fir dhaam padhaariyo |

ಮಾಲನಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿ ನಂತರ ಅವರು ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. (ಕೃಷ್ಣನ) ಅನುಸಂಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು,

ਆਵਤ ਸੋ ਸੁਨਿ ਪਾਇ ਲਗਿਯੋ ਤਿਹ ਮਧਿ ਚਲੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਚਿਤਾਰਿਯੋ ॥

aavat so sun paae lagiyo tih madh chalo har prem chitaariyo |

ಕುಬ್ಜನಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು, ಅವನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬೀಳಲು ಬಂದನು.

ਸੋ ਗਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਪਾਇ ਰਹਿਯੋ ਕਬਿ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

so geh sayaam ke paae rahiyo kab ne mukh te ih bhaat uchaariyo |

ಆಗ ಅವನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, (ಆ ದೃಶ್ಯ) ಕವಿಯು ಬಾಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ਊਧਵ ਸੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਇਨ ਸੰਤਨ ਕੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੯੯੫॥

aoodhav so jadubeer kahiyo in santan ko at prem nihaariyo |995|

ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಉಧವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಈ ಪ್ರಕಾರದ ಸಂತರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಗಾಢವಾಗಿದೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ" 995.

ਊਧਵ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨ ਕੈ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

aoodhav sayaam kahiyo sun kai akraooreh ko at prem nihaariyo |

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಉಧವನಿಗೆ ಅಕ್ರೂರನ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

ਸੁਧਿ ਕਰੀ ਉਨ ਕੀ ਮਨ ਮੈ ਕੁਬਿਜਾ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਅਰੁ ਪ੍ਰੇਮ ਚਿਤਾਰਿਯੋ ॥

sudh karee un kee man mai kubijaa ko kahiyo ar prem chitaariyo |

ಕೃಷ್ಣನು ಉಧವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಅಕ್ರೂರನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಕುಬ್ಜನ ಪ್ರೇಮದ ಅರಿವಾಯಿತು.

ਸੋ ਗਨਤੀ ਕਰਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਕਨ੍ਰਹੀਯਾ ਸੰਗਿ ਪੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

so ganatee kar kai man mai kanraheeyaa sang pai ih bhaat uchaariyo |

ಮನದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ਹੇ ਹਰਿ ਜੂ ਇਹ ਕੇ ਪਿਖਏ ਉਨ ਕੇ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੯੯੬॥

he har joo ih ke pikhe un ke sabh prem bidaa kar ddaariyo |996|

ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಉಧವನು ಹೇಳಿದನು, ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮೊದಲು ಕುಬ್ಜನ ಪ್ರೀತಿಯು ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿದೆ.

ಸೂಚಿ (1 - 1428)

ಜಾಪು ಪುಟ: 1 - 10

ಅಕಾಲ ಉಸ್ತಾತ್ ಪುಟ: 11 - 38

ಬಚಿತ್ತರ ನಾಟಕ ಪುಟ: 39 - 73

ಚಾಂಡಿ ಚರಿತ್ರ ಉಕಟ್ ಬಿಲಾಸ್ ಪುಟ: 74 - 99

ಚಾಂಡಿ ಚರಿತ್ರ ಪುಟ: 100 - 118

ವಾರ್ ಶ್ರೀ ಭಗೌತಿ ಜೀ ಕಿ ಪುಟ: 119 - 126

ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಬೋಧ ಪುಟ: 127 - 154

ಚೌಬೀಸ್ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 155 - 610

ಬ್ರಹ್ಮ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 611 - 634

ರುದ್ರ ಅವತಾರ್ ಪುಟ: 635 - 708

ಶಬದ್ ಹಜಾರೆ ಪುಟ: 709 - 712

33 ಸ್ವಯ್ಯಾಯ ಪುಟ: 712 - 716

ಖಾಲ್ಸಾ ಮಹಿಮಾ ಪುಟ: 716 - 716

ಶಸ್ತ್ರ ನಾಮ ಮಾಲಾ ಪುಟ: 717 - 808

ಚರಿತ್ರೋಪಖ್ಯಾನ್ ಪುಟ: 809 - 1388

ಜಫರ್‌ನಾಮಾ ಪುಟ: 1389 - 1394

ಹಿಕಾಯತ್ ಪುಟ: 1394 - 1428