ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್
ಪುಟ - 304
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |ಸ್ವಯ್ಯ
ਫੇਰਿ ਉਠੀ ਜਸੁਦਾ ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਤਾ ਕੀ ਕਰੀ ਬਹੁ ਭਾਤ ਬਡਾਈ ॥
fer utthee jasudaa par paaein taa kee karee bahu bhaat baddaaee |ಆಗ ಯಶೋದೆಯು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಳು
ਹੇ ਜਗ ਕੇ ਪਤਿ ਹੇ ਕਰੁਨਾ ਨਿਧਿ ਹੋਇ ਅਜਾਨ ਕਹਿਓ ਮਮ ਮਾਈ ॥
he jag ke pat he karunaa nidh hoe ajaan kahio mam maaee |ಓ ಪ್ರಭು! ನೀನು ಪ್ರಪಂಚದ ಒಡೆಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರ, ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಾಯಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ
ਸਾਰੇ ਛਿਮੋ ਹਮਰੋ ਤੁਮ ਅਉਗਨ ਹੁਇ ਮਤਿਮੰਦਿ ਕਰੀ ਜੁ ਢਿਠਾਈ ॥
saare chhimo hamaro tum aaugan hue matimand karee ju dtitthaaee |ನಾನು ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯುಳ್ಳವನು, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು
ਮੀਟ ਲਯੋ ਮੁਖ ਤਉ ਹਰਿ ਜੀ ਤਿਹ ਪੈ ਮਮਤਾ ਡਰਿ ਬਾਤ ਛਿਪਾਈ ॥੧੩੫॥
meett layo mukh tau har jee tih pai mamataa ddar baat chhipaaee |135|ನಂತರ ಹರಿ (ಕೃಷ್ಣ) ತನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದನು.135.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |KABIT
ਕਰੁਨਾ ਕੈ ਜਸੁਧਾ ਕਹਿਯੋ ਹੈ ਇਮ ਗੋਪਿਨ ਸੋ ਖੇਲਬੇ ਕੇ ਕਾਜ ਤੋਰਿ ਲਿਆਏ ਗੋਪ ਬਨ ਸੌ ॥
karunaa kai jasudhaa kahiyo hai im gopin so khelabe ke kaaj tor liaae gop ban sau |ಗವಾಲ್ ಹುಡುಗರು ಆಟವಾಡಲು ಬನ್ಗಳಿಂದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು (ಸಣ್ಣ ತುಂಡುಗಳು) ಮುರಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಜಸೋಧ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ਬਾਰਕੋ ਕੇ ਕਹੇ ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧ ਮਨ ਆਪਨੇ ਮੈ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਪ੍ਰਹਾਰ ਤਨ ਲਾਗੀ ਛੂਛਕਨ ਸੌ ॥
baarako ke kahe kar krodh man aapane mai sayaam ko prahaar tan laagee chhoochhakan sau |ಯಶೋದೆಯು ಬಹಳ ದಯೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಗೋಪನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಳು, ಆದರೆ ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ದೂರಿನ ಮೇರೆಗೆ ತಾಯಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਲਾਸਨ ਕੌ ਰੋਵੈ ਸੁਤ ਰੋਵੈ ਮਾਤ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਾ ਮੋਹਿ ਕਰਿ ਮਨ ਸੌ ॥
dekh dekh laasan kau rovai sut rovai maat kahai kab sayaam mahaa mohi kar man sau |ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮೈಮೇಲೆ ಕೋಲುಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ತಾಯಿ, ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು
ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਹਿ ਸਭੋ ਮਾਰਬੇ ਕੀ ਕਹਾ ਚਲੀ ਸਾਮੁਹੇ ਨ ਬੋਲੀਐ ਰੀ ਐਸੇ ਸਾਧੁ ਜਨ ਸੌ ॥੧੩੬॥
raam raam keh sabho maarabe kee kahaa chalee saamuhe na boleeai ree aaise saadh jan sau |136|ಅಂತಹ ಸಾಧು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.136.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ದೋಹ್ರಾ
ਖੀਰ ਬਿਲੋਵਨ ਕੌ ਉਠੀ ਜਸੁਦਾ ਹਰਿ ਕੀ ਮਾਇ ॥
kheer bilovan kau utthee jasudaa har kee maae |ತಾಯಿ ಯಶೋದೆ ಮೊಸರು ಮಂಥನಕ್ಕೆ ಎದ್ದಿದ್ದಾಳೆ
ਮੁਖ ਤੇ ਗਾਵੈ ਪੂਤ ਗੁਨ ਮਹਿਮਾ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧੩੭॥
mukh te gaavai poot gun mahimaa kahee na jaae |137|ಅವಳು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮಗನ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.137.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |ಸ್ವಯ್ಯ
ਏਕ ਸਮੈ ਜਸੁਧਾ ਸੰਗਿ ਗੋਪਿਨ ਖੀਰ ਮਥੇ ਕਰਿ ਲੈ ਕੈ ਮਧਾਨੀ ॥
ek samai jasudhaa sang gopin kheer mathe kar lai kai madhaanee |ಒಮ್ಮೆ ಯಶೋದೆಯು ಗೋಪಿಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಸರು ಕುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಳು
ਊਪਰ ਕੋ ਕਟਿ ਸੌ ਕਸਿ ਕੈ ਪਟਰੋ ਮਨ ਮੈ ਹਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥
aoopar ko katt sau kas kai pattaro man mai har jot samaanee |ಅವಳು ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು
ਘੰਟਕਾ ਛੁਦ੍ਰ ਕਸੀ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੀ ਤਿਹ ਕੀ ਜੁ ਕਹਾਨੀ ॥
ghanttakaa chhudr kasee tih aoopar sayaam kahee tih kee ju kahaanee |ನಡುಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಗಂಟೆಗಳು ಬಿಗಿದಿದ್ದವು
ਦਾਨ ਔ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਮ ਕੀ ਸੁਧਿ ਕੈ ਮੁਖ ਤੈ ਹਰਿ ਕੀ ਸੁਭ ਗਾਵਤ ਬਾਨੀ ॥੧੩੮॥
daan aau praakram kee sudh kai mukh tai har kee subh gaavat baanee |138|ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ವೈಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ತಾಯಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ.138.
ਖੀਰ ਭਰਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕੋ ਕੁਚਿ ਤਉ ਹਰਿ ਜੀ ਤਬ ਹੀ ਫੁਨਿ ਜਾਗੇ ॥
kheer bhariyo jab hee tih ko kuch tau har jee tab hee fun jaage |ತಾಯಿ ಯಶೋದೆಯ ಮೊನೆಗಳು ಹಾಲು ತುಂಬಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು
ਪਯ ਸੁ ਪਿਆਵਹੁ ਹੇ ਜਸੁਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਜੀ ਇਹ ਹੀ ਰਸਿ ਮੈ ਅਨੁਰਾਗੇ ॥
pay su piaavahu he jasudaa prabh jee ih hee ras mai anuraage |ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದನು
ਦੂਧ ਫਟਿਯੋ ਹੁਇ ਬਾਸਨ ਤੇ ਤਬ ਧਾਇ ਚਲੀ ਇਹ ਰੋਵਨ ਲਾਗੇ ॥
doodh fattiyo hue baasan te tab dhaae chalee ih rovan laage |ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಲು ಹುಳಿಯಾಯಿತು, ಆ ಪಾತ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ತಾಯಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದಳು, ಆಗ ಕೃಷ್ಣ ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿਓ ਮਨ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਪਤਿ ਪੈ ਘਰਿ ਤੇ ਉਠਿ ਬਾਹਰਿ ਭਾਗੇ ॥੧੩੯॥
krodh kario man mai brij ke pat pai ghar te utth baahar bhaage |139|ಅವನು (ಬ್ರಜ ರಾಜ) ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡನು, ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.139.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ದೋಹ್ರಾ
ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੇ ਹਰਿ ਜੀ ਮਨੈ ਘਰਿ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਜਾਇ ॥
krodh bhare har jee manai ghar te baahar jaae |ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಹೊರಟುಹೋದನು