ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 323


ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਮੁਰਲੀ ਸੁਨਿ ਹੋਤ ਸੁਰੀ ਅਸੁਰੀ ਸਭ ਬਉਰੀ ॥
kaanrah bajaavat hai muralee sun hot suree asuree sabh bauree |

ಈ ರಾಗಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಲೋಕದ ಕನ್ಯೆಯರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಹೆಂಡತಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ਆਇ ਗਈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਸੁਨਿ ਪੈ ਤਰੁਨੀ ਹਰਨੀ ਜਿਮੁ ਦਉਰੀ ॥੩੦੨॥
aae gee brikhabhaan sutaa sun pai tarunee haranee jim dauree |302|

ಕೊಳಲಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೃಶಭನನ ಮಗಳು ರಾಧೆಯು ದುಂಬಿಯಂತೆ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.೩೦೨.

ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਕਰ ਨਾਥ ਸੁਨੋ ਹਮ ਭੂਖ ਲਗੀ ਹੈ ॥
jor pranaam kariyo har ko kar naath suno ham bhookh lagee hai |

ರಾಧಾ ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಿದಳು, "ಓ ಪ್ರಭು! ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ

ਦੂਰ ਹੈ ਸਭ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਘਰ ਖੇਲਨ ਕੀ ਸਭ ਸੁਧ ਭਗੀ ਹੈ ॥
door hai sabh gopin ke ghar khelan kee sabh sudh bhagee hai |

ಗೋಪಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಮತ್ತೆ ಉಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಆಟವಾಡುವಾಗ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ

ਡੋਲਤ ਸੰਗ ਲਗੇ ਤੁਮਰੇ ਹਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਬੈ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਪਗੀ ਹੈ ॥
ddolat sang lage tumare ham kaanrah tabai sun baat pagee hai |

ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ਜਾਹੁ ਕਹਿਯੋ ਮਥਰਾ ਗ੍ਰਿਹ ਬਿਪਨ ਸਤਿ ਕਹਿਯੋ ਨਹਿ ਬਾਤ ਠਗੀ ਹੈ ॥੩੦੩॥
jaahu kahiyo matharaa grih bipan sat kahiyo neh baat tthagee hai |303|

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಮಥುರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ (ತಿನ್ನಲು ಏನನ್ನಾದರೂ ತರಲು) ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਫੇਰਿ ਕਹੀ ਹਰਿ ਜੀ ਸਭ ਗੋਪਨ ਕੰਸ ਪੁਰੀ ਇਹ ਹੈ ਤਹ ਜਈਐ ॥
fer kahee har jee sabh gopan kans puree ih hai tah jeeai |

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ, ಇದು ಕಾನ್ಪುರಿ (ಮಥುರಾ), ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ਜਗ ਕੋ ਮੰਡਲ ਬਿਪਨ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਪੂਛਤ ਪੂਛਤ ਢੂੰਢ ਸੁ ਲਈਐ ॥
jag ko manddal bipan ko grih poochhat poochhat dtoondt su leeai |

ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಾ ಗೋಪರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಕಂಸನ ನಗರವಾದ ಮಥುರಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೇಳಿ.

ਅੰਜੁਲ ਜੋਰਿ ਸਭੈ ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਤਉ ਫਿਰ ਕੈ ਬਿਨਤੀ ਇਹ ਕਈਐ ॥
anjul jor sabhai par paaein tau fir kai binatee ih keeai |

(ಅವರ ಮುಂದೆ) ಕೈಗಳನ್ನು ಮಡಚಿ ಸ್ಟೂಲ್ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ನಂತರ ಈ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ

ਖਾਨ ਕੇ ਕਾਰਨ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਛੁਧਾਤੁਰ ਹੈ ਸੁ ਸੁਨਈਐ ॥੩੦੪॥
khaan ke kaaran bhojan maagat kaanrah chhudhaatur hai su suneeai |304|

ಕೃಷ್ಣನು ಹಸಿದಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅವರನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ਮਾਨ ਲਈ ਜੋਊ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ਚਲੇ ॥
maan lee joaoo kaanrah kahee par paaein sees nivaae chale |

ಕನ್ಹ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು (ಮಕ್ಕಳು) ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು (ಕೃಷ್ಣನ) ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೊರಟುಹೋದರು.

ਚਲਿ ਕੈ ਪੁਰ ਕੰਸ ਬਿਖੈ ਜੋ ਗਏ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਿਪਨ ਕੇ ਸਭ ਗੋਪ ਭਲੇ ॥
chal kai pur kans bikhai jo ge grihi bipan ke sabh gop bhale |

ಗೋಪರು ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ತಲೆಬಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದರು.

ਕਰਿ ਕੋਟਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਫੁਨਿ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਖਲੇ ॥
kar kott pranaam karee binatee fun bhojan maagat kaanrah khale |

ಗೋಪರು ಅವರ ಮುಂದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದರು

ਅਬ ਦੇਖਹੁ ਚਾਤੁਰਤਾ ਇਨ ਕੀ ਧਰਿ ਬਾਲਕ ਮੂਰਤਿ ਬਿਪ ਛਲੇ ॥੩੦੫॥
ab dekhahu chaaturataa in kee dhar baalak moorat bip chhale |305|

ಈಗ ಕೃಷ್ಣನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೆಲ್ಲ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಇವರ ಜಾಣತನ ನೋಡಿ.೩೦೫.

ਬਿਪ੍ਰ ਬਾਚ ॥
bipr baach |

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਕੋਪ ਭਰੇ ਦਿਜ ਬੋਲ ਉਠੇ ਹਮ ਤੇ ਤੁਮ ਭੋਜਨ ਮਾਗਨ ਆਏ ॥
kop bhare dij bol utthe ham te tum bhojan maagan aae |

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಜನರು ನಮಗೆ ಆಹಾರ ಕೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਡੋ ਸਠ ਅਉ ਮੁਸਲੀ ਹਮਹੂੰ ਤੁਮਹੂੰ ਸਠ ਸੇ ਲਖ ਪਾਏ ॥
kaanrah baddo satth aau musalee hamahoon tumahoon satth se lakh paae |

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ್ ತುಂಬಾ ಮೂರ್ಖರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂರ್ಖರು ಎಂದು ನೀವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಾ?

ਪੇਟ ਭਰੈ ਅਪਨੋ ਤਬ ਹੀ ਜਬ ਆਨਤ ਤੰਦੁਲ ਮਾਗਿ ਪਰਾਏ ॥
pett bharai apano tab hee jab aanat tandul maag paraae |

ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಅನ್ನ ಕೇಳಿ ತಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ਏਤੇ ਪੈ ਖਾਨ ਕੋ ਮਾਗਤ ਹੈ ਇਹ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਅਤਿ ਬਿਪ ਰਿਸਾਏ ॥੩੦੬॥
ete pai khaan ko maagat hai ih yau keh kai at bip risaae |306|

ನಾವು ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಮೂಲಕ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ನೀವು ನಮ್ಮಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.

ਬਿਪਨ ਭੋਜਨ ਜਉ ਨ ਦਯੋ ਤਬ ਹੀ ਗ੍ਰਿਹ ਗੋਪ ਚਲੇ ਸੁ ਖਿਸਾਨੇ ॥
bipan bhojan jau na dayo tab hee grih gop chale su khisaane |

(ಯಾವಾಗ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ಗ್ವಾಲ್ ಬಾಲಕರು ಕೋಪದಿಂದ (ಅವರ) ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ਕੰਸ ਪੁਰੀ ਤਜ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਬਿਪਨ ਨਾਖਿ ਚਲੇ ਜਮੁਨਾ ਨਿਜਕਾਨੇ ॥
kans puree taj kai grih bipan naakh chale jamunaa nijakaane |

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಿನ್ನಲು ಏನನ್ನೂ ನೀಡದಿದ್ದಾಗ, ಗೋಪಗಳೆಲ್ಲರೂ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಮಥುರಾವನ್ನು ತೊರೆದು ಯಮುನಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ਬੋਲਿ ਉਠਿਯੋ ਮੁਸਲੀ ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਸੰਗਿ ਅੰਨ੍ਰਯ ਬਿਨਾ ਜਬ ਆਵਤ ਜਾਨੇ ॥
bol utthiyo musalee krisanan sang anray binaa jab aavat jaane |

ಅವರು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಬಲರಾಮನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಆ ನೋಟನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ਦੇਖਹੁ ਲੈਨ ਕੋ ਆਵਤ ਥੇ ਦਿਜ ਦੇਨ ਕੀ ਬੇਰ ਕੋ ਦੂਰ ਪਰਾਨੇ ॥੩੦੭॥
dekhahu lain ko aavat the dij den kee ber ko door paraane |307|

ಅವರು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ್ ಹೇಳಿದರು, ""ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಗತ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದಾಗ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ." 307.

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

KABIT

ਬਡੇ ਹੈ ਕੁਮਤੀ ਅਉ ਕੁਜਤੀ ਕੂਰ ਕਾਇਰ ਹੈ ਬਡੇ ਹੈ ਕਮੂਤ ਅਉ ਕੁਜਾਤਿ ਬਡੇ ਜਗ ਮੈ ॥
badde hai kumatee aau kujatee koor kaaeir hai badde hai kamoot aau kujaat badde jag mai |

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟವರು, ಕ್ರೂರರು, ಹೇಡಿಗಳು, ತುಂಬಾ ನೀಚರು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳು

ਬਡੇ ਚੋਰ ਚੂਹਰੇ ਚਪਾਤੀ ਲੀਏ ਤਜੈ ਪ੍ਰਾਨ ਕਰੈ ਅਤਿ ਜਾਰੀ ਬਟਪਾਰੀ ਅਉਰ ਮਗ ਮੈ ॥
badde chor choohare chapaatee lee tajai praan karai at jaaree battapaaree aaur mag mai |

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕಳ್ಳರು ಮತ್ತು ತೋಟಿಗಳಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ರೊಟ್ಟಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಸಗಾರರಂತೆ ಮತ್ತು ಲೂಟಿ ಮಾಡುವವರಂತೆ ವರ್ತಿಸಬಹುದು.

ਬੈਠੇ ਹੈ ਅਜਾਨ ਮਾਨੋ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਸਯਾਨੇ ਕਛੂ ਜਾਨੇ ਨ ਗਿਆਨ ਸਉ ਕੁਰੰਗ ਬਾਧੇ ਪਗ ਮੈ ॥
baitthe hai ajaan maano kaheeat hai sayaane kachhoo jaane na giaan sau kurang baadhe pag mai |

ಅವರು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಒಳಗಿನಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು

ਬਡੈ ਹੈ ਕੁਛੈਲ ਪੈ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਛੈਲ ਐਸੇ ਫਿਰਤ ਨਗਰ ਜੈਸੇ ਫਿਰੈ ਢੋਰ ਵਗ ਮੈ ॥੩੦੮॥
baddai hai kuchhail pai kahaavat hai chhail aaise firat nagar jaise firai dtor vag mai |308|

ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಬಹಳ ಕೊಳಕು ಪ್ರಿಯರಂತೆ ಬಹಳ ವೇಗದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸುಂದರವೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾರೆ.308.

ਮੁਸਲੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
musalee baach kaanrah so |

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಬಲರಾಮ್ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਆਇਸੁ ਹੋਇ ਤਉ ਖੈਚ ਹਲਾ ਸੰਗ ਮੂਸਲ ਸੋ ਮਥੁਰਾ ਸਭ ਫਾਟੋ ॥
aaeis hoe tau khaich halaa sang moosal so mathuraa sabh faatto |

ಓ ಕೃಷ್ಣಾ! ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ ನಾನು ಮಥುರಾವನ್ನು ನನ್ನ ಗದೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆಗ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.

ਬਿਪਨ ਜਾਇ ਕਹੋ ਪਕਰੋ ਕਹੋ ਮਾਰਿ ਡਰੋ ਕਹੋ ਰੰਚਕ ਡਾਟੋ ॥
bipan jaae kaho pakaro kaho maar ddaro kaho ranchak ddaatto |

ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ

ਅਉਰ ਕਹੋ ਤੋ ਉਖਾਰਿ ਪੁਰੀ ਬਲੁ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਜਮੁਨਾ ਮਹਿ ਸਾਟੋ ॥
aaur kaho to ukhaar puree bal kai apune jamunaa meh saatto |

ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಡೀ ಮಥುರಾ ನಗರವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಯಮುನಾದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುತ್ತೇನೆ

ਸੰਕਤ ਹੋ ਤੁਮ ਤੇ ਜਦੁਰਾਇ ਨ ਹਉ ਇਕਲੋ ਅਰਿ ਕੋ ਸਿਰ ਕਾਟੋ ॥੩੦੯॥
sankat ho tum te jaduraae na hau ikalo ar ko sir kaatto |309|

ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವಿದೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಓ ಯಾದವ ರಾಜ! ನಾನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲೆ.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਕ੍ਰੋਧ ਛਿਮਾਪਨ ਕੈ ਮੁਸਲੀ ਹਰਿ ਫੇਰਿ ਕਹੀ ਸੰਗ ਬਾਲਕ ਬਾਨੀ ॥
krodh chhimaapan kai musalee har fer kahee sang baalak baanee |

ಓ ಬಲರಾಮ್! ಕೋಪವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ. ತದನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ಗ್ವಾಲ್ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ਬਿਪ ਗੁਰੂ ਸਭ ਹੀ ਜਗ ਕੇ ਸਮਝਾਇ ਕਹੀ ਇਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਾਨੀ ॥
bip guroo sabh hee jag ke samajhaae kahee ih kaanrah kahaanee |

ಓ ಬಲರಾಮ್! ಕೋಪಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಸಿಗಬಹುದು, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪ ಹುಡುಗರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರು

ਆਇਸੁ ਮਾਨਿ ਗਏ ਫਿਰ ਕੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਸਹਿ ਕੀ ਰਜਧਾਨੀ ॥
aaeis maan ge fir kai ju hutee nrip kanseh kee rajadhaanee |

ಹುಡುಗನು (ಕೃಷ್ಣನ) ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಕಂಸ ರಾಜನ ರಾಜಧಾನಿಗೆ (ಮಥುರಾ) ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.

ਖੈਬੇ ਕੋ ਭੋਜਨ ਮਾਗਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਿਯੋ ਨਹਿ ਬਿਪ ਮਨੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੩੧੦॥
khaibe ko bhojan maagat kaanrah kahiyo neh bip manee abhimaanee |310|

(ಆದರೆ ಇದು ಅದ್ಭುತವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ) ಗೋಪರು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಆಹಾರ ಕೇಳಲು ಹೋಗಿ ರಾಜನ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರಿಟ್ಟಾಗಲೂ, ಹೆಮ್ಮೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಏನನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.310.

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

KABIT

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੇ ਗ੍ਵਾਰਨ ਕੋ ਬਿਪਨ ਦੁਬਾਰ ਰਿਸਿ ਉਤਰ ਦਯੋ ਨ ਕਛੂ ਖੈਬੇ ਕੋ ਕਛੂ ਦਯੋ ॥
kaanrah joo ke gvaaran ko bipan dubaar ris utar dayo na kachhoo khaibe ko kachhoo dayo |

ಕೃಷ್ಣನ ಗೋಪ ಹುಡುಗರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು, ಆದರೆ ತಿನ್ನಲು ಏನನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਾਏ ਗੋਪ ਆਏ ਹਰਿ ਜੂ ਕੇ ਪਾਸ ਕਰਿ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਐਸੇ ਉਤਰ ਤਿਨੈ ਦਯੋ ॥
tab hee risaae gop aae har joo ke paas kar kai pranaam aaise utar tinai dayo |

ಆಗ ಅವರು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ತಲೆಬಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ਮੋਨ ਸਾਧਿ ਬੈਠਿ ਰਹੈ ਖੈਬੇ ਕੋ ਨ ਦੇਤ ਕਛੂ ਤਬੈ ਫਿਰਿ ਆਇ ਜਬੈ ਕ੍ਰੋਧ ਮਨ ਮੈ ਭਯੋ ॥
mon saadh baitth rahai khaibe ko na det kachhoo tabai fir aae jabai krodh man mai bhayo |

ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಿನ್ನಲು ಏನನ್ನೂ ನೀಡದೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ਅਤਿ ਹੀ ਛੁਧਾਤੁਰ ਭਏ ਹੈ ਹਮ ਦੀਨਾਨਾਥ ਕੀਜੀਐ ਉਪਾਵ ਨ ਤੋ ਬਲ ਤਨ ਕੋ ਗਯੋ ॥੩੧੧॥
at hee chhudhaatur bhe hai ham deenaanaath keejeeai upaav na to bal tan ko gayo |311|

ಓ ದೀನರ ಪ್ರಭುವೇ! ನಾವು ತುಂಬಾ ಹಸಿದಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಶಕ್ತಿಯು ತೀರಾ ಕುಸಿದಿದೆ.