ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 264


ਜਾਨੋ ਬਸੰਤ ਕੇ ਅੰਤ ਸਮੈ ਕਦਲੀ ਦਲ ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਉਖਾਰੇ ॥੬੧੦॥
jaano basant ke ant samai kadalee dal paun prachandd ukhaare |610|

ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳು ವಸಂತಕಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿದ ಬಾಳೆ ಮರಗಳಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು.610.

ਧਾਇ ਪਰੇ ਕਰ ਕੋਪ ਬਨੇਚਰ ਹੈ ਤਿਨ ਕੇ ਜੀਅ ਰੋਸ ਜਗਯੋ ॥
dhaae pare kar kop banechar hai tin ke jeea ros jagayo |

ಕೋತಿಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡವು ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪವು ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು.

ਕਿਲਕਾਰ ਪੁਕਾਰ ਪਰੇ ਚਹੂੰ ਘਾਰਣ ਛਾਡਿ ਹਠੀ ਨਹਿ ਏਕ ਭਗਯੋ ॥
kilakaar pukaar pare chahoon ghaaran chhaadd hatthee neh ek bhagayo |

ವಾನರರ ಪಡೆಗಳು ಸಹ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೂಗಿದವು.

ਗਹਿ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਉਤ ਤੇ ਦਲ ਰਾਵਨ ਕੋ ਉਮਗਯੋ ॥
geh baan kamaan gadaa barachhee ut te dal raavan ko umagayo |

ರಾವಣನ ಬಳಗವೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಾಣ, ಬಿಲ್ಲು, ಗುದ, ಭಲ್ಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ

ਭਟ ਜੂਝਿ ਅਰੂਝਿ ਗਿਰੇ ਧਰਣੀ ਦਿਜਰਾਜ ਭ੍ਰਮਯੋ ਸਿਵ ਧਯਾਨ ਡਿਗਯੋ ॥੬੧੧॥
bhatt joojh aroojh gire dharanee dijaraaj bhramayo siv dhayaan ddigayo |611|

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ರಾವಣನ ಸೈನ್ಯವು ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಗದೆಗಳಂತಹ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ, ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಶಿವನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು.611.

ਜੂਝਿ ਅਰੂਝਿ ਗਿਰੇ ਭਟਵਾ ਤਨ ਘਾਇਨ ਘਾਇ ਘਨੇ ਭਿਭਰਾਨੇ ॥
joojh aroojh gire bhattavaa tan ghaaein ghaae ghane bhibharaane |

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ ಬಿದ್ದ ವೀರರ ದೇಹಗಳು ಅನೇಕ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದವು.

ਜੰਬੁਕ ਗਿਧ ਪਿਸਾਚ ਨਿਸਾਚਰ ਫੂਲ ਫਿਰੇ ਰਨ ਮੌ ਰਹਸਾਨੇ ॥
janbuk gidh pisaach nisaachar fool fire ran mau rahasaane |

ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಯೋಧರು ಬೀಸಿದರು ಮತ್ತು ಬೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನರಿಗಳು, ರಣಹದ್ದುಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ਕਾਪ ਉਠੀ ਸੁ ਦਿਸਾ ਬਿਦਿਸਾ ਦਿਗਪਾਲਨ ਫੇਰ ਪ੍ਰਲੈ ਅਨੁਮਾਨੇ ॥
kaap utthee su disaa bidisaa digapaalan fer pralai anumaane |

ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕಂಡು ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲ ನಡುಗಿದವು ಮತ್ತು ದಿಗ್ಪಾಲಕರು (ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕರು) ಪ್ರಳಯದ ಆಗಮನವನ್ನು ಊಹಿಸಿದರು

ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਉਦਾਸ ਭਏ ਗਨ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਭ੍ਰਮੇ ਭਹਰਾਨੇ ॥੬੧੨॥
bhoom akaas udaas bhe gan dev adev bhrame bhaharaane |612|

ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವು ಆತಂಕಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡರು.612.

ਰਾਵਨ ਰੋਸ ਭਰਯੋ ਰਨ ਮੋ ਰਿਸ ਸੌ ਸਰ ਓਘ ਪ੍ਰਓਘ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
raavan ros bharayo ran mo ris sau sar ogh progh prahaare |

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾವಣನು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು

ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਦਿਸਾ ਬਿਦਿਸਾ ਸਭ ਓਰ ਰੁਕੇ ਨਹਿ ਜਾਤ ਨਿਹਾਰੇ ॥
bhoom akaas disaa bidisaa sabh or ruke neh jaat nihaare |

ಅವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಛಿದ್ರಗೊಂಡವು

ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਰਾਜ ਸਰਾਸਨ ਲੈ ਛਿਨ ਮੌ ਛੁਭ ਕੈ ਸਰ ਪੁੰਜ ਨਿਵਾਰੇ ॥
sree raghuraaj saraasan lai chhin mau chhubh kai sar punj nivaare |

ಈ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಕೋಪಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿಸರ್ಜನಾ ಮತ್ತು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು

ਜਾਨਕ ਭਾਨ ਉਦੈ ਨਿਸ ਕਉ ਲਖਿ ਕੈ ਸਭ ਹੀ ਤਪ ਤੇਜ ਪਧਾਰੇ ॥੬੧੩॥
jaanak bhaan udai nis kau lakh kai sabh hee tap tej padhaare |613|

ಬಾಣಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಹರಡಿದ ಕತ್ತಲೆಯು ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಸರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಯಿತು.613.

ਰੋਸ ਭਰੇ ਰਨ ਮੋ ਰਘੁਨਾਥ ਕਮਾਨ ਲੈ ਬਾਨ ਅਨੇਕ ਚਲਾਏ ॥
ros bhare ran mo raghunaath kamaan lai baan anek chalaae |

ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಮನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು

ਬਾਜ ਗਜੀ ਗਜਰਾਜ ਘਨੇ ਰਥ ਰਾਜ ਬਨੇ ਕਰਿ ਰੋਸ ਉਡਾਏ ॥
baaj gajee gajaraaj ghane rath raaj bane kar ros uddaae |

ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳು ಹಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು

ਜੇ ਦੁਖ ਦੇਹ ਕਟੇ ਸੀਅ ਕੇ ਹਿਤ ਤੇ ਰਨ ਆਜ ਪ੍ਰਤਖ ਦਿਖਾਏ ॥
je dukh deh katte seea ke hit te ran aaj pratakh dikhaae |

ಸೀತೆಯ ವೇದನೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ ರೀತಿ,

ਰਾਜੀਵ ਲੋਚਨ ਰਾਮ ਕੁਮਾਰ ਘਨੋ ਰਨ ਘਾਲ ਘਨੋ ਘਰ ਘਾਏ ॥੬੧੪॥
raajeev lochan raam kumaar ghano ran ghaal ghano ghar ghaae |614|

ರಾಮನು ಇಂದು ಅಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಕಣ್ಣಿನವನು ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಅನೇಕ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದುಹೋದನು.614.

ਰਾਵਨ ਰੋਸ ਭਰਯੋ ਗਰਜਯੋ ਰਨ ਮੋ ਲਹਿ ਕੈ ਸਭ ਸੈਨ ਭਜਾਨਯੋ ॥
raavan ros bharayo garajayo ran mo leh kai sabh sain bhajaanayo |

ರಾವಣನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಗುಡುಗಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

ਆਪ ਹੀ ਹਾਕ ਹਥਿਯਾਰ ਹਠੀ ਗਹਿ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਨੰਦਨ ਸੋ ਰਣ ਠਾਨਯੋ ॥
aap hee haak hathiyaar hatthee geh sree raghunandan so ran tthaanayo |

ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೇರವಾಗಿ ರಾಮನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದು ಅವನೊಡನೆ ಕಾದಾಡಿದನು

ਚਾਬਕ ਮਾਰ ਕੁਦਾਇ ਤੁਰੰਗਨ ਜਾਇ ਪਰਯੋ ਕਛੁ ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਮਾਨਯੋ ॥
chaabak maar kudaae turangan jaae parayo kachh traas na maanayo |

ಅವನು ತನ್ನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬೀಸುವ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಓಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ਬਾਨਨ ਤੇ ਬਿਧੁ ਬਾਹਨ ਤੇ ਮਨ ਮਾਰਤ ਕੋ ਰਥ ਛੋਰਿ ਸਿਧਾਨਯੋ ॥੬੧੫॥
baanan te bidh baahan te man maarat ko rath chhor sidhaanayo |615|

ಅವನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಮನನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬಂದನು.615.

ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਨੰਦਨ ਕੀ ਭੁਜ ਕੇ ਜਬ ਛੋਰ ਸਰਾਸਨ ਬਾਨ ਉਡਾਨੇ ॥
sree raghunandan kee bhuj ke jab chhor saraasan baan uddaane |

ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಾಗ ಭೂಮಿಯ ರಾಮನ ಕೈಗಳಿಂದ,

ਭੂੰਮਿ ਅਕਾਸ ਪਤਾਰ ਚਹੂੰ ਚਕ ਪੂਰ ਰਹੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਪਛਾਨੇ ॥
bhoonm akaas pataar chahoon chak poor rahe nahee jaat pachhaane |

ಆಕಾಶ, ನೆದರ್‌ವರ್ಲ್ಡ್ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ

ਤੋਰ ਸਨਾਹ ਸੁਬਾਹਨ ਕੇ ਤਨ ਆਹ ਕਰੀ ਨਹੀ ਪਾਰ ਪਰਾਨੇ ॥
tor sanaah subaahan ke tan aah karee nahee paar paraane |

ಆ ಬಾಣಗಳು, ಯೋಧರ ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಮತ್ತು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಹೇಳದೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ,