ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 416

ਚਾਰ ਅਛੂਹਨਿ ਲੈ ਹਮ ਹੂੰ ਦਲ ਤੋ ਪਰ ਆਏ ਹੈ ਕੋਪ ਬਢਾਏ ॥

chaar achhoohan lai ham hoon dal to par aae hai kop badtaae |

ಆದರೆ ನಾವು ಸೈನ್ಯದ ನಾಲ್ವರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೋಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ਤਾ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਿ ਲੈ ਹਮਰੋ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਤਜਿ ਆਹਵ ਜਾਹੁ ਪਰਾਏ ॥੧੧੮੬॥

taa te kahiyo sun lai hamaro grih ko taj aahav jaahu paraae |1186|

ನಾವು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಅಂತಹ ನಾಲ್ಕು ಘಟಕಗಳನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಯುದ್ಧರಂಗವನ್ನು ತೊರೆದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗಬಹುದು.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥

kaanrah joo baach |

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತು:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਹਰਿ ਕੋਪ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਜੁਧ ਕਰੈਂਗੇ ॥

yau sun kai bateeyaa tih kee har kop kahiyo ham judh karainge |

ಅವರ ಈ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದನು.

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤ ਸਬੈ ਅਰਿ ਸੈਨ ਹਰੈਂਗੇ ॥

baan kamaan gadaa geh kai doaoo bhraat sabai ar sain harainge |

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿ, “ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸಹೋದರರು ನಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

ਸੂਰ ਸਿਵਾਦਿਕ ਤੇ ਨ ਭਜੈ ਹਨਿ ਹੈ ਤੁਮ ਕਉ ਨਹਿ ਜੂਝਿ ਮਰੈਂਗੇ ॥

soor sivaadik te na bhajai han hai tum kau neh joojh marainge |

ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಂದ ನಾವು ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಂದು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ਮੇਰੁ ਹਲੈ ਸੁਖਿ ਹੈ ਨਿਧਿ ਬਾਰਿ ਤਊ ਰਨ ਕੀ ਛਿਤਿ ਤੇ ਨ ਟਰੈਂਗੇ ॥੧੧੮੭॥

mer halai sukh hai nidh baar taoo ran kee chhit te na ttarainge |1187|

ಸುಮೇರು ಪರ್ವತವು ಚಲಿಸಿದರೂ ಮತ್ತು ಸಾಗರದ ನೀರು ಬತ್ತಿಹೋದರೂ ನಾವು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਨ ਸੋ ਕਸਿ ਕੈ ਇਕ ਬਾਨੁ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਚਲਾਯੋ ॥

yau keh kai bateeyaa tin so kas kai ik baan su sayaam chalaayo |

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನು ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਅਜਬੇਸ ਕੇ ਬਛ ਸੁ ਲਾਗਤ ਹੀ ਕਛੁ ਖੇਦੁ ਨ ਪਾਯੋ ॥

laag gayo ajabes ke bachh su laagat hee kachh khed na paayo |

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಎಸೆದನು, ಅದು ಅಜೈಬ್ ಸಿಂಗ್ನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಬಡಿಯಿತು, ಆದರೆ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ਫੇਰਿ ਹਠੀ ਹਠਿ ਕੈ ਹਰਿ ਸੋ ਇਮ ਬੈਨ ਮਹਾ ਕਰਿ ਕੋਪ ਸੁਨਾਯੋ ॥

fer hatthee hatth kai har so im bain mahaa kar kop sunaayo |

ಆಗ (ಅವನು) ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ਕਾ ਕਹੀਏ ਤਿਹ ਪੰਡਿਤ ਕੋ ਜਿਹ ਤੇ ਧਨੁ ਕੀ ਬਿਧਿ ਤੂੰ ਪੜਿ ਆਯੋ ॥੧੧੮੮॥

kaa kahee tih panddit ko jih te dhan kee bidh toon parr aayo |1188|

ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಯೋಧನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಅಂತಹ ಪಂಡಿತ, ನೀನು ಯಾರಿಂದ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೀಯೋ.1188.

ਕੋਪ ਭਰੀ ਜਦੁਵੀ ਪ੍ਰਿਤਨਾ ਇਤ ਤੇ ਉਮਡੀ ਉਤ ਤੇ ਵਹ ਆਈ ॥

kop bharee jaduvee pritanaa it te umaddee ut te vah aaee |

ಇಲ್ಲಿಂದ ಯಾದವರ ಸೈನ್ಯವು ಕೋಪದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರು (ಸೇನೆ) ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਕੀਏ ਮੁਖ ਤੇ ਕਬਿ ਰਾਮ ਕਹੈ ਜੀਯ ਰੋਸ ਬਢਾਈ ॥

maar hee maar kee mukh te kab raam kahai jeey ros badtaaee |

ಯಾದವ ಸೈನ್ಯವು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ "ಕೊಲ್, ಕೊಂದು" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಧಾವಿಸಿತು.

ਬਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਕੇ ਲਗੇ ਬਹੁ ਜੂਝਿ ਪਰੇ ਕਰਿ ਦੁੰਦ ਲਰਾਈ ॥

baan kripaan gadaa ke lage bahu joojh pare kar dund laraaee |

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಆ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ, ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗದೆಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಸೈನ್ಯದ ಬಹುಭಾಗವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.

ਰੀਝ ਰਹੇ ਸੁਰ ਪੇਖਿ ਸਬੈ ਪੁਹਪਾਵਲਿ ਕੀ ਬਰਖਾ ਬਰਖਾਈ ॥੧੧੮੯॥

reejh rahe sur pekh sabai puhapaaval kee barakhaa barakhaaee |1189|

ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು.1189.

ਇਤ ਤੇ ਰਨ ਮੈ ਰਿਸ ਬੀਰ ਲਰੈ ਨਭਿ ਮੈ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਸਨਾਦਿ ਨਿਹਾਰੈ ॥

eit te ran mai ris beer larai nabh mai brahamaad sanaad nihaarai |

ಇಲ್ಲಿ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಧರು ಕೋಪದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ, (ಅಲ್ಲಿ) ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆದಿಮ ಮತ್ತು ಸಂಕದಿಕನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ਆਗੇ ਨ ਐਸੋ ਭਯੋ ਕਬਹੂੰ ਰਨ ਆਪਸਿ ਮੈ ਇਮ ਬੋਲਿ ਉਚਾਰੈ ॥

aage na aaiso bhayo kabahoon ran aapas mai im bol uchaarai |

ಈ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಯೋಧರು ತೀವ್ರ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮತಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: "ಹಿಂದೆ ಇಂತಹ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧ ನಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ,"