ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 482


ਤਾ ਤੇ ਬੜੋ ਜਢ ਹੈ ਮ੍ਰਿਗ ਭੂਪਤਿ ਕੇਹਰਿ ਸੋ ਰਨ ਜੀਤਨਿ ਆਯੋ ॥੧੮੪੬॥
taa te barro jadt hai mrig bhoopat kehar so ran jeetan aayo |1846|

ಸಿಂಹದ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ವಿಜಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.1846.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਜਿਹ ਸੁਭਟਨ ਬਲਿ ਲਰਤ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਗਏ ਪਰਾਇ ॥
jih subhattan bal larat hai te sabh ge paraae |

“ನೀವು ಯಾರ ಬಲದ ಮೇಲೆ ಹೋರಾಡುತ್ತೀರೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಿಹೋದರು

ਕੈ ਲਰ ਮਰਿ ਕੈ ਭਾਗ ਸਠਿ ਕੈ ਪਗ ਹਰਿ ਕੇ ਪਾਇ ॥੧੮੪੭॥
kai lar mar kai bhaag satth kai pag har ke paae |1847|

ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಮೂರ್ಖ! ಒಂದೋ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವಾಗ ಓಡಿಹೋಗಿ ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬೀಳಿರಿ. ”1847.

ਜਰਾਸੰਧਿ ਨ੍ਰਿਪ ਬਾਚ ਹਲੀ ਸੋ ॥
jaraasandh nrip baach halee so |

ಬಲರಾಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಜರಾಸಂಧನ ಮಾತು:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਕਹਾ ਭਯੋ ਮਮ ਓਰ ਕੇ ਸੂਰ ਹਨੇ ਸੰਗ੍ਰਾਮਿ ॥
kahaa bhayo mam or ke soor hane sangraam |

ಏನಾಯಿತು, ನನ್ನ ಕಡೆಯ ವೀರರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರು.

ਲਰਬੋ ਮਰਬੋ ਜੀਤਬੋ ਇਹ ਸੁਭਟਨ ਕੇ ਕਾਮਿ ॥੧੮੪੮॥
larabo marabo jeetabo ih subhattan ke kaam |1848|

"ನನ್ನ ಕಡೆಯ ಯೋಧರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಯೋಧರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹೋರಾಡುವುದು, ಸಾಯುವುದು ಅಥವಾ ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು." 1848.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਯੋ ਤਬ ਭੂਪ ਹਲੀ ਕਹੁ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥
yau keh kai man kop bhariyo tab bhoop halee kahu baan chalaayo |

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ರಾಜನು ಮಹಾಕೋಪದಿಂದ ಬಲರಾಮನ ಕಡೆಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು

ਲਾਗਤਿ ਹੀ ਨਟ ਸਾਲ ਭਯੋ ਤਨ ਮੈ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥
laagat hee natt saal bhayo tan mai balibhadr mahaa dukh paayo |

ಅದು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ತೀವ್ರ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೀಡಿತು

ਮੂਰਛ ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਬੀਚ ਗਿਰਿਯੋ ਤਿਹ ਕੋ ਕਬਿ ਨੈ ਜਸੁ ਗਾਯੋ ॥
moorachh hvai kar sayandan beech giriyo tih ko kab nai jas gaayo |

ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು. ಕವಿ (ಶ್ಯಾಮ್) ಅವರನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ਮਾਨਹੁ ਬਾਨ ਭੁਜੰਗ ਡਸਿਯੋ ਧਨ ਧਾਮ ਸਬੈ ਮਨ ਤੇ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥੧੮੪੯॥
maanahu baan bhujang ddasiyo dhan dhaam sabai man te bisaraayo |1849|

ಹಾವಿನಂತಿರುವ ಬಾಣವು ಅವನನ್ನು ಕುಟುಕಿದಂತೆ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಮನೆಯನ್ನು ಮರೆತು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು.1849.

ਬਹੁਰੋ ਚਿਤ ਚੇਤ ਭਯੋ ਬਲਦੇਵ ਚਿਤੇ ਅਰਿ ਕੇ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
bahuro chit chet bhayo baladev chite ar ke at kop badtaayo |

ಬಲರಾಮ್‌ಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ತೀವ್ರ ಕೋಪಗೊಂಡರು

ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰਿ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਤਾਰਨ ਆਯੋ ॥
bhaaree gadaa geh kai kar mai nrip ke badh kaaran taaran aayo |

ಅವನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು ಮತ್ತು ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಸಲುವಾಗಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು

ਪਾਉ ਪਿਆਦੇ ਹੁਇ ਸ੍ਯੰਦਨ ਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਤ ਭਾਤਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥
paau piaade hue sayandan te kab sayaam kahai it bhaat sidhaayo |

ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರು ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಹೋದರು.

ਅਉਰ ਕਿਸੀ ਭਟ ਜਾਨਿਯੋ ਨਹੀ ਕਬਿ ਦਉਰ ਪਰਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਨੇ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥੧੮੫੦॥
aaur kisee bhatt jaaniyo nahee kab daur pariyo nrip ne lakh paayo |1850|

ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋದನು ಮತ್ತು ರಾಜನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.1850.

ਆਵਤ ਦੇਖਿ ਹਲਾਯੁਧ ਕੋ ਸੁ ਭਯੋ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋਪਮਈ ਹੈ ॥
aavat dekh halaayudh ko su bhayo tab hee nrip kopamee hai |

ಬಲರಾಮ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ.

ਜੁਧ ਹੀ ਕਉ ਸਮੁਹਾਇ ਭਯੋ ਨਿਜ ਪਾਨਿ ਕਮਾਨ ਸੁ ਤਾਨਿ ਲਈ ਹੈ ॥
judh hee kau samuhaae bhayo nij paan kamaan su taan lee hai |

ಬಲರಾಮನು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ਲ੍ਰਯਾਇਓ ਹੁਤੇ ਚਪਲਾ ਸੀ ਗਦਾ ਸਰ ਏਕ ਹੀ ਸਿਉ ਸੋਊ ਕਾਟ ਦਈ ਹੈ ॥
lrayaaeio hute chapalaa see gadaa sar ek hee siau soaoo kaatt dee hai |

(ಬಲರಾಮನು) ಮಿಂಚಿನಂತಹ ಗದೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದನು, ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ਸਤ੍ਰੁ ਕੋ ਮਾਰਨ ਕੀ ਬਲਿਭਦ੍ਰਹਿ ਮਾਨਹੁ ਆਸ ਦੁਟੂਕ ਭਈ ਹੈ ॥੧੮੫੧॥
satru ko maaran kee balibhadreh maanahu aas duttook bhee hai |1851|

ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗದೆಯನ್ನು ತಡೆದು ಈ ರೀತಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಲರಾಮನ ಆಶಯ ಛಿದ್ರವಾಯಿತು.1851.

ਕਾਟ ਗਦਾ ਜਬ ਐਸੇ ਦਈ ਤਬ ਹੀ ਬਲਿ ਢਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੰਭਾਰੀ ॥
kaatt gadaa jab aaise dee tab hee bal dtaal kripaan sanbhaaree |

ರಾಜನು ಗದೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದಾಗ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು

ਧਾਇ ਚਲਿਯੋ ਅਰਿ ਮਾਰਨਿ ਕਾਰਨਿ ਸੰਕ ਕਛੂ ਚਿਤ ਮੈ ਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥
dhaae chaliyo ar maaran kaaran sank kachhoo chit mai na bichaaree |

ಶತ್ರುವನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು

ਭੂਪ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਆਵਤ ਕੋ ਗਰਜਿਯੋ ਬਰਖਾ ਕਰਿ ਬਾਨਨਿ ਭਾਰੀ ॥
bhoop nihaar kai aavat ko garajiyo barakhaa kar baanan bhaaree |

ಅವನು ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಗುಡುಗಿದನು

ਢਾਲ ਦਈ ਸਤ ਧਾ ਕਰਿ ਕੈ ਕਰ ਕੀ ਕਰਵਾਰਿ ਤ੍ਰਿਧਾ ਕਰ ਡਾਰੀ ॥੧੮੫੨॥
dtaal dee sat dhaa kar kai kar kee karavaar tridhaa kar ddaaree |1852|

ಅವನು ಬಲರಾಮನ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ನೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.1852.

ਢਾਲ ਕਟੀ ਤਰਵਾਰਿ ਗਈ ਕਟਿ ਐਸੇ ਹਲਾਯੁਧ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
dtaal kattee taravaar gee katt aaise halaayudh sayaam nihaariyo |

(ಆಗ) ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಸಹ ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು, (ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ) ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ਮਾਰਤ ਹੈ ਬਲਿ ਕੋ ਅਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਯੌ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮਾਝਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
maarat hai bal ko ab hee nrip yau apune man maajh bichaariyo |

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಮುರಿದ ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಲರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಈ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ਚਕ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਮੁਰਾਰਿ ਤਬੈ ਕਰਿ ਜੁਧ ਕੇ ਹੇਤ ਚਲਿਯੋ ਬਲ ਧਾਰਿਯੋ ॥
chakr sanbhaar muraar tabai kar judh ke het chaliyo bal dhaariyo |

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಡಿಸ್ಕಸ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು

ਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਤੂ ਭਿਰ ਮੋ ਸੰਗ ਆਇ ਕੈ ਰਾਮ ਭਨੈ ਇਮ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥੧੮੫੩॥
re nrip too bhir mo sang aae kai raam bhanai im sayaam pukaariyo |1853|

ಕವಿ ರಾಮನ ಪ್ರಕಾರ, ಅವನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.1853.

ਯੌ ਬਤੀਯਾ ਰਨ ਮੈ ਸੁਨਿ ਭੂਪਤਿ ਜੂਝ ਮਚਾਵਨ ਸ੍ਯਾਮ ਸਿਉ ਆਯੋ ॥
yau bateeyaa ran mai sun bhoopat joojh machaavan sayaam siau aayo |

ಕೃಷ್ಣನ ಸವಾಲನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು

ਰੋਸਿ ਬਢਾਇ ਘਨੋ ਚਿਤ ਮੈ ਕਰ ਕੇ ਬਰ ਸੋ ਧਨੁ ਤਾਨਿ ਚਢਾਯੋ ॥
ros badtaae ghano chit mai kar ke bar so dhan taan chadtaayo |

ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದನು

ਦੀਰਘ ਕਉਚ ਸਜੇ ਤਨ ਮੋ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਸੁ ਇਉ ਉਪਜਾਯੋ ॥
deeragh kauch saje tan mo kab ke man mai jas iau upajaayo |

(ಅವನ) ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾದ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅಂತಹ ಬಯಕೆ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು.

ਮਾਨਹੁ ਜੁਧ ਸਮੇ ਰਿਸ ਕੈ ਰਘੁਨਾਥ ਕੇ ਊਪਰਿ ਰਾਵਨ ਆਯੋ ॥੧੮੫੪॥
maanahu judh same ris kai raghunaath ke aoopar raavan aayo |1854|

ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾದ ರಕ್ಷಾಕವಚದಿಂದಾಗಿ, ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ರಾವಣನು ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪಗೊಂಡನು.1854.

ਆਵਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਤਉ ਧਨੁ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥
aavat bhayo nrip sayaam ke saamuhe tau dhan sree brijanaath sanbhaariyo |

(ಆಗ) ರಾಜನು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಶ್ಯಾಮ್ ಜಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ਧਾਵਤ ਭਯੋ ਹਿਤ ਤੇ ਹਰਿ ਸਾਮੁਹੇ ਤ੍ਰਾਸ ਕਛੂ ਚਿਤ ਮੈ ਨ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
dhaavat bhayo hit te har saamuhe traas kachhoo chit mai na bichaariyo |

ಎದುರಿಗೆ ಬಂದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದನು

ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਤਾਨਿ ਕਮਾਨ ਸੁ ਬਾਨ ਲੈ ਸਤ੍ਰ ਕੇ ਛਤ੍ਰ ਪੈ ਮਾਰਿਯੋ ॥
kaan pramaan lau taan kamaan su baan lai satr ke chhatr pai maariyo |

ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕಿವಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲಾವರಣದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಹೊಡೆದನು ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೇಲಾವರಣವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯಿತು.

ਖੰਡ ਹੁਇ ਖੰਡ ਗਿਰਿਯੋ ਛਿਤ ਮੈ ਮਨੋ ਚੰਦ ਕੋ ਰਾਹੁ ਨੇ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿਯੋ ॥੧੮੫੫॥
khandd hue khandd giriyo chhit mai mano chand ko raahu ne maar bidaariyo |1855|

ರಾಹು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದಂತಿತ್ತು.1855.

ਛਤ੍ਰ ਕਟਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਮਨ ਭੂਪਤਿ ਕੋਪ ਭਯੋ ਹੈ ॥
chhatr kattio nrip ko jab hee tab hee man bhoopat kop bhayo hai |

ಮೇಲಾವರಣವನ್ನು ಕಡಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ, ರಾಜನು ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪಗೊಂಡನು

ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਓਰ ਕੁਦ੍ਰਿਸਟਿ ਚਿਤੈ ਕਰਿ ਉਗ੍ਰ ਸਰਾਸਨ ਹਾਥਿ ਲਯੋ ਹੈ ॥
sayaam kee or kudrisatt chitai kar ugr saraasan haath layo hai |

ಮತ್ತು ಅವನು, ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ದುಷ್ಟ ನೋಟದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು

ਜੋਰ ਸੋ ਖੈਚਨ ਲਾਗਿਯੋ ਤਹਾ ਨਹਿ ਐਚ ਸਕੇ ਕਰ ਕੰਪ ਭਯੋ ਹੈ ॥
jor so khaichan laagiyo tahaa neh aaich sake kar kanp bhayo hai |

ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕೈ ನಡುಗಿತು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ

ਲੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਮੁਰਾਰਿ ਤਬੈ ਤਿਹ ਚਾਪ ਚਟਾਕ ਦੈ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਹੈ ॥੧੮੫੬॥
lai dhan baan muraar tabai tih chaap chattaak dai kaatt dayo hai |1856|

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಜರಾಸಂಧನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆತದಿಂದ ತಡೆದನು.1856.

ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਸਰਾਸਨ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਤਬ ਭੂਪਤਿ ਕੋਪੁ ਕੀਯੋ ਮਨ ਮੈ ॥
brijaraaj saraasan kaatt dayo tab bhoopat kop keeyo man mai |

(ಯಾವಾಗ) ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು (ಜರಾಸಂಧನ) ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ ರಾಜನು ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ਕਰਵਾਰਿ ਸੰਭਾਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ਧਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰਿਯੋ ਰਿਪੁ ਕੇ ਗਨ ਮੈ ॥
karavaar sanbhaar mahaa bal dhaar hakaar pariyo rip ke gan mai |

ಕೃಷ್ಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಅಥವಾ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ತಡೆದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಶತ್ರುಗಳ ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.

ਤਹਾ ਢਾਲ ਸੋ ਢਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੋ ਯੌ ਅਟਕੇ ਖਟਕੇ ਰਨ ਮੈ ॥
tahaa dtaal so dtaal kripaan kripaan so yau attake khattake ran mai |

(ನಂತರ) ಗುರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಕಿರ್ಪಾನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಿರ್ಪಾನ್ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿತು,

ਮਨੋ ਜ੍ਵਾਲ ਦਵਾਨਲ ਕੀ ਲਪਟੈ ਚਟਕੈ ਪਟਕੈ ਤ੍ਰਿਨ ਜਿਉ ਬਨ ਮੈ ॥੧੮੫੭॥
mano jvaal davaanal kee lapattai chattakai pattakai trin jiau ban mai |1857|

ಗುರಾಣಿಯು ಗುರಾಣಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಕ್ರ್ಯಾಕ್ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತಿಯು ಢಿಕ್ಕಿಯಾಯಿತು.1857.

ਘੂਮਤ ਘਾਇਲ ਹੁਇ ਇਕ ਬੀਰ ਫਿਰੈ ਇਕ ਸ੍ਰਉਨ ਭਰੇ ਭਭਕਾਤੇ ॥
ghoomat ghaaeil hue ik beer firai ik sraun bhare bhabhakaate |

ಯಾರೋ, ಗಾಯಗೊಂಡು, ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ರಕ್ತವನ್ನು ಎಸೆದರು ಮತ್ತು ಯಾರಾದರೂ ತಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು, ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ಸೊಂಡಿಲು ಮಾತ್ರ

ਏਕ ਕਬੰਧ ਫਿਰੈ ਬਿਨੁ ਸੀਸ ਲਖੈ ਤਿਨ ਕਾਇਰ ਹੈ ਬਿਲਲਾਤੇ ॥
ek kabandh firai bin sees lakhai tin kaaeir hai bilalaate |

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಡಿಗಳು ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

ਤ੍ਯਾਗਿ ਚਲੇ ਇਕ ਆਹਵ ਕੌ ਇਕ ਡੋਲਤ ਜੁਧਹਿ ਕੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥
tayaag chale ik aahav kau ik ddolat judheh ke rang raate |

ಕೆಲವು ಯೋಧರು, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ