ಬಲರಾಮ್ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಲೋಚಿಸಲು ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು, ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋದನೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ಮೊಗ್ಗು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ.2054.
ಬಲರಾಮ್ ಭಾಷಣ:
ಸ್ವಯ್ಯ
ಒಂದೋ ಶತ್ರುವಿನೊಡನೆ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ) ಹೋರಾಡಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
“ಕೃಷ್ಣನು ಶತ್ರುಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಹತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಈ ಮೂರ್ಖ ಸತ್ರಾಜಿತನ ರತ್ನವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ,
ಅಥವಾ ಅವನ ಸಹೋದರನ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಮಣಿಯನ್ನು ಯಮನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವರನ್ನು ತರಲು (ಅಲ್ಲಿಗೆ) ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
"ಅಥವಾ ಅವನು ಯಮನಿಂದ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಆತ್ಮ) ಮರಳಿ ತರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಈ ಮೂರ್ಖ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ." 2055.
ರಾಜನು (ಉಗ್ರಸೈನ್) ಬಲರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಬಲರಾಮನು ಅಳುತ್ತಾ ರಾಜನಿಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದಾಗ ಯಾದವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಸತ್ರಾಜಿತನನ್ನು ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.
ಆತನ ಪೇಟ ತೆಗೆದು ಕೈಕಾಲು ಕಟ್ಟಿ ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು
ಯಾರೂ ಅವನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.2056.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ,
ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಳುತ್ತಾ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕೆಲವರು ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.
ಅನೇಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಗಂಡನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು, ಓ ತಾಯಿ! ಈಗ ನಮಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ತನ್ನ ಪತಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ, ಆಗ ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು, ರುಕ್ಮಣಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಸತಿಯಾಗಲು ಯೋಚಿಸಿದರು (ಗಂಡನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಚಿತಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ).2057.
ದೋಹ್ರಾ
ಬಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ವಸುದೇವ್ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ, ತೀವ್ರ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾದರು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ ಇಚ್ಛೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ರುಕ್ಮಣಿಯನ್ನು ಸತಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆದರು.2058.
ಸ್ವಯ್ಯ
ದೇವಕಿ ತನ್ನ ಸೊಸೆಗೆ ಈ ರೀತಿ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದಳು
ಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವಳು ಸತಿಯಾಗುವುದು ಸೂಕ್ತ, ಆದರೆ ಅವನು ರತ್ನವನ್ನು (ಸತ್ರಾಜಿತನ) ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ತುಂಬಾ ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಸತಿಯಾಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಹೀಗಾಗಿ ಆತನಿಗಾಗಿ ಶೋಧಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಬಹುದು
” ಎಂದು ಹೇಳಿ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು.೨೦೫೯.
ಸೊಸೆಗೆ ಹೀಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವಳು (ದೇವಕಿ) ಹೋಗಿ ಭವಾನಿ (ದುರ್ಗಾ) ನನ್ನು ಪೂಜಿಸತೊಡಗಿದಳು.