ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 503


ਕਾਨ੍ਰਹ ਗੁਫਾ ਕੇ ਬਿਖੈ ਧਸਿ ਕੈ ਤਿਹ ਤੇ ਬਹੁਰੇ ਨਹੀ ਬਾਹਰਿ ਆਯੋ ॥੨੦੫੪॥
kaanrah gufaa ke bikhai dhas kai tih te bahure nahee baahar aayo |2054|

ಬಲರಾಮ್ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಲೋಚಿಸಲು ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು, ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋದನೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ಮೊಗ್ಗು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ.2054.

ਹਲੀ ਬਾਚ ॥
halee baach |

ಬಲರಾಮ್ ಭಾಷಣ:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਕੈ ਲਰਿ ਕੈ ਅਰਿ ਕਾਹੂ ਕੇ ਸੰਗਿ ਤਨ ਆਪਨ ਕੋ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਯੋ ॥
kai lar kai ar kaahoo ke sang tan aapan ko jamalok patthaayo |

ಒಂದೋ ಶತ್ರುವಿನೊಡನೆ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ) ಹೋರಾಡಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ਖੋਜਤ ਕੈ ਮਨਿ ਯਾ ਜੜ ਕੀ ਬਲਿ ਲੋਕਿ ਗਯੋ ਕੋਊ ਮਾਰਗ ਪਾਯੋ ॥
khojat kai man yaa jarr kee bal lok gayo koaoo maarag paayo |

“ಕೃಷ್ಣನು ಶತ್ರುಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಹತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಈ ಮೂರ್ಖ ಸತ್ರಾಜಿತನ ರತ್ನವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ,

ਕੈ ਮਨਿ ਲੈ ਇਹ ਭ੍ਰਾਤ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਗਯੋ ਜਮ ਲੈ ਤਿਨ ਲੈਨ ਕਉ ਧਾਯੋ ॥
kai man lai ih bhraat ke praan gayo jam lai tin lain kau dhaayo |

ಅಥವಾ ಅವನ ಸಹೋದರನ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಮಣಿಯನ್ನು ಯಮನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವರನ್ನು ತರಲು (ಅಲ್ಲಿಗೆ) ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.

ਕੈ ਇਹ ਮੂਰਖ ਕੋ ਸੁ ਕੁਬੋਲ ਲਗਿਯੋ ਹੁਇ ਲਜਾਤੁਰ ਧਾਮਿ ਨ ਆਯੋ ॥੨੦੫੫॥
kai ih moorakh ko su kubol lagiyo hue lajaatur dhaam na aayo |2055|

"ಅಥವಾ ಅವನು ಯಮನಿಂದ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಆತ್ಮ) ಮರಳಿ ತರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಈ ಮೂರ್ಖ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ." 2055.

ਰੋਇ ਜਬੈ ਸੰਗ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਮੁਖ ਤੇ ਮੁਸਲੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
roe jabai sang bhoopat ko mukh te musalee ih bhaat uchaariyo |

ರಾಜನು (ಉಗ್ರಸೈನ್) ಬಲರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ਤਉ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਕਉ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਜਾਦਵ ਲਾਤਨ ਮੂਕਨ ਮਾਰਿਯੋ ॥
tau satraajit kau mil kai sabh jaadav laatan mookan maariyo |

ಬಲರಾಮನು ಅಳುತ್ತಾ ರಾಜನಿಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದಾಗ ಯಾದವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಸತ್ರಾಜಿತನನ್ನು ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.

ਪਾਗ ਉਤਾਰ ਦਈ ਮੁਸਕੈ ਗਹਿ ਗੋਡਨ ਤੇ ਮਧਿ ਕੂਪ ਕੇ ਡਾਰਿਯੋ ॥
paag utaar dee musakai geh goddan te madh koop ke ddaariyo |

ಆತನ ಪೇಟ ತೆಗೆದು ಕೈಕಾಲು ಕಟ್ಟಿ ಬಾವಿಗೆ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು

ਛੋਡਬੋ ਤਾ ਕੇ ਕਹਿਯੋ ਨ ਕਿਹੂ ਸਭ ਹੂ ਤਿਹ ਕੋ ਬਧਬੋ ਚਿਤਿ ਧਾਰਿਯੋ ॥੨੦੫੬॥
chhoddabo taa ke kahiyo na kihoo sabh hoo tih ko badhabo chit dhaariyo |2056|

ಯಾರೂ ಅವನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.2056.

ਕਾਨਰ ਕੀ ਜਬ ਏ ਬਤੀਯਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਭ ਨਾਰਿਨ ਜਉ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥
kaanar kee jab e bateeyaa prabh kee sabh naarin jau sun paaee |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ,

ਰੋਵਤ ਭੀ ਕੋਊ ਭੂਮਿ ਪਰੀ ਗਿਰ ਪੀਟਤ ਭੀ ਕਰਿ ਕੈ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥
rovat bhee koaoo bhoom paree gir peettat bhee kar kai duchitaaee |

ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಳುತ್ತಾ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕೆಲವರು ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.

ਏਕ ਕਹੈ ਪਤਿ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੇ ਅਬ ਹੁਇ ਹੈ ਕਹਾ ਹਮਰੀ ਗਤਿ ਮਾਈ ॥
ek kahai pat praan taje ab hue hai kahaa hamaree gat maaee |

ಅನೇಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಗಂಡನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು, ಓ ತಾಯಿ! ಈಗ ನಮಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?

ਅਉਰ ਰੁਕਮਨਿ ਦੇਤ ਦਿਜੋਤਮ ਦਾਨ ਸਤੀ ਫੁਨਿ ਹੋਬੇ ਕਉ ਆਈ ॥੨੦੫੭॥
aaur rukaman det dijotam daan satee fun hobe kau aaee |2057|

ತನ್ನ ಪತಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ, ಆಗ ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು, ರುಕ್ಮಣಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಸತಿಯಾಗಲು ಯೋಚಿಸಿದರು (ಗಂಡನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಚಿತಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ).2057.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਬਸੁਦੇਵ ਅਰੁ ਦੇਵਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਚਿਤਹਿ ਬਢਾਇ ॥
basudev ar devakee dubidhaa chiteh badtaae |

ಬಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ਪ੍ਰਭ ਗਤਿ ਦ੍ਵੈ ਬਿਧਿ ਹੇਰਿ ਕੈ ਬਰਜਿਓ ਰੁਕਮਨਿ ਆਇ ॥੨੦੫੮॥
prabh gat dvai bidh her kai barajio rukaman aae |2058|

ವಸುದೇವ್ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ, ತೀವ್ರ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾದರು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ ಇಚ್ಛೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ರುಕ್ಮಣಿಯನ್ನು ಸತಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆದರು.2058.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਪੁਤ੍ਰ ਬਧੂ ਹੂ ਕੋ ਦੇਵਕੀ ਆਇ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਬਿਧਿ ਯਾ ਸਮਝਾਯੋ ॥
putr badhoo hoo ko devakee aae su sayaam bhanai bidh yaa samajhaayo |

ದೇವಕಿ ತನ್ನ ಸೊಸೆಗೆ ಈ ರೀತಿ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದಳು

ਜੋ ਹਰਿ ਜੂਝ ਮਰੇ ਰਨ ਮੋ ਜਰਿਬੋ ਤੁਹਿ ਕੋ ਨਿਸਚੈ ਬਨਿ ਆਯੋ ॥
jo har joojh mare ran mo jaribo tuhi ko nisachai ban aayo |

ಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವಳು ಸತಿಯಾಗುವುದು ಸೂಕ್ತ, ಆದರೆ ಅವನು ರತ್ನವನ್ನು (ಸತ್ರಾಜಿತನ) ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ತುಂಬಾ ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಸತಿಯಾಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ਜਉ ਮਨਿ ਢੂੰਢਤ ਯਾ ਜੜ ਕੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਘਨੇ ਪੁਨਿ ਕੋਸ ਸਿਧਾਯੋ ॥
jau man dtoondtat yaa jarr kee brijanaath ghane pun kos sidhaayo |

ಹೀಗಾಗಿ ಆತನಿಗಾಗಿ ಶೋಧಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಬಹುದು

ਤਾ ਤੇ ਰਹੋ ਚੁਪਿ ਕੈ ਸੁਧਿ ਲੈ ਅਰੁ ਯੌ ਕਹਿ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥੨੦੫੯॥
taa te raho chup kai sudh lai ar yau keh paaein sees jhukaayo |2059|

” ಎಂದು ಹೇಳಿ ರುಕ್ಮಣಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು.೨೦೫೯.

ਐਸੋ ਸਮੋਧ ਕੈ ਪੁਤ੍ਰ ਬਧੂ ਕੋ ਭਵਾਨੀ ਕੋ ਪੈ ਤਿਨ ਜਾਇ ਮਨਾਯੋ ॥
aaiso samodh kai putr badhoo ko bhavaanee ko pai tin jaae manaayo |

ಸೊಸೆಗೆ ಹೀಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವಳು (ದೇವಕಿ) ಹೋಗಿ ಭವಾನಿ (ದುರ್ಗಾ) ನನ್ನು ಪೂಜಿಸತೊಡಗಿದಳು.