ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 550


ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਹੂ ਕੋ ਸੈਨ ਮਥਿਓ ਅਰੁ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਜਿਹ ਮਾਨਹਿ ਟਾਰਿਓ ॥
sandh jaraa hoo ko sain mathio ar satran ko jih maaneh ttaario |

ಜರಾಸಂಧನ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟವನು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದವನು.

ਤਿਉ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸਾਧਨ ਕੇ ਪੁਨਿ ਚਾਹਤ ਹੈ ਸਭ ਪਾਪਨ ਟਾਰਿਓ ॥੨੪੮੧॥
tiau brij naaeik saadhan ke pun chaahat hai sabh paapan ttaario |2481|

ಜರಾಸಂಧನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಂಥನ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ಗರ್ವವನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿತು, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.2481.

ਜੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੇ ਰੁਚ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਫੁਨਿ ਗੀਤਨ ਗੈ ਹੈ ॥
jo brij naaeik ke ruch so kab sayaam bhanai fun geetan gai hai |

ಕವಿಯನ್ನು ಶ್ಯಾಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರು (ಸಾಧಕ್) ಕೃಷ್ಣನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ਚਾਤੁਰਤਾ ਸੰਗ ਜੋ ਹਰਿ ਕੋ ਜਸੁ ਬੀਚ ਕਬਿਤਨ ਕੇ ਸੁ ਬਨੈ ਹੈ ॥
chaaturataa sang jo har ko jas beech kabitan ke su banai hai |

ಯಾರು ಕೃಷ್ಣನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿರಿ.

ਅਉਰਨ ਤੇ ਸੁਨਿ ਜੋ ਚਰਚਾ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਕੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਦੈ ਹੈ ॥
aauran te sun jo charachaa har kee har ko man bheetar dai hai |

ಅವನು (ವ್ಯಕ್ತಿ) ಇತರರಿಂದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਧਰਿ ਕੈ ਤਨ ਯਾ ਭਵ ਭੀਤਰ ਫੇਰਿ ਨ ਐ ਹੈ ॥੨੪੮੨॥
so kab sayaam bhanai dhar kai tan yaa bhav bheetar fer na aai hai |2482|

ಇತರರಿಂದ ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಅವರು ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.2482.

ਜੋ ਉਪਮਾ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੀ ਗਾਇ ਹੈ ਅਉਰ ਕਬਿਤਨ ਬੀਚ ਕਰੈਗੇ ॥
jo upamaa brijanaath kee gaae hai aaur kabitan beech karaige |

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಹಾಡಿ ಕಾವ್ಯ ರಚಿಸುವವನು.

ਪਾਪਨ ਕੀ ਤੇਊ ਪਾਵਕ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਬਹੂੰ ਨ ਜਰੈਗੇ ॥
paapan kee teaoo paavak mai kab sayaam bhanai kabahoon na jaraige |

ಯಾರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪಾಪದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.

ਚਿੰਤ ਸਭੈ ਮਿਟ ਹੈ ਜੁ ਰਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ਤਿਨ ਕੇ ਅਘ ਬ੍ਰਿੰਦ ਟਰੈਗੇ ॥
chint sabhai mitt hai ju rahee chhin mai tin ke agh brind ttaraige |

ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಆತಂಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ

ਜੇ ਨਰ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਪਰਸੇ ਪਗ ਤੇ ਨਰ ਫੇਰਿ ਨ ਦੇਹ ਧਰੈਗੇ ॥੨੪੮੩॥
je nar sayaam joo ke parase pag te nar fer na deh dharaige |2483|

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.2483.

ਜੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੋ ਰੁਚਿ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਫੁਨਿ ਜਾਪੁ ਜਪੈ ਹੈ ॥
jo brij naaeik ko ruch so kab sayaam bhanai fun jaap japai hai |

ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಯಾರು (ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು) ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਜੋ ਤਿਹ ਕੇ ਹਿਤ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਬਹੁ ਮੰਗਨ ਲੋਗਨ ਕਉ ਧਨ ਦੈ ਹੈ ॥
jo tih ke hit kai man mai bahu mangan logan kau dhan dai hai |

ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುವವನು, ತನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು,

ਜੋ ਤਜਿ ਕਾਜ ਸਭੈ ਘਰ ਕੇ ਤਿਹ ਪਾਇਨ ਕੇ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਦੈ ਹੈ ॥
jo taj kaaj sabhai ghar ke tih paaein ke chit bheetar dai hai |

ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಕೆಲಸಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಚಿಟ್ (ಸ್ಥಳ) ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇಡುವವರು (ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು).

ਭੀਤਰ ਤੇ ਅਬ ਯਾ ਜਗ ਕੇ ਅਘ ਬ੍ਰਿੰਦਨ ਬੀਰ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਜੈ ਹੈ ॥੨੪੮੪॥
bheetar te ab yaa jag ke agh brindan beer bidaa kar jai hai |2484|

ಯಾರು ಗೃಹಸ್ಥನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುತ್ತವೆ.2484.

ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਓ ਨ ਕੀਓ ਬਹੁਤੋ ਤਪ ਕਸਟ ਸਹਿਓ ਤਨ ਕੋ ਅਤਿ ਤਾਯੋ ॥
prem keeo na keeo bahuto tap kasatt sahio tan ko at taayo |

ಒಬ್ಬನು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು

ਕਾਸੀ ਮੈ ਜਾਇ ਪੜਿਓ ਅਤਿ ਹੀ ਬਹੁ ਬੇਦਨ ਕੋ ਕਰਿ ਸਾਰ ਨ ਆਯੋ ॥
kaasee mai jaae parrio at hee bahu bedan ko kar saar na aayo |

ಅವರು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಗಳ ಪಠಣದ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು, ಆದರೆ ಅದರ ಸಾರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ.

ਦਾਨ ਦੀਏ ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਸਭੈ ਅਪਨੋ ਤਿਨ ਦਰਬ ਗਵਾਯੋ ॥
daan dee bas hvai gayo sayaam sabhai apano tin darab gavaayo |

(ಅವರು) ದಾನ ಕೊಟ್ಟವರು, (ಅವರು) ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ನಿವಾಸವಾಗಿದ್ದಾನೆ, (ಇಲ್ಲ) ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ਅੰਤ੍ਰਿ ਕੀ ਰੁਚਿ ਕੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਜਿਹ ਹੇਤ ਕੀਓ ਤਿਨ ਹੂ ਹਰਿ ਪਾਯੋ ॥੨੪੮੫॥
antr kee ruch kai har siau jih het keeo tin hoo har paayo |2485|

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಭಗವಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆಂದು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು, ಆದರೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಿದವನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನು.2485.

ਕਾ ਭਯੋ ਜੋ ਬਕ ਲੋਚਨ ਮੂੰਦ ਕੈ ਬੈਠਿ ਰਹਿਓ ਜਗ ਭੇਖ ਦਿਖਾਏ ॥
kaa bhayo jo bak lochan moond kai baitth rahio jag bhekh dikhaae |

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾವುದೋ ಕ್ರೇನ್ ತರಹದ ಭಕ್ತನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಧರ್ಮದ್ರೋಹವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ?

ਮੀਨ ਫਿਰਿਓ ਜਲ ਨ੍ਰਹਾਤ ਸਦਾ ਤੁ ਕਹਾ ਤਿਹ ਕੇ ਕਰਿ ਮੋ ਹਰਿ ਆਏ ॥
meen firio jal nrahaat sadaa tu kahaa tih ke kar mo har aae |

ಯಾರಾದರೂ ಮೀನಿನಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದು, ಅವನು ಎಂದಾದರೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ਦਾਦੁਰ ਜੋ ਦਿਨ ਰੈਨਿ ਰਟੈ ਸੁ ਬਿਹੰਗ ਉਡੈ ਤਨਿ ਪੰਖ ਲਗਾਏ ॥
daadur jo din rain rattai su bihang uddai tan pankh lagaae |

(ಹಾಗೆ) ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕಪ್ಪೆ, ಅಥವಾ (ಹಾಗೆ) ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਇਹ ਸੰਤ ਸਭਾ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹੂ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਰਿਝਾਏ ॥੨੪੮੬॥
sayaam bhanai ih sant sabhaa bin prem kahoo brijanaath rijhaae |2486|

ಕಪ್ಪೆಗಳು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕೂಗುತ್ತವೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕವಿ ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ (ಹೆಸರು) ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರೂ, ಯಾರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.2486.

ਲਾਲਚ ਜੋ ਧਨ ਕੇ ਕਿਨਹੂ ਜੁ ਪੈ ਗਾਇ ਭਲੈ ਪ੍ਰਭ ਗੀਤ ਸੁਨਾਯੋ ॥
laalach jo dhan ke kinahoo ju pai gaae bhalai prabh geet sunaayo |

ಯಾರಾದರೂ ಹಣದ ದುರಾಸೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಭಗವಂತನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ.

ਨਾਚ ਨਚਿਓ ਨ ਖਚਿਓ ਤਿਹ ਮੈ ਹਰਿ ਲੋਕ ਅਲੋਕ ਕੋ ਪੈਡ ਨ ਪਾਯੋ ॥
naach nachio na khachio tih mai har lok alok ko paidd na paayo |

ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಆಸೆಪಡುವ ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವನು ಭಗವಂತನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਹਾਸ ਕਰਿਓ ਜਗ ਮੈ ਆਪੁਨੋ ਸੁਪਨੇ ਹੂ ਨ ਗਿਆਨ ਕੋ ਤਤੁ ਜਨਾਯੋ ॥
haas kario jag mai aapuno supane hoo na giaan ko tat janaayo |

ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಕೇವಲ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದವನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯದವನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਨਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਰਿ ਕਾਹੂ ਕੇ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਆਯੋ ॥੨੪੮੭॥
prem binaa kab sayaam bhanai kar kaahoo ke mai brij naaeik aayo |2487|

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದೆ, ಆತನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?೨೪೮೭.

ਹਾਰਿ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਪਨੇ ਕੋ ਬਨ ਮੋ ਬਹੁਤੋ ਤਿਨ ਧਿਆਨ ਲਗਾਏ ॥
haar chale grih aapane ko ban mo bahuto tin dhiaan lagaae |

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ

ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਅਗਾਧਿ ਕਥਾ ਮੁਨਿ ਖੋਜ ਰਹੇ ਹਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਏ ॥
sidh samaadh agaadh kathaa mun khoj rahe har haath na aae |

ಪ್ರವೀಣರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਸਭ ਬੇਦ ਕਤੇਬਨ ਸੰਤਨ ਕੇ ਮਤਿ ਯੌ ਠਹਰਾਏ ॥
sayaam bhanai sabh bed kateban santan ke mat yau tthaharaae |

(ಕವಿ) ಶ್ಯಾಮ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಇದು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು, ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ਭਾਖਤ ਹੈ ਕਬਿ ਸੰਤ ਸੁਨੋ ਜਿਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਏ ਤਿਹ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਪਾਏ ॥੨੪੮੮॥
bhaakhat hai kab sant suno jih prem kee tih sreepat paae |2488|

ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು, ಕಟೆಬ್ಸ್ (ಸೆಮಿಟಿಕ್ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಚರ್ಸ್) ಮತ್ತು ಸಂತರು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.2488.

ਛਤ੍ਰੀ ਕੋ ਪੂਤ ਹੌ ਬਾਮਨ ਕੋ ਨਹਿ ਕੈ ਤਪੁ ਆਵਤ ਹੈ ਜੁ ਕਰੋ ॥
chhatree ko poot hau baaman ko neh kai tap aavat hai ju karo |

ನಾನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಮಗನೇ ಹೊರತು ಕಠೋರವಾದ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲ.

ਅਰੁ ਅਉਰ ਜੰਜਾਰ ਜਿਤੋ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਤੁਹਿ ਤਿਆਗਿ ਕਹਾ ਚਿਤ ਤਾ ਮੈ ਧਰੋ ॥
ar aaur janjaar jito grih ko tuhi tiaag kahaa chit taa mai dharo |

ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಲೋಕದ ಮುಜುಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಮುಳುಗಲಿ

ਅਬ ਰੀਝਿ ਕੈ ਦੇਹੁ ਵਹੈ ਹਮ ਕਉ ਜੋਊ ਹਉ ਬਿਨਤੀ ਕਰ ਜੋਰਿ ਕਰੋ ॥
ab reejh kai dehu vahai ham kau joaoo hau binatee kar jor karo |

ನನ್ನ ಕೈಮುಗಿದು ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೋರಿಕೆ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಓ ಕರ್ತನೇ!

ਜਬ ਆਉ ਕੀ ਅਉਧ ਨਿਦਾਨ ਬਨੈ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਤਬ ਜੂਝਿ ਮਰੋ ॥੨੪੮੯॥
jab aau kee aaudh nidaan banai at hee ran mai tab joojh maro |2489|

ದಯೆಯಿಂದ ಕೃಪೆ ತೋರಿ ಮತ್ತು ಈ ವರವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಯಾವಾಗ ನನ್ನ ಅಂತ್ಯವು ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಆಗ ನಾನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಸಾಯಬಹುದು.2489.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ದೋಹ್ರಾ

ਸਤ੍ਰਹ ਸੈ ਪੈਤਾਲਿ ਮਹਿ ਸਾਵਨ ਸੁਦਿ ਥਿਤਿ ਦੀਪ ॥
satrah sai paitaal meh saavan sud thit deep |

ವಿಕ್ರಮಿ ಯುಗದ 1745 ರಲ್ಲಿ ಸಾವನ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಸೂಡಿ ಅಂಶದಲ್ಲಿ,

ਨਗਰ ਪਾਵਟਾ ਸੁਭ ਕਰਨ ਜਮੁਨਾ ਬਹੈ ਸਮੀਪ ॥੨੪੯੦॥
nagar paavattaa subh karan jamunaa bahai sameep |2490|

ಪೌಂಟಾ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಹರಿಯುವ ಯಮುನೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ, (ಈ ಕೆಲಸ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ).2490.

ਦਸਮ ਕਥਾ ਭਾਗੌਤ ਕੀ ਭਾਖਾ ਕਰੀ ਬਨਾਇ ॥
dasam kathaa bhaagauat kee bhaakhaa karee banaae |

ನಾನು ಭಾಗವತದ ಹತ್ತನೆಯ ಭಾಗದ (ಸ್ಕಂಧ) ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ਅਵਰ ਬਾਸਨਾ ਨਾਹਿ ਪ੍ਰਭ ਧਰਮ ਜੁਧ ਕੇ ਚਾਇ ॥੨੪੯੧॥
avar baasanaa naeh prabh dharam judh ke chaae |2491|

ಓ ಕರ್ತನೇ! ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದ ಉತ್ಸಾಹ ಮಾತ್ರ ಇದೆ.2491.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ಸ್ವಯ್ಯ

ਧੰਨਿ ਜੀਓ ਤਿਹ ਕੋ ਜਗ ਮੈ ਮੁਖ ਤੇ ਹਰਿ ਚਿਤ ਮੈ ਜੁਧੁ ਬਿਚਾਰੈ ॥
dhan jeeo tih ko jag mai mukh te har chit mai judh bichaarai |

ತನ್ನ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದ ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬ್ರೇವೋ

ਦੇਹ ਅਨਿਤ ਨ ਨਿਤ ਰਹੈ ਜਸੁ ਨਾਵ ਚੜੈ ਭਵ ਸਾਗਰ ਤਾਰੈ ॥
deh anit na nit rahai jas naav charrai bhav saagar taarai |

ಯಾರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಧರ್ಮದ ಯುದ್ಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷಣಿಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಗವಂತನ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ದೋಣಿಯನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ.

ਧੀਰਜ ਧਾਮ ਬਨਾਇ ਇਹੈ ਤਨ ਬੁਧਿ ਸੁ ਦੀਪਕ ਜਿਉ ਉਜੀਆਰੈ ॥
dheeraj dhaam banaae ihai tan budh su deepak jiau ujeeaarai |

ಈ ದೇಹವನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯ ಮನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ದೀಪದಂತೆ (ಅದರಲ್ಲಿ) ಬೆಳಗಿಸಿ.

ਗਿਆਨਹਿ ਕੀ ਬਢਨੀ ਮਨਹੁ ਹਾਥ ਲੈ ਕਾਤਰਤਾ ਕੁਤਵਾਰ ਬੁਹਾਰੈ ॥੨੪੯੨॥
giaaneh kee badtanee manahu haath lai kaatarataa kutavaar buhaarai |2492|

ಯಾರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಸಹನೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯ ದೀಪದಿಂದ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಪೊರಕೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೇಡಿತನದ ಕಸವನ್ನು ಗುಡಿಸುವವರು.2492.