ಶೇಷನಾಗ್ ಮತ್ತು ಕುಬೇರ್ ('ಅಲೈಕ್ಸ್') ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು
ಎಲ್ಲಾ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.( 6)
ದೋಹಿರಾ
ಸೆಸ್, ಜೇಲ್ಸ್, ಸುರೆಸ್ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ತಂದನು.
ಮತ್ತು ದೆವ್ವವು ರುಡರ್ನ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಿತು.(7)
ಚೌಪೇಯಿ
ಮಹಿಳೆಯ (ಜಲಂಧರ) ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಮಿಷವಾಯಿತು
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು, ಅವನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ಓ ರುದ್ರ! ನನಗೆ ಅತೀತತೆಯನ್ನು ಕೊಡು,
ಅವನು ರೂಡ್ಗೆ ಪಾರ್ಬತಿಯನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸರ್ವನಾಶವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.(8)
ಮಹಾ ರುದ್ರ ಹೇಳಿದರು:
ದೋಹಿರಾ
'ವೇದಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿಯರನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
"ಆದರೆ, ಕೇಳು, ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಯಾವ ದೇಹವೂ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ." (9)
ಚೌಪೇಯಿ
ಆ ದುರಹಂಕಾರಿ ದೈತ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಕೋಪಗೊಂಡಿತು
ದೆವ್ವಗಳ ಸೈನ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ಕೋಪಗೊಂಡರು.
ಸುಂಭ, ಸುಂಭ,
ಅವನು ಸುನ್ಭ್ ಮತ್ತು ನಿಸುಂಭ್ (ದೆವ್ವಗಳು) ಅನ್ನು ಕರೆದನು ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು.(10)
ಭುಜಂಗ್ ಪದ್ಯ:
ಹಠಮಾರಿ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ಅವರು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
(ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ) ತ್ರಿಶೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಭರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಅವರು ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಗಳಿಂದ ಲೇಪಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಯಾರು ಹೋರಾಡಲು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.(11)
ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ರುದ್ರನು ಡೋಲು ಬಾರಿಸಿದನು.
ಈ ಕಡೆ ರುದರ್ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡು ಡೋಲು ಬಾರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು.
ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರು ಸಹ ಅನೇಕ ಸಹಚರರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು
ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ದೇಶವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು, ಎಲ್ಲರೂ ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.(12)
ಹಠಮಾರಿ ದೈತ್ಯರು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡರು
ಮತ್ತು ಅವರು ಬಬೂನ್ಗಳಂತೆ ನಡೆದರು.
(ಅವರು) ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಯೋಧರು ಗುಡುಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರನ್ನು (ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ) ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ. 13.
ಅತಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸೇನೆಯುಳ್ಳ ಹತಿ ದೇವ
ಮಹಾ ರುದ್ರನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
ವಿಷ್ಣು ಯೋಧರನ್ನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ
ದೇವದಾಸಿಯರ ಗರ್ವವೂ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಮುಗಿಯುತ್ತಿತ್ತು. 14.
ಇಲ್ಲಿ ದಂಡೆಗಳು ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ,
ದಿತಿ ಮತ್ತು ಅದಿತಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪುಳಕಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ.
ಬಹಳಷ್ಟು ಕಬ್ಬಿಣವು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ (ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದ) ಮತ್ತು (ಯಾರೂ) ಪಲಾಯನ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಛತ್ರಿ ಕುದುರೆಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. 15.
ಅಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣವು ತುಂಬಾ ಜೋರಾಗಿ ರಿಂಗಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು,
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೆವ್ವಗಳು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂತತಿಗಳು ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಹಾಥಿ ಶಿವ
ಉಕ್ಕು ಉಕ್ಕನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯಾರೂ ಓಡಿಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಕಷತ್ರಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು.(16)
ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ರಾಗವನ್ನು ನುಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದವರು (ಅಲ್ಲಿಂದ) ಓಡಿಹೋದರು.
ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೋಪಗೊಂಡು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾರೆ
ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರರು ಹುತಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 17.