शेषनागः कुबेरः ('अलाइक्स') च सर्वे अतीव दुःखिताः आसन्
सर्वान् जनान् स्वस्य आधिपत्यं गृहीतवान्।( ६)
दोहिरा
सेस्, जलेस्, सुरेस्, सर्वे च देवाः स्वक्षेत्रे निवासार्थम् आनयत्।
यत् च पिशाचः रुडरस्य स्त्रियाः प्रलोभितः सन् तां दृष्ट्वा उल्लासितः अभवत्।(7)
चौपाई
स्त्रीरूपं दृष्ट्वा (जालंधरः) प्रलोभितः
तां दृष्ट्वा सः एतावत् मुग्धः अभवत् यत् सः तस्याः समीपं बुद्धिमान् दूतं प्रेषितवान् ।
हे रुद्र ! पारमं देहि मे, २.
सः रुडे इत्यस्मै पार्वतीं समर्पयितुं प्रलयं वा स्वीकुर्वन्तु इति पृष्टवान्।(८)
महा रुद्र उवाच।
दोहिरा
'कन्यका भगिन्यः वेदपरम्परानुसारेण दीयते।'
'शृणुत, अद्यपर्यन्तं न कश्चित् शरीरं भार्यां न दत्तवान्।'(9)
चौपाई
तत् दम्भो विशालराज्यं क्रुद्धम् अभवत्
पिशाचसेनायाः बहुसंख्यया पृष्ठतः सः क्रुद्धः आगतः ।
सुम्भः, सुम्भः, २.
सुन्भं निसुन्भं च आहूय सर्वान् कोपपूर्णान् सङ्गृहीतवान्।(10)
भुजङ्ग श्लोकः १.
हठो दैत्यः अतीव क्रुद्धः अभवत्
पूर्णतया बाणैः सज्जाः ते क्रन्दन्ति स्म ।
(तेषां हस्ते) शूलशूलाः अलङ्कृताः।
शूलशूलैः युक्ताः, फलतः को युद्धं कर्तुं साहसं करोति स्म।(११)
इति श्रुत्वा रुद्रः क्रुद्धः सन् ढोलकं वादयति स्म |
अस्मिन् पार्श्वे रुडरः अतीव क्रुद्धः अभवत्, ढोलम् ताडयति स्म, इन्द्रः स्वसैन्येन सह आगतः ।
सूर्यचन्द्रौ च बहूनां सहचरान् गृहीतवन्तौ |
चन्द्रोऽपि स्वदेशवासिना सह सर्वे शूलशूलधराः।(12)
हठिनः दिग्गजाः अतीव क्रुद्धाः आसन्
तथा च ते बबूना इव गच्छन्ति स्म।
(ते) वज्रहस्तेषु महायोद्धा च वज्रताः |
न ते अपसारयितुं शक्याः (युद्धक्षेत्रात्) न च हन्तुं शक्यन्ते स्म। १३.
हति देवा अतिबलसेना
महारुद्रः युद्धं कर्तुं अग्रे आगतः।
विष्णुः अपि एवं योद्धान् अलङ्कृत्य आसीत्
तं दृष्ट्वा देवकुमाराणां दर्पोऽपि समाप्तः आसीत् इति। १४.
अत्र तटाः विशालाः तत्र देवाः अलङ्कृताः,
दितिः अदितिश्च मनः मोहयन्तौ इव।
बहु लोहं ध्वन्यते (उभयतः) (न कश्चित्) पलायते।
उभयतः छत्रश्वाः नृत्यन्ति। १५.
तत्र लोहः एतावत् उच्चैः ध्वनितवान्,
एकः एकतः तत्र दृढाः पिशाचाः, अपरतः देवाः तेषां सन्तानाः च सम्मानं प्राप्नुवन्ति स्म ।
हस्ति शिवः शूलं सुहस्तं वहन् |
इस्पातः इस्पातं प्रहारं कर्तुं आरब्धवान्, कोऽपि न पलायितः इति निश्चयं कर्तुं काशत्रीः सर्वतः गोलम् अकुर्वन् ।(१६)
तस्मिन् युद्धक्षेत्रे घातकः रागः कृतः अस्ति ।
ये निष्प्रयोजना आसन्, ते पलायिताः (ततः)।
बालकाः वृद्धाः च सर्वे क्रुद्धाः युद्धं च कुर्वन्ति
ननु च पवित्राः शहीदाः अभवन्। १७.