श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 148


ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपाई

ਅਸੁਮੇਧ ਅਰੁ ਅਸਮੇਦਹਾਰਾ ॥
असुमेध अरु असमेदहारा ॥

असुमेधश्च असुमेधनश्च (जनमेजस्य पुत्राः), २.

ਮਹਾ ਸੂਰ ਸਤਵਾਨ ਅਪਾਰਾ ॥
महा सूर सतवान अपारा ॥

महान् वीराः सत्यवादिनः (राजकुमाराः) आसन्।

ਮਹਾ ਬੀਰ ਬਰਿਆਰ ਧਨੁਖ ਧਰ ॥
महा बीर बरिआर धनुख धर ॥

अतीव शूराः, महाबलाः, धनुर्धराः च आसन् ।

ਗਾਵਤ ਕੀਰਤ ਦੇਸ ਸਭ ਘਰ ਘਰ ॥੧॥੨੩੮॥
गावत कीरत देस सभ घर घर ॥१॥२३८॥

तेषां स्तुतिः देशस्य प्रत्येकस्मिन् गृहे गायिता आसीत्।१।२३८।

ਮਹਾ ਬੀਰ ਅਰੁ ਮਹਾ ਧਨੁਖ ਧਰ ॥
महा बीर अरु महा धनुख धर ॥

परमा योद्धा परमा धनुर्धराः |

ਕਾਪਤ ਤੀਨ ਲੋਕ ਜਾ ਕੇ ਡਰ ॥
कापत तीन लोक जा के डर ॥

तेषां भयात् तेषाम् त्रैलोक्यं कम्पितम् ।

ਬਡ ਮਹੀਪ ਅਰੁ ਅਖੰਡ ਪ੍ਰਤਾਪਾ ॥
बड महीप अरु अखंड प्रतापा ॥

ते अविभाज्यवैभवस्य राजानः आसन्।

ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਜਾਪਤ ਜਗ ਜਾਪਾ ॥੨॥੨੩੯॥
अमित तेज जापत जग जापा ॥२॥२३९॥

असीमिततेजाः पुरुषाः स्मरन् सर्वं जगत्।।2.239।।

ਅਜੈ ਸਿੰਘ ਉਤ ਸੂਰ ਮਹਾਨਾ ॥
अजै सिंघ उत सूर महाना ॥

अपरपक्षे अजैसिंहः उत्तमः नायकः आसीत्,

ਬਡ ਮਹੀਪ ਦਸ ਚਾਰ ਨਿਧਾਨਾ ॥
बड महीप दस चार निधाना ॥

यः महाराजः चतुर्दशविद्यासु निपुणः आसीत्।

ਅਨਬਿਕਾਰ ਅਨਤੋਲ ਅਤੁਲ ਬਲ ॥
अनबिकार अनतोल अतुल बल ॥

निर्दोषोऽतुलोऽतुल्यमनसः ।

ਅਰ ਅਨੇਕ ਜੀਤੇ ਜਿਨ ਦਲਮਲ ॥੩॥੨੪੦॥
अर अनेक जीते जिन दलमल ॥३॥२४०॥

ये बहूनि शत्रून् जित्वा मर्दयत् ॥३.२४०॥

ਜਿਨ ਜੀਤੇ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਅਨੇਕਾ ॥
जिन जीते संग्राम अनेका ॥

सः अनेकानां युद्धानां विजयी आसीत् ।

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਧਰਿ ਛਾਡਨ ਏਕਾ ॥
ससत्र असत्र धरि छाडन एका ॥

न कश्चित् शस्त्रधारकः तस्मात् पलायितुं शक्नोति स्म ।

ਮਹਾ ਸੂਰ ਗੁਨਵਾਨ ਮਹਾਨਾ ॥
महा सूर गुनवान महाना ॥

सः महावीरः आसीत्, महान् गुणः आसीत्

ਮਾਨਤ ਲੋਕ ਸਗਲ ਜਿਹ ਆਨਾ ॥੪॥੨੪੧॥
मानत लोक सगल जिह आना ॥४॥२४१॥

सर्वं च जगत् पूजयन् ॥४.२४१॥

ਮਰਨ ਕਾਲ ਜਨਮੇਜੇ ਰਾਜਾ ॥
मरन काल जनमेजे राजा ॥

मृत्योः समये राजा जनमेजः, २.

ਮੰਤ੍ਰ ਕੀਓ ਮੰਤ੍ਰੀਨ ਸਮਾਜਾ ॥
मंत्र कीओ मंत्रीन समाजा ॥

तस्य मन्त्रिपरिषदः परामर्शं कृतवान्, २.

ਰਾਜ ਤਿਲਕ ਭੂਪਤ ਅਭਖੇਖਾ ॥
राज तिलक भूपत अभखेखा ॥

यथा कस्मै नृपत्वं प्रदातव्यम् ?

ਨਿਰਖਤ ਭਏ ਨ੍ਰਿਪਤ ਕੀ ਰੇਖਾ ॥੫॥੨੪੨॥
निरखत भए न्रिपत की रेखा ॥५॥२४२॥

राजत्वस्य चिह्नं अन्विषन् ॥५.२४२॥

ਇਨ ਮਹਿ ਰਾਜ ਕਵਨ ਕਉ ਦੀਜੈ ॥
इन महि राज कवन कउ दीजै ॥

एतेषु त्रयेषु कस्य राजत्वं दातव्यम् ?

ਕਉਨ ਨ੍ਰਿਪਤ ਸੁਤ ਕਉ ਨ੍ਰਿਪੁ ਕੀਜੈ ॥
कउन न्रिपत सुत कउ न्रिपु कीजै ॥

राज्ञः कः पुत्रः राजा कर्तव्यः ?

ਰਜੀਆ ਪੂਤ ਨ ਰਾਜ ਕੀ ਜੋਗਾ ॥
रजीआ पूत न राज की जोगा ॥

दासीदासीपुत्रः न राजा भवितुं अर्हति

ਯਾਹਿ ਕੇ ਜੋਗ ਨ ਰਾਜ ਕੇ ਭੋਗਾ ॥੬॥੨੪੩॥
याहि के जोग न राज के भोगा ॥६॥२४३॥

न तस्याभिप्रेता राजत्वभोगाः ॥६.२४३॥

ਅਸ੍ਵਮੇਦ ਕਹੁ ਦੀਨੋ ਰਾਜਾ ॥
अस्वमेद कहु दीनो राजा ॥

(ज्येष्ठः पुत्रः) असुमेधः राजा कृतः, २.

ਜੈ ਪਤਿ ਭਾਖ੍ਯੋ ਸਕਲ ਸਮਾਜਾ ॥
जै पति भाख्यो सकल समाजा ॥

सर्वे जनाः तं राजा इति प्रलोभयन्ति स्म।

ਜਨਮੇਜਾ ਕੀ ਸੁਗਤਿ ਕਰਾਈ ॥
जनमेजा की सुगति कराई ॥

जन्मेजस्य अन्त्येष्टिः कृता ।

ਅਸ੍ਵਮੇਦ ਕੈ ਵਜੀ ਵਧਾਈ ॥੭॥੨੪੪॥
अस्वमेद कै वजी वधाई ॥७॥२४४॥

असुमेधस्य गृहे महता हर्षाः।।7।244।।

ਦੂਸਰ ਭਾਇ ਹੁਤੋ ਜੋ ਏਕਾ ॥
दूसर भाइ हुतो जो एका ॥

अन्यः एकः भ्राता यः राज्ञः आसीत्,

ਰਤਨ ਦੀਏ ਤਿਹ ਦਰਬ ਅਨੇਕਾ ॥
रतन दीए तिह दरब अनेका ॥

महतीं धनं बहुमूल्यं च लेखं दत्तम्।

ਮੰਤ੍ਰੀ ਕੈ ਅਪਨਾ ਠਹਰਾਇਓ ॥
मंत्री कै अपना ठहराइओ ॥

स च मन्त्रिषु अन्यतमः कृतः, २.

ਦੂਸਰ ਠਉਰ ਤਿਸਹਿ ਬੈਠਾਇਓ ॥੮॥੨੪੫॥
दूसर ठउर तिसहि बैठाइओ ॥८॥२४५॥

अन्यस्मिन् च स्थाने स्थापयित्वा ॥८.२४५॥

ਤੀਸਰ ਜੋ ਰਜੀਆ ਸੁਤ ਰਹਾ ॥
तीसर जो रजीआ सुत रहा ॥

दासीपुत्रः तृतीयः ।

ਸੈਨਪਾਲ ਤਾ ਕੋ ਪੁਨ ਕਹਾ ॥
सैनपाल ता को पुन कहा ॥

तस्मै सेनासामान्यपदं दत्तम्

ਬਖਸੀ ਕਰਿ ਤਾਕੌ ਠਹਰਾਇਓ ॥
बखसी करि ताकौ ठहराइओ ॥

सः बख्शी कृतः

ਸਬ ਦਲ ਕੋ ਤਿਹ ਕਾਮੁ ਚਲਾਇਓ ॥੯॥੨੪੬॥
सब दल को तिह कामु चलाइओ ॥९॥२४६॥

बलानां च सर्वकार्यं प्रशासयामास ॥९.२४६॥

ਰਾਜੁ ਪਾਇ ਸਭਹੂ ਸੁਖ ਪਾਇਓ ॥
राजु पाइ सभहू सुख पाइओ ॥

(सर्वे भ्रातरः) राज्ये स्वस्थानं प्राप्य प्रसन्नाः आसन्।

ਭੂਪਤ ਕਉ ਨਾਚਬ ਸੁਖ ਆਇਓ ॥
भूपत कउ नाचब सुख आइओ ॥

नृत्यानि दृष्ट्वा राजा महतीं प्रीतिम् अनुभवति स्म ।

ਤੇਰਹ ਸੈ ਚੌਸਠ ਮਰਦੰਗਾ ॥
तेरह सै चौसठ मरदंगा ॥

त्रयोदशशतानि चतुःषष्टिः मृदङ्गाः ।

ਬਾਜਤ ਹੈ ਕਈ ਕੋਟ ਉਪੰਗਾ ॥੧੦॥੨੪੭॥
बाजत है कई कोट उपंगा ॥१०॥२४७॥

अन्ये च कोटिभिः वाद्ययन्त्राणि तस्य सन्निधौ प्रतिध्वनितानि।१०।२४७।

ਦੂਸਰ ਭਾਇ ਭਏ ਮਦ ਅੰਧਾ ॥
दूसर भाइ भए मद अंधा ॥

द्वितीयः भ्राता गुरुपानं कृतवान् ।

ਦੇਖਤ ਨਾਚਤ ਲਾਇ ਸੁਗੰਧਾ ॥
देखत नाचत लाइ सुगंधा ॥

गन्धप्रयोगे, नृत्यदर्शने च प्रीतिः आसीत् ।

ਰਾਜ ਸਾਜ ਦੁਹਹੂੰ ਤੇ ਭੂਲਾ ॥
राज साज दुहहूं ते भूला ॥

उभौ भ्रातरौ राजदायित्वं विस्मृतौ, ।

ਵਾਹੀ ਕੈ ਜਾਇ ਛਤ੍ਰ ਸਿਰ ਝੂਲਾ ॥੧੧॥੨੪੮॥
वाही कै जाइ छत्र सिर झूला ॥११॥२४८॥

राजवितानं च तृतीयस्य शिरसि धारितम्।11.248।

ਕਰਤ ਕਰਤ ਬਹੁ ਦਿਨ ਅਸ ਰਾਜਾ ॥
करत करत बहु दिन अस राजा ॥

एवं राज्ये बहुदिनानि व्यतीतानि ।

ਉਨ ਦੁਹੂੰ ਭੂਲਿਓ ਰਾਜ ਸਮਾਜਾ ॥
उन दुहूं भूलिओ राज समाजा ॥

उभौ भ्रातरौ राजदायित्वं विस्मृतवन्तौ ।

ਮਦ ਕਰਿ ਅੰਧ ਭਏ ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤਾ ॥
मद करि अंध भए दोऊ भ्राता ॥

उभौ भ्रातरौ गुरुपानेन अन्धौ अभवताम्, ।