श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 1232


ਨਿਜੁ ਨਾਰੀ ਕੈ ਤ੍ਰਾਸ ਤ੍ਰਸਾਵੈ ॥੪॥
निजु नारी कै त्रास त्रसावै ॥४॥

परन्तु सः स्वपत्न्याः भयात् अतीव घबराहटः आसीत् । ४.

ਜਬ ਰਾਨੀ ਐਸੇ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥
जब रानी ऐसे सुनि पाई ॥

यदा राज्ञी एतत् श्रुत्वा

ਇਹੈ ਚਿਤ ਅਪਨੇ ਠਹਰਾਈ ॥
इहै चित अपने ठहराई ॥

(अतः सः) मनसि (इदं) निरूपितवान्

ਜੋ ਮੈ ਧਾਮ ਜਾਰ ਕੇ ਜਾਊ ॥
जो मै धाम जार के जाऊ ॥

यत् यदि अहं (क) मित्रस्य गृहं गच्छामि

ਨ੍ਰਿਪਨ ਕਹੈ ਕਛੁ ਮਾਫ ਕਰਾਊ ॥੫॥
न्रिपन कहै कछु माफ कराऊ ॥५॥

राजानं च किञ्चित् क्षमायाचनेन (मम दोषस्य पूर्वमेव)।5.

ਰੈਨਿ ਸਮੈ ਜਬ ਤਹ ਨ੍ਰਿਪ ਆਏ ॥
रैनि समै जब तह न्रिप आए ॥

रात्रौ यदा राजा तत्र आगतः (अर्थात् गृहम् आगतः)।

ਇਹ ਬਿਧਿ ਰਾਨੀ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
इह बिधि रानी बचन सुनाए ॥

अतः रानी इत्यनेन एतादृशाः शब्दाः साझाः कृताः।

ਮੋ ਤੇ ਤਾਹਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਿਹ ਜਾਨੌ ॥
मो ते ताहि सुंदरि तिह जानौ ॥

त्वं तां (वेश्याम्) मम अपेक्षया सुन्दरतरं मन्यसे।

ਜਾ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਾਇ ਤੁਮ ਠਾਨੌ ॥੬॥
जा सो प्रीति राइ तुम ठानौ ॥६॥

(अतः) हे राजन् ! त्वं तस्य प्रेम्णा असि। ६.

ਤਾ ਤੇ ਅਧਿਕ ਰੋਖ ਮੁਹਿ ਭਯੋ ॥
ता ते अधिक रोख मुहि भयो ॥

अस्य कारणात् मम मनसि बहु क्रोधः अस्ति

ਬੇਸ੍ਵਾ ਕੇ ਰਾਜਾ ਗ੍ਰਿਹ ਗਯੋ ॥
बेस्वा के राजा ग्रिह गयो ॥

स (क) राजा वेश्यागृहं गच्छति।

ਇਹ ਅਪਨੀ ਭਗਨਿਯਹਿ ਨ ਭਜੋ ॥
इह अपनी भगनियहि न भजो ॥

(वा) अस्याः भगिन्या (वेश्यार्थः) सह क्रीडनं त्यजतु।

ਮੋ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਤਰ ਤੁਮ ਤਜੋ ॥੭॥
मो सो प्रीति नतर तुम तजो ॥७॥

अन्यथा मम प्रेम्णः त्यजतु।7.

ਜੌ ਤੁਮ ਬੇਸ੍ਵਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਜੈਹੋ ॥
जौ तुम बेस्वा के ग्रिह जैहो ॥

यदि त्वं वेश्यागृहं गच्छसि

ਕਾਮ ਭੋਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮੈ ਹੋ ॥
काम भोग तिह साथ कमै हो ॥

तस्य च सह मैथुनं करिष्यति।

ਤਬ ਮੈ ਧਾਮ ਜਾਰ ਕੇ ਜੈਹੋ ॥
तब मै धाम जार के जैहो ॥

ततः (मम) मित्रस्य गृहं गमिष्यामि

ਤੇਰੇ ਫੂਲਿ ਡਾਰਿ ਸਿਰ ਐ ਹੋ ॥੮॥
तेरे फूलि डारि सिर ऐ हो ॥८॥

अहं च तव शिरसि भस्म कृत्वा आगमिष्यामि। ८.

ਪ੍ਰਥਮ ਬਾਤ ਮੁਹਿ ਯਹ ਲਿਖਿ ਦ੍ਰਯਾਵਹੁ ॥
प्रथम बात मुहि यह लिखि द्रयावहु ॥

प्रथमं मम एतत् लिखतु।

ਜਿਹ ਜਾਨਹੁ ਤਿਹ ਬਹੁਰਿ ਬੁਲਾਵਹੁ ॥
जिह जानहु तिह बहुरि बुलावहु ॥

अथ यम् इच्छसि तम् आमन्त्रयतु।

ਜਿਹ ਚਾਹੌ ਤਿਹ ਹੌਹੂੰ ਬੁਲਾਵੌ ॥
जिह चाहौ तिह हौहूं बुलावौ ॥

यस्य इच्छसि तम् आहूयताम्

ਕਾਮ ਕੇਲ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਵੌ ॥੯॥
काम केल तिह साथ कमावौ ॥९॥

तेन सह मैथुनं च कुरुत। ९.

ਜਬ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨੇ ਨ੍ਰਿਪ ਬੈਨਾ ॥
जब इह भाति सुने न्रिप बैना ॥

यदा राजा तादृशं वचनं श्रुतवान्

ਜੋਰਿ ਰਹਾ ਨੈਨਨ ਸੋ ਨੈਨਾ ॥
जोरि रहा नैनन सो नैना ॥

नेत्रे च नेत्रे (तस्य) नेत्रे, .

ਚੁਪ ਹ੍ਵੈ ਰਹਾ ਕਛੂ ਨਹਿ ਕਹਿਯੋ ॥
चुप ह्वै रहा कछू नहि कहियो ॥

अतः सः मौनम् अभवत्, किमपि न अवदत्।

ਤਵਨ ਭੇਦ ਇਸਤ੍ਰੀ ਇਨ ਲਹਿਯੋ ॥੧੦॥
तवन भेद इसत्री इन लहियो ॥१०॥

(तस्य मनसि अवगतं यत्) स्त्री (राज्ञी) तस्य रहस्यं लब्धवती। १०.

ਮੋਰੀ ਲਗਨ ਉਤੈ ਲਗਿ ਗਈ ॥
मोरी लगन उतै लगि गई ॥

(राजा मनसि चिन्तितवान् यत्) मम रागः तस्याः (वेश्या) आसक्तः अस्ति,

ਤਬ ਰਾਨੀ ਅਸਿ ਬਾਤ ਠਟਈ ॥
तब रानी असि बात ठटई ॥

अत एव रानी इत्यनेन उक्तम् ।

ਤਾ ਕੋ ਕਰਿਯੈ ਕਵਨ ਉਪਾਈ ॥
ता को करियै कवन उपाई ॥

तस्य विषये किमपि कर्तव्यम्

ਮੁਹਿ ਤੇ ਤਜੀ ਨ ਬੇਸ੍ਵਾ ਜਾਈ ॥੧੧॥
मुहि ते तजी न बेस्वा जाई ॥११॥

(यतो हि) वेश्या मम न पलायते। ११.

ਅਬ ਯਹ ਬਾਤ ਰਾਨਿਯਹਿ ਗਹੀ ॥
अब यह बात रानियहि गही ॥

इदानीं राज्ञी एतत् वस्तु गृहीतवती अस्ति

ਮੋਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬੇਸ੍ਵਾ ਸੰਗ ਲਹੀ ॥
मोरि प्रीति बेस्वा संग लही ॥

स (सः) मम प्रेम्णः वेश्या सह दृष्टवान्।

ਵਾ ਬਿਨੁ ਮੋ ਸੌ ਰਹਿਯੋ ਨ ਜਾਈ ॥
वा बिनु मो सौ रहियो न जाई ॥

तया विना (वेश्याम्) अहं न अवशिष्यामि, .

ਤਾਹਿ ਭਜੇ ਕਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਯ ਜਾਈ ॥੧੨॥
ताहि भजे कर ते त्रिय जाई ॥१२॥

(किन्तु यदि) तेन सह संयोजयामि, तदा राज्ञी याति। १२.

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਫਿਰਿ ਰਾਨੀ ਕੇ ਆਯੋ ॥
जब न्रिप फिरि रानी के आयो ॥

यदा पुनः राजा राज्ञ्याः समीपम् आगतः।

ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
तब रानी इह भाति सुनायो ॥

अथ राज्ञी एवं कथिता।

ਤੁਹਿ ਬੇਸ੍ਵਾ ਕੇ ਗਯੋ ਸੁਨਿ ਪੈਹੌ ॥
तुहि बेस्वा के गयो सुनि पैहौ ॥

(यदि अहं) श्रुतवान् यत् त्वं वेश्यागतोऽसि।

ਤਬ ਮੈ ਭੋਗ ਜਾਰ ਸੌ ਕੈਹੌ ॥੧੩॥
तब मै भोग जार सौ कैहौ ॥१३॥

अतः अहं मित्रेण सह संभोगं करिष्यामि। १३.

ਅਬ ਤੁਮ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਧਾਤ ਪਿਯ ਗਏ ॥
अब तुम ह्वै न्रिधात पिय गए ॥

अहो प्रिये ! इदानीं त्वं 'निर्धात' (रस-रूधरः शुक्रहीनः वा) अभवः, ।

ਤਾ ਤੇ ਸੁਤ ਗ੍ਰਿਹ ਹੋਤ ਨ ਭਏ ॥
ता ते सुत ग्रिह होत न भए ॥

अतः भवतः गृहे न पुत्रः जातः।

ਜਬ ਭਜਿ ਹੈ ਜੁ ਲੋਗ ਇਹ ਬਾਮਾ ॥
जब भजि है जु लोग इह बामा ॥

यदा अन्ये जनाः (भवतः) स्त्रिया सह सङ्गतिं करिष्यन्ति, ।

ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਪੂਤ ਤਿਹਾਰੋ ਧਾਮਾ ॥੧੪॥
ह्वै है पूत तिहारो धामा ॥१४॥

तदा एव भवतः गृहे पुत्रः भविष्यति। १४.

ਤਬ ਰਾਜੈ ਯੌ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰੀ ॥
तब राजै यौ ह्रिदै बिचारी ॥

ततो राजा हृदि एवमचिन्तयत् |

ਭਲੀ ਬਾਤ ਰਾਨਿਯਹਿ ਉਚਾਰੀ ॥
भली बात रानियहि उचारी ॥

सा रानी इत्यनेन सम्यक् उक्तम्।

ਤਾ ਕੌ ਭੋਗ ਮਾਫ ਲਿਖਿ ਦੀਯੋ ॥
ता कौ भोग माफ लिखि दीयो ॥

सः तस्य मनसि क्षमायाचनं लिखितवान्

ਆਪ ਗਵਨ ਬੇਸ੍ਵਾ ਕੇ ਕੀਯੋ ॥੧੫॥
आप गवन बेस्वा के कीयो ॥१५॥

स च वेश्यागृहं गतः। १५.

ਜਬ ਰਾਜਾ ਬੇਸ੍ਵਾ ਕੇ ਜਾਵੈ ॥
जब राजा बेस्वा के जावै ॥

यदा राजा वेश्यायां गच्छति तदा ।

ਜਿਹ ਚਾਹੈ ਤਿਹ ਨਾਰਿ ਬੁਲਾਵੈ ॥
जिह चाहै तिह नारि बुलावै ॥

(पश्चात्) राज्ञी यं (पुरुषं) इच्छति स्म तत् आह्वयति स्म।

ਕਾਮ ਭੋਗ ਤੋ ਸੌ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਈ ॥
काम भोग तो सौ द्रिड़ करई ॥

तस्य सह उत्तमं क्रीडितवान्