परन्तु सः स्वपत्न्याः भयात् अतीव घबराहटः आसीत् । ४.
यदा राज्ञी एतत् श्रुत्वा
(अतः सः) मनसि (इदं) निरूपितवान्
यत् यदि अहं (क) मित्रस्य गृहं गच्छामि
राजानं च किञ्चित् क्षमायाचनेन (मम दोषस्य पूर्वमेव)।5.
रात्रौ यदा राजा तत्र आगतः (अर्थात् गृहम् आगतः)।
अतः रानी इत्यनेन एतादृशाः शब्दाः साझाः कृताः।
त्वं तां (वेश्याम्) मम अपेक्षया सुन्दरतरं मन्यसे।
(अतः) हे राजन् ! त्वं तस्य प्रेम्णा असि। ६.
अस्य कारणात् मम मनसि बहु क्रोधः अस्ति
स (क) राजा वेश्यागृहं गच्छति।
(वा) अस्याः भगिन्या (वेश्यार्थः) सह क्रीडनं त्यजतु।
अन्यथा मम प्रेम्णः त्यजतु।7.
यदि त्वं वेश्यागृहं गच्छसि
तस्य च सह मैथुनं करिष्यति।
ततः (मम) मित्रस्य गृहं गमिष्यामि
अहं च तव शिरसि भस्म कृत्वा आगमिष्यामि। ८.
प्रथमं मम एतत् लिखतु।
अथ यम् इच्छसि तम् आमन्त्रयतु।
यस्य इच्छसि तम् आहूयताम्
तेन सह मैथुनं च कुरुत। ९.
यदा राजा तादृशं वचनं श्रुतवान्
नेत्रे च नेत्रे (तस्य) नेत्रे, .
अतः सः मौनम् अभवत्, किमपि न अवदत्।
(तस्य मनसि अवगतं यत्) स्त्री (राज्ञी) तस्य रहस्यं लब्धवती। १०.
(राजा मनसि चिन्तितवान् यत्) मम रागः तस्याः (वेश्या) आसक्तः अस्ति,
अत एव रानी इत्यनेन उक्तम् ।
तस्य विषये किमपि कर्तव्यम्
(यतो हि) वेश्या मम न पलायते। ११.
इदानीं राज्ञी एतत् वस्तु गृहीतवती अस्ति
स (सः) मम प्रेम्णः वेश्या सह दृष्टवान्।
तया विना (वेश्याम्) अहं न अवशिष्यामि, .
(किन्तु यदि) तेन सह संयोजयामि, तदा राज्ञी याति। १२.
यदा पुनः राजा राज्ञ्याः समीपम् आगतः।
अथ राज्ञी एवं कथिता।
(यदि अहं) श्रुतवान् यत् त्वं वेश्यागतोऽसि।
अतः अहं मित्रेण सह संभोगं करिष्यामि। १३.
अहो प्रिये ! इदानीं त्वं 'निर्धात' (रस-रूधरः शुक्रहीनः वा) अभवः, ।
अतः भवतः गृहे न पुत्रः जातः।
यदा अन्ये जनाः (भवतः) स्त्रिया सह सङ्गतिं करिष्यन्ति, ।
तदा एव भवतः गृहे पुत्रः भविष्यति। १४.
ततो राजा हृदि एवमचिन्तयत् |
सा रानी इत्यनेन सम्यक् उक्तम्।
सः तस्य मनसि क्षमायाचनं लिखितवान्
स च वेश्यागृहं गतः। १५.
यदा राजा वेश्यायां गच्छति तदा ।
(पश्चात्) राज्ञी यं (पुरुषं) इच्छति स्म तत् आह्वयति स्म।
तस्य सह उत्तमं क्रीडितवान्