ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 120
ਨਚੀ ਕਲ ਸਰੋਸਰੀ ਕਲ ਨਾਰਦ ਡਉਰੂ ਵਾਇਆ ॥
नची कल सरोसरी कल नारद डउरू वाइआ ॥सर्वेषां शिरसि विवादः नृत्यति स्म, कालः नारदः च स्वस्य ताबोरं ध्वनयन्ति स्म।
ਅਭਿਮਾਨੁ ਉਤਾਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਸੁੰਭ ਉਪਾਇਆ ॥
अभिमानु उतारन देवतिआं महिखासुर सुंभ उपाइआ ॥महिषासुरः सुम्भश्च सृष्टौ देवानां गौरवहरणार्थम्।
ਜੀਤਿ ਲਏ ਤਿਨ ਦੇਵਤੇ ਤਿਹ ਲੋਕੀ ਰਾਜੁ ਕਮਾਇਆ ॥
जीति लए तिन देवते तिह लोकी राजु कमाइआ ॥ते देवान् जित्वा त्रैलोक्यमापयन्ति स्म |
ਵਡਾ ਬੀਰੁ ਅਖਾਇ ਕੈ ਸਿਰ ਉਪਰ ਛਤ੍ਰੁ ਫਿਰਾਇਆ ॥
वडा बीरु अखाइ कै सिर उपर छत्रु फिराइआ ॥महानायकः इति उच्यते स्म, तस्य शिरः उपरि वितानं चलति स्म ।
ਦਿਤਾ ਇੰਦ੍ਰੁ ਨਿਕਾਲ ਕੈ ਤਿਨ ਗਿਰ ਕੈਲਾਸੁ ਤਕਾਇਆ ॥
दिता इंद्रु निकाल कै तिन गिर कैलासु तकाइआ ॥इन्द्रः स्वराज्यात् बहिः कृत्वा कैलाशपर्वतं प्रति पश्यन् |
ਡਰਿ ਕੈ ਹਥੋ ਦਾਨਵੀ ਦਿਲ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਾਸੁ ਵਧਾਇਆ ॥
डरि कै हथो दानवी दिल अंदरि त्रासु वधाइआ ॥राक्षसैः भीतः तस्य हृदये भयतत्त्वं महतीं वर्धत
ਪਾਸ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਆਇਆ ॥੩॥
पास दुरगा दे इंद्रु आइआ ॥३॥स आगतः, अतः दुर्गाम्।3।
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਇਕ ਦਿਹਾੜੇ ਨਾਵਣ ਆਈ ਦੁਰਗਸਾਹ ॥
इक दिहाड़े नावण आई दुरगसाह ॥एकदा दुर्गा स्नानार्थम् आगता।
ਇੰਦ੍ਰ ਬਿਰਥਾ ਸੁਣਾਈ ਅਪਣੇ ਹਾਲ ਦੀ ॥
इंद्र बिरथा सुणाई अपणे हाल दी ॥इन्द्रः तस्याः कथा वेदनाम् अकथयत्-
ਛੀਨ ਲਈ ਠਕੁਰਾਈ ਸਾਤੇ ਦਾਨਵੀ ॥
छीन लई ठकुराई साते दानवी ॥अस्मात् अस्माकं राज्यं हृताः राक्षसाः” इति।
ਲੋਕੀ ਤਿਹੀ ਫਿਰਾਈ ਦੋਹੀ ਆਪਣੀ ॥
लोकी तिही फिराई दोही आपणी ॥तेषां त्रिषु लोकेषु अधिकारः घोषितः” इति ।
ਬੈਠੇ ਵਾਇ ਵਧਾਈ ਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ॥
बैठे वाइ वधाई ते अमरावती ॥देवपुरे अमरावतीयां तेषां हर्षेषु वाद्ययन्त्राणि वाद्यन्ते” इति ।
ਦਿਤੇ ਦੇਵ ਭਜਾਈ ਸਭਨਾ ਰਾਕਸਾਂ ॥
दिते देव भजाई सभना राकसां ॥सर्वे राक्षसाः देवानां पलायनं कृतवन्तः” इति ।
ਕਿਨੇ ਨ ਜਿਤਾ ਜਾਈ ਮਹਖੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ॥
किने न जिता जाई महखे दैत नूं ॥न कश्चित् गत्वा महिखां राक्षसं जितवान्” इति।
ਤੇਰੀ ਸਾਮ ਤਕਾਈ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਸਾਹ ॥੪॥
तेरी साम तकाई देवी दुरगसाह ॥४॥तव शरणमागतोऽहं देवि दुर्गा ॥४॥
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਦੁਰਗਾ ਬੈਣ ਸੁਣੰਦੀ ਹਸੀ ਹੜਹੜਾਇ ॥
दुरगा बैण सुणंदी हसी हड़हड़ाइ ॥इति वचनं श्रुत्वा दुर्गा हृदयेन हसति स्म।
ਚਿੰਤਾ ਕਰਹੁ ਨ ਕਾਈ ਦੇਵਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ॥
चिंता करहु न काई देवा नूं आखिआ ॥सा देवान् अवदत्, मा चिन्ता मातरम् इतः परम्
ਰੋਹ ਹੋਈ ਮਹਾ ਮਾਈ ਰਾਕਸਿ ਮਾਰਣੇ ॥੫॥
रोह होई महा माई राकसि मारणे ॥५॥राक्षसानां वधार्थं महामाता महाक्रोधं प्रदर्शयत्।।5।।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहरा
ਰਾਕਸਿ ਆਏ ਰੋਹਲੇ ਖੇਤ ਭਿੜਨ ਕੇ ਚਾਇ ॥
राकसि आए रोहले खेत भिड़न के चाइ ॥आगताः क्रुद्धाः दानवाः रणे युद्धेच्छया |
ਲਸਕਨ ਤੇਗਾਂ ਬਰਛੀਆਂ ਸੂਰਜੁ ਨਦਰਿ ਨ ਪਾਇ ॥੬॥
लसकन तेगां बरछीआं सूरजु नदरि न पाइ ॥६॥खड्गाः खड्गाः च तादृशेन तेजसा स्फुरन्ति यत् सूर्यः न दृश्यते।6.
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरि
ਦੁਹਾਂ ਕੰਧਾਰਾ ਮੁਹਿ ਜੁੜੇ ਢੋਲ ਸੰਖ ਨਗਾਰੇ ਬਜੇ ॥
दुहां कंधारा मुहि जुड़े ढोल संख नगारे बजे ॥उभौ सेनाभ्यां सम्मुखौ दुन्दुभिशङ्खतुरही च ।