भित्तिस्य अधः गत्वा च मृतावस्थायां शाहं बहिः निष्कासितवान्। 27.
चतुर्विंशतिः : १.
सः (शाहस्य शरीरस्य) विच्छेदनं दृष्ट्वा स्तब्धः अभवत् ।
सः यत् अवदत् तत् सत्यं जातम्।
(सः) किमपि अस्पष्टं न मन्यते स्म
पुत्रं च गृहीत्वा (तस्य) शिरः छिनत्ति स्म। २८.
अडिगः : १.
प्रथमं मातापितरौ हत्वा ततः मित्रं हतः ।
(ततः) मूर्खराजमपि वञ्चितवान्, यः न्यायं (समीचीनतया) न चिन्तयति स्म।
कर्णैः न श्रुतं तादृशं पुनः न भविष्यति ।
स्त्रियाः चरित्रं जगति कोऽपि न जानाति। २९.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य २४४तमस्य पात्रस्य समापनम्, सर्वं शुभम्। २४४.४५६४ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
पूर्वदिशि स्थितं नगरम्
पोल्हावत इति जगति सः अतीव प्रमुखः आसीत् ।
तस्य राज्ञः नाम रूप सन् आसीत्
यस्य समीपे कोऽपि दुष्टः न अवशिष्टः। १.
तस्य भार्यायाः नाम मदन मञ्जरी आसीत् ।
तस्याः सौन्दर्यं चन्द्रवत् आसीत् ।
सः मृगस्य शृङ्गद्वयं अपहृतवान् आसीत् ।
(सः) शुकनासिका कोकिलेन वाणी दत्ता। २.
अतिशयेन कृत्वा राजा
सः स्त्रियाः बहुधा दुर्व्यवहारं करोति स्म ।
सः पोपबीजं, शङ्खं, अफीमं च खादति स्म
सः च प्रायः पञ्चाशत् चषकाणि (एतेषां औषधानां) पिबति स्म। ३.
अडिगः : १.
(सः) राज्ञीभिः सह विविधानि वस्तूनि भोक्तुं प्रवृत्तः आसीत् ।
आसनानि चुम्बनानि च (एतावत्) गृह्णाति स्म यत् ते न गण्यन्ते स्म।
सः चतुर्घण्टां (रात्रौ) सुखेन क्रीडति स्म ।
या राज्ञी अपि तस्य प्रेम करोति स्म, (स एव) भ्रान्ता (अर्थात् मोहिता) तिष्ठति स्म। ४.
तत्र रासतिलक मञ्जरी इति नाम्ना ।
(सः) लोके अतीव धनिकः इति मन्यते स्म।
(सः) शाह जलवात्री च जफलादयः किमपि न चर्वन्ति स्म
सोफी च शुम च भूत्वा विस्मृत्वा अपि भङ्गं न खादति स्म। ५.
शाहः अतीव बुद्धिमान् इति वदति स्म
स्वप्ने च विस्मृत्य भङ्गं न पिबति स्म।
या राज्ञी भङ्गं धूमपानं करोति स्म, सा तेन सह बहु युद्धं करोति स्म
न च कस्मैचित् दरिद्राय भिक्षां दत्तवान्। ६.
चतुर्विंशतिः : १.
यदि (सः) कञ्चित् भङ्गं धूमपानं पश्यति, २.
(अतः) तस्य समीपे मा तिष्ठतु।
गृहं निर्जनं भविष्यति इति वदति स्म
यस्मिन् गृहे कुण्ड सोता ठोकति (शङ्गं भङ्गं कर्तुं) ॥७॥
तस्य गृहं निर्जनं भविष्यति इति वदति
शङ्खं अफीमं च खादति यः ।
सर्वे सूफीः प्रज्ञाबलेन जीवन्ति
न च व्यावहारिकान् किमपि इति गणयन्ति।8.
यदा तिलक मञ्जरी श्रुतवान् (एतत् सर्वं)।
(अतः सा) हसन् शिरः कम्पयन्ती (तस्मै) गता।
(वक्तुं आरब्धवान्) हे दरिद्र! बक बकिंग् इति
सोफी इत्यस्याः स्थितिः सीतलस्य बाहुस्य (अर्थात् गदस्य) सदृशी अस्ति ९.
श्लोकः १.
मद्यं पिबति राजा बहुभिः स्त्रियाभिः सह सम्बन्धः ।
अमलं पिबन् सुरमा मुद्गरेण दुष्टानां शिरसि प्रहरति |
योगी कर्म कृत्वा ईश्वरं प्रति ध्यानं केन्द्रीक्रियते।
तेषां (मादकद्रव्याणां) रसस्य स्वादनं कृत्वा सत् शुम सोफी किं करिष्यति ? १०.
शाहः अवदत्-
अमलं पिबन् पुरुषः दिवारात्रौ निद्रां करोति।
यदि ते एकघण्टां न पिबन्ति तर्हि तेषां ज्वरः भवति ।
अमलं पिबन्तः पुरुषाः किमपि प्रयोजनं न कुर्वन्ति।
खादित्वा ते गृहे मृताः शयनं कुर्वन्ति। ११.
सा महिला अवदत्-
ज्ञानिनः चिन्तयन्ति व्यावहारिकं नियमं च।
शुमः धनसञ्चयं कुर्वन् अस्ति सुर्मः एकस्मिन् दिने तत् लुण्ठति।
अमलः पानस्य कारणं भवति भिक्षादानेन खण्डस्य ठोकने च न हानिः।
शुम सोफी पल्पस्य अन्ते स्वप्राणान् ददाति। १२.
भङ्गः हरिभक्तिभिः पुरुषैः सेव्यते।
भङ्गः मत्तः पुरुषैः ये कस्यचित् अपेक्षन्ते।
अमलः मत्तः भवति येषां ललाटेषु कूपं दग्धः (अति उज्ज्वलाः इत्यर्थः)।
किं ते जनाः भङ्गं पिबन्ति येषां हस्ताः बलवन्तः। १३.
अडिगः : १.
(शङ्खः पिब्यते तेषां) यस्य हस्तौ सदा खड्गस्य उपरि।