पोपबीजं, शङ्खं, अफीमं, मद्यं च भोजयित्वा ततः अहं स्वयमेव तत् अर्पयिष्यामि ।
हे मित्र ! यदि त्वं कोटिशं मापं न करोषि चेदपि अहं मैथुनं विना (त्वां) न मुञ्चामि। १३.
किमर्थम् एतावतानि वस्तूनि न कल्पयसि, वदसि, अहं रति-क्रीडं विना न गमिष्यामि।
अद्य त्वां न मिलित्वा तव रूपं ध्यात्वा दहिष्यामि ।
सर्वे हारा अलङ्काराः सद्यः विस्मृताः भविष्यन्ति।
एकवारं प्रेम्णा मिलित्वा वा, अन्यथा मित्रं विना वक्षःस्थलं विदारयिष्यामि। १४.
(हे राजन्!) मया सह क्रीडतु, अहं तव रूपं दृष्ट्वा विक्रीयते।
हे कृपया निधन ! न गन्तव्यस्थानं (अहं) अद्य तव सौन्दर्यं दृष्ट्वा उन्मत्तः अभवम्।
अहं तव सौन्दर्येन मुग्धः अस्मि तथा च हे गुमणि! किमर्थं मौनम् असि ?
(त्वं) न अवसरं अवगच्छसि न च प्रकरणम् आज्ञापयसि, उभयोः यौवनं व्यर्थं गच्छति। १५.
शाहस्य कन्या राजानं अवदत् यत् प्रेम्णः संस्कारस्य विषये बहु चर्चा अस्ति।
(राजा) आश्चर्येन परितः पश्यन् आसीत् गुमानी मुखस्य मौनव्यञ्जनम् आसीत् ।
(सा) 'हाय हि' इति वदन् पादं धारयन्ती गुनगायनं श्रान्तवती, (किन्तु सा) एकं न श्रुतवती।
सः मूर्खः मौनम् अभवत् । सः बहुवचनम् उक्तवान्, परन्तु सः एकमपि न स्वीकृतवान् । 16.
चतुर्विंशतिः : १.
यदा राजा एकं वस्तु न सम्मतवान् ।
तदा शाहस्य कन्या अतीव क्रुद्धा अभवत्।
(सः) मित्राणि निमिषं कृतवान्
(ते) च राज्ञः बाहून् गृहीतवन्तः। १७.
गृहीत्वा नृपं पादौ उद्धृत्य च |
सप्तशतानि च जूतानि शिरसि प्रहारं कृतवान्।
अन्यः पुरुषः द्रष्टव्यः नासीत्,
यः आगत्य राज्ञः साहाय्यं कृतवान्। १८.
हतः लॉजराजः हाय अपि न वदति स्म
यथा मां कोऽपि न परिचिनोति।
शाहस्य पुत्री राजानं एवं न त्यजति स्म
तस्य शिरसि च जूता भग्नवती आसीत्। १९.
राजा विज्ञाय मां हन्ति स्त्रिया
न च मम कश्चित् भृत्यः आगतः।
इदानीं मां न मुञ्चति
पादप्रहारेन च मृतानां जनानां कृते प्रदास्यति। २०.
यदा षोडशशतानि जूतानि पतितानि
तदा राज्ञः नेत्राणि उद्घाटितानि।
(तत् चिन्तयन्) अयं अबला मां गृहीत्वा मारयिष्यति,
कः अत्र आगत्य मां तारयिष्यति। २१.
अथ राजा एवं उक्तवान् ।
हे नारी ! अहं भवतः चरित्रं न जानामि स्म।
मा मां इदानीं जूताभिः प्रहरतु, .
आगच्छ रमन्तु (मया सह) यथा इच्छसि। २२.
शाहस्य कन्यायाः एतत् श्रुतम्
अतः नेत्रस्य इशारेण सखीः अपसारिताः।
सा राज्ञः समीपं पलायितवती
सः च बाहून् बाहून् कृत्वा यौनसम्बन्धं कृतवान्। 23.
खसखसः, भाङ्गः, अफीमः च मिश्रितः (सेवितः) ।
तस्य अधः च सम्यक् उपविशतु।
राजा चुम्बनानि आलिंगनानि च प्राप्नोत्
तेन सह मर्त्यकर्माणि च अकरोत्। २४.
यदा नृपः पुरुषवत् वर्तत तदा ।
तदा स्त्रियाः मनसि बहु रुचिः उत्पन्ना ।
आसनानि कृत्वा बाहुयुगलम् |
राजानं च चुम्बितुं आरब्धवान्। 25.
सः तां गृहीत्वा आलिंगितवान्
मुद्रां च आसनेन स्पृष्टवान्।
उभयाधरेण चुम्बितम्
उभौ च मिश्रितम्। २६.
स राज्ञा सह एतादृशं भोगं कृतवान्
यथा स्त्रियाः मनः।
(सः) ततः राजानं प्रेषितवान्
अन्यदेशस्य च मार्गं गृहीतवान्। 27.
रति-किरं कृत्वा राजा प्रेषितः ।
एतादृशं लीला लक्षणम्।
राजा अन्यं पुरुषं न अवदत्।
सा स्त्री यत् कृतवती, तत् मनसि स्थापयति स्म। २८.
द्वयम् : १.
केषुचित् दिवसेषु पुनः तां स्त्रियाम् आहूय राजा
राज्ञीरूपेण च तां प्रासादे एव स्थापयति स्म। (तस्य) वञ्चनं कोऽपि अवगन्तुं न शक्तवान् । २९.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूपसंवादस्य ४०२ अध्यायः समाप्तः, सर्वं शुभम्। ४०२.७१२३ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
हे राजन ! शृणु इति अन्यः पात्रः वदति
यथा सा महिला कृतवती, तत् ज्ञातव्यम्।
अण्डवती नाम पुरा ।
तत्र राजा रायसिंहः आसीत् । १.