श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 1358


ਜੂਝਿ ਜੂਝਿ ਗੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਫਿਰੇ ॥੧੩॥
जूझि जूझि गे बहुरि न फिरे ॥१३॥

युद्धं कृत्वा गताः (मृताः) न प्रत्यागताः। १३.

ਕੋਟਿਕ ਕਟਕ ਤਹਾ ਕਟਿ ਮਰੇ ॥
कोटिक कटक तहा कटि मरे ॥

तत्र बहवः योद्धाः छिन्नाः मृताः च अभवन् ।

ਜੂਝੇ ਗਿਰੇ ਬਰੰਗਨਿਨ ਬਰੇ ॥
जूझे गिरे बरंगनिन बरे ॥

युद्धं कुर्वन्तः पतिताः परीः विवाहं कृतवन्तः (तेषां)।

ਦੋਊ ਦਿਸਿ ਮਰੇ ਕਾਲ ਕੇ ਪ੍ਰੇਰੇ ॥
दोऊ दिसि मरे काल के प्रेरे ॥

आह्वानप्रेरिताः योद्धाः उभयतः मृताः।

ਗਿਰੇ ਭੂਮਿ ਰਨ ਫਿਰੇ ਨ ਫੇਰੇ ॥੧੪॥
गिरे भूमि रन फिरे न फेरे ॥१४॥

(शुर्वीर्) भूमौ पतित्वा न पुनः पुनः | १४.

ਸਤਿ ਸੰਧਿ ਦੇਵਿਸ ਇਤ ਧਾਯੋ ॥
सति संधि देविस इत धायो ॥

अस्मात् पार्श्वे देवेश्वरः सत् सन्धिः आरुह्य

ਦੀਰਘ ਦਾੜ ਉਹ ਓਰ ਰਿਸਾਯੋ ॥
दीरघ दाड़ उह ओर रिसायो ॥

ततः च दिर्घ दारः क्रुद्धः अभवत्।

ਬਜ੍ਰ ਬਾਣ ਬਿਛੂਆ ਕੈ ਕੈ ਬ੍ਰਣ ॥
बज्र बाण बिछूआ कै कै ब्रण ॥

वज्रवृश्चिकैः सह शूरः |

ਜੂਝਿ ਜੂਝਿ ਭਟ ਗਿਰਤ ਭਏ ਰਣ ॥੧੫॥
जूझि जूझि भट गिरत भए रण ॥१५॥

युद्धं कृत्वा युद्धक्षेत्रे पतन्तः आसन् । १५.

ਜੋਗਿਨਿ ਜਛ ਕਹੂੰ ਹਰਖਏ ॥
जोगिनि जछ कहूं हरखए ॥

कुत्रचित् जोगनाः यक्षाः च आनन्दिताः आसन्

ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤ ਨਾਚਤ ਕਹੂੰ ਭਏ ॥
भूत प्रेत नाचत कहूं भए ॥

कुत्रचित् च भूताः नृत्यन्ति स्म।

ਕਹ ਕਹ ਕਹ ਕਲਿ ਹਾਸ ਸੁਨਾਵਤ ॥
कह कह कह कलि हास सुनावत ॥

काल ('काली') 'कः कह' इति उद्घोषयति स्म ।

ਭੀਖਨ ਸੁਨੈ ਸਬਦ ਭੈ ਆਵਤ ॥੧੬॥
भीखन सुनै सबद भै आवत ॥१६॥

(सः) भयंकरं शब्दं श्रुत्वा भयं अनुभवति स्म। 16.

ਫਿਰੈਂ ਦੈਤ ਕਹੂੰ ਦਾਤ ਨਿਕਾਰੇ ॥
फिरैं दैत कहूं दात निकारे ॥

क्वचित् दन्तघ्नयन्तः दैत्याः ।

ਬਮਤ ਸ੍ਰੋਨ ਕੇਤੇ ਰਨ ਮਾਰੇ ॥
बमत स्रोन केते रन मारे ॥

कति (सैनिकाः) युद्धे हतानां रक्तं वमनं कुर्वन्ति स्म।

ਕਹੂੰ ਸਿਵਾ ਸਾਮੁਹਿ ਫਿਕਰਾਹੀ ॥
कहूं सिवा सामुहि फिकराही ॥

कुत्रचित् पुरतः शृगालः वदति स्म

ਭੂਤ ਪਿਸਾਚ ਮਾਸ ਕਹੂੰ ਖਾਹੀ ॥੧੭॥
भूत पिसाच मास कहूं खाही ॥१७॥

कुत्रचित् च भूताः पिशाचाः च मांसं खादन्ति स्म। १७.

ਸਕਟਾਬ੍ਰਯੂਹ ਰਚਾ ਸੁਰ ਪਤਿ ਤਬ ॥
सकटाब्रयूह रचा सुर पति तब ॥

यदा राक्षसराजः 'क्रचब्युः' (अर्थात् क्रौच-सारस-आकारस्य सैन्य-परिसरस्य) निर्मितवान् ।

ਕ੍ਰੌਚਾਬ੍ਰਯੂਹ ਕਿਯੋ ਅਸੁਰਿਸ ਜਬ ॥
क्रौचाब्रयूह कियो असुरिस जब ॥

ततः देवेश्वरः 'स्कटब्युहा' (अर्थात् युद्धे रथरूपेण संगठितं सैन्य-एककं) निर्मितवान् ।

ਮਚਿਯੋ ਤੁਮਲ ਜੁਧ ਤਹ ਭਾਰੀ ॥
मचियो तुमल जुध तह भारी ॥

अतीव कटुयुद्धम् अभवत्

ਗਰਜਤ ਭਏ ਬੀਰ ਬਲ ਧਾਰੀ ॥੧੮॥
गरजत भए बीर बल धारी ॥१८॥

महाबलाः च योद्धा गर्जन्ति स्म। १८.

ਜੂਝਿ ਗਏ ਜੋਧਾ ਕਹੀ ਭਾਰੇ ॥
जूझि गए जोधा कही भारे ॥

कुत्रचित् महान् योद्धा युद्धं कुर्वन्ति स्म ।

ਦੇਵ ਗਿਰੇ ਦਾਨਵ ਕਹੀ ਮਾਰੇ ॥
देव गिरे दानव कही मारे ॥

केचन देवाः केचन दिग्गजाः मृताः शयिताः आसन्।

ਬੀਰ ਖੇਤ ਐਸਾ ਤਹ ਪਰਾ ॥
बीर खेत ऐसा तह परा ॥

एतावन्तः वीराः युद्धक्षेत्रे पतिताः आसन्

ਦੋਊ ਦਿਸਿ ਇਕ ਸੁਭਟ ਨ ਉਬਰਾ ॥੧੯॥
दोऊ दिसि इक सुभट न उबरा ॥१९॥

उभयतः एकः अपि योद्धा न अवशिष्टः इति। १९.

ਜੌ ਕ੍ਰਮ ਕ੍ਰਮ ਕਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਾਊਾਂ ॥
जौ क्रम क्रम करि कथा सुनाऊां ॥

यदि अहं धारावाहिककथां वदामि

ਗ੍ਰੰਥ ਬਢਨ ਤੇ ਅਧਿਕ ਡਰਾਊਾਂ ॥
ग्रंथ बढन ते अधिक डराऊां ॥

अतः शास्त्राणि बृहत् भविष्यन्ति इति मम भीतिः अस्ति।

ਤੀਸ ਸਹਸ ਛੂਹਨਿ ਜਹ ਜੋਧਾ ॥
तीस सहस छूहनि जह जोधा ॥

यत्र त्रिंशत्सहस्राणि अस्पृश्यन्ते योद्धवः ।

ਮੰਡ੍ਰਯੋ ਬੀਰ ਖੇਤ ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧਾ ॥੨੦॥
मंड्रयो बीर खेत करि क्रोधा ॥२०॥

(सर्वे) क्रुद्धाः युद्धं प्रारब्धवन्तः। २०.

ਪਤਿਅਨ ਸੋ ਪਤੀਅਨ ਭਿਰਿ ਮਰੇ ॥
पतिअन सो पतीअन भिरि मरे ॥

सेनापतयः सेनापतयः युद्धं कुर्वन्तः मृताः ।

ਸ੍ਵਾਰਨ ਕੇ ਸ੍ਵਾਰਨ ਛੈ ਕਰੇ ॥
स्वारन के स्वारन छै करे ॥

सवाराः सवारानाम् नाशं कुर्वन्ति।

ਰਥਿਯਨ ਤਹ ਰਥਿਯਨ ਕੌ ਘਾਯੋ ॥
रथियन तह रथियन कौ घायो ॥

सूतानां सूतानां वधः |

ਹਾਥਿਨ ਦੰਤੀ ਸ੍ਵਰਗ ਪਠਾਯੋ ॥੨੧॥
हाथिन दंती स्वरग पठायो ॥२१॥

गजाः स्वर्गं प्रेषितवन्तः गजाः | २१.

ਦਲਪਤਿ ਸੌ ਦਲਪਤਿ ਲਰਿ ਮੂਆ ॥
दलपति सौ दलपति लरि मूआ ॥

दलपतिः दलपतिभिः सह युद्धं कृतवान् ।

ਇਹ ਬਿਧਿ ਨਾਸ ਕਟਕ ਕਾ ਹੂਆ ॥
इह बिधि नास कटक का हूआ ॥

एवं (सर्वा) सेना विनश्यति स्म।

ਬਚੇ ਭੂਪ ਤੇ ਕੋਪ ਬਡਾਈ ॥
बचे भूप ते कोप बडाई ॥

(ते) राजानः अवशिष्टाः, तेषां क्रोधं वर्धयन्ति स्म

ਮਾਡਤ ਭੇ ਹਠ ਠਾਨਿ ਲਰਾਈ ॥੨੨॥
माडत भे हठ ठानि लराई ॥२२॥

ते हठपूर्वकं युद्धं कर्तुं आरब्धवन्तः। २२.

ਰਨ ਮਾਡਤ ਭੇ ਬਿਬਿਧ ਪ੍ਰਕਾਰਾ ॥
रन माडत भे बिबिध प्रकारा ॥

राक्षसराजः देवेश्वरः |

ਦੈਤ ਰਾਟ ਅਰੁ ਦੇਵ ਨ੍ਰਿਪਾਰਾ ॥
दैत राट अरु देव न्रिपारा ॥

सः बहुधा युद्धं कर्तुं आरब्धवान् ।

ਰਸਨਾ ਇਤੀ ਨ ਭਾਖ ਸੁਨਾਊਾਂ ॥
रसना इती न भाख सुनाऊां ॥

मम जिह्वा (सर्वं) वर्णयितुं न बलवती अस्ति।

ਗ੍ਰੰਥ ਬਢਨ ਤੇ ਅਤਿ ਡਰਪਾਊਾਂ ॥੨੩॥
ग्रंथ बढन ते अति डरपाऊां ॥२३॥

ग्रन्थस्य बृहत्तरत्वात् अपि अहं भीतः अस्मि। 23.

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
भुजंग प्रयात छंद ॥

भुजंग प्रयात श्लोकः १.

ਕਹਾ ਲੌ ਬਖਾਨੌ ਮਹਾ ਲੋਹ ਮਚਿਯੋ ॥
कहा लौ बखानौ महा लोह मचियो ॥

यावत् अहं वर्णयितुं शक्नोमि, (अभवत्) अतीव कटुयुद्धम्।

ਦੁਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਬੀਰ ਏਕੈ ਨ ਬਚਿਯੋ ॥
दुहूं ओर ते बीर एकै न बचियो ॥

उभयतः एकः अपि योद्धा न अवशिष्टः आसीत् ।

ਤਬੈ ਆਨਿ ਜੂਟੇ ਦੋਊ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ॥
तबै आनि जूटे दोऊ छत्रधारी ॥

अथ उभौ छत्रधारिणौ आगत्य (संयुक्तौ) ।

ਪਰਾ ਲੋਹ ਗਾੜੋ ਕੰਪੀ ਭੂਮਿ ਸਾਰੀ ॥੨੪॥
परा लोह गाड़ो कंपी भूमि सारी ॥२४॥

अतीव गुरुं युद्धं जातं सर्वं पृथिवी कम्पितुं प्रवृत्ता । २४.

ਜੁਟੇ ਰਾਵ ਦੋਊ ਉਠੀ ਧੂਰਿ ਐਸੀ ॥
जुटे राव दोऊ उठी धूरि ऐसी ॥

तौ राजानौ संग्रामं कृतवन्तौ, तादृशं रजः उड्डीयत, ।

ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਕੀ ਅਗਨਿ ਕੀ ਧੂਮ੍ਰ ਜੈਸੀ ॥
प्रलै काल की अगनि की धूम्र जैसी ॥

जलप्रलयकाले अग्निधूमः इव ।