ललाटे च (लचमन्) प्रहृतवान्
सद्यः च (तत्)
लावः धनुषः स्रावः बाणं च शत्रुं प्रति प्रसारयन् लक्ष्मणस्य ललाटं प्रहृत्य वृक्षवत् पतितः।७७०।
BACHITTAR NATAK इत्यस्मिन् रामवतारे लक्ष्मणस्य वधः इति अध्यायस्य समाप्तिः।
अधुना भरतस्य युद्धस्य आख्यानम्
AROOHAA STANZA इति
सेना भयेन पलायित- .
युद्धे लक्ष्मणस्य यज्ञं कृत्वा तस्य सेना भीता पलायितवती
यत्र रामचन्द्रः स्थितः, २.
ते योद्धा रामः यत्र स्थितः तत्स्थानं प्राप्तवन्तः।७७१।
यदा गत्वा तेभ्यः लचमनयुद्धं कथयति स्म
यदा सर्वा घटनाः तस्य सम्बद्धाः आसन् तदा सः अतीव दुःखितः आसीत्
(तेषां) वचनं श्रुत्वा श्रीरामः (एवं) मौनम् अभवत्
तेषां वचनं श्रुत्वा महाबलः सार्वभौमः चित्रवत् तूष्णीं स्थितः शिलापट्टिका इव भूत्वा।७७२।
(श्रीरामः) ततः उपविश्य चिन्तयित्वा उवाच-
ततः उपविश्य परामर्शं कृत्वा भारतं सम्बोधयन् तं गन्तुम् अपृच्छत् इति।
न तु ताभ्यां बुद्धिमान् बालकौ हन्तुम्,
ऋषीणां बालकान् मा हन्ति, आनय दर्शय मे ७७३ ।
सेनां सुसज्जयित्वा भरतस्तत्र गतः |
भारतं स्वसैन्यं अलङ्कृत्य तत्स्थानं ययौ यत्र बालकाः सज्जाः स्थिताः आसन्।
(ते) योद्धान् बहुधा हन्ति स्म
बकप्रकारैः शरैः प्रहारैः योद्धानां वधार्थं सज्जाः आसन्।७७४।
(भारत) सुग्रीवः, विभीषणः, २.
सुग्रीवं विभीषणं हनुमन्तं अंगदं जम्बवन्तं च सह ।
अनेकप्रकारं सेना योजयित्वा
तेषां च विविधैः बलैः सह भारतं वीरबालकं प्रति अग्रे गतः।७७५।
यदा भरतः युद्धक्षेत्रं गतः |
रणभूमिं प्राप्य भारतं मुनिबालकौ ददर्श
???
उभौ बालकौ प्रभावशालिनौ दृष्टौ, देवदानवौ च तान् दृष्ट्वा लोभितौ आस्ताम्।७७६।
लावमुद्दिश्य भारतस्य भाषणम् : १.
AKRAA STANZA इति
हे बुद्धिमान् बालकाः ! ग्रुबं त्यजतु
हे मुनिबालकाः ! अभिमानं त्यक्त्वा आगच्छ मां मिलतु
(अहं त्वां नेष्यामि) रामचन्द्राय, २.
अहं त्वां परिधाय (राघव) रामं प्रति नयिष्यामि।777.
श्रुत्वा (भारतस्य वचनं) बालाः गर्वेण पूर्णाः अभवन्
इति वचनं श्रुत्वा दर्पपूर्णाः क्रुद्धाः धनुषां कर्षन्ति स्म
अनेकधा त्यक्ताः बाणाः, २.
सावनमासस्य मेघ इव बहूनि बाणान् विसृजन् ॥७७८॥
(यस्य) शरीरं बाणैः विदारितम्
ये ते बाणाः प्रहृताः, ते पतित्वा निवर्तन्ते स्म
क्वचित् वीराणां अङ्गानि छिन्नानि भवन्ति,
क्वचित् ते बाणाः अङ्गानि छिन्नन्ति स्म क्वचित् मक्षिका-कवच-द्वारा प्रविशन्ति स्म।७७९।
क्वचित् सुन्दरं उत्कीर्णं धनुः (पतत्), २.
क्वचित् सुन्दरधनुषः निर्गत्य चित्राणि निर्माय क्वचित् योद्धानां अङ्गानि विदारयन्ति स्म
(अङ्गयोः दरारात् रक्तं निर्वहति)।
क्वचित् अङ्गव्रणः स्फुटितः क्वचित् रक्तधारा अतिप्रवाहितः।७८०।