त्वं च राजानं एवं वदसि। १८.
त्वं मम कवचस्य एकं गृह्णासि
प्रथमे पालकीयां च (तम्) स्थापयन्।
तस्य उपरि भ्रूः उन्नताः भविष्यन्ति।
(तस्य) गुप्ताः जनाः अवगन्तुं न शक्ष्यन्ति। १९.
ततः गोरः बादलः च तथैव कृतवन्तौ
यथा पद्मणिना व्याख्यातम्।
दुर्गं प्राप्य पालकीं पालितवान्
उन्नतपद्मण्यस्य (पौराणिक) पालकी च। २०.
द्वयम् : १.
पद्मण्यस्य कवचः बहुभिः भूरेण गुञ्जितुं आरब्धवान् ।
सर्वे जनाः (तम्) पद्मण्यस्य पालकीं मन्यन्ते स्म, वस्त्रस्य विषये अपि चिन्तयितुं न शक्तवन्तः । २१.
चतुर्विंशतिः : १.
तस्मिन् एकः लोहारः उपविष्टः आसीत्
यः पद्मण्यस्य कवचं धारयति स्म।
छेनी मुद्गरं च गृहीत्वा
तस्य लोहारस्य हस्ते दत्ताः आसन्। २२.
दिल्लीराजः (अलाउद्दीनः) दूतेन कथितः
सा पद्मणी तव गृहम् आगता।
(उक्तं मया) प्रथमं रणेन सह मिलितव्यम्,
ततः आगत्य तव मुनिं प्रियं करिष्यामि। 23.
इत्युक्त्वा लोहारः तत्र (राजा रतन सान दर्रा) अगच्छत्।
तस्य च शृङ्खलाः छिन्दितुं आरब्धवान्।
प्रथमे पालकीयां तं उपविष्टवान्।
अस्मात् सः (द्वितीये) पालकीं संप्रेषितः। २४.
(राणा) एकस्य पश्चात् (पालन्क्विन्) ।
सः अन्येभ्यः दूरं स्खलितवान्।
अनेन युक्त्या सः तत्र (स्वदुर्गे) प्राप्तवान्।
ततः दुर्गे अभिनन्दनगीतानि वादयितुं आरब्धानि। 25.
यदा दुर्गे अभिनन्दनगीतानि वादयितुं आरब्धानि
अतः योद्धाः खड्गान् बहिः निष्कासितवन्तः।
तत् प्राप्य खरागम् आक्रमितवान् ।
सद्यः एव मारितः। २६.
बृहत् नायकाः गर्जन्तः भूमौ पतन्ति स्म।
आराभिः छिन्नाः क्षिप्ताः इव।
ते महाक्रोधेन युद्धं कुर्वन्तः म्रियमाणाः आसन्
न च पुनः अश्वमारुह्य दृष्टाः। 27.
द्वयम् : १.
ततः अलाउद्दीन राजा दूरं प्रेषितः
एतत् चरित्रं च दर्शयन् राणा रतनः दुर्गं प्राप्तवान्। २८.
गोरा बादलयोः कोषं उद्घाट्य बहु धनं दत्तम् ।
तस्मात् दिवसात् (राणेः) पद्मणिप्रेम बहु वर्धिता । २९.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूपसंवादस्य १९९तमोऽध्यायः समाप्तः, सर्वं शुभम्। १९९.३७२७ इति । गच्छति
द्वयम् : १.
तत्र त्रिगतदेसस्य द्रुगतिसिंहः नाम महान् राजा आसीत्
यो देग-तेग (क्रीडा) निपुणः कामदेव इव सुन्दरः आसीत्। १.
तोतक श्लोकः १.
तस्य उद्गीन्द्रप्रभा नाम पत्नी आसीत्