श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 1398


ਜ਼ਿ ਤੋ ਪਸ ਕਿਰਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦਿਹਮ ॥
ज़ि तो पस किरा बादशाही दिहम ॥

(ते पृष्टवन्तः) 'भवतः परं वयं केन राज्यं दातुं शक्नुमः?

ਕਿਰਾ ਤਾਜ ਇਕਬਾਲ ਬਰ ਸਰ ਨਿਹਮ ॥੧੦॥
किरा ताज इकबाल बर सर निहम ॥१०॥

'कस्य च शिरसि मुकुटं प्रतिस्थाप्य राजवितानं न्यस्तं भवेत्?(10)

ਕਿਰਾ ਮਰਦ ਅਜ਼ ਖ਼ਾਨਹ ਬੇਰੂੰ ਕੁਨਦ ॥
किरा मरद अज़ क़ानह बेरूं कुनद ॥

'तस्य गृहात् कस्य बहिः गच्छामः ?

ਕਿਰਾ ਬਖ਼ਤ ਇਕਬਾਲ ਬਰ ਸਰ ਨਿਹਦ ॥੧੧॥
किरा बक़त इकबाल बर सर निहद ॥११॥

'कस्मै च शासनशक्तिः प्रयोक्तव्या?'(11)

ਬ ਹੋਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਕੁਸ਼ਾਦੋ ਦੁ ਚਸ਼ਮ ॥
ब होश अंदर आमद कुशादो दु चशम ॥

यदा नृपः संज्ञां लब्ध्वा, तस्य नेत्रद्वयं उद्घाटितवान् ।

ਬਗੁਫ਼ਤਾ ਸੁਖ਼ਨ ਸ਼ਾਹਿ ਪੇਸ਼ੀਨ ਰਸਮ ॥੧੨॥
बगुफ़ता सुक़न शाहि पेशीन रसम ॥१२॥

तस्य च यथाविधि वचनं उक्तवान्,(12)

ਨ ਪਾਓ ਨ ਦਸਤੋ ਨ ਚਸ਼ਮੋ ਜ਼ੁਬਾ ॥
न पाओ न दसतो न चशमो ज़ुबा ॥

'यस्य न पादौ न हस्तौ न चक्षुः न जिह्वा यस्य सः ।

ਨ ਹੋਸ਼ੋ ਨ ਹਿੰਮਤ ਨ ਹੈਬਤ ਕਸਾ ॥੧੩॥
न होशो न हिंमत न हैबत कसा ॥१३॥

'न चतुरं दर्शयति, न च उत्साहं, न भयं च धारयति।'(13)

ਨ ਹਉਲੋ ਨ ਹਿੰਮਤ ਨ ਹੀਲਹ ਨ ਹੋਸ਼ ॥
न हउलो न हिंमत न हीलह न होश ॥

'न तस्य चिन्ता, न बुद्धिः, न पङ्गुः अपवादाः, न च आलस्यम्।'

ਨ ਬੀਨੀ ਨ ਬੀਨਾਯਗੀ ਹਰ ਦੁ ਗੋਸ਼ ॥੧੪॥
न बीनी न बीनायगी हर दु गोश ॥१४॥

'न च जिघ्रति द्रष्टुं च शृणोति कर्णोभयात्।'(14)

ਹਰਾ ਕਸ ਕਿ ਹਸਤ ਆਜ਼ਮਾਯਸ਼ ਬਵਦ ॥
हरा कस कि हसत आज़मायश बवद ॥

'एतादृशाष्टगुणा यस्य, .

ਵਜ਼ਾ ਦਉਰ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹਸ਼ ਬਵਦ ॥੧੫॥
वज़ा दउर दी बादशाहश बवद ॥१५॥

'धर्मं राज्यं चालयितुं तं सिंहासने स्थापयतु।'(15)

ਅਜਬਮਾਦ ਦਾਨਾਇ ਦਉਰ ਈਂ ਜਵਾਬ ॥
अजबमाद दानाइ दउर ईं जवाब ॥

एतत् श्रुत्वा तदानीन्तनः विस्मितः ।

ਸੁਖ਼ਨਬਾਜ਼ ਦੀਗਰ ਕੁਨਦ ਬਾ ਸਵਾਬ ॥੧੬॥
सुक़नबाज़ दीगर कुनद बा सवाब ॥१६॥

स्पष्टीकर्तुं सः पुनः पृच्छितुं निश्चितवान्।(16)

ਬਕਿੰਗਸ਼ ਦਰ ਆਮਦ ਦਿਰੰਗਸ਼ ਗਿਰਿਫ਼ਤ ॥
बकिंगश दर आमद दिरंगश गिरिफ़त ॥

सः न्यायालये आगत्य सम्यक् चिन्तितवान्,

ਜਵਾਬੇ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਬਰੰਗਸ਼ ਗਿਰਿਫ਼ਤ ॥੧੭॥
जवाबे सुक़न रा बरंगश गिरिफ़त ॥१७॥

(राज्ञः) विभक्तिं च अवगन्तुं प्रयत्नं कृतवान्।(17)

ਚਪੋਰਾਸਤਸ਼ ਕਰਦ ਚਰਖੇ ਜ਼ੁਬਾ ॥
चपोरासतश करद चरखे ज़ुबा ॥

वामदक्षिणं चरन् परिभ्रमन् च ।

ਬਰਾ ਵੁਰਦ ਸੁਖ਼ਨੇ ਚੁ ਕੈਬਰ ਕਮਾ ॥੧੮॥
बरा वुरद सुक़ने चु कैबर कमा ॥१८॥

सहसा वाक्यानि धनुर्बाणवत् बहिः आनयत्।(18)

ਕਿ ਏ ਸ਼ਾਹਿ ਹੁਸ਼ਿਯਾਰ ਆਜ਼ਾਦ ਮਗ਼ਜ਼ ॥
कि ए शाहि हुशियार आज़ाद मग़ज़ ॥

'हे राजन् ! त्वं (पुरुषः) अप्रतिबन्धितचिन्तनस्य असि।

ਚਿਰਾਮੇ ਤੁ ਗੋਈ ਦਰੀਂ ਕਾਰ ਨਗ਼ਜ਼ ॥੧੯॥
चिरामे तु गोई दरीं कार नग़ज़ ॥१९॥

'भवता यत् किमपि टिप्पणीकृतं तत् आश्चर्यचकितः अस्मि।'(19)

ਕਸੇ ਰਾ ਸ਼ਵਦ ਕਾਰ ਈ ਦਰ ਜ਼ਮਾ ॥
कसे रा शवद कार ई दर ज़मा ॥

'एतादृशं परिमाणं लौकिकं नियोगो यदि विद्यते ।

ਵਜ਼ਾ ਹਸਤ ਐਬਅਸਤ ਜ਼ਾਹਰ ਜਹਾ ॥੨੦॥
वज़ा हसत ऐबअसत ज़ाहर जहा ॥२०॥

'तत् त्यक्त्वा जगति सम्पादयितुं पापम्।(20)

ਕਿ ਈਂ ਹਸਤ ਐਬੋ ਤੁ ਗੋਈ ਹੁਨਰ ॥
कि ईं हसत ऐबो तु गोई हुनर ॥

'अहो पृथिव्याः समुद्रानां च राजा !

ਕਿ ਏ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹਾਨ ਹਮਹ ਬਹਰ ਬਰ ॥੨੧॥
कि ए शाह शाहान हमह बहर बर ॥२१॥

'एताष्टौ दोषान् कथं गुणान् वदसि?(21)

ਨ ਦਰ ਜੰਗ ਪੁਸ਼ਤੋ ਨ ਦੁਸ਼ਨਾਮ ਦਾਦ ॥
न दर जंग पुशतो न दुशनाम दाद ॥

'न त्वं कदापि युद्धे पृष्ठं दर्शितवान्, न च कस्यापि शरीरस्य दुरुपयोगं कृतवान्।'

ਨ ਅੰਗੁਸ਼ਤਬਰ ਹਰਫ਼ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨਿਹਾਦ ॥੨੨॥
न अंगुशतबर हरफ़ दुशमन निहाद ॥२२॥

'भवता कदापि (शत्रून्) रिट् इत्यत्र अङ्गुली अपि न दर्शिता।(22)

ਨ ਆਰਾਮ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨ ਆਜ਼ਾਰ ਦੋਸਤ ॥
न आराम दुशमन न आज़ार दोसत ॥

'न त्वया पीडिताः मित्राणि न शत्रवः सुखं भोक्तुं।'

ਜਵਾਬੇ ਗਦਾਰਾ ਅਦੂਰਾ ਬਪੋਸਤ ॥੨੩॥
जवाबे गदारा अदूरा बपोसत ॥२३॥

'न त्वया साधकान् निराशं न कृतं, न शत्रुः विमर्दितः।(23)

ਨਵੀਸ਼ਿੰਦਹ ਰਾ ਜਾ ਨ ਹਰਫ਼ੋ ਨਿਹਦ ॥
नवीशिंदह रा जा न हरफ़ो निहद ॥

'भवन्तः कदापि लिपिकं दुष्टानि लिखितुं न ददति, .

ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਬਹਕ ਜਾਇ ਸ਼ਰਫ਼ੋ ਦਿਹਦ ॥੨੪॥
सुक़न रा बहक जाइ शरफ़ो दिहद ॥२४॥

'सत्यस्य च सदा प्रधानतां दत्तवन्तः।(24)

ਨ ਉਸਤਾਦ ਰਾ ਦਾਦ ਜਾਏ ਸੁਖ਼ਨ ॥
न उसताद रा दाद जाए सुक़न ॥

'भवता त्वां उपदेष्टुं गुरुं कदापि कारणं न दत्तम् ।

ਫ਼ਰਾਮੋਸ਼ਗੀ ਚੂੰ ਬਕਾਰੇ ਕੁਹਨ ॥੨੫॥
फ़रामोशगी चूं बकारे कुहन ॥२५॥

'किमर्थं त्वया सुकृतं विस्मृतम्?(25)

ਬ ਬਦ ਮਸਲਿਹਤ ਕਸ ਨ ਦਾਦਨ ਦਿਗਰ ॥
ब बद मसलिहत कस न दादन दिगर ॥

'भवतः संकाये भवतु।' कथं व्यक्तिः विवादं कर्तुं शक्नोति

ਬਿਹਸ ਨਾਮ ਓ ਚੂੰ ਤੁ ਗੋਯਦ ਹੁਨਰ ॥੨੬॥
बिहस नाम ओ चूं तु गोयद हुनर ॥२६॥

तव नाम्ना सम्बद्धाः गुणाः?(26)

ਨ ਬੀਨਦ ਦਿਗ਼ਰ ਜ਼ਨ ਬ ਚਸ਼ਮੋ ਖ਼ੁਦਸ਼ ॥
न बीनद दिग़र ज़न ब चशमो क़ुदश ॥

'न च त्वया कस्यापि स्त्रियाः अवमाननादृष्टिः दत्ता,

ਨ ਬਦ ਕਾਰ ਕਸ ਕਰਦ ਨਜ਼ਰੇ ਬਦਸ਼ ॥੨੭॥
न बद कार कस करद नज़रे बदश ॥२७॥

'न च त्वया कस्यचित् कार्यस्य दुष्टं चिन्तितम्।'(27)

ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਕਸ ਬਰ ਨ ਹਰਫ਼ੇ ਹਰਾਮ ॥
नज़र करद कस बर न हरफ़े हराम ॥

'न त्वया कस्यचित् पुरुषस्य अनुचितकर्मणि आक्षेपः कृतः।'

ਨਿਗਹ ਦਾਸ਼ਤ ਬਰ ਸ਼ੁਕਰ ਯਜ਼ਦਾ ਮੁਦਾਮ ॥੨੮॥
निगह दाशत बर शुकर यज़दा मुदाम ॥२८॥

'भवन्तः सर्वदा कृतज्ञतायां सर्वशक्तिमान् ईश्वरं निर्दिशन्ति स्म।'(28)

ਨਜ਼ਰ ਰਾ ਬ ਬਦਕਾਰ ਦੀਗਰ ਬ ਬਸਤ ॥
नज़र रा ब बदकार दीगर ब बसत ॥

(राजा प्रत्युवाच) 'अन्धः पश्य चैतन्यः ।

ਸ਼ਨਾਸੀ ਤੁ ਤਹਕੀਕ ਓ ਕੋਰ ਹਸਤ ॥੨੯॥
शनासी तु तहकीक ओ कोर हसत ॥२९॥

'(सः) परदोषेभ्यः निवृत्तदृष्टिं धारयति।(29)

ਕਦਮ ਰਾ ਨ ਦਾਰਦ ਬ ਬਦਕਾਰ ਕਾਰ ॥
कदम रा न दारद ब बदकार कार ॥

'(पङ्गुस्य) दुष्कृतं पदानि न पादाः, युद्धे च ।

ਨ ਦਰ ਜੰਗ ਪਸਪਾਉ ਪੁਸ਼ਤੇ ਬਰਾਰ ॥੩੦॥
न दर जंग पसपाउ पुशते बरार ॥३०॥

सहस्रमिव न प्रतिवर्तते।(30)

ਨ ਦਰਕਾਰ ਦੁਜ਼ਦੀ ਨ ਦਿਲ ਬਿਸ਼ਕਨੀ ॥
न दरकार दुज़दी न दिल बिशकनी ॥

'न च चोर्यं कर्तुं गच्छति विषमदुःखं जनयितुं, .

ਨ ਖ਼ਾਨਹ ਖ਼ੁਰਮ ਬਾਜ਼ ਨਹ ਰਹਜ਼ਨੀ ॥੩੧॥
न क़ानह क़ुरम बाज़ नह रहज़नी ॥३१॥

'न च मद्यं ग्रहीतुं निर्गच्छति, न च वञ्चनं करोति।'(31)

ਬਨਾਕਸ ਦੁਆਏ ਨ ਗੋਯਦ ਸੁਖ਼ਨ ॥
बनाकस दुआए न गोयद सुक़न ॥

'(मूकः) दुष्टवचनं न वर्तयति, .

ਬ ਖ਼ਾਹਸ਼ ਖ਼ਰਾਸ਼ੀ ਨ ਜੋਈ ਸੁਖ਼ਨ ॥੩੨॥
ब क़ाहश क़राशी न जोई सुक़न ॥३२॥

'न च दुर्प्रवर्तकशब्दान् प्रयोक्तुं इच्छति।'(32)

ਬ ਬਦਕਾਰ ਕਸ ਦਰ ਨ ਦਾਦੰਦ ਪਾਇ ॥
ब बदकार कस दर न दादंद पाइ ॥

'(सः) अन्यजनकार्येषु न बाधते, .

ਕਿ ਓ ਪਾਇ ਲੰਗ ਅਸਤੁ ਗੋਈ ਬਜਾਇ ॥੩੩॥
कि ओ पाइ लंग असतु गोई बजाइ ॥३३॥

'सत्यं यदा विकृतं (हस्तं) भवति,(33)