तेन सह सुप्त्वा किं लाभं प्राप्स्यामि ?
अहं च मम मित्रेण सह विनोदात् गमिष्यामि। १४.
केन युक्त्या सज्जनासनं गन्तव्यम् ?
नखचिह्नानि च कथं गोपनीयानि।
वृद्धेन राज्ञा सह मा स्वपितु
एतादृशः कोऽपि चरित्रक्रीडा। १५.
स गत्वा राज्ञः कथामाह एवं कथयति स्म ।
हे नाथ ! त्वं मां शृणु।
बिलः मम वक्षःस्थले कीलकेन कृतवान्
बहिः निष्कास्य च नृपं दर्शितवान्। 16.
अडिगः : १.
(ततः वक्तुं आरब्धवान्) हे राजन्! अहम् अद्य भवता सह न निद्रां करिष्यामि
अहं च शयने शयानः सर्वाम् रात्रौ व्यतीतवान्।
अत्रैव बिल्ला मां प्रहरति
अहो च मूर्खराज ! भवतः निवासस्य कोऽपि विषयः नास्ति। १७.
चतुर्विंशतिः : १.
अनेन युक्त्या सः राज्ञः सह निद्रां त्यक्तवान्
(तस्य) मित्रेण सह च प्रेम्णा कृतवान्।
नखचिह्नानि राजानं दर्शयतु।
परन्तु वृद्धः राजा विषयं अवगन्तुं न शक्तवान् । १८.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य ३७० अध्यायस्य समापनम्, सर्वं शुभम्।३७०।६७१८। गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
अछालसेन् नाम राजा शृणोति स्म ।
सः चन्द्रसूर्ययोः उपमितः आसीत् ।
कञ्चनस्य (देई) गृहे भार्या आसीत्।
(तत् विश्वासयतु) भगवता स्वहस्तेन कृतम्। १.
(सः) कञ्चनपुरे शासनं कृतवान्
अतीव शूरः बलवान् च इति उच्यते स्म।
(सः) बहुधा शत्रून् बहुधा जित्वा आसीत्।
तस्य वेगात् सप्त पुरीः भीताः आसन्। २.
तत्र प्रभाकर सेन् नाम राजा आसीत्
यद् दृष्ट्वा चन्द्रमुखः ('चन्द्रः') लज्जितः आसीत्।
यदा राज्ञी तं दृष्ट्वा ।
अतः सः (स्वस्य) मनसि एतत् विचारं निर्मितवान्। ३.
केन प्रयत्नेन साधयेत् ?
का च दासी प्रेषणीया।
एतत् सम्झौतां विना गृहं न गमिष्यति
कथं च तस्य निस्तारणं करिष्यामि। ४.
पूर्वं कनक पंजरी नाम परी आसीत्।
सः मरम केतुरानी इत्यस्य निवासस्थाने आसीत् ।
सा (राज्ञी) बीरं (द्वादशेषु एकः) पूजयित्वा तं (परीम्) तत्र प्रेषितवती।
तं च शय्यायाः सह आनयत्। ५.
यदा सः तया सह संभोगं कृतवान् ।
अतः द्वौ प्राणौ एकः प्राणः अभवत् (अर्थात् तस्मिन् सम्पूर्णतया लीनः)।
(सा) भर्तुः प्रेम्णः त्यक्तवती
चत्वारः गुणाः (प्रेम) च तेन (शाः) वर्धिताः। ६.
(एकदा) राज्ञी राजानम् अवदत्
सः शाः मम पूर्वजन्मतः भ्राता अस्ति।