स्त्री अपि सुखेन तस्य प्रेम्णा कृतवान्
सा च स्त्री अविचलिततया विक्रीता। ८.
सा महिला मनसि चिन्तितवती यत् (अधुना) मया तेन सह गन्तव्यम् इति
न च मम पतिं पुनः दर्शयतु।
अतः केचन पात्राणि एवं कर्तव्यानि
येन सह सकारात्मकं तिष्ठेत्, दुष्टं न श्रोतव्यम्। ९.
(सः) एकं सखीं सर्वं रहस्यं व्याख्याय अवदत्
गत्वा (राजं) कथयतु यत् राज्ञी मज्जिता (मृगमनुसृत्य)।
तत्प्रकरणं श्रुत्वा सखी तत्र गतः
यच्च राज्ञ्या तस्मै कथितं, (तत्) वार्ता राज्ञे प्रसारिता। १०.
(राज्ञी) स्वयं कुँवरेण सह सुखेन गतवती,
किन्तु राजा राज्ञ्याः मज्जनं श्रुत्वा शिरः अधः स्थापयति स्म ।
न कश्चित् पुरुषः स्त्रियाः चरित्रं ज्ञातुं शक्नोति।
शास्त्रस्मृतिवेदोऽपि भेदमिदं वदन्ति। ११.
चतुर्विंशतिः : १.
कुंवरः तां (स्त्रीम्) स्वेन सह नीतवान्
तेन सह विविधविषयेषु च प्रवृत्तः।
अयं मूर्खः (राजा) किमपि न अवगच्छति स्म
एतत् च ज्ञायते यत् स्त्री मज्जिता अस्ति। १२.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य २३८तमस्य चरितस्य समापनम्, सर्वं शुभम्। २३८.४४५१ इति । गच्छति
द्वयम् : १.
तत्र सिरोजनगरे एकः सुन्दरः राजा निवसति स्म ।
(सः) चतुरः अतुलः कामकृदे सिंहपुरुषः आसीत्। १.
चतुर्विंशतिः : १.
सः चतुर्भिः पुत्रैः धन्यः अभवत्
ये शूराः गर्विताः च आसन्।
(राजा) यो अन्यां राज्ञीं विवाहे आनयत्,
सा अपि गर्भवती भूत्वा प्रसवम् अकरोत् । २.
तस्य एकः (अन्यः) पुत्रः जातः
यो रानी बीर मतिः जातः।
तस्य भार्यायाः नाम केतुः आसीत् ।
ब्राह्मणानां दारिद्र्यं निराकृतम् (अर्थात् तेभ्यः बहु दानं दत्तम्)। ३.
(प्रथमा) चत्वारः पुत्राः राज्याधिकारिणः आसन्
एषा महादुःखः (तस्याः मनसि) स्त्री आसीत्।
तानि चत्वारि यदि कश्चित् हन्ति ।
तदा एव पञ्चमः पुत्रः राज्यं प्राप्तुं शक्नोति स्म । ४.
(सः) ज्येष्ठपुत्रस्य समीपं पुरुषं प्रेषितवान्
प्रेषितः च त्वां राज्ञा आहूता इति।
यदा राजकुमारः आगतः
ततः सः (तं) हत्वा कोष्ठे क्षिप्तवान्। ५.
तथा (तदा) अन्यम् आहूतम्।
तम् एव खड्गेन मारितवान्।
तथैव (शेषाः) उभयम् आहूय
हता नद्यां क्षिप्तः। ६.
द्वयम् : १.
प्रथमं चत्वारि पुत्रान् हत्वा ततः पतिम् आहूय ।
अश्रुभिः नेत्रैः सा एवं प्रार्थितवती।।7।।
हे राजन ! शृणु तव पुत्रद्वयं राज्यार्थं युद्धं कुर्वन्तौ मृतौ।