अथ सर्वे भिक्षवः पतिताः
ते च हस्तेषु जूताः गृहीत्वा आगताः।
चौद भारतं रण्डिगिरः अपि धावितवन्तौ
अनेकशिष्यान् च एकत्र आनयत्। ९.
(ते) बालकं रामं परिवृतवन्तः
जूतां पादप्रहारेन च चेतना नष्टा।
(सः) ताम्बूलं खादित्वा भूमौ पतितः।
यथा गोपुरं विद्युद्पातेन पतितम्। १०.
द्वयम् : १.
सर्वे बैरागीः क्रुद्धाः अभवन्, एकः अपि न पलायितः।
(ते) चौद भारतं रण्डिगिरं च बहु ताडयन्ति स्म। ११.
भिक्षवः यष्टिव्रणान् खादित्वा क्रुद्धाः अभवन्
बैरागीं च जूता-टोपी-पाद-युक्तं भूमौ स्थापयतु। १२.
अडिगः : १.
यष्टीः धारयित्वा बैरागी क्रुद्धः अभवत्
सर्वे च पाशैः यष्टिभिः च उत्तिष्ठन्ति स्म।
ते भिक्षूणां अङ्गानि खादितुम् आरब्धवन्तः
दशनामानां (सम्प्रदायानां) च नामानि गृहीत्वा तान् विदारयितुं आरब्धवान्। १३.
अथ तपस्विनः अपि तान् दंशन्ति स्म (दन्तैः) ।
ते कण्ठेभ्यः वलयानि भङ्गयन्ति स्म ।
ते तान् पादयोः विदारयन्ति स्म
ते च मुग्दरं हस्तद्वयेन आकृष्य प्रहरन्ति स्म। १४.
ततः बैरागी (राज्ञी) तनब्रा कलाम् आगता
(उवाच च) वयं संन्यासैः बहु आहताः।
यदा राज्ञी एतत् श्रुत्वा
अतः दत्तात्रे आहूतः। १५.
तपस्विनः दत्तात्रे विश्वासं कुर्वन्ति स्म
बैरागी च रामनन्दं पूजयति स्म।
(राज्ञी तान् अवदत्) ते भवन्तं किं वदन्ति इति मनसि धारयतु
मया उक्तं च मनसि धारयतु। 16.
एकस्मिन् दिने भवन्तौ (उभौ) मम गृहे निद्रां करोषि
तथा सम्पूर्णरात्रिं जागृत्य यापयन्तु।
यदि (ते धर्मगुरुः) भवन्तं युद्धं कर्तुं वदन्ति तर्हि युद्धं कुर्वन्तु।
अन्यथा वैरं न दर्शयतु। १७.
उभौ अपि भिन्नस्थानेषु स्थापितौ आस्ताम्
अर्धरात्रे च उक्तवान्।
दत्तात्रे रामानन्दश्च यत् वदन्ति तत् कुरु
ततः च क्रुद्धेन न युद्धं कुर्वन्। १८.
द्वयम् : १.
एवं तादृशं चरितं कृत्वा सा स्त्री (तान्) परिहरति स्म।
उभौ गुरववचनं स्मृत्वा पुनः न युध्यतः | १९.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूपसंवादस्य १५८तमोऽध्यायः समाप्तः, सर्वं शुभम्। १५८.३१४८ इति । गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
तत्र राजसिंहः नाम राजा निवसति स्म ।
तस्य राज्ञी सर्वैः बीर कला इति उच्यते स्म ।
तस्य राजा अतीव प्रीतिमान् आसीत् ।
सर्वः देशः एतत् रहस्यं जानाति स्म । १.
अडिगः : १.