प्रियावचनं श्रुत्वा रुक्मणिः सर्वं दुःखं विस्मृतवती
सा प्रणम्य शिरसा अवदत्, “हे भगवन्! अहं भ्रान्तः आसम्, कृपया मां क्षमस्व
यद् भगवतः स्तुतिः उक्तवती, न वर्णयितुं शक्यन्ते
सा अवदत्, “हे भगवन् ! तव सुखं न अवगच्छामि” २१५८ ।
दोहरा
(कविः) श्याम इत्यनेन रुक्मणिस्य 'माँ' इत्यस्य कथा चितेन कथिता अस्ति।
कविः श्याम इत्यनेन एतां प्रशंसनीयं कथां रचितम् अस्ति यत् रुक्मणिः तस्मिन् लीनः अस्ति तथा च इदानीं किं भविष्यति, कृपया तत् रुचिपूर्वकं शृणुत।2159।
कविस्य भाषणम् : १.
स्वय्या
यानि भार्यानि कृष्णस्य आसन्, तेभ्यः प्रत्येकं दशपुत्रकन्यायाः प्रदातुं प्रसन्नः अभवत्
स्कन्धेषु पीतवस्त्रं धारयन्ति स्म, .
(कविः) श्यामः कथयति, ते सर्वे श्रीकृष्णसदृशाः आसन्, सर्वेषां स्कन्धेषु पीतदुपट्टः आसीत्।
ते सर्वे कृष्णप्रतिपादनानि आसन्। कृष्णः करुणासागरः अस्याः पृथिव्यां अद्भुतक्रीडादर्शनात् अवतारितः आसीत्।2160।
(दसम स्कन्ध पुराण) के बचित्तर नाटके रुक्मणि सहित सुखविवरणम् अन्तम् ।
अनिरुद्धस्य विवाहस्य वर्णनम्
स्वय्या
ततः कृष्णः स्वपुत्रस्य अनिरुद्धस्य विवाहं कर्तुं चिन्तितवान्
रुक्मणिपुत्री अपि सुन्दरी आसीत् तस्याः विवाहः अपि गम्भीरः कर्तव्यः आसीत्
तस्याः ललाटे केसरस्य अग्रचिह्नं कृत्वा सर्वे ब्राह्मणाः मिलित्वा वेदं पठन्ति स्म
कृष्णः सर्वान् भार्यान् सह गृहीत्वा बलरामेन सह प्रतियोगिताम् द्रष्टुम् आगतः।२१६१।
चौपाई
यदा श्रीकृष्णः तत्पुरं गतः तदा ।
यदा कृष्णः नगरं गतवान् तदा तत्र बहुविधाः विनोदाः, आनन्दाः च अभवन्
रुक्मणी रुक्मीं दृष्ट्वा ।