(पत्रं श्रीकृष्णं प्राप्य) पत्रं पठित्वा श्रीकृष्णः रथमारुह्य।
काम देवेन लुण्ठिताः इव।
ततः शिशुपालः अपि सेनायाम् आगतवान्
कुन्दनः पुरीनगरस्य समीपम् आगतः। १३.
रुक्मिणी ब्राह्मणाय रहस्यमब्रवीत् |
स प्रनाथः श्रीकृष्णः एवं वक्तव्यः
यत् यदा अहं गौरीपूजनाय (मन्दिरं) आगच्छामि
तदा तव चन्द्रस्य (मुखवत्) दर्शनं प्राप्नोमि। १४.
द्वयम् : १.
ततो मां बाहुं गृहीत्वा रथमारुह्य |
सर्वान् शत्रून् हत्वा (माम्) भार्यां कुरु। १५.
चतुर्विंशतिः : १.
रुकुम (राज कुमार) विवाह सामग्री (पूर्णतया) तैयार करता है
विविधानि च व्यञ्जनानि मिष्टान्नानि च (निर्मितानि)।
सः स्त्रीसङ्ग्रहे प्रफुल्लितः आसीत् ।
तस्य मनसि वञ्चनस्य वार्ता अपि नासीत् । 16.
(सः) भगिनीं (रुक्मिणीं) गौरीपूजनाय प्रेषितवान्।
ततः श्रीकृष्णः (तम्) गृहीतवान्।
दुष्टाः जनाः पृष्ठतः अवशिष्टाः आसन्
एवं 'हाय हाय' इति वदन् आसीत्। १७.
भुजङ्ग श्लोकः १.
श्रीकृष्णः तं रथमारुह्य।
ततः सर्वे योधाः क्रुद्धाः पलायिताः |
जरासन्धात् आरभ्य तावन्तः वीराः आसन्,
हस्तेषु (कवचं मुखं च) पटेलं (मुखं आच्छादयन्तः जालानि) स्थापयित्वा अगच्छत्। १८.
कति अश्वानाम् उपरि काष्ठानि स्थापयित्वा
कति च अश्वं चत्वारि वस्त्रधारिणः।
मघेले, धधेले, बुण्डेले, चण्डेले, ८.
कच्छप, राठौर, बघेले, खण्डेले (आदि) 19.
अथ रुकुम् रुक्मी च सर्वान् भ्रातरन् आदाय |
सुबलबलेन च सेनायाः सह अगच्छत्।
तत्र चतुर्भ्यः बाणाः उड्डीयन्ते स्म ।
मरुरागस्य क्रीडनेन योद्धा युद्धं प्रारभत । २०.
कुत्रचित् बृहत् गुरुः तुरहीः वादयितुं आरभन्ते,
कुत्रचित् घण्टाः, सीटीः च वादयितुं आरब्धाः ।
बाणाः एवम् आहतवन्तः, २.
अग्निज्वालाः जलप्रलयकाले निर्गच्छन् इव । २१.
बाणाः द्रुतं उड्डीयन्ते स्म।
ये स्फुलिङ्गाः निर्गताः (तेषां भक्षणेन) अग्निमाक्षिका इव आसन्।
कवचानि कवचानि च कुत्रचित् विदारितानि आसन्।
क्वचित् गृध्राः मांसखण्डान् वहन्ति स्म । २२.
दस्तानानि कुत्रचित् छिन्नानि आसन्।
क्वचित् छिन्नाङ्गुलीभ्यः (वलयेभ्यः) रत्नाः पतन्ति स्म।
छूरकीर्पानहस्तेषु बहवः अवशिष्टाः आसन्
ते च युद्धं कृत्वा भूमौ शयिताः आसन्। 23.
अथ चण्डेलाः (योद्धा) क्रोधाय जगाम |
उत्प्लुत्य उत्प्लवनेन च युद्धक्षेत्रम् आगताः |
(ते) श्रीकृष्णं चतुर्भुजं परिवृत्य, .