तस्मै नमस्ते धनुर्हस्तेषु धनुः
अभयाय तस्मै नमस्कारः |
तस्मै देवेश्वराय नमस्कारः | तस्मै नमस्कारः, २.
कः कदापि जगतः अन्तः भविष्यति।86.
भुजंग प्रयात स्तन्जा
शूलं द्विधातुं खड्गं खड्गं च तस्मै नमस्कारः ।
यः नित्यं एकरूपः नित्यं दोषरहितः।
नमस्तस्य धनुर्हस्तस्य दण्डवाहकस्य च ।
चतुर्दशलोकेषु यः स्वप्रकाशं प्रसारितवान्।८७।।
बाणं बन्दुकं च नमामि, तेजस्वीं खड्गं नमामि,
यत् अभेद्यं अविनाशी च अस्ति।
महागदां शूलं च नमामि, .
येषां वीरतायां समं द्वितीयं वा नास्ति।88।
रसावल स्तन्जा
चक्रं हस्ते धारयन् तस्मै नमस्कारः ।
तत्त्वरहितः स्वं प्रकटितः।
तीक्ष्णपिष्टदन्तं तस्मै नमस्कारः।
ये स्थूलाः दृढाः च सन्ति।89.
बाणतोपयुक्ताय तस्मै नमस्कारः ।
येन शत्रून् नाशः कृतः।
ऋजुं खड्गं बायोनेटं च धारयन् तस्मै नमस्कारः ।
अत्याचारिणः केन पुनः प्रत्याख्याताः।९०।
नानानामानि सर्वाणि शस्त्राणि नमामि।
नानानामानि सर्वाणि शस्त्राणि नमामि।
सर्वविधं कवचं नमामि
सर्वविधं कवचं नमामि।९१।
स्वय्या ।
तृणाद् गिरिकृतं त्वां विना नान्यदरिद्राणां आश्रयः ।
हे भगवन् ! क्षमस्व मम दोषान् यतः मम सदृशः कोऽस्ति एतावत् भ्रमः ।
ये त्वां सेवितवन्तः, तत्र सर्वेषु गृहेषु धनं आत्मविश्वासश्च दृश्यते।
अस्मिन् लोहयुगे परमो विश्वासः केवलं कालस्य एव, यः खड्गावतारः, महाबाहुः च अस्ति।92।
सुम्भनिसुम्भादिकोटिदानवं यः क्षणेन च नाशितवान्।
धूमर्लोचनचन्दमुण्डमहिषासुरादीनां दैत्यानां विनाशं क्षणेन च केन।
येन सद्यः चमार-रन्चिच्छर-रकत-बीज-सदृशान् राक्षसान् दूरं मर्दयित्वा क्षिप्तवान्।
त्वत्सदृशं भगवन्तं ज्ञात्वा अयं तव भृत्यः अन्यस्य न चिन्तयति।93।
मुण्डकासुरमधुकैतभमुरसाघासुरादिकोटिदानवं पिष्टवान् सः।
एतादृशाः च वीराः ये युद्धक्षेत्रे कदापि कस्यचित् समर्थनं न याचन्ते स्म, न च कदापि पादद्वयमपि पश्चात् न गतवन्तः।
तथा च तादृशाः राक्षसाः, ये समुद्रे अपि मज्जितुं न शक्नुवन्ति स्म, तेषु अग्निकुण्डानां प्रभावः नासीत्।
तव खड्गं दृष्ट्वा लज्जां त्यक्त्वा पलायन्ते ॥९४॥
रावणकुम्भकर्णघटक्षूरादयः योद्धाश्च त्वया नष्टाः क्षणेन च।
मेघनाद इव च, यः युद्धे यमम् अपि पराजयितुं शक्नोति स्म..
कुम्भ-अकुम्भादयः च दानवाः सर्वान् जित्वा सप्तसागरेषु स्वायुधात् रक्तं प्रक्षालितवन्तः इत्यादि।
सर्वे मृताः खड्गेन दारुणेन महाबलस्य KAL.95.
यदि कश्चित् कलतः पलायितुं पलायितुं च प्रयतते तर्हि कथयतु यत् सः कस्याः दिशि पलाययिष्यति?
यत्र यत्र गच्छेत् तत्रापि सः कलस्य सुस्थितं गर्जन्तं खड्गं लभते।
न कश्चित् इदानीं यावत् उपायं वक्तुं न शक्तवान्, यत्, के.एल.
हे मूर्खचित्त ! यस्मात् त्वं कथञ्चन न पलायसे, तस्य शरणं किमर्थं न गच्छसि।९६।
श्रीकृष्णविष्णुरामरहीमकोटिः ध्यात्वा त्वया |