श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 46


ਨਮੋ ਬਾਣ ਪਾਣੰ ॥
नमो बाण पाणं ॥

तस्मै नमस्ते धनुर्हस्तेषु धनुः

ਨਮੋ ਨਿਰਭਯਾਣੰ ॥
नमो निरभयाणं ॥

अभयाय तस्मै नमस्कारः |

ਨਮੋ ਦੇਵ ਦੇਵੰ ॥
नमो देव देवं ॥

तस्मै देवेश्वराय नमस्कारः | तस्मै नमस्कारः, २.

ਭਵਾਣੰ ਭਵੇਅੰ ॥੮੬॥
भवाणं भवेअं ॥८६॥

कः कदापि जगतः अन्तः भविष्यति।86.

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
भुजंग प्रयात छंद ॥

भुजंग प्रयात स्तन्जा

ਨਮੋ ਖਗ ਖੰਡੰ ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਕਟਾਰੰ ॥
नमो खग खंडं क्रिपाण कटारं ॥

शूलं द्विधातुं खड्गं खड्गं च तस्मै नमस्कारः ।

ਸਦਾ ਏਕ ਰੂਪੰ ਸਦਾ ਨਿਰਬਿਕਾਰੰ ॥
सदा एक रूपं सदा निरबिकारं ॥

यः नित्यं एकरूपः नित्यं दोषरहितः।

ਨਮੋ ਬਾਣ ਪਾਣੰ ਨਮੋ ਦੰਡ ਧਾਰਿਯੰ ॥
नमो बाण पाणं नमो दंड धारियं ॥

नमस्तस्य धनुर्हस्तस्य दण्डवाहकस्य च ।

ਜਿਨੈ ਚੌਦਹੂੰ ਲੋਕ ਜੋਤੰ ਬਿਥਾਰਿਯੰ ॥੮੭॥
जिनै चौदहूं लोक जोतं बिथारियं ॥८७॥

चतुर्दशलोकेषु यः स्वप्रकाशं प्रसारितवान्।८७।।

ਨਮਸਕਾਰਯੰ ਮੋਰ ਤੀਰੰ ਤੁਫੰਗੰ ॥
नमसकारयं मोर तीरं तुफंगं ॥

बाणं बन्दुकं च नमामि, तेजस्वीं खड्गं नमामि,

ਨਮੋ ਖਗ ਅਦਗੰ ਅਭੈਅੰ ਅਭੰਗੰ ॥
नमो खग अदगं अभैअं अभंगं ॥

यत् अभेद्यं अविनाशी च अस्ति।

ਗਦਾਯੰ ਗ੍ਰਿਸਟੰ ਨਮੋ ਸੈਹਥੀਅੰ ॥
गदायं ग्रिसटं नमो सैहथीअं ॥

महागदां शूलं च नमामि, .

ਜਿਨੈ ਤੁਲੀਯੰ ਬੀਰ ਬੀਯੋ ਨ ਬੀਅੰ ॥੮੮॥
जिनै तुलीयं बीर बीयो न बीअं ॥८८॥

येषां वीरतायां समं द्वितीयं वा नास्ति।88।

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
रसावल छंद ॥

रसावल स्तन्जा

ਨਮੋ ਚਕ੍ਰ ਪਾਣੰ ॥
नमो चक्र पाणं ॥

चक्रं हस्ते धारयन् तस्मै नमस्कारः ।

ਅਭੂਤੰ ਭਯਾਣੰ ॥
अभूतं भयाणं ॥

तत्त्वरहितः स्वं प्रकटितः।

ਨਮੋ ਉਗ੍ਰਦਾੜੰ ॥
नमो उग्रदाड़ं ॥

तीक्ष्णपिष्टदन्तं तस्मै नमस्कारः।

ਮਹਾ ਗ੍ਰਿਸਟ ਗਾੜੰ ॥੮੯॥
महा ग्रिसट गाड़ं ॥८९॥

ये स्थूलाः दृढाः च सन्ति।89.

ਨਮੋ ਤੀਰ ਤੋਪੰ ॥
नमो तीर तोपं ॥

बाणतोपयुक्ताय तस्मै नमस्कारः ।

ਜਿਨੈ ਸਤ੍ਰ ਘੋਪੰ ॥
जिनै सत्र घोपं ॥

येन शत्रून् नाशः कृतः।

ਨਮੋ ਧੋਪ ਪਟੰ ॥
नमो धोप पटं ॥

ऋजुं खड्गं बायोनेटं च धारयन् तस्मै नमस्कारः ।

ਜਿਨੇ ਦੁਸਟ ਦਟੰ ॥੯੦॥
जिने दुसट दटं ॥९०॥

अत्याचारिणः केन पुनः प्रत्याख्याताः।९०।

ਜਿਤੇ ਸਸਤ੍ਰ ਨਾਮੰ ॥
जिते ससत्र नामं ॥

नानानामानि सर्वाणि शस्त्राणि नमामि।

ਨਮਸਕਾਰ ਤਾਮੰ ॥
नमसकार तामं ॥

नानानामानि सर्वाणि शस्त्राणि नमामि।

ਜਿਤੇ ਅਸਤ੍ਰ ਭੈਯੰ ॥
जिते असत्र भैयं ॥

सर्वविधं कवचं नमामि

ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਯੰ ॥੯੧॥
नमसकार तेयं ॥९१॥

सर्वविधं कवचं नमामि।९१।

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
स्वैया ॥

स्वय्या ।

ਮੇਰੁ ਕਰੋ ਤ੍ਰਿਣ ਤੇ ਮੁਹਿ ਜਾਹਿ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ਨ ਦੂਸਰ ਤੋ ਸੋ ॥
मेरु करो त्रिण ते मुहि जाहि गरीब निवाज न दूसर तो सो ॥

तृणाद् गिरिकृतं त्वां विना नान्यदरिद्राणां आश्रयः ।

ਭੂਲ ਛਿਮੋ ਹਮਰੀ ਪ੍ਰਭ ਆਪ ਨ ਭੂਲਨਹਾਰ ਕਹੂੰ ਕੋਊ ਮੋ ਸੋ ॥
भूल छिमो हमरी प्रभ आप न भूलनहार कहूं कोऊ मो सो ॥

हे भगवन् ! क्षमस्व मम दोषान् यतः मम सदृशः कोऽस्ति एतावत् भ्रमः ।

ਸੇਵ ਕਰੀ ਤੁਮਰੀ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭ ਹੀ ਗ੍ਰਿਹ ਦੇਖੀਅਤ ਦ੍ਰਬ ਭਰੋ ਸੋ ॥
सेव करी तुमरी तिन के सभ ही ग्रिह देखीअत द्रब भरो सो ॥

ये त्वां सेवितवन्तः, तत्र सर्वेषु गृहेषु धनं आत्मविश्वासश्च दृश्यते।

ਯਾ ਕਲ ਮੈ ਸਭ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੇ ਭਾਰੀ ਭੁਜਾਨ ਕੋ ਭਾਰੀ ਭਰੋਸੋ ॥੯੨॥
या कल मै सभ काल क्रिपान के भारी भुजान को भारी भरोसो ॥९२॥

अस्मिन् लोहयुगे परमो विश्वासः केवलं कालस्य एव, यः खड्गावतारः, महाबाहुः च अस्ति।92।

ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਸੇ ਕੋਟ ਨਿਸਾਚਰ ਜਾਹਿ ਛਿਨੇਕ ਬਿਖੈ ਹਨਿ ਡਾਰੇ ॥
सुंभ निसुंभ से कोट निसाचर जाहि छिनेक बिखै हनि डारे ॥

सुम्भनिसुम्भादिकोटिदानवं यः क्षणेन च नाशितवान्।

ਧੂਮਰ ਲੋਚਨ ਚੰਡ ਅਉ ਮੁੰਡ ਸੇ ਮਾਹਿਖ ਸੇ ਪਲ ਬੀਚ ਨਿਵਾਰੇ ॥
धूमर लोचन चंड अउ मुंड से माहिख से पल बीच निवारे ॥

धूमर्लोचनचन्दमुण्डमहिषासुरादीनां दैत्यानां विनाशं क्षणेन च केन।

ਚਾਮਰ ਸੇ ਰਣਿ ਚਿਛਰ ਸੇ ਰਕਤਿਛਣ ਸੇ ਝਟ ਦੈ ਝਝਕਾਰੇ ॥
चामर से रणि चिछर से रकतिछण से झट दै झझकारे ॥

येन सद्यः चमार-रन्चिच्छर-रकत-बीज-सदृशान् राक्षसान् दूरं मर्दयित्वा क्षिप्तवान्।

ਐਸੋ ਸੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇ ਕਹਾ ਪਰਵਾਹ ਰਹੀ ਇਹ ਦਾਸ ਤਿਹਾਰੇ ॥੯੩॥
ऐसो सु साहिबु पाइ कहा परवाह रही इह दास तिहारे ॥९३॥

त्वत्सदृशं भगवन्तं ज्ञात्वा अयं तव भृत्यः अन्यस्य न चिन्तयति।93।

ਮੁੰਡਹੁ ਸੇ ਮਧੁ ਕੀਟਭ ਸੇ ਮੁਰ ਸੇ ਅਘ ਸੇ ਜਿਨਿ ਕੋਟਿ ਦਲੇ ਹੈ ॥
मुंडहु से मधु कीटभ से मुर से अघ से जिनि कोटि दले है ॥

मुण्डकासुरमधुकैतभमुरसाघासुरादिकोटिदानवं पिष्टवान् सः।

ਓਟਿ ਕਰੀ ਕਬਹੂੰ ਨ ਜਿਨੈ ਰਣਿ ਚੋਟ ਪਰੀ ਪਗ ਦ੍ਵੈ ਨ ਟਲੇ ਹੈ ॥
ओटि करी कबहूं न जिनै रणि चोट परी पग द्वै न टले है ॥

एतादृशाः च वीराः ये युद्धक्षेत्रे कदापि कस्यचित् समर्थनं न याचन्ते स्म, न च कदापि पादद्वयमपि पश्चात् न गतवन्तः।

ਸਿੰਧੁ ਬਿਖੈ ਜੇ ਨ ਬੂਡੇ ਨਿਸਾਚਰ ਪਾਵਕ ਬਾਣ ਬਹੇ ਨ ਜਲੇ ਹੈ ॥
सिंधु बिखै जे न बूडे निसाचर पावक बाण बहे न जले है ॥

तथा च तादृशाः राक्षसाः, ये समुद्रे अपि मज्जितुं न शक्नुवन्ति स्म, तेषु अग्निकुण्डानां प्रभावः नासीत्।

ਤੇ ਅਸਿ ਤੋਰਿ ਬਿਲੋਕਿ ਅਲੋਕ ਸੁ ਲਾਜ ਕੋ ਛਾਡ ਕੈ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਹੈ ॥੯੪॥
ते असि तोरि बिलोकि अलोक सु लाज को छाड कै भाजि चले है ॥९४॥

तव खड्गं दृष्ट्वा लज्जां त्यक्त्वा पलायन्ते ॥९४॥

ਰਾਵਣ ਸੇ ਮਹਿਰਾਵਣ ਸੇ ਘਟਕਾਨਹੁ ਸੇ ਪਲ ਬੀਚ ਪਛਾਰੇ ॥
रावण से महिरावण से घटकानहु से पल बीच पछारे ॥

रावणकुम्भकर्णघटक्षूरादयः योद्धाश्च त्वया नष्टाः क्षणेन च।

ਬਾਰਦ ਨਾਦ ਅਕੰਪਨ ਸੇ ਜਗ ਜੰਗ ਜੁਰੈ ਜਿਨ ਸਿਉ ਜਮ ਹਾਰੇ ॥
बारद नाद अकंपन से जग जंग जुरै जिन सिउ जम हारे ॥

मेघनाद इव च, यः युद्धे यमम् अपि पराजयितुं शक्नोति स्म..

ਕੁੰਭ ਅਕੁੰਭ ਸੇ ਜੀਤ ਸਭੈ ਜਗਿ ਸਾਤਹੂੰ ਸਿੰਧ ਹਥਿਆਰ ਪਖਾਰੇ ॥
कुंभ अकुंभ से जीत सभै जगि सातहूं सिंध हथिआर पखारे ॥

कुम्भ-अकुम्भादयः च दानवाः सर्वान् जित्वा सप्तसागरेषु स्वायुधात् रक्तं प्रक्षालितवन्तः इत्यादि।

ਜੇ ਜੇ ਹੁਤੇ ਅਕਟੇ ਬਿਕਟੇ ਸੁ ਕਟੇ ਕਰਿ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥੯੫॥
जे जे हुते अकटे बिकटे सु कटे करि काल क्रिपान के मारे ॥९५॥

सर्वे मृताः खड्गेन दारुणेन महाबलस्य KAL.95.

ਜੋ ਕਹੂੰ ਕਾਲ ਤੇ ਭਾਜ ਕੇ ਬਾਚੀਅਤ ਤੋ ਕਿਹ ਕੁੰਟ ਕਹੋ ਭਜਿ ਜਈਯੈ ॥
जो कहूं काल ते भाज के बाचीअत तो किह कुंट कहो भजि जईयै ॥

यदि कश्चित् कलतः पलायितुं पलायितुं च प्रयतते तर्हि कथयतु यत् सः कस्याः दिशि पलाययिष्यति?

ਆਗੇ ਹੂੰ ਕਾਲ ਧਰੇ ਅਸਿ ਗਾਜਤ ਛਾਜਤ ਹੈ ਜਿਹ ਤੇ ਨਸਿ ਅਈਯੈ ॥
आगे हूं काल धरे असि गाजत छाजत है जिह ते नसि अईयै ॥

यत्र यत्र गच्छेत् तत्रापि सः कलस्य सुस्थितं गर्जन्तं खड्गं लभते।

ਐਸੇ ਨ ਕੈ ਗਯੋ ਕੋਈ ਸੁ ਦਾਵ ਰੇ ਜਾਹਿ ਉਪਾਵ ਸੋ ਘਾਵ ਬਚਈਐ ॥
ऐसे न कै गयो कोई सु दाव रे जाहि उपाव सो घाव बचईऐ ॥

न कश्चित् इदानीं यावत् उपायं वक्तुं न शक्तवान्, यत्, के.एल.

ਜਾ ਤੇ ਨ ਛੁਟੀਐ ਮੁੜ ਕਹੂੰ ਹਸਿ ਤਾ ਕੀ ਨ ਕਿਉ ਸਰਣਾਗਤਿ ਜਈਯੈ ॥੯੬॥
जा ते न छुटीऐ मुड़ कहूं हसि ता की न किउ सरणागति जईयै ॥९६॥

हे मूर्खचित्त ! यस्मात् त्वं कथञ्चन न पलायसे, तस्य शरणं किमर्थं न गच्छसि।९६।

ਕ੍ਰਿਸਨ ਅਉ ਬਿਸਨੁ ਜਪੇ ਤੁਹਿ ਕੋਟਿਕ ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਧਿਆਯੋ ॥
क्रिसन अउ बिसनु जपे तुहि कोटिक राम रहीम भली बिधि धिआयो ॥

श्रीकृष्णविष्णुरामरहीमकोटिः ध्यात्वा त्वया |