ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 1411
ਤਵਲਦ ਸ਼ੁਦਸ਼ ਕੋਦਕੇ ਸ਼ੀਰ ਖ਼ਾਰ ॥
तवलद शुदश कोदके शीर क़ार ॥सा दुग्धचूषकं राजपुत्रं जनयति स्म,
ਕਿ ਖ਼ੁਦ ਸ਼ਹਿ ਵ ਸ਼ਾਹ ਅਫ਼ਕਨੋ ਨਾਮਦਾਰ ॥੧੬॥
कि क़ुद शहि व शाह अफ़कनो नामदार ॥१६॥विपक्षशासकानां शासकः विनाशकः च कः स्यात्।(16)
ਕਿ ਜ਼ਾਹਰ ਨ ਕਰਦੰਦ ਸਿਰਰੇ ਜਹਾ ॥
कि ज़ाहर न करदंद सिररे जहा ॥तस्य जन्मस्य रहस्यं तया न प्रकाशितम् आसीत् ।
ਬ ਸੰਦੂਕ ਓ ਰਾ ਨਿਗਹ ਦਾਸ਼ਤ ਆਂ ॥੧੭॥
ब संदूक ओ रा निगह दाशत आं ॥१७॥तं च पेटीयां स्थापयित्वा परदर्शनात् दूरम् आसीत्।(17)
ਜ਼ਿ ਮੁਸ਼ਕੋ ਫ਼ਿਤਰ ਅੰਬਰ ਆਵੇਖ਼ਤੰਦ ॥
ज़ि मुशको फ़ितर अंबर आवेक़तंद ॥सा कस्तूरीं प्रयोजयित्वा ओटो इत्यत्र सुगन्धं कृतवती ।
ਬਰੋ ਊਦ ਅਜ਼ ਜ਼ਾਫ਼ਰਾ ਰੇਖ਼ਤੰਦ ॥੧੮॥
बरो ऊद अज़ ज़ाफ़रा रेक़तंद ॥१८॥ततः कुङ्कुमलेपनं कृत्वा परितः धूपं प्रज्वलितवती।(18)।
ਬ ਦਸਤ ਅੰਦਰੂੰ ਦਾਸ਼ਤ ਓ ਰਾ ਅਕੀਕ ॥
ब दसत अंदरूं दाशत ओ रा अकीक ॥तस्य हस्ते रक्तशिलां स्थापयित्वा ।
ਰਵਾ ਕਰਦ ਸੰਦੂਕ ਦਰਯਾ ਅਮੀਕ ॥੧੯॥
रवा करद संदूक दरया अमीक ॥१९॥सा पेटीं गहने प्रवाहिते जले धक्कायत्।(19)
ਰਵਾ ਕਰਦ ਓ ਰਾ ਕੁਨਦ ਜਾਮਹ ਚਾਕ ॥
रवा करद ओ रा कुनद जामह चाक ॥प्रक्षेपणानन्तरं सद्यः सा स्ववस्त्रं विदारितवती,
ਨਜ਼ਰ ਦਾਸ਼ਤ ਬਰੁ ਸ਼ੁਕਰ ਯਜ਼ਦਾਨ ਪਾਕ ॥੨੦॥
नज़र दाशत बरु शुकर यज़दान पाक ॥२०॥ईश्वरं च तस्य रक्षणार्थं शिकारं कर्तुं उपविष्टवान्।(20)
ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਬਰ ਰੋਦ ਲਬੇ ਗਾਜ਼ਰਾ ॥
निशसतंद बर रोद लबे गाज़रा ॥नदीतीरे उपविष्टाः प्रक्षालकाः,
ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਸੰਦੂਕ ਦਰੀਯਾ ਰਵਾ ॥੨੧॥
नज़र करद संदूक दरीया रवा ॥२१॥नदीयां भ्रमन्तं पेटीम् अवलोकितवान्।(21)
ਹਮੀ ਖ਼ਾਸਤ ਕਿ ਓ ਰਾ ਬਦਸਤ ਆਵਰੰਦ ॥
हमी क़ासत कि ओ रा बदसत आवरंद ॥ते पेटीम् बहिः आनेतुं निश्चितवन्तः,
ਕਿ ਸੰਦੂਕ ਬਸਤਹ ਸ਼ਿਕਸਤ ਆਵਰੰਦ ॥੨੨॥
कि संदूक बसतह शिकसत आवरंद ॥२२॥विच्छिद्य च तत्।(22)
ਚੁ ਬਾਜੂ ਬ ਕੋਸ਼ਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਕਿਰਾ ॥
चु बाजू ब कोशश दरामद किरा ॥बाहुबलेन ते पेटीं बहिः आकृष्य, ।
ਬ ਦਸਤ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਮਤਾਏ ਗਿਰਾ ॥੨੩॥
ब दसत अंदर आमद मताए गिरा ॥२३॥तस्य च परिधिषु ते बहुमूल्यानि वस्तूनि प्राप्नुवन्।(23)
ਸ਼ਿਕਸਤੰਦ ਮੁਹਰਸ਼ ਬਰਾਏ ਮਤਾ ॥
शिकसतंद मुहरश बराए मता ॥यदा ते अधिकं बलं प्रयुज्य तत् उद्घाटितवन्तः तदा ।
ਪਦੀਦ ਆਮਦਹ ਜ਼ਾ ਚੁ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹ ਮਾਹ ॥੨੪॥
पदीद आमदह ज़ा चु बक़शिंदह माह ॥२४॥तेषां बहुमूल्यं लेखं प्राप्यते स्म।(24)
ਵਜ਼ਾ ਗਾਜਰਾ ਖ਼ਾਨਹ ਕੋਦਕ ਚੁ ਨੇਸਤ ॥
वज़ा गाजरा क़ानह कोदक चु नेसत ॥ते तस्य मुद्रां भग्नवन्तः,
ਖ਼ੁਦਾ ਮਨ ਪਿਸਰ ਦਾਦ ਈਂ ਹਸਬ ਸੇਸਤ ॥੨੫॥
क़ुदा मन पिसर दाद ईं हसब सेसत ॥२५॥अन्तः च चन्द्रमिव चकाचौंधं तं प्राप्नुवन्।(25)
ਬਿਯਾਵੁਰਦ ਓ ਰਾ ਗਿਰਿਫ਼ਤ ਆਂ ਅਕੀਕ ॥
बियावुरद ओ रा गिरिफ़त आं अकीक ॥धौतपुरुषाणां बालकाः नासीत्,
ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਦ ਯਜ਼ਦਾਨ ਆਜ਼ਮ ਅਮੀਕ ॥੨੬॥
शुकर करद यज़दान आज़म अमीक ॥२६॥ते चिन्तयन्ति स्म यत् ईश्वरः अस्मान् पुत्रं दत्तवान् इति।(26)
ਕੁਨਦ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਰਾ ਚੁ ਪਿਸਰੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥
कुनद परवरिश रा चु पिसरे अज़ीम ॥यथा तेन तं गभीरजलात् उद्धारितवन्तः ।
ਬ ਯਾਦੇ ਖ਼ੁਦਾ ਕਬਿਲਹ ਕਾਬਹ ਕਰੀਮ ॥੨੭॥
ब यादे क़ुदा कबिलह काबह करीम ॥२७॥ते ईश्वरं धन्यवादं दत्तवन्तः यत् तेभ्यः एतादृशं प्रियं दानं दत्तवान्।(27)
ਚੁ ਬੁਗਜ਼ਸ਼ਤ ਬਰ ਵੈ ਦੁ ਸੇ ਸਾਲ ਮਾਹ ॥
चु बुगज़शत बर वै दु से साल माह ॥ते तं पुत्रवत् पालितवन्तः,
ਕਜ਼ੋ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਖ਼ਾਨਹ ਆਵੁਰਦ ਸ਼ਾਹ ॥੨੮॥
कज़ो दुक़तरे क़ानह आवुरद शाह ॥२८॥तीर्थयात्रायां च मक्कां गतः।(28)
ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਬਰ ਵੈ ਹੁਮਾਏ ਅਜ਼ੀਮ ॥
नज़र करद बर वै हुमाए अज़ीम ॥वर्षद्वयं त्रिं वा मासं च गता यदा ।
ਬ ਯਾਦ ਆਮਦਸ਼ ਪਿਸਰ ਗਾਜ਼ਰ ਕਰੀਮ ॥੨੯॥
ब याद आमदश पिसर गाज़र करीम ॥२९॥धौतस्य कन्या, तं राज्ञः प्रासादम् आनयत्।(29)
ਬਪੁਰਸ਼ੀਦ ਓ ਰਾ ਕਿ ਏ ਨੇਕ ਜ਼ਨ ॥
बपुरशीद ओ रा कि ए नेक ज़न ॥तं दृष्ट्वा महाफीनिक्सः गहनविचारं गतः।
ਕੁਜਾ ਯਾਫ਼ਤੀ ਪਿਸਰ ਖ਼ੁਸ਼ ਖ਼ੋਇ ਤਨ ॥੩੦॥
कुजा याफ़ती पिसर क़ुश क़ोइ तन ॥३०॥किन्तु, तदा, सः धौतपुत्रः इति अवगच्छत्।(30)
ਬਿਦਾਨੇਮ ਖ਼ਾਨੇਮ ਸ਼ਨਾਸੇਮ ਮਨ ॥
बिदानेम क़ानेम शनासेम मन ॥सः पृष्टवान्, “अहो, त्वं दयालुः, .
ਯਕੇ ਮਨ ਸ਼ਨਾਸ਼ਮ ਨ ਦੀਗ਼ਰ ਸੁਖ਼ਨ ॥੩੧॥
यके मन शनाशम न दीग़र सुक़न ॥३१॥“कथं त्वया पुत्रः एतावत् सुन्दरः, एतावत् धीरोऽभ्यासः च प्राप्तः”(31)
ਦਵੀਦੰਦ ਮਰਦਮ ਬਖ਼ਾਦੰਮ ਕਜ਼ੋ ॥
दवीदंद मरदम बक़ादंम कज़ो ॥सा चिन्तितवती - अहमेव रहस्यं जानामि।
ਕਿ ਅਜ਼ ਖ਼ਾਨਹੇ ਗਾਜ਼ਰਾਨਸ਼ ਅਜ਼ੋ ॥੩੨॥
कि अज़ क़ानहे गाज़रानश अज़ो ॥३२॥'न च शरीरान्तरं जानाति सत्यं किम्'(32)
ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਓ ਰਾ ਬੁਬਸਤੰਦ ਸਖ਼ਤ ॥
बुक़ादंद ओ रा बुबसतंद सक़त ॥सः व्यक्तिः तस्याः पुत्रं हर्तुं इच्छति स्म, तथा च...
ਬ ਪੁਰਸ਼ੀਦ ਓ ਰਾ ਕਿ ਏ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥੩੩॥
ब पुरशीद ओ रा कि ए नेक बक़त ॥३३॥प्रक्षालिकागृहं शीघ्रं प्रययौ।(33)
ਬਿਗੋਯਮ ਤੁਰਾ ਹਮ ਚੁ ਈਂ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥
बिगोयम तुरा हम चु ईं याफ़तम ॥प्रक्षालिका अवदत्- “अहं भवन्तं वक्ष्यामि, कथं मया तं लब्धम्,
ਨੁਮਾਯਮ ਬ ਤੋ ਹਾਲ ਚੂੰ ਸਾਖ਼ਤਮ ॥੩੪॥
नुमायम ब तो हाल चूं साक़तम ॥३४॥'कथयिष्यामि कथं तं मया आविष्कृतम्।'(34)
ਕਿ ਸਾਲੇ ਫ਼ਲਾ ਮਾਹ ਦਰ ਵਕਤ ਸ਼ਾਮ ॥
कि साले फ़ला माह दर वकत शाम ॥'एतादृशे वर्षे तथा च दिने सायंकाले ।
ਕਿ ਈਂ ਕਾਰ ਰਾ ਕਰਦਅਮ ਮਨ ਤਮਾਮ ॥੩੫॥
कि ईं कार रा करदअम मन तमाम ॥३५॥'एतत् सर्वं कार्यं मया कृतम् ।(३५)
ਗ਼ਿਰਿਫ਼ਤੇਮ ਸੰਦੂਕ ਦਰੀਯਾ ਅਮੀਕ ॥
ग़िरिफ़तेम संदूक दरीया अमीक ॥'गभीरे जले मया पेटी गृहीता, .
ਯਕੇ ਦਸਤ ਜ਼ੋ ਯਾਫ਼ਤਮ ਈਂ ਅਕੀਕ ॥੩੬॥
यके दसत ज़ो याफ़तम ईं अकीक ॥३६॥'उद्घाटितसमये तं तत्रैव लब्धं तदेव सत्यम्।'(36)
ਬਦੀਦੰਦ ਗੌਹਰਿ ਗ਼ਿਰਫ਼ਤੰਦ ਅਜ਼ਾ ॥
बदीदंद गौहरि ग़िरफ़तंद अज़ा ॥तेन हीरकं गृहीत्वा (राज कुमारी) दृष्टवान्
ਸ਼ਨਾਸਦ ਕਿ ਈਂ ਪਿਸਰ ਹਸਤ ਆਂ ਹੁਮਾ ॥੩੭॥
शनासद कि ईं पिसर हसत आं हुमा ॥३७॥स च मम एकमात्रः पुत्रः इति ज्ञातवान्। ३७.
ਬਰੋ ਤਾਜ਼ਹ ਸ਼ੁਦ ਸ਼ੀਰ ਪਿਸਤਾ ਅਜ਼ੋ ॥
बरो ताज़ह शुद शीर पिसता अज़ो ॥'तं दृष्ट्वा मम स्तनात् क्षीरं स्रवन्तं अनुभूतम् ।
ਬਿਜ਼ਦ ਸੀਨਹ ਖ਼ੁਦ ਹਰਦੋ ਦਸਤਾ ਅਜ਼ੋ ॥੩੮॥
बिज़द सीनह क़ुद हरदो दसता अज़ो ॥३८॥'अहं च तयोः हस्तौ गृहीतवान्।(38)
ਸ਼ਨਾਸਦ ਅਜ਼ੋ ਹਰ ਦੁ ਲਬ ਬਰ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥
शनासद अज़ो हर दु लब बर कुशाद ॥'स्थानं ज्ञात्वा तस्य अधरद्वयं (दुग्धं चूषयितुं) उद्घाटितम्।'
ਕਿ ਜ਼ਾਹਰ ਨ ਕਰਦਸ਼ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਨਿਹਾਦ ॥੩੯॥
कि ज़ाहर न करदश दिल अंदर निहाद ॥३९॥'अहं कदापि कस्मैचित् रहस्यं न प्रकाशितवान्।'(39)