(सा) राजकुमारस्य प्रेम्णा पतिता।
रात्रौ दिवा सा तस्य प्रासादं गतवती,
परन्तु राजकुमारः तं चितं न आनयत्। ३.
एवं कृत्वा (सा) सा महिला अतीव दुःखिता अभवत्।
(सः) मनसि बहूनि पात्राणि विचारयति स्म।
ततः सः (मनसि) चिन्तितवान्।
शरीरे च जोगस्य वेषं धारयति स्म। ४.
जोगः वेषं कृत्वा स्वगृहं गतः।
सः अनेकान् मन्त्रान् पाठयितुं आरब्धवान् ।
(तत् जोगी) राज कुमारस्य चित्रं चोरितवान्
अन्यगृहस्य च सर्वं धनं गृहीतवान्। ५.
एकस्मिन् दिने सः (राजकुमारः) वक्तुं आरब्धवान्
यद् जोगी अपि मृतानां ('सवाही') उत्थापनं जानन्ति।
एकस्मिन् दिने (त्वं) मया सह एकान्ते गच्छतु
कौटकं च सम्यक् पश्यन्तु। ६.
द्वयम् : १.
(राजकुमारः तत् चिन्तयितुं आरब्धवान्) एतावता मया 'मासान्' (मृतः) जागृतः (अर्थात् उत्थितः) चक्षुषा न दृष्टः।
इदानीं जोगीं प्रति प्रेम्णः कृत्वा अहम् अपि तं द्रक्ष्यामि, (एवं) वक्तुं आरब्धवान्। ॥७॥
चतुर्विंशतिः : १.
यदा कृष्णा अर्धरात्रे प्रहृता ।
अतः राजकुमारः एवं चिन्तितवान्,
अहं जोगी सह एकः एव गमिष्यामि
उत्थाय च 'मसान्' इति दृष्ट्वा अहं गृहम् आगमिष्यामि। ८.
सः जोगी सह अगच्छत्
न च स्त्रियाः चरित्रस्य विषये अवगन्तुं शक्तवान्।
सः तेन सह एकः एव अगच्छत्
न च हस्ते शस्त्रं शस्त्रं वा न गृहीतवान्। ९.
यदा उभौ सघनं बन्नं प्राप्तवन्तौ ।
यत्र तृतीयः पुरुषः नासीत्।
अथ अब्ला एवम् उक्तवान् ।
हे कुँवर जी ! मम वचनं शृणु । १०.
सा महिला अवदत्-
हे मूर्ख ! मर्त्यानां आशां वा त्यजतु
अथवा रुचिपूर्वकं मया सह सम्मिलितं कुर्वन्तु।
अथवा सप्तखण्डेषु त्वां छिनत्स्यामि,
अथवा मया सह पुरुषवत् वर्तत। ११.
तदा राजकुमारः अतीव भयभीतः अभवत्
तया सह च मैथुनं कृतवान्।
सः अनेन युक्त्या वञ्चितः अभवत्
बिरागीराय इत्यनेन सह च यौनक्रीडां क्रीडति स्म । १२.
न कश्चित् स्त्रियाः अन्तम् अवाप्तवान्।
विधाता अपि (तान्) कृत्वा पश्चात्तापं कृतवान्।
केन इदं सर्वं जगत् निर्मितम्, .
सः अपि स्त्रियाः रहस्यं ज्ञातुं असफलः अभवत् । १३.
अत्र श्रीचरितोपख्यानस्य त्रिचरितस्य मन्त्री भूप साम्बदस्य ३१२ चरितस्य समापनम्, सर्वं शुभम्।३१२।५९४९। गच्छति
चतुर्विंशतिः : १.
स्वरन सेन् नाम राजा श्रुतवान्,
यस्य गृहे अष्टशतं स्त्रियः आसन्।