श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 574


ਬਰੰਬੀਰ ਉਠਤ ॥
बरंबीर उठत ॥

उत्तिष्ठन्ति महाबलाः योद्धाः |

ਤਨੰ ਤ੍ਰਾਨ ਫੁਟਤ ॥੨੨੯॥
तनं त्रान फुटत ॥२२९॥

यत्र योद्धवः युध्यन्ति बाणाः च निर्वहन्ति तत्र योद्धवः उत्तिष्ठन्ति तेषां कवचाः भग्नाः पतन्ति।२२९।

ਰਣੰ ਬੀਰ ਗਿਰਤ ॥
रणं बीर गिरत ॥

योद्धा पतन्ति (युद्धक्षेत्रे)।

ਭਵੰ ਸਿੰਧੁ ਤਰਤ ॥
भवं सिंधु तरत ॥

समुद्रात् लोकाः प्लवन्ति।

ਨਭੰ ਹੂਰ ਫਿਰਤ ॥
नभं हूर फिरत ॥

आकाशे हूराः चलन्ति।

ਬਰੰ ਬੀਰ ਬਰਤ ॥੨੩੦॥
बरं बीर बरत ॥२३०॥

युद्धक्षेत्रे पतिताः योद्धाः भयसागरं पारं गच्छन्ति, आकाशे च भ्रमन्तः स्वर्गकन्याः, योद्धानां विवाहं कुर्वन्ति।२३०।

ਰਣ ਨਾਦ ਬਜਤ ॥
रण नाद बजत ॥

मरुभूमिषु घातकः शब्दः वादयति

ਸੁਣਿ ਭੀਰ ਭਜਤ ॥
सुणि भीर भजत ॥

श्रुत्वा (यत्) कायराः पलायन्ते।

ਰਣ ਭੂਮਿ ਤਜਤ ॥
रण भूमि तजत ॥

प्रान्तरं त्यक्त्वा गच्छन्ति।

ਮਨ ਮਾਝ ਲਜਤ ॥੨੩੧॥
मन माझ लजत ॥२३१॥

रणक्षेत्रस्य वाद्यं श्रुत्वा कायराः पलायन्ते रणक्षेत्रं त्यक्त्वा लज्जन्ते।231।

ਫਿਰਿ ਫੇਰਿ ਲਰਤ ॥
फिरि फेरि लरत ॥

ततः प्रत्यागत्य युध्यन्ति।

ਰਣ ਜੁਝਿ ਮਰਤ ॥
रण जुझि मरत ॥

युद्धे युद्धं कुर्वन्तः म्रियन्ते।

ਨਹਿ ਪਾਵ ਟਰਤ ॥
नहि पाव टरत ॥

पश्चात् पदं न गच्छतु।

ਭਵ ਸਿੰਧੁ ਤਰਤ ॥੨੩੨॥
भव सिंधु तरत ॥२३२॥

योद्धाः पुनः परिभ्रमन्ति युद्धेन मृत्युं आलिंगयन्ति, ते रणक्षेत्रात् एकं पदमपि न प्रत्यागच्छन्ति, मृत्वा घोरं संसारसागरं पारयन्ति।२३२।

ਰਣ ਰੰਗਿ ਮਚਤ ॥
रण रंगि मचत ॥

ते युद्धवर्णे भवन्ति।

ਚਤੁਰੰਗ ਫਟਤ ॥
चतुरंग फटत ॥

चतुरङ्गणी सेना म्रियते।

ਸਰਬੰਗ ਲਟਤ ॥
सरबंग लटत ॥

सर्वथा संघर्षः अभवत् ।

ਮਨਿ ਮਾਨ ਘਟਤ ॥੨੩੩॥
मनि मान घटत ॥२३३॥

घोरयुद्धे चतुर्विधसेना खण्डखण्डेषु विकीर्णा अभवत्, योद्धानां शरीरेषु व्रणप्रहारात् तेषां मानः, आदरः च क्षीणः अभवत्।२३३।

ਬਰ ਬੀਰ ਭਿਰਤ ॥
बर बीर भिरत ॥

श्रेष्ठाः योद्धाः युद्धं कुर्वन्ति।

ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਫਿਰਤ ॥
नही नैकु फिरत ॥

केवलं पश्चात्तापं न कुर्वन्तु।

ਜਬ ਚਿਤ ਚਿਰਤ ॥
जब चित चिरत ॥

यदा (तेषां) मनः क्रुद्धं भवति

ਉਠਿ ਸੈਨ ਘਿਰਤ ॥੨੩੪॥
उठि सैन घिरत ॥२३४॥

किञ्चित् अपि पदं न प्रत्यागत्य योद्धवः युध्यन्ति क्रुद्धाः सेनाम् आवृत्य।२३४।

ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰਤ ॥
गिर भूमि परत ॥

ते भूमौ पतन्ति।

ਸੁਰ ਨਾਰਿ ਬਰਤ ॥
सुर नारि बरत ॥

देवास्त्रियः (तेषां) विवाहं कुर्वन्ति।