यदि आकाशे उड्डयनेन भगवतः साक्षात्कारः कर्तुं शक्यते तर्हि फोनिक्सः सर्वदा आकाशे उड्डीयते।
यदि वह्निदहनेन मोक्षः प्राप्यते, तदा भर्तुः (सती) अन्त्येष्टिचितायां दह्यमाणा स्त्रिया मोक्षं लभेत् यदि च गुहावासेन मोक्षं लभते तर्हि पातालवासिनः किमर्थम्
कश्चित् बैरागी (एकान्तवासी), कश्चित् संन्यासी (भिक्षुकः) अभवत् । कश्चित् योगी, कश्चित् ब्रह्मचारी (ब्रह्मचारी छात्रः) कश्चित् ब्रह्मचारी इति मन्यते।
कश्चित् हिन्दुः कश्चित् मुस्लिमः, ततः कश्चन शिया, कश्चित् सुन्नी, परन्तु सर्वे मानवाः, जातिरूपेण, एकमेव इति मान्यतां प्राप्नुवन्ति।
कर्ता (प्रजापतिः) करीम् (दयालुः) च एकः एव प्रभुः, रजकः (पोषकः) तथा रहीम (करुणा) च एकः एव प्रभुः, अन्यः द्वितीयः नास्ति, अतः हिन्दुधर्मस्य इस्लामस्य च एतत् वाचिकं भेदं दोषं मन्यताम् तथा च एकः भ्रमः ।
एवं सर्वेषां साधारणबोधकं सर्वेषां प्रतिरूपेण सृष्टानां सर्वेषां मध्ये एकमेव प्रकाशं गृह्णाति एकं भगवन्तं भजन्तु। १५.८५ इति ।
मन्दिरं मस्जिदं च समानम्, हिन्दुपूजायाः मुस्लिमप्रार्थनायाश्च भेदः नास्ति सर्वे मानवाः समानाः, परन्तु भ्रमः विविधप्रकारस्य भवति।
देवाः, राक्षसाः, यक्षाः, गन्धर्वाः, तुर्काः, हिन्दुः च एते सर्वे भिन्नदेशानां विविधवेषभेदात् ।