श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 166


ਥਟਿਯੋ ਧਰਮ ਰਾਜੰ ਜਿਤੇ ਦੇਵ ਸਰਬੰ ॥
थटियो धरम राजं जिते देव सरबं ॥

तत्र धर्मस्य (धर्मस्य) विजयः, देवाः च सामूहिकरूपेण विजयिनः,

ਉਤਾਰਿਯੋ ਭਲੀ ਭਾਤ ਸੋ ਤਾਹਿ ਗਰਬੰ ॥੧੪॥
उतारियो भली भात सो ताहि गरबं ॥१४॥

सर्वेषां च अभिमानं सम्यक् प्रकारेण हर्तुं कृतवन्तः।14।

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਬੈਰਾਹ ਖਸਟਮ ਅਵਤਾਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੬॥
इति स्री बचित्र नाटक ग्रंथे बैराह खसटम अवतार समापतम सतु सुभम सतु ॥६॥

BACHITTAR NATAK.6 इत्यस्मिन् षष्ठस्य वराहावतारस्य वर्णनस्य समाप्तिः।

ਅਥ ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ ਕਥਨੰ ॥
अथ नरसिंघ अवतार कथनं ॥

अधुना नरसिंहावतारस्य वर्णनं आरभ्यते- १.

ਸ੍ਰੀ ਭਗਉਤੀ ਜੀ ਸਹਾਇ ॥
स्री भगउती जी सहाइ ॥

श्री भगौती जी (प्रथम प्रभु) सहायक हों।

ਪਾਧਰੀ ਛੰਦ ॥
पाधरी छंद ॥

पाध्री स्तन्जा

ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੀਯੋ ਦਿਵਰਾਜ ਰਾਜ ॥
इह भाति कीयो दिवराज राज ॥

एवं देवराज इन्द्रः शासनं कृतवान्

ਭੰਡਾਰ ਭਰੇ ਸੁਭ ਸਰਬ ਸਾਜ ॥
भंडार भरे सुभ सरब साज ॥

एवं देवराज इन्द्रः सर्वगुणैः द्रव्यधान्यालयान् शासनं कृत्वा पूरयति स्म

ਜਬ ਦੇਵਤਾਨ ਬਢਿਯੋ ਗਰੂਰ ॥
जब देवतान बढियो गरूर ॥

यदा देवानाम् अभिमानः वर्धमानः ।

ਬਲਵੰਤ ਦੈਤ ਉਠੇ ਕਰੂਰ ॥੧॥
बलवंत दैत उठे करूर ॥१॥

यदा देवानाम् अभिमानः अतीव वर्धते स्म, तदा तेषां अभिमानं स्थापयितुं पुनः कठोरहृदयाः महाबलाः राक्षसाः उत्थिताः।१।

ਲਿਨੋ ਛਿਨਾਇ ਦਿਵਰਾਜ ਰਾਜ ॥
लिनो छिनाइ दिवराज राज ॥

(सः) इन्द्रराज्यम् अपहृतवान्

ਬਾਜਿਤ੍ਰ ਨੇਕ ਉਠੇ ਸੁ ਬਾਜਿ ॥
बाजित्र नेक उठे सु बाजि ॥

इन्द्रराज्यं हृतं बहुभिः वाद्यैः सह सर्वतो घोषणमिदम् ।

ਇਹ ਭਾਤਿ ਜਗਤਿ ਦੋਹੀ ਫਿਰਾਇ ॥
इह भाति जगति दोही फिराइ ॥

एवं (सः) लोके आक्रोशितवान्

ਜਲੰ ਬਾ ਥਲੇਅੰ ਹਿਰਿਨਾਛ ਰਾਇ ॥੨॥
जलं बा थलेअं हिरिनाछ राइ ॥२॥

स हिरनायकशिपुः सम्राट् सर्वस्थानेषु ॥२॥

ਇਕ ਦ੍ਯੋਸ ਗਯੋ ਨਿਜ ਨਾਰਿ ਤੀਰ ॥
इक द्योस गयो निज नारि तीर ॥

एकदा (हिरङ्काष्पः) स्वपत्न्याः समीपं गतः।

ਸਜਿ ਸੁਧ ਸਾਜ ਨਿਜ ਅੰਗਿ ਬੀਰ ॥
सजि सुध साज निज अंगि बीर ॥

एकदा अयं महाबलः शासकः अलङ्कृतः स्वपत्न्याः समीपं गतः ।

ਕਿਹ ਭਾਤਿ ਸ੍ਵਤ੍ਰਿਯ ਮੋ ਭਯੋ ਨਿਰੁਕਤ ॥
किह भाति स्वत्रिय मो भयो निरुकत ॥

(सः) कथञ्चित् स्त्रियाः प्रेम्णा पतितः

ਤਬ ਭਯੋ ਦੁਸਟ ਕੋ ਬੀਰਜ ਮੁਕਤ ॥੩॥
तब भयो दुसट को बीरज मुकत ॥३॥

तया सह च एतावत् तीव्रतया लीनः यत् तस्य संभोगसमये तस्य वीर्यं निर्गतम्।3.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਭਗਤ ਲੀਨੋ ਵਤਾਰ ॥
प्रहलाद भगत लीनो वतार ॥

(यदा तस्य भार्या गर्भवती भवति) २.

ਸਬ ਕਰਨਿ ਕਾਜ ਸੰਤਨ ਉਧਾਰ ॥
सब करनि काज संतन उधार ॥

तस्मात् वीर्यात् प्रह्लादः साधुनां रक्षणार्थं नदं जातः।

ਚਟਸਾਰ ਪੜਨਿ ਸਉਪ੍ਯੋ ਨ੍ਰਿਪਾਲਿ ॥
चटसार पड़नि सउप्यो न्रिपालि ॥

राजा पाठशालायां अध्ययनं (छात्रं) न्यस्तवान्।

ਪਟੀਯਹਿ ਕਹਿਯੋ ਲਿਖਿ ਦੈ ਗੁਪਾਲ ॥੪॥
पटीयहि कहियो लिखि दै गुपाल ॥४॥

यदा राजा तं शिक्षणार्थं विद्यालयं प्रेषितवान् तदा सः स्वगुरुं स्वस्य फलकस्य उपरि भगवतः-ईश्वरस्य नाम लिखितुं पृष्टवान्।4.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
तोटक छंद ॥

तोटक स्तन्जा

ਇਕਿ ਦਿਵਸ ਗਯੋ ਚਟਸਾਰਿ ਨ੍ਰਿਪੰ ॥
इकि दिवस गयो चटसारि न्रिपं ॥

एकस्मिन् दिने राजा विद्यालयं गतः