श्री दसम् ग्रन्थः

पुटः - 436


ਸੈਨ ਸਹਿਤ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੧੩੯੨॥
सैन सहित जमलोकि पठाए ॥१३९२॥

अश्वाः रथाः सर्वे क्षतिग्रस्ताः सैन्येन सह सर्वे यमालयं प्रेषिताः।१३९२।

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहरा

ਚਪਲ ਸਿੰਘ ਅਰੁ ਚਤਰ ਸਿੰਘ ਚੰਚਲ ਸ੍ਰੀ ਬਲਵਾਨ ॥
चपल सिंघ अरु चतर सिंघ चंचल स्री बलवान ॥

चपलसिंह, चतुर्सिंह, चञ्चलसिंह एवं बलवान;

ਚਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਅਰ ਚਉਪ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਥੀ ਸੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ॥੧੩੯੩॥
चित्र सिंघ अर चउप सिंघ महारथी सुर ग्यान ॥१३९३॥

तत्र चपलसिंहः, चतुर्सिंहः, चितरसिंहः,चौपसिंह इत्यादयः महान् योद्धाः उपस्थिताः आसन्।१३९३।

ਛਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਅਰੁ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਸਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਬਲਬੰਡ ॥
छत्र सिंघ अरु मान सिंघ सत्र सिंघ बलबंड ॥

छत्रसिंहः, मानसिंहः, सत्रसिंहः (ये) बलीयोद्धाः सन्ति

ਸਿੰਘ ਚਮੂੰਪਤਿ ਅਤਿ ਬਲੀ ਭੁਜ ਬਲਿ ਤਾਹਿ ਅਖੰਡ ॥੧੩੯੪॥
सिंघ चमूंपति अति बली भुज बलि ताहि अखंड ॥१३९४॥

छत्तरसिंह, मानसिंह, शतरसिंह इत्यादयः तत्र उपस्थिताः पराक्रमिणः सेनापतयः आसन्।१३९४।

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या

ਭੂਪ ਦਸੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਊਪਰ ਧਾਏ ॥
भूप दसो रिसि कै कबि स्याम कहै खड़गेस के ऊपर धाए ॥

दश राजानः सर्वे क्रुद्धाः खरागसिंहस्य उपरि पतिताः

ਆਵਤ ਹੀ ਬਲਿ ਕੈ ਧਨੁ ਲੈ ਸੁ ਨਿਖੰਗਨ ਤੇ ਬਹੁ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
आवत ही बलि कै धनु लै सु निखंगन ते बहु बान चलाए ॥

आगमनसमये धनुर्बाणान् बहून् विसृजन् |

ਬਾਜ ਹਨੇ ਸਤਿ ਦੁਇ ਅਰੁ ਗੈ ਸਤਿ ਤ੍ਰੈ ਸਤਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਤਬ ਘਾਏ ॥
बाज हने सति दुइ अरु गै सति त्रै सति बीर महा तब घाए ॥

षोडश रथश्वाः तत्र दश महाबलाः |

ਬੀਸ ਰਥੀ ਅਉ ਮਹਾਰਥਿ ਤੀਸ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੧੩੯੫॥
बीस रथी अउ महारथि तीस अयोधन मै जमलोकि पठाए ॥१३९५॥

विंशतिरथाः त्रिंशत् रथस्वामिनः च तदा मृताः ॥१३९५॥

ਪੁਨਿ ਧਾਇ ਹਨੇ ਸਤਿ ਗੈ ਹਯ ਦੁਇ ਸਤਿ ਅਯੁਤ ਪਦਾਤ ਹਨੇ ਰਨ ਮੈ ॥
पुनि धाइ हने सति गै हय दुइ सति अयुत पदात हने रन मै ॥

खरागसिंहः पुनः सप्तश्वान्, अनेकान् पदातिभिः सैनिकान् च युद्धे मारयन् अग्रे धावितवान्

ਸੁ ਮਹਾਰਥੀ ਅਉਰ ਪਚਾਸ ਹਨੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੁ ਤਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ॥
सु महारथी अउर पचास हने कबि स्याम कहै सु तही छिन मै ॥

कविः श्यामः कथयति यत् तस्मिन् एव क्षणे खड़गसिंहेन अन्ये पञ्चाशत् महान् योद्धाः मारिताः

ਦਸ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਭਜੀ ਲਖਿ ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਕੇਹਰਿ ਕਉ ਬਨ ਮੈ ॥
दस हूं न्रिप की बहु सैन भजी लखि जिउ म्रिग केहरि कउ बन मै ॥

दशराजसेनायाः महत् भागः पलायितवान् यथा मृगाः वने सिंहं दृष्ट्वा पलायन्ते

ਤਿਹ ਸੰਘਰ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਰੁਪਿ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਰਿਸ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ॥੧੩੯੬॥
तिह संघर मै खड़गेस बली रुपि ठाढो रहिओ रिस कै मन मै ॥१३९६॥

तस्मिन् तु युद्धे महाबलः खरागसिंहः महता क्रोधेन दृढतया स्थितवान्।१३९६।

ਕਬਿਤੁ ॥
कबितु ॥

कबिट्

ਦਸੋ ਭੂਪ ਰਨ ਪਾਰਿਯੋ ਸੈਨ ਕਉ ਬਿਪਤ ਡਾਰਿਓ ਬੀਰ ਪ੍ਰਨ ਧਾਰਿਓ ਨ ਡਰੈ ਹੈ ਕਾਹੂੰ ਆਨ ਸੋ ॥
दसो भूप रन पारियो सैन कउ बिपत डारिओ बीर प्रन धारिओ न डरै है काहूं आन सो ॥

दश राजानः सर्वे युद्धे भागं गृहीतवन्तः

ਏ ਈ ਦਸ ਭੂਪਤਿ ਰਿਸਾਇ ਸਮੁਹਾਇ ਗਏ ਉਤ ਆਇ ਸਉਹੇ ਭਯੋ ਮਹਾ ਸੂਰ ਮਾਨ ਸੋ ॥
ए ई दस भूपति रिसाइ समुहाइ गए उत आइ सउहे भयो महा सूर मान सो ॥

ते स्वसेनां विपत्तौ स्थापयित्वा कश्चित् कस्मात् अपि भयं न करिष्यति इति प्रतिज्ञां कृतवन्तः, एते सर्वे दश राजानः क्रुद्धाः सन्तः तस्य महाबलस्य योद्धायाः खरागसिंहस्य पुरतः गतवन्तः।

ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਅਤਿ ਕ੍ਰੁਧ ਹੁਇ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਤਾਨ ਕੈ ਕਮਾਨ ਕੋ ਲਗਾਈ ਜਿਹ ਕਾਨ ਸੋ ॥
कहै कबि स्याम अति क्रुध हुइ खड़ग सिंघ तान कै कमान को लगाई जिह कान सो ॥

कवि श्यामः कथयति, खड़गसिंहः क्रुद्धः भूत्वा धनुः आकृष्य कर्णे स्थापितवान्।

ਗਜਰਾਜ ਭਾਰੇ ਅਰੁ ਜੁਧ ਕੇ ਕਰਾਰੇ ਦਸੋ ਮਾਰਿ ਡਾਰੇ ਤਿਨ ਦਸ ਦਸ ਬਾਨ ਸੋ ॥੧੩੯੭॥
गजराज भारे अरु जुध के करारे दसो मारि डारे तिन दस दस बान सो ॥१३९७॥

यदा खरागसिंहः महता क्रोधेन धनुषः कर्णं यावत् आकर्षितवान् तदा सः प्रत्येकं राजानं दशभिः बाणैः मारितवान् यद्यपि राजानः गजसदृशाः विशालाः युद्धनिपुणाः च आसन्।१३९७।

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहरा

ਪਾਚ ਬੀਰ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਗਏ ਸੁ ਅਰਿ ਪਰ ਦਉਰਿ ॥
पाच बीर जदुबीर के गए सु अरि पर दउरि ॥

श्रीकृष्णस्य पञ्च योद्धा शत्रुमाक्रमन्ति |

ਛਕਤ ਸਿੰਘ ਅਰੁ ਛਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਛੋਹ ਸਿੰਘ ਸਿੰਘ ਗਉਰ ॥੧੩੯੮॥
छकत सिंघ अरु छत्र सिंघ छोह सिंघ सिंघ गउर ॥१३९८॥

कृष्णस्य अन्ये पञ्च योद्धा शत्रुस्य उपरि पतितवन्तः, येषां नाम छकतसिंहः, छतरसिंहः, छौहसिंहः, गौरसिंहः इत्यादयः आसन्।१३९८।

ਸੋਰਠਾ ॥
सोरठा ॥

सोर्था