अश्वाः रथाः सर्वे क्षतिग्रस्ताः सैन्येन सह सर्वे यमालयं प्रेषिताः।१३९२।
दोहरा
चपलसिंह, चतुर्सिंह, चञ्चलसिंह एवं बलवान;
तत्र चपलसिंहः, चतुर्सिंहः, चितरसिंहः,चौपसिंह इत्यादयः महान् योद्धाः उपस्थिताः आसन्।१३९३।
छत्रसिंहः, मानसिंहः, सत्रसिंहः (ये) बलीयोद्धाः सन्ति
छत्तरसिंह, मानसिंह, शतरसिंह इत्यादयः तत्र उपस्थिताः पराक्रमिणः सेनापतयः आसन्।१३९४।
स्वय्या
दश राजानः सर्वे क्रुद्धाः खरागसिंहस्य उपरि पतिताः
आगमनसमये धनुर्बाणान् बहून् विसृजन् |
षोडश रथश्वाः तत्र दश महाबलाः |
विंशतिरथाः त्रिंशत् रथस्वामिनः च तदा मृताः ॥१३९५॥
खरागसिंहः पुनः सप्तश्वान्, अनेकान् पदातिभिः सैनिकान् च युद्धे मारयन् अग्रे धावितवान्
कविः श्यामः कथयति यत् तस्मिन् एव क्षणे खड़गसिंहेन अन्ये पञ्चाशत् महान् योद्धाः मारिताः
दशराजसेनायाः महत् भागः पलायितवान् यथा मृगाः वने सिंहं दृष्ट्वा पलायन्ते
तस्मिन् तु युद्धे महाबलः खरागसिंहः महता क्रोधेन दृढतया स्थितवान्।१३९६।
कबिट्
दश राजानः सर्वे युद्धे भागं गृहीतवन्तः
ते स्वसेनां विपत्तौ स्थापयित्वा कश्चित् कस्मात् अपि भयं न करिष्यति इति प्रतिज्ञां कृतवन्तः, एते सर्वे दश राजानः क्रुद्धाः सन्तः तस्य महाबलस्य योद्धायाः खरागसिंहस्य पुरतः गतवन्तः।
कवि श्यामः कथयति, खड़गसिंहः क्रुद्धः भूत्वा धनुः आकृष्य कर्णे स्थापितवान्।
यदा खरागसिंहः महता क्रोधेन धनुषः कर्णं यावत् आकर्षितवान् तदा सः प्रत्येकं राजानं दशभिः बाणैः मारितवान् यद्यपि राजानः गजसदृशाः विशालाः युद्धनिपुणाः च आसन्।१३९७।
दोहरा
श्रीकृष्णस्य पञ्च योद्धा शत्रुमाक्रमन्ति |
कृष्णस्य अन्ये पञ्च योद्धा शत्रुस्य उपरि पतितवन्तः, येषां नाम छकतसिंहः, छतरसिंहः, छौहसिंहः, गौरसिंहः इत्यादयः आसन्।१३९८।
सोर्था