वृक्षा इव प्रतीयते पृथक्पृथक् च ।१९१.,
यदा काश्चन सेना हता केश्चिद् पलायिताः तदा निसुम्भः मनसि अतीव उग्रः अभवत् ।,
सः चण्डी इत्यस्य पुरतः दृढतया स्थित्वा हिंसकं युद्धं कृतवान्, सः एकं पदमपि न निवृत्तः।,
चण्डीः बाणाः राक्षसानां मुखं प्रहृत्य महतीं रक्तं पृथिव्यां उड्डीयत।,
इदं प्रतीयते यत् राहुः आकाशे सूर्यं गृहीतवान्, तस्य परिणामः सूर्येण रक्तस्य महती उत्कीर्णनम्।।192.,
शूलं हस्ते धारयन् चाण्डी महाबलेन शत्रुस्य ललाटे एवं क्षिप्तवती,,
यत् शिरस्त्राणं पटवत् विदारयति स्म।,
ऊर्ध्वं निर्वहन्तं रक्तप्रवाहं, तस्य विषये कविना का उपमा कल्पिता?,
शिवस्य तृतीयस्य नेत्रस्य उद्घाटनेन ज्योतिः इव धारा इव आविर्भूतः।१९३।,
स राक्षसः बलेन तं शूलं निष्कास्य तेनैव वेगेन चण्डीं तेन प्रहृतवान् ।,
शूलेन देवीमुखं प्रहृत्य तस्याः मुखात् रक्तप्रवाहः अभवत्, येन भव्यं दृश्यं निर्मितम् ।,
कविस्य मनसि या उपमा उद्भूता, सा एवं वक्तुं शक्यते:,
लङ्कायाः सुन्दरतमस्य कण्ठे चर्विततापारीपत्रस्य लारं दृश्यमानं भवति इव अहं प्रतीयते स्म।१९४.,
निसुम्भः अतीव उग्रं युद्धं कृतवान् यत् कविः तस्य तेजः वर्णयितुं शक्नोति?,
एतादृशं युद्धं भीष्म-द्रोणाचार्य-कृपाचर्य-भीम-अर्जुन-करणेन न कृतम्।,
रक्तप्रवाहः बहूनां राक्षसानां शरीरेभ्यः प्रवहति, यतः तेषां बाणैः विद्धाः।,
इदं प्रतीयते यत् रात्रिसमाप्त्यर्थं सूर्यकिरणाः प्रदोषे सर्वदशदिशाभ्यां प्रकीर्णन्ति।।195.,
चक्रेण चण्डी रणक्षेत्रे प्रविश्य क्रोधेन च बहूनि राक्षसान् हतवती।,
ततः सा गदां गृहीत्वा परिभ्रमति स्म, तत् स्फुरति स्म ततः उच्चैः उद्घोषयति स्म, सा तेन शत्रुसैन्यं मारितवती।
स्वभूमिं स्फुरन्तं खड्गं गृहीत्वा महतीं राक्षसानां शिरः क्षिप्तवती विकीर्णवती च।,
इदं प्रतीयते यत् रामचन्द्रेण कृतयुद्धे महाबलेन हनुमतेन महापर्वताः पातिताः।१९६।,
एकः अतिबला राक्षसः खड्गहस्ते धारयन् उच्चैः उद्घोषयन् धावन् आगतः।,
चण्डी म्यानात् द्विधातुं खड्गं निष्कास्य महता बलेन राक्षसस्य शरीरं प्रहृतवती।,
तस्य शिरः भग्नं भूमौ पतितं, कविना एवं कल्पिता एषा उपमा।,