ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 111
ਫਿਕਰੰਤ ਸਿਆਰ ਬਸੇਖਯੰ ॥੧੪॥੧੩੬॥
फिकरंत सिआर बसेखयं ॥१४॥१३६॥गर्जन्ति बहवः योद्धाः प्रसीदन्ति च विशेषतः शृगालाः ॥१४.१३६॥
ਹਰਖੰਤ ਸ੍ਰੋਣਤਿ ਰੰਗਣੀ ॥
हरखंत स्रोणति रंगणी ॥रक्ते रञ्जितम्
ਬਿਹਰੰਤ ਦੇਬਿ ਅਭੰਗਣੀ ॥
बिहरंत देबि अभंगणी ॥अमृता दुर्गा रक्तरञ्जिका कार्यप्रीता चरति।
ਬਬਕੰਤ ਕੇਹਰ ਡੋਲਹੀ ॥
बबकंत केहर डोलही ॥सिंहः ('केहरः') गर्जन् परिभ्रमति स्म
ਰਣਿ ਅਭੰਗ ਕਲੋਲਹੀ ॥੧੫॥੧੩੭॥
रणि अभंग कलोलही ॥१५॥१३७॥गर्जति सिंहः धावति तथा तथा रणक्षेत्रे निरन्तरस्थितिः।।15।137।।
ਢਮ ਢਮਤ ਢੋਲ ਢਮਕਯੰ ॥
ढम ढमत ढोल ढमकयं ॥ढोलः ताडयति स्म।
ਧਮ ਧਮਤ ਸਾਗ ਧਮਕਯੰ ॥
धम धमत साग धमकयं ॥दुन्दुभिः प्रतिध्वन्यन्ते खड्गाः च क्रन्दन्ति।
ਬਹ ਬਹਤ ਕ੍ਰੁਧ ਕ੍ਰਿਪਾਣਯੰ ॥
बह बहत क्रुध क्रिपाणयं ॥(वीराः योद्धा) क्रोधेन क्रुद्धाः किर्पान् धारयन्ति स्म
ਜੁਝੈਤ ਜੋਧ ਜੁਆਣਯੰ ॥੧੬॥੧੩੮॥
जुझैत जोध जुआणयं ॥१६॥१३८॥खड्गान् प्रहरन्ति योद्धा महाक्रोधाः ॥१६.१३८॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥दोहरा
ਭਜੀ ਚਮੂੰ ਸਬ ਦਾਨਵੀ ਸੁੰਭ ਨਿਰਖ ਨਿਜ ਨੈਣ ॥
भजी चमूं सब दानवी सुंभ निरख निज नैण ॥स्वचक्षुषा दृष्ट्वा धावन्तं राक्षससेनम् |
ਨਿਕਟ ਬਿਕਟ ਭਟ ਜੇ ਹੁਤੇ ਤਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਬੁਲਿਯੋ ਬੈਣ ॥੧੭॥੧੩੯॥
निकट बिकट भट जे हुते तिन प्रति बुलियो बैण ॥१७॥१३९॥सुम्भः समीपस्थितान् योद्धान् महाबलान् प्राह ॥१७.१३९॥
ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥
नराज छंद ॥नाराज स्तन्जा
ਨਿਸੁੰਭ ਸੁੰਭ ਕੋਪ ਕੈ ॥
निसुंभ सुंभ कोप कै ॥सुम्भा क्रोधेन पृथिव्यां पतिता |
ਪਠਿਯੋ ਸੁ ਪਾਵ ਰੋਪ ਕੈ ॥
पठियो सु पाव रोप कै ॥पृथिव्यां पादं स्रिक् कृत्वा सुम्भः निसुम्भं प्रेषितवान् इति
ਕਹਿਯੋ ਕਿ ਸੀਘ੍ਰ ਜਾਈਯੋ ॥
कहियो कि सीघ्र जाईयो ॥उवाच च शीघ्रं गच्छतु
ਦ੍ਰੁਗਾਹਿ ਬਾਧ ਲ੍ਰਯਾਈਯੋ ॥੧੮॥੧੪੦॥
द्रुगाहि बाध ल्रयाईयो ॥१८॥१४०॥सद्यः गत्वा दुर्गां बद्ध्वा आनय ॥१८.१४०॥
ਚੜ੍ਯੋ ਸੁ ਸੈਣ ਸਜਿ ਕੈ ॥
चड़्यो सु सैण सजि कै ॥सः सेनायाः अलङ्कारेन क्रुद्धः अभवत्
ਸਕੋਪ ਸੂਰ ਗਜਿ ਕੈ ॥
सकोप सूर गजि कै ॥गर्जन् महाक्रोधः स सैन्येन सह अग्रे गतः ।
ਉਠੈ ਬਜੰਤ੍ਰ ਬਾਜਿ ਕੈ ॥
उठै बजंत्र बाजि कै ॥(सैनिकाः) घण्टां वादयन्तः स्थगितवन्तः।
ਚਲਿਯੋ ਸੁਰੇਸੁ ਭਾਜਿ ਕੈ ॥੧੯॥੧੪੧॥
चलियो सुरेसु भाजि कै ॥१९॥१४१॥तूर्याणि तुरङ्गानि श्रुत्वा येन देवराजः पलायितः।१९।१४१।।
ਅਨੰਤ ਸੂਰ ਸੰਗਿ ਲੈ ॥
अनंत सूर संगि लै ॥असंख्यनायकान् स्वेन सह नीत्वा
ਚਲਿਯੋ ਸੁ ਦੁੰਦਭੀਨ ਦੈ ॥
चलियो सु दुंदभीन दै ॥सः ढोलकं ताडयन् असंख्यातान् योद्धान् स्वेन सह गृहीत्वा अग्रे गतः ।
ਹਕਾਰਿ ਸੂਰਮਾ ਭਰੇ ॥
हकारि सूरमा भरे ॥सर्वे योद्धा आहूताः सङ्गृहीताः ('पूरिताः')।
ਬਿਲੋਕਿ ਦੇਵਤਾ ਡਰੇ ॥੨੦॥੧੪੨॥
बिलोकि देवता डरे ॥२०॥१४२॥आहूय सङ्गृह्य तावन्तः शूरान् योद्धान् दृष्ट्वा देवा भीताः ॥२०.१४२॥
ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥
मधुभार छंद ॥मधुभर स्तन्जा
ਕੰਪਿਯੋ ਸੁਰੇਸ ॥
कंपियो सुरेस ॥इन्द्रः कम्पितः, २.
ਬੁਲਿਯੋ ਮਹੇਸ ॥
बुलियो महेस ॥वेपमानो देवराजः सर्वदुःखदशां शिवं प्रति अवदत्।
ਕਿਨੋ ਬਿਚਾਰ ॥
किनो बिचार ॥परामर्शं कृतवान् (आत्ममध्ये)।
ਪੁਛੇ ਜੁਝਾਰ ॥੨੧॥੧੪੩॥
पुछे जुझार ॥२१॥१४३॥विसृज्य सर्वान् फेफ्लेक्सान् शिवः पप्रच्छ योद्धानां संख्याम् ॥२१.१४३॥
ਕੀਜੈ ਸੁ ਮਿਤ੍ਰ ॥
कीजै सु मित्र ॥हे मित्र !
ਕਉਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ॥
कउने चरित्र ॥(सः अपि तं पृष्टवान्) अन्येषां सर्वेषां सर्वेषां सम्भाव्यसाधनानाम् मित्रतां कर्तुं
ਜਾਤੇ ਸੁ ਮਾਇ ॥
जाते सु माइ ॥येन दुर्गा माता'
ਜੀਤੈ ਬਨਾਇ ॥੨੨॥੧੪੪॥
जीतै बनाइ ॥२२॥१४४॥यथा जगत्मातुः विजयः निश्चयः।।22।144।।
ਸਕਤੈ ਨਿਕਾਰ ॥
सकतै निकार ॥(तस्य अपारं) शक्तयः
ਭੇਜੋ ਅਪਾਰ ॥
भेजो अपार ॥सर्वाणि शक्तिः बहिः आनय युद्धे प्रेषयतु
ਸਤ੍ਰਨ ਜਾਇ ॥
सत्रन जाइ ॥प्रेषय च (युद्धाय)।
ਹਨਿ ਹੈ ਰਿਸਾਇ ॥੨੩॥੧੪੫॥
हनि है रिसाइ ॥२३॥१४५॥यथा शत्रून् पुरतः गत्वा महाक्रोधाः तान् नाशयन्ति।।23.145।।
ਸੋਈ ਕਾਮ ਕੀਨ ॥
सोई काम कीन ॥(ते) महादेवाः
ਦੇਵਨ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
देवन प्रबीन ॥यथोपदिष्टं देवाः प्राज्ञैः कृताः |
ਸਕਤੈ ਨਿਕਾਰਿ ॥
सकतै निकारि ॥(तस्य) अपारशक्तयः आकर्षयित्वा
ਭੇਜੀ ਅਪਾਰ ॥੨੪॥੧੪੬॥
भेजी अपार ॥२४॥१४६॥असीमशक्तयः च स्वान्तरात् रणक्षेत्रं प्रति प्रेषितवन्तः।।24.146।
ਬ੍ਰਿਧ ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥
ब्रिध नराज छंद ॥बिराध निरराज स्तंजा
ਚਲੀ ਸਕਤਿ ਸੀਘ੍ਰ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾਣਿ ਪਾਣਿ ਧਾਰ ਕੈ ॥
चली सकति सीघ्र स्री क्रिपाणि पाणि धार कै ॥सद्यः शक्तयः खड्गं धारयित्वा युद्धक्षेत्रं प्रति गतवन्तः
ਉਠੇ ਸੁ ਗ੍ਰਿਧ ਬ੍ਰਿਧ ਡਉਰ ਡਾਕਣੀ ਡਕਾਰ ਕੈ ॥
उठे सु ग्रिध ब्रिध डउर डाकणी डकार कै ॥तेषां सह च महान् गृध्राः nd belching पिशाचाः धावितवन्तः।
ਹਸੇ ਸੁ ਰੰਗ ਕੰਕ ਬੰਕਯੰ ਕਬੰਧ ਅੰਧ ਉਠਹੀ ॥
हसे सु रंग कंक बंकयं कबंध अंध उठही ॥घोराः काकाः स्मितं कृत्वा अन्धाः शिरःशरीराः अपि चलन्ति स्म ।
ਬਿਸੇਖ ਦੇਵਤਾ ਰੁ ਬੀਰ ਬਾਣ ਧਾਰ ਬੁਠਹੀ ॥੨੫॥੧੪੭॥
बिसेख देवता रु बीर बाण धार बुठही ॥२५॥१४७॥इतः पार्श्वाद्देवादयः वीराः दण्डवृष्टिं प्रारब्धाः ॥२५.१४७॥
ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
रसावल छंद ॥रसावल स्तन्जा
ਸਬੈ ਸਕਤਿ ਐ ਕੈ ॥
सबै सकति ऐ कै ॥सर्वाणि शक्तयः (देवानाम्) आगताः
ਚਲੀ ਸੀਸ ਨਿਐ ਕੈ ॥
चली सीस निऐ कै ॥आगताः सर्वे शक्तयः नमस्कृत्य गच्छन्ति स्म।
ਮਹਾ ਅਸਤ੍ਰ ਧਾਰੇ ॥
महा असत्र धारे ॥(ते) महाशस्त्राणि वहन्तः
ਮਹਾ ਬੀਰ ਮਾਰੇ ॥੨੬॥੧੪੮॥
महा बीर मारे ॥२६॥१४८॥घोरबाहुधारिणः बहून् महायोधाः ॥२६.१४८॥
ਮੁਖੰ ਰਕਤ ਨੈਣੰ ॥
मुखं रकत नैणं ॥(तेषां) मुखात् नेत्रेभ्यः च रक्तं निर्गच्छति स्म
ਬਕੈ ਬੰਕ ਬੈਣੰ ॥
बकै बंक बैणं ॥तेषां मुखं नेत्रं च रक्तेन रक्तं कृत्वा मुखात् आह्वानात्मकानि वचनानि उच्चारयन्ति।
ਧਰੇ ਅਸਤ੍ਰ ਪਾਣੰ ॥
धरे असत्र पाणं ॥(तेषां) हस्तेषु शस्त्राणि सन्ति
ਕਟਾਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾਣੰ ॥੨੭॥੧੪੯॥
कटारी क्रिपाणं ॥२७॥१४९॥बाहू खड्गं खड्गं च हस्तेषु धारयन्ति।27.149।
ਉਤੈ ਦੈਤ ਗਾਜੇ ॥
उतै दैत गाजे ॥ततः दैत्याः गर्जन्ति स्म,
ਤੁਰੀ ਨਾਦ ਬਾਜੇ ॥
तुरी नाद बाजे ॥परतः दानवः गर्जन्ति तूर्याः प्रतिध्वनिताः ।
ਧਾਰੇ ਚਾਰ ਚਰਮੰ ॥
धारे चार चरमं ॥हस्तेषु सुन्दराणि कवचानि धारितानि आसन्
ਸ੍ਰਜੇ ਕ੍ਰੂਰ ਬਰਮੰ ॥੨੮॥੧੫੦॥
स्रजे क्रूर बरमं ॥२८॥१५०॥क्रूरकवचधारिणः, हस्तेषु विस्मयकवचाः।२८।१५०।
ਚਹੂੰ ਓਰ ਗਰਜੇ ॥
चहूं ओर गरजे ॥(दिग्गजाः) चतुष्टयतः गर्जन्ति, २.
ਸਬੈ ਦੇਵ ਲਰਜੇ ॥
सबै देव लरजे ॥चतुष्टयतः गर्जितुं आरब्धाः तेषां वाणीं श्रुत्वा सर्वे देवा कम्पिताः।
ਛੁਟੇ ਤਿਛ ਤੀਰੰ ॥
छुटे तिछ तीरं ॥तीक्ष्णाः बाणाः मुक्ताः भवन्ति स्म च
ਕਟੇ ਚਉਰ ਚੀਰੰ ॥੨੯॥੧੫੧॥
कटे चउर चीरं ॥२९॥१५१॥तीक्ष्णाः बाणाः विदीर्णाः वस्त्राः मक्षिकाः च विदीर्णाः।।२९।१५१।।
ਰੁਸੰ ਰੁਦ੍ਰ ਰਤੇ ॥
रुसं रुद्र रते ॥(सर्वे) रौद्ररसेन मत्ताः आसन्
ਮਹਾ ਤੇਜ ਤਤੇ ॥
महा तेज तते ॥अत्यन्तं उग्रतया मत्ताः दृश्यन्ते योधाः दीप्तवक्त्राः ।
ਕਰੀ ਬਾਣ ਬਰਖੰ ॥
करी बाण बरखं ॥बाणप्रहारार्थं प्रयुक्तः ।
ਭਰੀ ਦੇਬਿ ਹਰਖੰ ॥੩੦॥੧੫੨॥
भरी देबि हरखं ॥३०॥१५२॥अतीव प्रसन्ना देवी बाणवृष्टिं प्रारब्धा।।30.152।।
ਇਤੇ ਦੇਬਿ ਮਾਰੈ ॥
इते देबि मारै ॥इतः सा देवी हन्ति स्म,
ਉਤੈ ਸਿੰਘੁ ਫਾਰੈ ॥
उतै सिंघु फारै ॥अस्मिन् पार्श्वे देवी वधव्यस्तः परतः सिंहः सर्वान् विदारयति ।
ਗਣੰ ਗੂੜ ਗਰਜੈ ॥
गणं गूड़ गरजै ॥(शिव) गणाः गम्भीरं गर्जनं कुर्वन्तः आसन्
ਸਬੈ ਦੈਤ ਲਰਜੇ ॥੩੧॥੧੫੩॥
सबै दैत लरजे ॥३१॥१५३॥शिवस्य गणनादं श्रुत्वा भीता दानवाः ॥३१.१५३॥