वीराः स्प्रिट्, भूताः, दानवः, पिशाचाः च नृत्यन्ति। पिशाचाः स्त्रीदानवः शिवश्चैव नृत्यन्ति।।48।।
महारुद्रस्य (शिवस्य) योगसमाधिविघटनेन (घोरयुद्धात्) (सः) प्रबुद्धः;
योगचिन्तनात् बहिः आगत्य परमो रुद्रः प्रबुद्धः। ब्रह्मध्यानं व्यत्यस्तं सर्वे सिद्धाः (निपुणाः) महाभीताः स्वस्थानात् पलायिताः।
किन्नराः यक्षाः विद्याधराः (अन्यदेवाः) हसन्ति
किन्नरयक्षविद्याधराः प्रहसन्ति नृत्यन्ति च बर्डपत्न्यः।।49।।
घोरयुद्धकारणात् सेना पलायनं प्रारभत ।
युद्धं अत्यन्तं घोरम् आसीत्, सेना पलायितवती । महानायकः हुसैनः पलायितस्य दृढतया स्थितवान्। महानायकः हुसैनः क्षेत्रे दृढतया स्थितवान्।
शूरा जसवरी तत्र त्वरितम् |
जसवालस्य वीराः तं प्रति धावितवन्तः। अश्ववाहकाः यथा पटं छिन्नन्ति तथा छिन्नन्ति स्म (रजकेन)।५०।
केवलं हुसैनीखानः एव तत्र स्थितवान् ।
तत्र हुसैनः भूमौ निहितस्य ध्वजस्य स्तम्भः इव एकः एव स्थितवान् ।
(सः) हठो योद्धा क्रुद्धः सन् यं बाणः प्रहरति।
यत्र यत्र सः दृढः योद्धा बाणं विदारयति स्म, तत्र तत्र शरीरं विदारयित्वा बहिः गतः। ५१.
(सः) योद्धा तस्य उपरि (सर्वं) बाणान् वहति स्म। (ततः) सर्वे (तस्य) समीपं गतवन्तः।
शरैः प्रहृताः योद्धाः तस्य विरुद्धं समागताः | चतुर्भ्यः अपि ते हन्तु, हन्तु इति उद्घोषयन्ति स्म ।
(हुसैनी) शस्त्राणि कवचानि च सम्यक्,
शस्त्राणि वहन्तः प्रहृत्य च सुकुशलतया | अन्ते हुसैनः पतित्वा स्वर्गं प्रति प्रस्थितवान्।५२।
दोहरा
यदा हुसैनः मारितः तदा योद्धाः अतीव क्रुद्धाः आसन् ।
अन्ये सर्वे पलायिताः, परन्तु कटोचस्य बलानि उत्साहिताः अभवन् । ५३.
चौपाई
सर्वे कटोचिः क्रोधेन बहिः आक्रमणं कृतवन्तः।
कटोचसैनिकाः सर्वे हिमत्किम्मतेन सह महाक्रोधाः |
ततः हरिसिंहः आक्रमणं कृतवान्
ततः अग्रे आगतः हरिसिंहः बहून् शूरान् अश्ववाहनान् मारितवान्।५४
नाराज स्तन्जा
तदा कटोचाः क्रुद्धाः अभवन्
ततः कटोचराजः क्रुद्धः भूत्वा क्षेत्रे दृढः स्थितः |
ते बाहून् परितः चालयन्ति स्म
सः अच्युतः मृत्युं उद्घोषयन् शस्त्राणि प्रयुञ्जते स्म।५५।
ततः चण्डेलराजपूताः (हुसैन्याः साहाय्यार्थम् आगताः) (सावधानम् अपि) अभवन् ।
(परतः) चण्डेलराजः क्रुद्धः सन् सर्वान् शरीरेण क्रोधेन आक्रमितवान्।
यावन्तः (विरोधिनः अग्रे आगतवन्तः) मारिताः।
ये तस्य सम्मुखाः हताः, ये च पृष्ठतः अवशिष्टाः, ते पलायिताः।५६।
दोहरा
(संगितासिंहः) सप्तसहचरैः सह मृतः ।
यदा दर्शो ज्ञातवान् तदा सः अपि क्षेत्रे आगत्य मृतः । ५७.
अथ हिम्मतः युद्धक्षेत्रे आगतः।
सः अनेकाः व्रणाः प्राप्य अन्येषु कतिपयेषु शस्त्राणि प्रहृतवान्।५८।
तस्य अश्वः तत्र हतः, परन्तु हिम्मतः पलायितवान् ।
कटोचस्य योद्धाः स्वस्य राजा किर्पालस्य मृतशरीरं हर्तुं महता क्रोधेन आगतवन्तः।59.
रसावल स्तन्जा
युद्धे प्रवृत्ताः योद्धाः
योद्धाः प्रतिशोधं कर्तुं व्यस्ताः भवन्ति, ते खड्गस्य सम्मुखाः शहीदाः भवन्ति।
कृपा राम सुरमा युद्ध (तथा) ।
योद्धा किर्पारामः एतावत् भृशं युद्धं कृतवान् यत् सर्वा सेना पलायिता इव दृश्यते। ६०.
(सः) महतीं सैन्यं पदाति
महासैन्यं पदाति, अस्त्रं प्रहरति निर्भयम् |