मध्ये छिन्ना गजकन्दसदृशः बाहुः कविना एवं चित्रितः।
तत् परस्परं युद्धं द्वौ सा नागौ पातितौ doen.144.,
दोहरा, ९.
चण्डी सर्वासुरसैन्यं महाबलं पलायितवती।।,
यथा भारनामस्मरणेन पापदुःखानि च ॥१४५॥,
स्वय्या, ९.
असुराः भीताः देवीतः सूर्यात् तमः इव, वायुतः मेघ इव मयूरात् सर्पः इव।,
यथा वीरेभ्यः कायराः सत्यात् मिथ्यात्वं सिंहात् मृगाः सद्यः भयभीताः भवन्ति।,
यथा कृपणात् स्तुतिः, विरहात् आनन्दः, कुपुत्रात् कुटुम्बं च नश्यति।,
यथा धर्मः क्रोधेन विनश्यति मायाया बुद्धिः च तथैव युद्धं महाक्रोधं च अग्रे धावति स्म।,
दानवाः पुनः युद्धाय प्रत्यागत्य महाक्रोधाः अग्रे धावितवन्तः।,
केचिद्बाणसंयुक्तधनुषां कर्षन्तः द्रुताश्वान् धावन्ति ।,
अश्वखुरैः निर्मितं ऊर्ध्वं गतं रजः सूर्यस्य गोलं आच्छादयति।,
इदं प्रतीयते स्म यत् ब्रह्मणा षड्भिः अधःशब्दैः अष्टैः आकाशैः च चतुर्दश लोकान् अगिन् निर्मितवान् (रजःमण्डलस्य अष्टमं गगनं जातम्)।१४७.,
चण्डी घोरं धनुषं गृहीत्वा शरैः दानवशरीराणि कपासवत् कार्ड् कृतवती।।,
सा खड्गेन गजान् हता, यस्मात् अक्क्-वनस्पति-पट्टिका इव राक्षसानाम् अभिमानः उड्डीयत।,
योद्धानां शिरसां श्वेतपगडाः रक्तप्रवाहे प्रवहन्ति स्म।,
सरस्वत्याः प्रवाहः, वीरस्तुतिबुद्बुदाः प्रवहन्ति इति भासते।१४८।,
सा देवी गदां हस्ते गृहीत्वा राक्षसानां विरुद्धं उग्रं युद्धं कृतवती, अतीव क्रोधेन।,
खड्गहस्ते धारयन्ती चण्डिका महाबलेन राक्षससैन्यं हत्वा रजसां न्यूनीकृतवती।।,
एकं शिरः पगडं पतितं दृष्ट्वा कविः कल्पितवान् ।
सतां कर्मणाम् अन्तेन सह नक्षत्रः पतितः पृथिव्याः आकाशात्।।149।,
अथ देवी महाबलेन दूरं क्षिपन् बृहद्गजान् मेघ इव।,
बाणान् हस्ते धनुः आकृष्य दानवनाशकम् आकृष्य रुधिरं पिबत् सुरुचिपूर्वकम्।,