राज्ञः पुत्रसौन्दर्यं या ददर्श सा ।
सा जननिवासं त्यक्त्वा, शरीरं, मनः, धनं च त्यजति स्म ।
बिरहोन् बाणैः विद्धाः डुलन्ति स्म
मातुः पितुः पतिपुत्रस्य च सर्वाणि दृष्टिपातानि विस्मृतानि आसन्। २.
द्वयम् : १.
छेमकरणनामकस्य शाहस्य कोमलपुत्री (तत्र) निवसति स्म।
(तं) दृष्ट्वा राजकुमारः अतीव भ्रान्ता अभवत्। (अर्थः मुग्धः अभवत्) ३.
अडिगः : १.
स्वरन मञ्जरी कुंवरं दृष्ट्वा मुग्धः अभवत्।
(सः) रुकुम् मञ्जरी नाम सखीम् आहूतवान्।
तस्मै तव मनसः रहस्यं कथयित्वा
तस्य प्रतिमा बरननामकस्य राज्ञः पुत्राय प्रेषिता। ४.
(शाहस्य पुत्री कहि प्रेषितवती) हे कुंवर जी! आगच्छतु मां तव भार्यां कुरु
परस्परं च संसर्गं कृत्वा महतीं सुखं प्राप्नुहि।
राजा तिलकस्य मनः चिन्तां मा कुरुत
अहो च मनुष्य! मम हृदयस्य इच्छां पूरयतु। ५.
कुँवर उवाच - .
चतुर्विंशतिः : १.
(मया) श्रुतम् यत् एकस्मिन् स्थाने (द्वौ) अनुपम् अश्वाः सन्ति।
(तत्) उभौ अश्वौ शेरशाहेन गृहीतौ।
तेषां नाम राहुः सुरहुः
तेषां च अङ्गानि अतीव सुन्दराणि सन्ति। ६.
(त्वम्) यदि ततः अश्वद्वयम् आनयसि
(तथा) तर्हि आगत्य मम भार्यां आहूय।
तदा अहं त्वया सह विवाहः भविष्यामि
न च राजा तिलकस्य चिन्ता करिष्यामि।7.
शाहस्य कन्यायाः एतत् श्रुतम्
अतः सः चूरी ('चन्दरीनी') इति वेषं कृतवान् ।
बुहारीं हस्ते धारयितुं
सा च शेरशाहस्य प्रासादं गता। ८.
द्वयम् : १.
वेषं कृत्वा राज्ञः गृहं प्रविशत् ।
यत्र राहुः सुरहुः (नामश्वाः) तत्र प्राप्ता । ९.
अडिगः : १.
यत्र उभौ अश्वौ खिडक्याः अधः बद्धौ आस्ताम्
यत्र च पिपीलिका न प्राप्नुयात् न च वायुः प्रवहति स्म,
अनेन वेषेण सा तत्र प्राप्ता ।
अर्धरात्रे अश्वं विमोचितवान्। १०.
चतुर्विंशतिः : १.
तस्य अग्रपृष्ठं च उद्घाट्य उद्धृतम्
लङ्घां च मुखे स्थापयतु।
आरुह्य (तस्य उपरि) चाबुकं मारितवान्
शाहस्य खिडक्याः बहिः च नीतवान्। ११.
द्वयम् : १.
अश्वः राज्ञः खिडकीतः उत्प्लुत्य
प्राणानां च परिचर्या विना सा नदीं प्रविशति स्म। १२.
चतुर्विंशतिः : १.
अश्वं खिडक्याः बहिः नीतवान्