तान् धर्मराज इति चिन्तयतु
पूर्वं आध्यात्मिकं राजानं पश्चात् लौकिकं राजानं च ज्ञातव्यम्।9.
ये बाबस्य (उपदेशाय) धनदानं न करिष्यन्ति,
ये गुरुस्य धनं न प्रयच्छन्ति, तेषां बाबरस्य उत्तराधिकारिणः तेभ्यः बलात् गृहीत्वा हरन्ति।
तेषां गुरुदण्डेन, २.
ते महतीं दण्डं प्राप्नुयुः (तेषां गृहाणि च स लुण्ठयेत्॥१०॥
यदा (ते) बेमुख (मसन्द) धनेन वंचिताः भविष्यन्ति, २.
ते अनादरिणः व्यक्तिः सः धनं विना भविष्यति, ते तत् याचयिष्यन्ति सिक्खान् निर्मान्ति।
ये सिक्खेभ्यः धनं दास्यन्ति,
ये च सिक्खाः तेभ्यः धनं दास्यन्ति, तेषां गृहाणि मलेच्छैः (बर्बरैः) लुण्ठितानि भविष्यन्ति।11.
यदा तेषां धनं नश्यति तदा ।
यदा तेषां धनं नष्टं भविष्यति तदा ते स्वगुरुस्य उपरि आशां धारयिष्यन्ति।
गुरुदर्शनार्थं यदा आगच्छन्ति, २.
ते सर्वे तदा आगमिष्यन्ति गुरुदर्शनार्थं गुरुः तु तान् न प्राप्स्यति।12.
ततः (सिक्खगुरुस्य अनुज्ञां विना गृहं प्रत्यागमिष्यन्ति),
अथ गुरुनुज्ञां विना ते स्वगृहं प्रत्यागमिष्यन्ति, अतः तेषां किमपि कार्यं फलप्रदं न भविष्यति।
(ये) गुरुद्वारे शरणं न प्राप्नुवन्ति (ते) भगवतः द्वारे अपि निवासं न प्राप्नुवन्ति।
गुरुगृहे शरणं न प्राप्नोति स भगवतः प्राङ्गणे निवासं न प्राप्नोति। उभयत्र निराशः तिष्ठति, इह लोके तथा परलोके।13।
ये (जनाः) गुरुचरणयोः प्रेम कुर्वन्ति,
ये गुरुचरणभक्तास्ते दुःखाः स्पृशितुं न शक्नुवन्ति।
ऋद्धिया सिद्धयः तेषां गृहे सदा वर्तन्ते।
धनसमृद्धिः तेषां गृहे सदा तिष्ठति पापव्याधिश्च छायासमीपमपि न आगन्तुम्।।14।।
मलेच (जनाः) तेषां छायां स्पृशितुं अपि न शक्नुवन्ति।
मलेच्छा (बर्बरी) तेषां शद्वॉवं, तेषां गृहे अष्टौ चमत्कारिकशक्तयः स्पृशितुं न शक्नुवन्ति।
हसन्तः (स्वतःस्फूर्ताः) ये उद्यमं कुर्वन्ति (पदं कर्तुं),
विनोदेन लाभं लब्धुं प्रयतन्ते चेदपि नवनिधयः स्वयमेव स्वधामम् आगच्छन्ति।15।
तस्य (अहिदियायाः) नाम मिर्जा बेगः आसीत्
मिर्जा बेग् इति अस्य अधिकारीणः नाम आसीत्, यः धर्मत्यागीनां गृहाणि ध्वस्तं कृतवान् ।
गुरुः स्वयं सर्वान् मुखमुखान् सिक्खान् तारितवान्।
ये निष्ठावान् स्थिताः, ते गुरुणा रक्षिताः, तेषां किञ्चित् अपि हानिः न अभवत्।16.
एतस्मिन्नन्तरे औरङ्गजेबः हृदये अतीव क्रुद्धः अभवत् ।
तत्र औरङ्गजेबस्य पुत्रः अत्यन्तं क्रुद्धः अभवत्, सः अन्ये चत्वारः अधिकारिणः प्रेषितवान्।
ये तस्मात् (मिर्जा बेग) अक्षताः पलायिताः,
ये धर्मत्यागिनः पूर्वं (दण्डात्) पलायिताः आसन्, तत्र नलिकां अधिकारिभिः ध्वस्तं कृतम्। १७.
ये गुरुव्रीहिं त्यक्त्वा पलायितवन्तः,
ये गुरुशरणं त्यक्त्वा आनन्दपुरतः पलायिताः आसन्, तेषां गुरुत्वेन अधिकारिणः एव मन्यन्ते स्म।
(अहिदाः) मूत्रेण (तेषां) शिरः मुण्डयन्ति स्म ।
ये शिरसि मूत्रं स्थापयित्वा मुण्डनं कृतवन्तः, ते गुरुः इति भासते, एते अधिकारिणः अन्येभ्यः तेषां पत्तनं पृष्टवन्तः।१८।
(गुरुस्य) अनुज्ञां विना ये (आनन्दपुरतः) पलायितवन्तः,
ये जनाः स्वगुरुस्य अनुमतिं विना आनन्दपुरतः पलायिताः आसन्, ते अन्येभ्यः अधिकारिणः स्वसङ्केतस्य विषये पृच्छन्ति स्म ।
(ते) पुरं सम्मुखं परितः गतवन्तः,
तेषां शिरः मुण्डितं कृत्वा नगरे सर्वत्र भ्रमणं कृतवन्तः। ते अधिकारिभिः अर्पणसङ्ग्रहार्थं प्रेषिताः इति भासते।१९।
तेषां पश्चात् चरन्तः बालकाः (ओइ ओइ कर्दे), २.
ये बालकाः तान् अनुसृत्य उपहासयन्ति, ते तेषां शिष्याः भृत्याः इव दृश्यन्ते।
(तेषां) मुखेषु आकृष्य अर्पितं च,
अश्वानाम् तुर्ड्युक्ताः नासिकापुटाः, तेषां मुखयोः बद्धाः, तेषां गृहात् मधुरमांसभक्षणाय प्राप्ताः इव भवन्ति।२०।
(सर्वस्य ललाटेषु जूताचिह्नानि आसन्,
तेषां ललाटेषु व्रणचिह्नानि, जूताभिः ताडनेन शापितानि, अधिकारिभिः (गुरुत्वेन) स्थापितानि अग्रचिह्नानि इव दृश्यन्ते।