انهن کي مذهب جو بادشاهه سمجهو
اڳين کي روحاني بادشاهه ۽ پوئين کي عارضي بادشاهه طور سڃاڻو.9.
جيڪي بابا جي تبليغ لاءِ پئسا نه ڏيندا.
جيڪي گروءَ جا پئسا نه ڏيندا، بابر جا جانشين انهن کان زبردستي قبضو ڪري وٺندا.
انهن کي سخت سزا ڏيڻ سان،
کين سخت سزا ڏني ويندي (۽ سندن گھر لُٽي ويندا. 10).
جڏهن (اهي) بيمخ (مسند) مال کان محروم ٿي ويندا.
اُهي بزدل ماڻهو بغير پئسن جي، سکن جي روپ ۾ اُن لاءِ منٿ ڪندا.
جيڪي سکن کي پئسا ڏيندا،
۽ جيڪي سک کين پئسا ڏيندا، انهن جا گهر مالهي لٽي ويندا.
جڏهن سندن دولت تباهه ٿي ويندي.
جڏهن سندن دولت تباهه ٿي ويندي، تڏهن هو پنهنجي گروءَ تي اميدون رکندا.
جڏهن اهي گرو جي درشن لاءِ ايندا آهن،
پوءِ اهي سڀ ايندا ته گروءَ جي ديدار ڪرڻ لاءِ، پر گروءَ کي نه ملندو.
پوءِ (اهي سک گرو جي اجازت کان سواءِ گهر موٽي ويندا)
پوءِ گروءَ جي اجازت وٺڻ کان سواءِ، اھي پنھنجن گھرن ڏانھن موٽندا، تنھنڪري سندن ڪو به ڪم ڪارآمد نه ٿيندو.
(جن کي) گروءَ جي در تي پناهه نه ملندي آهي (انهن کي) رب جي در تي به رهاڻ نه ملندي آهي.
جنهن کي گروءَ جي گهر ۾ پناهه نه ملي، تنهن کي رب جي درگاهه ۾ جاءِ نه ملندي. هن دنيا ۽ آخرت ٻنهي هنڌن تي مايوس رهي ٿو.
جيڪي (ماڻهو) گرو جي پيرن سان پيار ڪندا آهن،
جيڪي گروءَ جي پيرن جا عقيدتمند آهن، انهن کي ڏک به ڇُهي نٿا سگهن.
رڌيا سڌن هميشه پنهنجي گهر ۾ موجود آهن.
دولت ۽ خوشحالي هميشه سندن گهر ۾ رهي ٿي ۽ گناهه ۽ بيماريون سندن پاڇي جي ويجهو به نه ٿيون اچن.
ملائڪ (ماڻهو) سندن پاڇي کي به ڇُهي نٿا سگهن.
مالوچا (وحشي) انهن جي پاڇي کي ڇهي نٿا سگهن، انهن جي گهر ۾ اٺ معجزاتي طاقتون.
کلڻ وارا (خودڪش) جيڪي (قدم تي) قدم کڻن ٿا.
توڙي جو اهي مزوريءَ سان فائدو حاصل ڪرڻ جي ڪوشش ڪن، ته نو خزانا پاڻ وٽ اچي وڃن ٿا.
سندس (احديه) نالو مرزا بيگ هو
مرزا بيگ ان آفيسر جو نالو هو، جنهن مرتد جا گهر ڊاهي پٽ ڪيا.
گرو پاڻ سڀني منهن ڏيڻ وارن سکن کي بچايو.
جيڪي وفادار رهيا، تن کي گروءَ جي طرفان محفوظ رکيو ويو، انهن کي ٿورو به نقصان نه پهچايو ويو.
ان دوران اورنگزيب کي دل ۾ ڏاڍي ڪاوڙ آئي.
اتي اورنگزيب جو پٽ ڏاڍو ناراض ٿيو، چار ٻيا آفيسر موڪليائين.
جيڪي (مرزا بيگ) کانئس بچي ويا، سي بچي ويا.
اهي مرتد جيڪي اڳ (عذاب کان) بچي ويا هئا، تن کي آفيسرن هٿان ڊاهي پٽ ڪري ڇڏيو. 17.
جيڪي گرو جي اوٽ ڇڏي ڀڄي ويا،
جيڪي گرو جي پناهه ڇڏي آنندپور ڀڄي ويا هئا ۽ آفيسرن کي پنهنجو گرو سمجهندا هئا.
(احدين) پيشاب سان (پنهنجا) مٿا ڇنڊيا.
جن مٿن پيشاب ڪري مٿو ڍڪيو آهي، معلوم ٿئي ٿو ته اهي گرو، انهن آفيسرن ٻين کان سندن پتو پڇيو.
جيڪي (آنند پور مان) (گروءَ جي) اجازت کان سواءِ ڀڄي ويا.
جيڪي ماڻهو پنهنجي گروءَ جي اجازت کان سواءِ آنند پور مان ڀڄي ويا هئا، انهن آفيسرن ٻين کان سندن پتو معلوم ڪيو.
(اھي) شھر جي چوڌاري ڦري آمھون سامھون پيا،
هنن پنهنجا مٿا مڙهيا آهن ۽ هنن کي سڄي شهر ۾ گهمايو ويو آهي. ظاهر آهي ته انهن کي آفيسرن پاران نذرانو گڏ ڪرڻ لاءِ موڪليو ويو آهي.19.
انهن کان پوءِ جيڪي ٻار پيا هلن (اوئي اوئي ڪردي)
اهي ڇوڪرا جيڪي انهن جي پٺيان پيا آهن ۽ انهن کي مذاق ڪري رهيا آهن، انهن جي شاگردن ۽ نوڪرن وانگر ظاهر ٿيندا آهن.
(سندن) وات تي ٺاهيا ويا ۽ پيش ڪيا ويا،
گهوڙن جي نڙيءَ ۾ داڻا، جن جي منهن تي ڍڪيل آهن، تن مان ظاهر ٿئي ٿو ته هنن کي سندن گهر مان مٺو گوشت کائڻ لاءِ مليو آهي. 20.
(انهن سڀني جي پيشانين تي جوتن جا نشان هئا،
انهن جي پيشاني تي زخمن جا نشان، بوٽن سان مارڻ سان، آفيسرن جي اڳيان نشانن وانگر نظر اچن ٿا (گرو).