شري دسم گرنتھ

صفحو - 72


ਦੀਨਸਾਹ ਇਨ ਕੋ ਪਹਿਚਾਨੋ ॥
deenasaah in ko pahichaano |

انهن کي مذهب جو بادشاهه سمجهو

ਦੁਨੀਪਤਿ ਉਨ ਕੋ ਅਨੁਮਾਨੋ ॥੯॥
duneepat un ko anumaano |9|

اڳين کي روحاني بادشاهه ۽ پوئين کي عارضي بادشاهه طور سڃاڻو.9.

ਜੋ ਬਾਬੇ ਕੋ ਦਾਮ ਨ ਦੈ ਹੈ ॥
jo baabe ko daam na dai hai |

جيڪي بابا جي تبليغ لاءِ پئسا نه ڏيندا.

ਤਿਨ ਤੇ ਗਹਿ ਬਾਬਰ ਕੇ ਲੈ ਹੈ ॥
tin te geh baabar ke lai hai |

جيڪي گروءَ جا پئسا نه ڏيندا، بابر جا جانشين انهن کان زبردستي قبضو ڪري وٺندا.

ਦੈ ਦੈ ਤਿਨ ਕੋ ਬਡੀ ਸਜਾਇ ॥
dai dai tin ko baddee sajaae |

انهن کي سخت سزا ڏيڻ سان،

ਪੁਨਿ ਲੈ ਹੈ ਗ੍ਰਹਿ ਲੂਟ ਬਨਾਇ ॥੧੦॥
pun lai hai greh loott banaae |10|

کين سخت سزا ڏني ويندي (۽ سندن گھر لُٽي ويندا. 10).

ਜਬ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਬੇਮੁਖ ਬਿਨਾ ਧਨ ॥
jab hvai hai bemukh binaa dhan |

جڏهن (اهي) بيمخ (مسند) مال کان محروم ٿي ويندا.

ਤਬਿ ਚੜਿ ਹੈ ਸਿਖਨ ਕਹ ਮਾਗਨ ॥
tab charr hai sikhan kah maagan |

اُهي بزدل ماڻهو بغير پئسن جي، سکن جي روپ ۾ اُن لاءِ منٿ ڪندا.

ਜੇ ਜੇ ਸਿਖ ਤਿਨੈ ਧਨ ਦੈ ਹੈ ॥
je je sikh tinai dhan dai hai |

جيڪي سکن کي پئسا ڏيندا،

ਲੂਟਿ ਮਲੇਛ ਤਿਨੂ ਕੌ ਲੈ ਹੈ ॥੧੧॥
loott malechh tinoo kau lai hai |11|

۽ جيڪي سک کين پئسا ڏيندا، انهن جا گهر مالهي لٽي ويندا.

ਜਬ ਹੁਇ ਹੈ ਤਿਨ ਦਰਬ ਬਿਨਾਸਾ ॥
jab hue hai tin darab binaasaa |

جڏهن سندن دولت تباهه ٿي ويندي.

ਤਬ ਧਰਿ ਹੈ ਨਿਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਆਸਾ ॥
tab dhar hai nij gur kee aasaa |

جڏهن سندن دولت تباهه ٿي ويندي، تڏهن هو پنهنجي گروءَ تي اميدون رکندا.

ਜਬ ਤੇ ਗੁਰ ਦਰਸਨ ਕੋ ਐ ਹੈ ॥
jab te gur darasan ko aai hai |

جڏهن اهي گرو جي درشن لاءِ ايندا آهن،

ਤਬ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁਰ ਮੁਖਿ ਨ ਲਗੈ ਹੈ ॥੧੨॥
tab tin ko gur mukh na lagai hai |12|

پوءِ اهي سڀ ايندا ته گروءَ جي ديدار ڪرڻ لاءِ، پر گروءَ کي نه ملندو.

ਬਿਦਾ ਬਿਨਾ ਜੈ ਹੈ ਤਬ ਧਾਮੰ ॥
bidaa binaa jai hai tab dhaaman |

پوءِ (اهي سک گرو جي اجازت کان سواءِ گهر موٽي ويندا)

ਸਰਿ ਹੈ ਕੋਈ ਨ ਤਿਨ ਕੋ ਕਾਮੰ ॥
sar hai koee na tin ko kaaman |

پوءِ گروءَ جي اجازت وٺڻ کان سواءِ، اھي پنھنجن گھرن ڏانھن موٽندا، تنھنڪري سندن ڪو به ڪم ڪارآمد نه ٿيندو.

ਗੁਰ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨ ਪ੍ਰਭੁ ਪੁਰਿ ਵਾਸਾ ॥
gur dar dtoee na prabh pur vaasaa |

(جن کي) گروءَ جي در تي پناهه نه ملندي آهي (انهن کي) رب جي در تي به رهاڻ نه ملندي آهي.

ਦੁਹੂੰ ਠਉਰ ਤੇ ਰਹੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੧੩॥
duhoon tthaur te rahe niraasaa |13|

جنهن کي گروءَ جي گهر ۾ پناهه نه ملي، تنهن کي رب جي درگاهه ۾ جاءِ نه ملندي. هن دنيا ۽ آخرت ٻنهي هنڌن تي مايوس رهي ٿو.

ਜੇ ਜੇ ਗੁਰ ਚਰਨਨ ਰਤ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥
je je gur charanan rat hvai hai |

جيڪي (ماڻهو) گرو جي پيرن سان پيار ڪندا آهن،

ਤਿਨ ਕੋ ਕਸਟਿ ਨ ਦੇਖਨ ਪੈ ਹੈ ॥
tin ko kasatt na dekhan pai hai |

جيڪي گروءَ جي پيرن جا عقيدتمند آهن، انهن کي ڏک به ڇُهي نٿا سگهن.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਤਿਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਮਾਹੀ ॥
ridh sidh tin ke grih maahee |

رڌيا سڌن هميشه پنهنجي گهر ۾ موجود آهن.

ਪਾਪ ਤਾਪ ਛ੍ਵੈ ਸਕੈ ਨ ਛਾਹੀ ॥੧੪॥
paap taap chhvai sakai na chhaahee |14|

دولت ۽ خوشحالي هميشه سندن گهر ۾ رهي ٿي ۽ گناهه ۽ بيماريون سندن پاڇي جي ويجهو به نه ٿيون اچن.

ਤਿਹ ਮਲੇਛ ਛ੍ਵੈ ਹੈ ਨਹੀ ਛਾਹਾ ॥
tih malechh chhvai hai nahee chhaahaa |

ملائڪ (ماڻهو) سندن پاڇي کي به ڇُهي نٿا سگهن.

ਅਸਟ ਸਿਧ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਘਰਿ ਮਾਹਾ ॥
asatt sidh hvai hai ghar maahaa |

مالوچا (وحشي) انهن جي پاڇي کي ڇهي نٿا سگهن، انهن جي گهر ۾ اٺ معجزاتي طاقتون.

ਹਾਸ ਕਰਤ ਜੋ ਉਦਮ ਉਠੈ ਹੈ ॥
haas karat jo udam utthai hai |

کلڻ وارا (خودڪش) جيڪي (قدم تي) قدم کڻن ٿا.

ਨਵੋ ਨਿਧਿ ਤਿਨ ਕੇ ਘਰਿ ਐ ਹੈ ॥੧੫॥
navo nidh tin ke ghar aai hai |15|

توڙي جو اهي مزوريءَ سان فائدو حاصل ڪرڻ جي ڪوشش ڪن، ته نو خزانا پاڻ وٽ اچي وڃن ٿا.

ਮਿਰਜਾ ਬੇਗ ਹੁਤੋ ਤਿਹ ਨਾਮੰ ॥
mirajaa beg huto tih naaman |

سندس (احديه) نالو مرزا بيگ هو

ਜਿਨਿ ਢਾਹੇ ਬੇਮੁਖਨ ਕੇ ਧਾਮੰ ॥
jin dtaahe bemukhan ke dhaaman |

مرزا بيگ ان آفيسر جو نالو هو، جنهن مرتد جا گهر ڊاهي پٽ ڪيا.

ਸਭ ਸਨਮੁਖ ਗੁਰ ਆਪ ਬਚਾਏ ॥
sabh sanamukh gur aap bachaae |

گرو پاڻ سڀني منهن ڏيڻ وارن سکن کي بچايو.

ਤਿਨ ਕੇ ਬਾਰ ਨ ਬਾਕਨ ਪਾਏ ॥੧੬॥
tin ke baar na baakan paae |16|

جيڪي وفادار رهيا، تن کي گروءَ جي طرفان محفوظ رکيو ويو، انهن کي ٿورو به نقصان نه پهچايو ويو.

ਉਤ ਅਉਰੰਗ ਜੀਯ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਯੋ ॥
aut aaurang jeey adhik risaayo |

ان دوران اورنگزيب کي دل ۾ ڏاڍي ڪاوڙ آئي.

ਚਾਰ ਅਹਦੀਯਨ ਅਉਰ ਪਠਾਯੋ ॥
chaar ahadeeyan aaur patthaayo |

اتي اورنگزيب جو پٽ ڏاڍو ناراض ٿيو، چار ٻيا آفيسر موڪليائين.

ਜੇ ਬੇਮੁਖ ਤਾ ਤੇ ਬਚਿ ਆਏ ॥
je bemukh taa te bach aae |

جيڪي (مرزا بيگ) کانئس بچي ويا، سي بچي ويا.

ਤਿਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਪੁਨਿ ਇਨੈ ਗਿਰਾਏ ॥੧੭॥
tin ke grih pun inai giraae |17|

اهي مرتد جيڪي اڳ (عذاب کان) بچي ويا هئا، تن کي آفيسرن هٿان ڊاهي پٽ ڪري ڇڏيو. 17.

ਜੇ ਤਜਿ ਭਜੇ ਹੁਤੇ ਗੁਰ ਆਨਾ ॥
je taj bhaje hute gur aanaa |

جيڪي گرو جي اوٽ ڇڏي ڀڄي ويا،

ਤਿਨ ਪੁਨਿ ਗੁਰੂ ਅਹਦੀਅਹਿ ਜਾਨਾ ॥
tin pun guroo ahadeeeh jaanaa |

جيڪي گرو جي پناهه ڇڏي آنندپور ڀڄي ويا هئا ۽ آفيسرن کي پنهنجو گرو سمجهندا هئا.

ਮੂਤ੍ਰ ਡਾਰ ਤਿਨ ਸੀਸ ਮੁੰਡਾਏ ॥
mootr ddaar tin sees munddaae |

(احدين) پيشاب سان (پنهنجا) مٿا ڇنڊيا.

ਪਾਹੁਰਿ ਜਾਨਿ ਗ੍ਰਿਹਹਿ ਲੈ ਆਏ ॥੧੮॥
paahur jaan griheh lai aae |18|

جن مٿن پيشاب ڪري مٿو ڍڪيو آهي، معلوم ٿئي ٿو ته اهي گرو، انهن آفيسرن ٻين کان سندن پتو پڇيو.

ਜੇ ਜੇ ਭਾਜਿ ਹੁਤੇ ਬਿਨੁ ਆਇਸੁ ॥
je je bhaaj hute bin aaeis |

جيڪي (آنند پور مان) (گروءَ جي) اجازت کان سواءِ ڀڄي ويا.

ਕਹੋ ਅਹਦੀਅਹਿ ਕਿਨੈ ਬਤਾਇਸੁ ॥
kaho ahadeeeh kinai bataaeis |

جيڪي ماڻهو پنهنجي گروءَ جي اجازت کان سواءِ آنند پور مان ڀڄي ويا هئا، انهن آفيسرن ٻين کان سندن پتو معلوم ڪيو.

ਮੂੰਡ ਮੂੰਡਿ ਕਰਿ ਸਹਰਿ ਫਿਰਾਏ ॥
moondd moondd kar sahar firaae |

(اھي) شھر جي چوڌاري ڦري آمھون سامھون پيا،

ਕਾਰ ਭੇਟ ਜਨੁ ਲੈਨ ਸਿਧਾਏ ॥੧੯॥
kaar bhett jan lain sidhaae |19|

هنن پنهنجا مٿا مڙهيا آهن ۽ هنن کي سڄي شهر ۾ گهمايو ويو آهي. ظاهر آهي ته انهن کي آفيسرن پاران نذرانو گڏ ڪرڻ لاءِ موڪليو ويو آهي.19.

ਪਾਛੈ ਲਾਗਿ ਲਰਿਕਵਾ ਚਲੇ ॥
paachhai laag larikavaa chale |

انهن کان پوءِ جيڪي ٻار پيا هلن (اوئي اوئي ڪردي)

ਜਾਨੁਕ ਸਿਖ ਸਖਾ ਹੈ ਭਲੇ ॥
jaanuk sikh sakhaa hai bhale |

اهي ڇوڪرا جيڪي انهن جي پٺيان پيا آهن ۽ انهن کي مذاق ڪري رهيا آهن، انهن جي شاگردن ۽ نوڪرن وانگر ظاهر ٿيندا آهن.

ਛਿਕੇ ਤੋਬਰਾ ਬਦਨ ਚੜਾਏ ॥
chhike tobaraa badan charraae |

(سندن) وات تي ٺاهيا ويا ۽ پيش ڪيا ويا،

ਜਨੁ ਗ੍ਰਿਹਿ ਖਾਨ ਮਲੀਦਾ ਆਏ ॥੨੦॥
jan grihi khaan maleedaa aae |20|

گهوڙن جي نڙيءَ ۾ داڻا، جن جي منهن تي ڍڪيل آهن، تن مان ظاهر ٿئي ٿو ته هنن کي سندن گهر مان مٺو گوشت کائڻ لاءِ مليو آهي. 20.

ਮਸਤਕਿ ਸੁਭੇ ਪਨਹੀਯਨ ਘਾਇ ॥
masatak subhe panaheeyan ghaae |

(انهن سڀني جي پيشانين تي جوتن جا نشان هئا،

ਜਨੁ ਕਰਿ ਟੀਕਾ ਦਏ ਬਲਾਇ ॥
jan kar tteekaa de balaae |

انهن جي پيشاني تي زخمن جا نشان، بوٽن سان مارڻ سان، آفيسرن جي اڳيان نشانن وانگر نظر اچن ٿا (گرو).