شري دسم گرنتھ

صفحو - 948


ਤਿਸੀ ਪੈਂਡ ਹ੍ਵੈ ਆਪੁ ਸਿਧਾਈ ॥੯॥
tisee paindd hvai aap sidhaaee |9|

جڏهن ڏينهن گذرڻ لڳو ته اها عورت ساڳيءَ طرح اتان هلي وئي (9)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਕਾਜੀ ਔ ਕੁਟਵਾਰ ਪੈ ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਸਾਧਿ ਦਿਖਾਇ ॥
kaajee aau kuttavaar pai nij pat saadh dikhaae |

هن قاضي صاحب، پوليس چيف ۽ سندس مڙس کي سمجهايو هو،

ਪ੍ਰਥਮੈ ਧਨੁ ਪਹੁਚਾਇ ਕੈ ਬਹੁਰਿ ਮਿਲੀ ਤਿਹ ਜਾਇ ॥੧੦॥
prathamai dhan pahuchaae kai bahur milee tih jaae |10|

پوءِ هوءَ ان (چور) لاءِ هلي وئي جنهن وٽ هن پنهنجو سمورو مال سونپيو هو.(10)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸਭ ਕੋਊ ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਬਖਾਨੈ ॥
sabh koaoo aaisee bhaat bakhaanai |

هر ڪو اهو ئي چوندو ۽ مڃيندو هو

ਨ੍ਯਾਇ ਨ ਭਯੋ ਤਾਹਿ ਕਰ ਮਾਨੈ ॥
nayaae na bhayo taeh kar maanai |

سڀ ماڻهو سمجهي ويا ته، انصاف نه ملڻ ۽ هارائڻ لاءِ

ਧਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਰਿ ਝਖਤ ਅਤਿ ਭਈ ॥
dhan bin naar jhakhat at bhee |

(اها) عورت بغير پئسن جي رهندي هئي

ਹ੍ਵੈ ਜੋਗਨ ਬਨ ਮਾਝ ਸਿਧਈ ॥੧੧॥
hvai jogan ban maajh sidhee |11|

سموري دولت، هوءَ جهنگ ۾ هلي وئي هئي ۽ سنسار بڻجي وئي هئي (11)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚਾਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੪॥੧੯੪੬॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau chaar charitr samaapatam sat subham sat |104|1946|afajoon|

104 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (104) (1944)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਅਲਿਮਰਦਾ ਕੌ ਸੁਤ ਇਕ ਰਹੈ ॥
alimaradaa kau sut ik rahai |

عليمرده کي هڪ پٽ هو

ਤਾਸ ਬੇਗ ਨਾਮਾ ਜਗ ਕਹੈ ॥
taas beg naamaa jag kahai |

عليمردان (بادشاهه) کي هڪ پٽ هو، جنهن کي دنيا طاس بيگ جي نالي سان سڃاڻي ٿي.

ਬਚਾ ਜੌਹਰੀ ਕੋ ਤਿਨ ਹੇਰਿਯੋ ॥
bachaa jauaharee ko tin heriyo |

(هن هڪ ڀيري) هڪ زيور جو ٻار ڏٺو

ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਰਿਪੁ ਤਾ ਕੌ ਘੇਰਿਯੋ ॥੧॥
mahaa rudr rip taa kau gheriyo |1|

هن (بيگ) کي هڪ زيور جو پٽ مليو ۽ هو محبت جي ديويءَ کان بيزار ٿي ويو.

ਤਾ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਦੇਖਨ ਜਾਵੈ ॥
taa ke dvaare dekhan jaavai |

(هو) سندس گهر (هن کي) ڏسڻ لاءِ ويندو هو

ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
roop nihaar hridai sukh paavai |

هو روز گهر ويندو هو ۽ کيس ڏسي سڪون حاصل ڪندو هو.

ਕੇਲ ਕਰੋ ਯਾ ਸੋ ਚਿਤ ਭਾਯੋ ॥
kel karo yaa so chit bhaayo |

چِتڪرَن لِگا ’کيل‘ (شفقت) ڪرڻ لاءِ ساڻس.

ਤੁਰਤੁ ਦੂਤ ਗ੍ਰਿਹ ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥੨॥
turat doot grih taeh patthaayo |2|

جيئن ئي هن محسوس ڪيو ته هن سان پيار ڪرڻ لاء آرام حاصل ڪرڻ لاء، هن فوري طور تي کيس پنهنجو سفير موڪليو (2)

ਦੂਤ ਅਨੇਕ ਉਪਚਾਰ ਬਨਾਵੈ ॥
doot anek upachaar banaavai |

ملائڪ ڪيترائي ڪم ڪندو هو

ਮੋਹਨ ਰਾਇ ਹਾਥ ਨਹਿ ਆਵੈ ॥
mohan raae haath neh aavai |

سفير ڏاڍي ڪوشش ڪئي پر موهن راءِ (ڇوڪرو) راضي نه ٿيو.

ਤਿਹ ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
tih taa so ih bhaat uchaariyo |

”تس بيگ وٽ ويو ۽ ائين چيائين

ਤਾਸ ਬੇਗ ਤਾ ਸੌ ਖਿਝਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੩॥
taas beg taa sau khijh maariyo |3|

جڏهن هن (بيگ) کي اهو فيصلو ٻڌايو ته هو پريشان ٿي ويو ۽ کيس مار ڏنائين.(3)

ਚੋਟਨ ਲਗੇ ਦੂਤ ਰਿਸਿ ਭਰਿਯੋ ॥
chottan lage doot ris bhariyo |

زخمي ٿيڻ کان پوء، ملائڪ ڪاوڙ سان ڀرجي ويو

ਮੂਰਖ ਜਾਨਿ ਜਤਨ ਤਿਹ ਕਰਿਯੋ ॥
moorakh jaan jatan tih kariyo |

بدلو وٺڻ تي سفير ڪاوڙ ۾ اچي ويو ۽،

ਮੋਹਨ ਆਜੁ ਕਹਿਯੋ ਮੈ ਐਹੋ ॥
mohan aaj kahiyo mai aaiho |

هن کي بيوقوف سمجهي، ڪجهه ڪرڻ جو فيصلو ڪيو.

ਤਾ ਕੌ ਤਾਸ ਬੇਗ ਤੂ ਪੈਹੋ ॥੪॥
taa kau taas beg too paiho |4|

هن طاس بيگ کي چيو ته، ”موهن اڄ اچڻ جي رضامندي ڏني آهي.

ਯਹ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਫੂਲਿ ਜੜ ਗਯੋ ॥
yah sun bain fool jarr gayo |

اهو ٻڌي بيوقوف ڀرجي ويو

ਸਾਚ ਬਾਤ ਚੀਨਤ ਚਿਤ ਭਯੋ ॥
saach baat cheenat chit bhayo |

اهو ٻڌي، هن جي خوشي جي ڪا به حد نه رهي، جيئن هن ان کي سچ سمجهي ورتو.

ਲੋਗ ਉਠਾਇ ਪਾਨ ਮਦ ਕਰਿਯੋ ॥
log utthaae paan mad kariyo |

هن ماڻهن کي موڪلايو ۽ شراب پيئڻ لڳو.

ਮਾਨੁਖ ਹੁਤੋ ਜੋਨਿ ਪਸੁ ਪਰਿਯੋ ॥੫॥
maanukh huto jon pas pariyo |5|

انسان هئڻ جي باوجود، هن حيوان جي زندگي اختيار ڪئي هئي (5)

ਮੋ ਮਨ ਮੋਲ ਮੋਹਨਹਿ ਲਯੋ ॥
mo man mol mohaneh layo |

(جڏهن) منهنجو ذهن موهن خريد ڪيو آهي،

ਤਬ ਤੇ ਮੈ ਚੇਰੋ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
tab te mai chero hvai gayo |

(هن سوچيو ته) منهنجي دل موهن جي هٿ ۾ آهي ۽ جڏهن کان (هن کي ڏٺم) تڏهن کان مان ان جو غلام ٿي ويو آهيان.

ਏਕ ਬਾਰ ਜੌ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰੋ ॥
ek baar jau taeh nihaaro |

هڪ دفعو هن کي ڏسان ٿو

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨ ਤਾ ਪੈ ਸਭ ਵਾਰੋ ॥੬॥
tan man dhan taa pai sabh vaaro |6|

(6) جنهن کي هن جي نظر پوي ٿي، سو پنهنجي جان مٿس قربان ڪري ٿو.

ਬਿਨੁ ਸੁਧਿ ਭਏ ਦੂਤ ਤਿਹ ਚੀਨੋ ॥
bin sudh bhe doot tih cheeno |

جڏهن قاصد کيس (شراب جي نشي جي ڪري) بي هوش ڏٺو

ਅੰਡ ਫੋਰਿ ਆਸਨ ਪਰ ਦੀਨੋ ॥
andd for aasan par deeno |

جڏهن سفير فيصلو ڪيو ته هو مڪمل طور تي شراب جي نشي ۾ هو، هن هڪ آنو ڀڃي پنهنجي بستري تي وڇائي ڇڏيو.

ਭੂਖਨ ਬਸਤ੍ਰ ਪਾਗ ਤਿਹ ਹਰੀ ॥
bhookhan basatr paag tih haree |

سندس پگڙي، هٿيار ۽ زيور چوري ٿي ويا.

ਮੂਰਖ ਕੌ ਸੁਧਿ ਕਛੂ ਨ ਪਰੀ ॥੭॥
moorakh kau sudh kachhoo na paree |7|

هن پنهنجا زيور، ڪپڙا ۽ پگڙي کسي ورتي ۽ بيوقوف بي خبر رهيو (7)

ਮਦਰਾ ਕੀ ਅਤਿ ਭਈ ਖੁਮਾਰੀ ॥
madaraa kee at bhee khumaaree |

اهو بيوقوف شراب جو تمام گهڻو عادی ٿي ويو

ਪ੍ਰਾਤ ਲਗੇ ਜੜ ਬੁਧਿ ਨ ਸੰਭਾਰੀ ॥
praat lage jarr budh na sanbhaaree |

شراب جو نشہ ايترو ته شديد هو جو صبح تائين هوش ۾ نه آيو.

ਬੀਤੀ ਰੈਨਿ ਭਯੋ ਉਜਿਯਾਰੋ ॥
beetee rain bhayo ujiyaaro |

رات گذري وئي ۽ صبح ٿيو.

ਤਨ ਮਨ ਅਪਨੇ ਆਪ ਸੰਭਾਰੋ ॥੮॥
tan man apane aap sanbhaaro |8|

جڏهن رات ٿي چڪي هئي ۽ ڏينهن ڀڄي ويو، هن پنهنجي ذهن ۽ جسم کي سنڀاليو (8)

ਹਾਥ ਜਾਇ ਆਸਨ ਪਰ ਪਰਿਯੋ ॥
haath jaae aasan par pariyo |

(جڏهن) هن جو هٿ آسن تي آرام ڪيو.

ਚੌਕਿ ਬਚਨ ਤਬ ਮੂੜ ਉਚਰਿਯੋ ॥
chauak bachan tab moorr uchariyo |

جڏهن هن جو هٿ پنهنجي بستري تي ڪري پيو، بيوقوف سوچيو،

ਨਿਕਟ ਆਪਨੋ ਦੂਤ ਬੁਲਾਯੋ ॥
nikatt aapano doot bulaayo |

پاڻ وٽ قاصد (خادم) کي سڏيو.

ਤਿਨ ਕਹਿ ਭੇਦ ਸਕਲ ਸਮੁਝਾਯੋ ॥੯॥
tin keh bhed sakal samujhaayo |9|

۽ پنھنجن سفير کي سڏيائين، جنھن کيس اھڙيءَ طرح سمجھايو، (9)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا