جنهن کي ڏسي ديوتائون چريو ٿي ويا ۽ ڀوت (سمجهي) وڪامجي ويا. 3.
۽ پنگول مٽيءَ جو حسن به غير معمولي نظر آيو.
برهما (هن کي) پيدا ڪيو ۽ پوءِ کيس ٻيو ڪو به پيدا نه ڪري سگهيو. 4.
چوويهه:
هڪ ڏينهن بادشاهه شڪار تي ويو
۽ دل ۾ ائين سوچيو.
(هن) پنهنجا ڪپڙا رت ۾ ٻوڙي (گهر) موڪليا.
۽ موڪليائين ته شينهن ڀرير هاري کائي ويو آهي. 5.
نوڪر هٿيار کڻي محل ڏانهن ويو
۽ (وڏي) چيو ته اڄ شينهن بادشاهه کي ماريو آهي.
راڻي (ڀان مٽي) ساڙڻ لاءِ تيار هئي
۽ پنگولمتي (صرف) هيلو چئي مري ويو.
ٻٽي
هڪ عورت جيڪا باهه ۾ داخل ٿئي ٿي، ان جي ساراهه نه ڪرڻ گهرجي.
برڪت آهي اها عورت جيڪا برهون جي تير سان ڇني وئي آهي. 7.
ثابت قدم:
ڀوتار شڪار کيڏڻ کان پوءِ گهر موٽي آيو
(تنهنڪري) هن ٻڌو ته پنگولمتي ’هاءِ‘ چئي مري ويو آهي.
بادشاهه شيءِ مٿي تي رکي سلام ڪرڻ لڳو
اهو وقت هٿ ۾ نه رهيو آهي جڏهن مون هٿيارن کي گهر موڪليو. 8.
چوويهه:
يا مون کي قتل ڪيو ويندو،
يا جوگي بڻجي سڄي گهر کي ساڙي ڇڏيو.
دنيا ۾ منهنجي جان کان نفرت آهي
جنهن جي (گهر) ۾ پنگلا راڻي ناهي. 9.
ٻٽي
جيڪي پيرن کي قيمتي زيورن سان سينگاريندا هئا،
اهي هاڻي نانگ بڻجي ويا آهن ۽ جسم کي ڪٽي کائي ويندا آهن. 10.
پاڻ:
ڀاڄي هڪ ’بانڪ‘ (تلوار) جهڙي هئي، زيور انگن وانگر ۽ تال مردنگا ڪرپان ۽ ڪٽار وانگر هو.
اي سخي! چاندني باهه وانگر آهي، خوبصورتي (جذب) ڪهري (جدائي) ۽ مشڪ آري جي تيز ڏندن وانگر آهي.
راڳ بيماريءَ جهڙو آهي، غزل بارگاهن وانگر آهن، تبديليءَ جون سٽون تيرن وانگر آهن.
لفظ تير وانگر، زيور تير وانگر ۽ هار ڪارا نانگ وانگر ٿي ويا آهن. 11.
لفظ تلوارن جھڙا آھن، سازن جو راڳ (باران) ماتم جھڙو آھي ۽ واءُ جو آواز ڪنھن وڏي مرض وانگر آھي.
ڪوئل جو ٿلهو ڪَنَ جي ڪَنَ وانگر، ڪَمَلَ جو ٿلهو نانگ جهڙو ۽ واچ ڇُري وانگر.
ڀؤن (’ڀون‘) ڀوريءَ جهڙو (ڏسجي ٿو) جواهر (لڳي ٿو) ۽ چنڊ جي روشنيءَ سان سڙي رهيا آهن.
اي سخي! شينهن تير وانگر لڳي ٿي ۽ ان عورت کان سواءِ بهار ختم ٿي وئي آهي. 12.
واءُ دشمن وانگر آهي، آواز ماتم جهڙو آهي، شينهن بيڪار ۾ تير وانگر آهي.
سمڪا يوڌا وانگر، مچانگ جسم لاءِ ڏکوئيندڙ آهي ('دوخنگ') ۽ ڪم ديو جو دٻاءُ ڏکوئيندڙ يا تلخ آهي ('ڪياري').
چئني طرفن ۾ پکڙيل چنڊ جي روشني چت وانگر نظر اچي رهي آهي ۽ ڪوئل جي ڪوئل جو آواز درد جي ٿڃ لڳي ٿو.
ڀونءِ ڀٽيءَ وانگر، جواهر خوفناڪ آهن. اهي ٻرندڙ گل نه آهن، پر نانگن جي مزو وانگر. 13.
چوويهه:
مون زوريءَ سنڌوءَ کي هٿ ۾ کنيو
پنگولمتيءَ لاءِ باهه ۾ سڙي ويندس.
جيڪڏهن اهي عورتون اڄ زنده هجن ها.
پوءِ ڀريندو پاڻي. 14.
ثابت قدم:
پوءِ گورکناٿ اتي آيو.