شري دسم گرنتھ

صفحو - 1102


ਦੇਵ ਦਿਵਾਨੇ ਲਖਿ ਭਏ ਦਾਨਵ ਗਏ ਬਿਕਾਇ ॥੩॥
dev divaane lakh bhe daanav ge bikaae |3|

جنهن کي ڏسي ديوتائون چريو ٿي ويا ۽ ڀوت (سمجهي) وڪامجي ويا. 3.

ਔਰ ਪਿੰਗੁਲਾ ਮਤੀ ਕੀ ਸੋਭਾ ਲਖੀ ਅਪਾਰ ॥
aauar pingulaa matee kee sobhaa lakhee apaar |

۽ پنگول مٽيءَ جو حسن به غير معمولي نظر آيو.

ਗੜਿ ਚਤੁਰਾਨਨ ਤਵਨ ਸਮ ਔਰ ਨ ਸਕਿਯੋ ਸੁਧਾਰ ॥੪॥
garr chaturaanan tavan sam aauar na sakiyo sudhaar |4|

برهما (هن کي) پيدا ڪيو ۽ پوءِ کيس ٻيو ڪو به پيدا نه ڪري سگهيو. 4.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوويهه:

ਏਕ ਦਿਵਸ ਨ੍ਰਿਪ ਗਯੋ ਸਿਕਾਰਾ ॥
ek divas nrip gayo sikaaraa |

هڪ ڏينهن بادشاهه شڪار تي ويو

ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰਾ ॥
chit bheetar ih bhaat bichaaraa |

۽ دل ۾ ائين سوچيو.

ਬਸਤ੍ਰ ਬੋਰਿ ਸ੍ਰੋਨਤਹਿ ਪਠਾਏ ॥
basatr bor sronateh patthaae |

(هن) پنهنجا ڪپڙا رت ۾ ٻوڙي (گهر) موڪليا.

ਕਹਿਯੋ ਸਿੰਘ ਭਰਥਰ ਹਰਿ ਘਾਏ ॥੫॥
kahiyo singh bharathar har ghaae |5|

۽ موڪليائين ته شينهن ڀرير هاري کائي ويو آهي. 5.

ਬਸਤ੍ਰ ਭ੍ਰਿਤ ਲੈ ਸਦਨ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥
basatr bhrit lai sadan sidhaariyo |

نوڪر هٿيار کڻي محل ڏانهن ويو

ਉਚਰਿਯੋ ਆਜੁ ਸਿੰਘ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿਯੋ ॥
auchariyo aaj singh nrip maariyo |

۽ (وڏي) چيو ته اڄ شينهن بادشاهه کي ماريو آهي.

ਰਾਨੀ ਉਦਿਤ ਜਰਨ ਕੌ ਭਈ ॥
raanee udit jaran kau bhee |

راڻي (ڀان مٽي) ساڙڻ لاءِ تيار هئي

ਹਾਇ ਉਚਰਿ ਪਿੰਗਲ ਮਰਿ ਗਈ ॥੬॥
haae uchar pingal mar gee |6|

۽ پنگولمتي (صرف) هيلو چئي مري ويو.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ٻٽي

ਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ਤਵਨ ਸਰਾਹੀਯਹਿ ਕਰਤ ਅਗਨਿ ਮੈ ਪਯਾਨ ॥
triyaa na tavan saraaheeyeh karat agan mai payaan |

هڪ عورت جيڪا باهه ۾ داخل ٿئي ٿي، ان جي ساراهه نه ڪرڻ گهرجي.

ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਅਬਲਾ ਤੇਈ ਬਧਤ ਬਿਰਹ ਕੇ ਬਾਨ ॥੭॥
dhanay dhanay abalaa teee badhat birah ke baan |7|

برڪت آهي اها عورت جيڪا برهون جي تير سان ڇني وئي آهي. 7.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ثابت قدم:

ਖੇਲਿ ਅਖੇਟਕ ਜਬ ਭਰਥਰਿ ਘਰਿ ਆਇਯੋ ॥
khel akhettak jab bharathar ghar aaeiyo |

ڀوتار شڪار کيڏڻ کان پوءِ گهر موٽي آيو

ਹਾਇ ਕਰਤ ਪਿੰਗੁਲਾ ਮਰੀ ਸੁਨਿ ਪਾਇਯੋ ॥
haae karat pingulaa maree sun paaeiyo |

(تنهنڪري) هن ٻڌو ته پنگولمتي ’هاءِ‘ چئي مري ويو آهي.

ਡਾਰਿ ਡਾਰਿ ਸਿਰ ਧੂਰਿ ਹਾਇ ਰਾਜਾ ਕਹੈ ॥
ddaar ddaar sir dhoor haae raajaa kahai |

بادشاهه شيءِ مٿي تي رکي سلام ڪرڻ لڳو

ਹੋ ਪਠੈ ਬਸਤ੍ਰ ਜਿਹ ਸਮੈ ਸਮੋ ਸੌ ਨ ਲਹੈ ॥੮॥
ho patthai basatr jih samai samo sau na lahai |8|

اهو وقت هٿ ۾ نه رهيو آهي جڏهن مون هٿيارن کي گهر موڪليو. 8.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوويهه:

ਕੈ ਮੈ ਆਜੁ ਕਟਾਰੀ ਮਾਰੌ ॥
kai mai aaj kattaaree maarau |

يا مون کي قتل ڪيو ويندو،

ਹ੍ਵੈ ਜੋਗੀ ਸਭ ਹੀ ਘਰ ਜਾਰੌ ॥
hvai jogee sabh hee ghar jaarau |

يا جوگي بڻجي سڄي گهر کي ساڙي ڇڏيو.

ਧ੍ਰਿਗ ਮੇਰੋ ਜਿਯਬੋ ਜਗ ਮਾਹੀ ॥
dhrig mero jiyabo jag maahee |

دنيا ۾ منهنجي جان کان نفرت آهي

ਜਾ ਕੇ ਨਾਰਿ ਪਿੰਗੁਲਾ ਨਾਹੀ ॥੯॥
jaa ke naar pingulaa naahee |9|

جنهن جي (گهر) ۾ پنگلا راڻي ناهي. 9.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ٻٽي

ਜੋ ਭੂਖਨ ਬਹੁ ਮੋਲ ਕੇ ਅੰਗਨ ਅਧਿਕ ਸੁਹਾਹਿ ॥
jo bhookhan bahu mol ke angan adhik suhaeh |

جيڪي پيرن کي قيمتي زيورن سان سينگاريندا هئا،

ਤੇ ਅਬ ਨਾਗਨਿ ਸੇ ਭਏ ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਤਨ ਖਾਹਿ ॥੧੦॥
te ab naagan se bhe kaatt kaatt tan khaeh |10|

اهي هاڻي نانگ بڻجي ويا آهن ۽ جسم کي ڪٽي کائي ويندا آهن. 10.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

پاڻ:

ਬਾਕ ਸੀ ਬੀਨ ਸਿੰਗਾਰ ਅੰਗਾਰ ਸੇ ਤਾਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਟਾਰੇ ॥
baak see been singaar angaar se taal mridang kripaan kattaare |

ڀاڄي هڪ ’بانڪ‘ (تلوار) جهڙي هئي، زيور انگن وانگر ۽ تال مردنگا ڪرپان ۽ ڪٽار وانگر هو.

ਜ੍ਵਾਲ ਸੀ ਜੌਨਿ ਜੁਡਾਈ ਸੀ ਜੇਬ ਸਖੀ ਘਨਸਾਰ ਕਿਸਾਰ ਕੇ ਆਰੇ ॥
jvaal see jauan juddaaee see jeb sakhee ghanasaar kisaar ke aare |

اي سخي! چاندني باهه وانگر آهي، خوبصورتي (جذب) ڪهري (جدائي) ۽ مشڪ آري جي تيز ڏندن وانگر آهي.

ਰੋਗ ਸੋ ਰਾਗ ਬਿਰਾਗ ਸੋ ਬੋਲ ਬਬਾਰਿਦ ਬੂੰਦਨ ਬਾਨ ਬਿਸਾਰੇ ॥
rog so raag biraag so bol babaarid boondan baan bisaare |

راڳ بيماريءَ جهڙو آهي، غزل بارگاهن وانگر آهن، تبديليءَ جون سٽون تيرن وانگر آهن.

ਬਾਨ ਸੇ ਬੈਨ ਭਾਲਾ ਜੈਸੇ ਭੂਖਨ ਹਾਰਨ ਹੋਹਿ ਭੁਜੰਗਨ ਕਾਰੇ ॥੧੧॥
baan se bain bhaalaa jaise bhookhan haaran hohi bhujangan kaare |11|

لفظ تير وانگر، زيور تير وانگر ۽ هار ڪارا نانگ وانگر ٿي ويا آهن. 11.

ਬਾਕ ਸੇ ਬੈਨ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਸੇ ਬਾਰਨ ਬ੍ਰਯਾਧ ਸੀ ਬਾਸ ਬਿਯਾਰ ਬਹੀ ਰੀ ॥
baak se bain brilaap se baaran brayaadh see baas biyaar bahee ree |

لفظ تلوارن جھڙا آھن، سازن جو راڳ (باران) ماتم جھڙو آھي ۽ واءُ جو آواز ڪنھن وڏي مرض وانگر آھي.

ਕਾਕ ਸੀ ਕੋਕਿਲ ਕੂਕ ਕਰਾਲ ਮ੍ਰਿਨਾਲ ਕਿ ਬ੍ਰਯਾਲ ਘਰੀ ਕਿ ਛੁਰੀ ਰੀ ॥
kaak see kokil kook karaal mrinaal ki brayaal gharee ki chhuree ree |

ڪوئل جو ٿلهو ڪَنَ جي ڪَنَ وانگر، ڪَمَلَ جو ٿلهو نانگ جهڙو ۽ واچ ڇُري وانگر.

ਭਾਰ ਸੀ ਭੌਨ ਭਯਾਨਕ ਭੂਖਨ ਜੌਨ ਕੀ ਜ੍ਵਾਲ ਸੌ ਜਾਤ ਜਰੀ ਰੀ ॥
bhaar see bhauan bhayaanak bhookhan jauan kee jvaal sau jaat jaree ree |

ڀؤن (’ڀون‘) ڀوريءَ جهڙو (ڏسجي ٿو) جواهر (لڳي ٿو) ۽ چنڊ جي روشنيءَ سان سڙي رهيا آهن.

ਬਾਨ ਸੀ ਬੀਨ ਬਿਨਾ ਉਹਿ ਬਾਲ ਬਸੰਤ ਕੋ ਅੰਤਕਿ ਅੰਤ ਸਖੀ ਰੀ ॥੧੨॥
baan see been binaa uhi baal basant ko antak ant sakhee ree |12|

اي سخي! شينهن تير وانگر لڳي ٿي ۽ ان عورت کان سواءِ بهار ختم ٿي وئي آهي. 12.

ਬੈਰੀ ਸੀ ਬ੍ਰਯਾਰ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਸੌ ਬੋਲ ਬਬਾਨ ਸੀ ਬੀਨ ਬਜੰਤ ਬਿਥਾਰੇ ॥
bairee see brayaar brilaap sau bol babaan see been bajant bithaare |

واءُ دشمن وانگر آهي، آواز ماتم جهڙو آهي، شينهن بيڪار ۾ تير وانگر آهي.

ਜੰਗ ਸੇ ਜੰਗ ਮੁਚੰਗ ਦੁਖੰਗ ਅਨੰਗ ਕਿ ਅੰਕਸੁ ਆਕ ਕਿਆਰੇ ॥
jang se jang muchang dukhang anang ki ankas aak kiaare |

سمڪا يوڌا وانگر، مچانگ جسم لاءِ ڏکوئيندڙ آهي ('دوخنگ') ۽ ڪم ديو جو دٻاءُ ڏکوئيندڙ يا تلخ آهي ('ڪياري').

ਚਾਦਨੀ ਚੰਦ ਚਿਤਾ ਚਹੂੰ ਓਰ ਸੁ ਕੋਕਿਲਾ ਕੂਕ ਕਿ ਹੂਕ ਸੀ ਮਾਰੇ ॥
chaadanee chand chitaa chahoon or su kokilaa kook ki hook see maare |

چئني طرفن ۾ پکڙيل چنڊ جي روشني چت وانگر نظر اچي رهي آهي ۽ ڪوئل جي ڪوئل جو آواز درد جي ٿڃ لڳي ٿو.

ਭਾਰ ਸੇ ਭੌਨ ਭਯਾਨਕ ਭੂਖਨ ਫੂਲੇ ਨ ਫੂਲ ਫਨੀ ਫਨਿਯਾਰੇ ॥੧੩॥
bhaar se bhauan bhayaanak bhookhan foole na fool fanee faniyaare |13|

ڀونءِ ڀٽيءَ وانگر، جواهر خوفناڪ آهن. اهي ٻرندڙ گل نه آهن، پر نانگن جي مزو وانگر. 13.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوويهه:

ਹੋ ਹਠਿ ਹਾਥ ਸਿੰਧੌਰਾ ਧਰਿ ਹੌ ॥
ho hatth haath sindhauaraa dhar hau |

مون زوريءَ سنڌوءَ کي هٿ ۾ کنيو

ਪਿੰਗੁਲ ਹੇਤ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਜਰਿ ਹੌ ॥
pingul het agan meh jar hau |

پنگولمتيءَ لاءِ باهه ۾ سڙي ويندس.

ਜੌ ਇਹ ਆਜੁ ਚੰਚਲਾ ਜੀਯੈ ॥
jau ih aaj chanchalaa jeeyai |

جيڪڏهن اهي عورتون اڄ زنده هجن ها.

ਤਬ ਭਰਥਰੀ ਪਾਨਿ ਕੌ ਪੀਯੈ ॥੧੪॥
tab bharatharee paan kau peeyai |14|

پوءِ ڀريندو پاڻي. 14.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ثابت قدم:

ਤਬ ਤਹ ਗੋਰਖਨਾਥ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਆਇ ਕੈ ॥
tab tah gorakhanaath pahoonchayo aae kai |

پوءِ گورکناٿ اتي آيو.