(راجا،) ”صرف اهو ئي پيرن مان رڙي ٿو، جيڪو جنس ۾ نه ٿو اچي،
۽ سڄي رات هڪ عيوض وانگر بيٺو رهي ٿو ۽ انجام نه ٿو ڏئي.
”صادقيءَ تي غالب ٿيڻ ڪري، مان توسان ميلاپ نه ڪندس.
”مان هميشه عوام جي تنقيد کان ڊڄندو آهيان.“ (29)
(هوءَ،) ’توهان جيڪو ڪجهه ڪري سگهو ڪريو، پر مان توهان کي ڪڏهن به جنسي بغير نه ڇڏيندس.
”پنھنجن ھٿن سان 1 توکي ڦاڙي ڇڏيندس،
۽ پوءِ، پاڻ کي ڪانشي وٽان ڏٺم، ۽ منهن به
حق جو پالڻھار پنھنجي درٻار ۾ (30)
”اي منهنجا پيارا، مون توسان گڏ بستري جو قسم کنيو آهي، ۽
”پاڻ کي مڪمل طور تي مطمئن ڪر.
”اڄ رات، جنس ذريعي مان توکي وڌيڪ خوبصورت ڏيندس،
۽ ڪمپڊ کي به پنهنجو غرور وڃائي ڇڏيندو.
راجا چيو ته سڀ کان پهرين خدا مون کي ڪشتري طور جنم ڏنو آهي.
سڀ کان پهرين خدا مون کي ڇتري جي ڪل ۾ جنم ڏنو.
اسان جو خاندان دنيا ۾ تمام گهڻي عزت وارو آهي.
ويٺي (راجا جي حيثيت ۾) منهنجي پوڄا ڪئي ويندي آهي.
”پر هاڻي، جيڪڏهن مان توسان محبت ڪريان، ته پوءِ وري هڪ پستيءَ ۾ جنم وٺندس.“ (32)
(عورت چيو ته) جنم جي ڪهڙي ڳالهه آهي، (هي) سڀ جنم تنهنجي پيدا ڪيل آهن.
(هن چيو ته) ”توهان ڄمڻ جي ڪهڙي ڳالهه ڪري رهيا آهيو؟ اهي تنهنجو ٺاهه آهن..
”جيڪڏهن تون مون کي پيار نه ڪندين ته اها منهنجي بدقسمتي هوندي.
”توسان ملڻ کان سواءِ، مان پاڻ کي زهر ڏيئي ڇڏيندس.“ (33)
دوهيرا
راجا کي انديشو هو ته جيڪڏهن هوءَ ڀگوتي، ديوي جو قسم کڻندي.
(34)
(هوءَ) ’پنهنجا سڀ شڪ دور ڪر، مون کي مزو ڏيو،
'ڇاڪاڻ ته ڪمپڊ مون کي وڌيڪ طاقت ڏئي ٿو.' (35)
(ٿيو) دوزخ جي خوف جي ڪري، ڪڏھن ڪڏھن ڪڏھن ڪڏھن غالب ٿي پوي.
مان توسان ڪڏھن به نه ويندس.'' (36)
ڇنڊ
(هوءَ) توکي جوانيءَ سان نوازيو ويو آهي ۽ مان به جوان آهيان.
”توهان کي ڏسي مون جوش ۾ اچي ويو آهي.
”پنهنجا سڀ غلط فڪر ڇڏي ڏي ۽ مون سان جنس جو مزو وٺو،
وَلَا تَغْفِرُواْ بِهِ فِي الْجَنَّمَ (37)
دوهيرا
”اها عورت جيڪا مون وٽ اچي منهنجي عبادت ڪرڻ لاءِ،
'مون لاء، هوء منهنجي گرو جي ڌيء وانگر آهي.' (38)
ڇنڊ
عورتن سان پيار جي ڪهڙي ڳالهه ڪجي، جيئن اهي ڪڏهن به پورا نه ٿين،
اھي ھڪڙي ماڻھوءَ کي ڇڏي ڏين ٿا ۽ ٻئي پٺيان ھلن ٿا، جيڪو بھتر نظر اچي ٿو.
ڇاڪاڻ ته هوءَ جنهن لاءِ ڌيان ڏئي ٿي، هوءَ ان جي اڳيان ننگي ٿي وڃي ٿي.
۽ فوري طور تي کيس پيشاب ڪرڻ واري جاءِ پيش ڪري ٿي (39)
دوهيرا
(هوءَ، سوچيندي) ’پنهنجو پاڻ کي بچائڻ لاءِ ڇا ڪريان ته جيئن منهنجو دماغ مطمئن رهي؟
”تنهنجي چوڻين ۾ پيار آهي، مان توکي ڪيئن ماريان“ (40)
چوپائي
بادشاهه دل ۾ ائين سوچيو.
: هن جي رهڻ سان منهنجي صداقت تباهه ٿي وئي آهي.
ان سان منهنجو دين هليو ويندو