جيڪي تير هن کي لڳل هئا، سي ٻاهر ڪڍيائين، ۽ دشمنن کي موٽائي ڏنائين
جنهن کي هو پسند ڪري ٿو،
انهن سان گڏ ۽ جيڪو ڪڏهن به ماريو ويو، مري ويو (28)
مختلف طريقن سان دشمنن کي ماريو.
جيڪي بچيا تن جنگ جو ميدان ڇڏي ڏنو.
پهرين هن اندرا دت کي قتل ڪيو
۽ پوءِ اوگرا دت ڏانهن ڏٺو. 29.
دوهيرا
هوءَ جنگ کٽي ۽ پوءِ اُگر دت کي ڏسڻ لاءِ وئي.
هوءَ کيس (زنده) ڏسي خوش ٿي ۽ کيس مٿي کنيو (30)
ارريل
وڏي خوشي سان راڻي کيس کنيو.
هوءَ کيس گهر وٺي آئي ۽ خيرات جي گهڻائي ورهائي.
ڪيترن ئي دشمنن کي تباهه ڪرڻ کان پوء،
هوءَ وڏي سڪون سان حڪومت ڪئي، (31)
بادشاهه چيو:
دوهيرا
”راڻي تون ساراهه جي لائق آهين، جنگ کٽڻ کان پوءِ تو مون کي بچايو آهي.
”سڀني چوڏهن جھانن ۾ توکان جھڙي عورت ڪڏھن به نه ھئي ۽ نه ڪڏھن ٿيندي.
”راڻي، تون قابل تعريف آهين، تو دشمن ۽ ان جي راجا کي به شڪست ڏني.
۽ تو مون کي جنگ جي ميدان مان ڪڍي نئين زندگي ڏني آهي (33)
چوپائي
اي راڻي! ٻڌ، تو مون کي زندگي جو تحفو ڏنو آهي.
”ٻڌ راڻي، تو مون کي نئين زندگي ڏني آهي، هاڻي مان تنهنجو غلام آهيان.
هاڻي اهو معاملو منهنجي ذهن ۾ اچي ويو آهي
”۽ مان بلڪل مطمئن آهيان ته تو جهڙي عورت دنيا ۾ ڪڏهن به نه ٿي سگهي ٿي.“ (34) (1)
128 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (128) (2521)
دوهيرا
راوي جي ڪناري تي صاحبان نالي هڪ عورت رهندي هئي.
مرزا صاحب سان دوستي پيدا ڪيائين ۽ ڏينهن جا اٺ ڪلاڪ ساڻس گڏ گذاريندي هئي (1)
چوپائي
ان (مالڪ) جي ڪنوار ان سان شادي ڪرڻ آئي.
ان سان شادي ڪرڻ لاءِ ڪنوار جو بندوبست ڪيو ويو، جنهن مرزا کي پريشاني ۾ وجهي ڇڏيو.
پوءِ ڪهڙيون ڪوششون ڪرڻ گهرجن
هن عورت کي مصيبت ۾ بچائڻ لاء ڪجهه طريقن تي غور ڪيو (2)
اها ڳالهه به عورت جي ذهن ۾ آئي
عورت پڻ سوچيو، ته عاشق کي ڇڏڻ ڏکيو ٿيندو.
مان هن (منگيتر) سان شادي ڪري ڇا ڪندس
”مان توسان ئي شادي ڪندس ۽ توسان گڏ جيئرو ۽ مرندس“ (3)
(صاحبان مرزا کي خط لکي ٿو) اي دوست! (مان) تنهنجي صحبت ۾ امير ٿي ويا آهيون.
”مون توکي پنهنجو مڙس سمجهيو آهي ۽ تنهنجي گهر ۾ ئي رهندس.
تو منهنجو دماغ چوري ڪيو آهي.
”تو منهنجي دل چوري ڪئي آهي ۽ مان ڪنهن به جسم سان شادي نه ڪري سگهان.
دوهيرا
ٻڌ، منهنجا دوست، مان پنهنجي دل مان ڳالهائي رهيو آهيان،
(5).
چوپائي
اي دوستو! هاڻي ٻڌاءِ ته ڇا ڪجي.