شري دسم گرنتھ

صفحو - 992


ਤਨਿ ਤਨਿ ਵਹੈ ਬੈਰਿਯਨ ਮਾਰੇ ॥
tan tan vahai bairiyan maare |

جيڪي تير هن کي لڳل هئا، سي ٻاهر ڪڍيائين، ۽ دشمنن کي موٽائي ڏنائين

ਜਾ ਕੇ ਅੰਗ ਘਾਇ ਦ੍ਰਿੜ ਲਾਗੇ ॥
jaa ke ang ghaae drirr laage |

جنهن کي هو پسند ڪري ٿو،

ਗਿਰਿ ਪਰੇ ਬਹੁਰਿ ਨਹਿ ਜਾਗੇ ॥੨੮॥
gir pare bahur neh jaage |28|

انهن سان گڏ ۽ جيڪو ڪڏهن به ماريو ويو، مري ويو (28)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸਭ ਸੁਭਟ ਸੰਘਾਰੇ ॥
bhaat bhaat sabh subhatt sanghaare |

مختلف طريقن سان دشمنن کي ماريو.

ਜਿਯਤ ਬਚੇ ਰਨ ਤ੍ਯਾਗ ਪਧਾਰੇ ॥
jiyat bache ran tayaag padhaare |

جيڪي بچيا تن جنگ جو ميدان ڇڏي ڏنو.

ਇੰਦ੍ਰ ਦਤ ਕੋ ਪ੍ਰਿਥਮ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥
eindr dat ko pritham sanghaariyo |

پهرين هن اندرا دت کي قتل ڪيو

ਉਗ੍ਰ ਦਤ ਕੋ ਬਹੁਰਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੨੯॥
augr dat ko bahur nihaariyo |29|

۽ پوءِ اوگرا دت ڏانهن ڏٺو. 29.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਉਗ੍ਰ ਦਤ ਕੋ ਜੀਤਿ ਰਨ ਜਿਯਤ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ਜਾਇ ॥
augr dat ko jeet ran jiyat bilokiyo jaae |

هوءَ جنگ کٽي ۽ پوءِ اُگر دت کي ڏسڻ لاءِ وئي.

ਅਤਿ ਰਾਨੀ ਹਰਖਤਿ ਭਈ ਰਾਜਾ ਲਿਯੋ ਉਠਾਇ ॥੩੦॥
at raanee harakhat bhee raajaa liyo utthaae |30|

هوءَ کيس (زنده) ڏسي خوش ٿي ۽ کيس مٿي کنيو (30)

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ارريل

ਰਾਨੀ ਲਯੋ ਉਠਾਇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥
raanee layo utthaae nripat sukh paae kai |

وڏي خوشي سان راڻي کيس کنيو.

ਅਮਿਤ ਦਏ ਤਿਨ ਦਾਨ ਸਦਨ ਮੈ ਆਇ ਕੈ ॥
amit de tin daan sadan mai aae kai |

هوءَ کيس گهر وٺي آئي ۽ خيرات جي گهڻائي ورهائي.

ਘਨੇ ਘਰਨ ਕੌ ਘਾਇ ਸਤ੍ਰੁ ਪਤਿ ਘਾਇਯੋ ॥
ghane gharan kau ghaae satru pat ghaaeiyo |

ڪيترن ئي دشمنن کي تباهه ڪرڻ کان پوء،

ਹੋ ਰਾਜ ਕਿਯੋ ਪੁਨਿ ਆਨਿ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇਯੋ ॥੩੧॥
ho raaj kiyo pun aan harakh upajaaeiyo |31|

هوءَ وڏي سڪون سان حڪومت ڪئي، (31)

ਰਾਜਾ ਬਾਚ ॥
raajaa baach |

بادشاهه چيو:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਧੰਨਿ ਰਾਨੀ ਤੈ ਜੀਤਿ ਰਨ ਹਮ ਕੋ ਲਯੋ ਉਬਾਰਿ ॥
dhan raanee tai jeet ran ham ko layo ubaar |

”راڻي تون ساراهه جي لائق آهين، جنگ کٽڻ کان پوءِ تو مون کي بچايو آهي.

ਆਜ ਲਗੇ ਚੌਦਹ ਭਵਨ ਹੋਇ ਨ ਤੋ ਸੀ ਨਾਰਿ ॥੩੨॥
aaj lage chauadah bhavan hoe na to see naar |32|

”سڀني چوڏهن جھانن ۾ توکان جھڙي عورت ڪڏھن به نه ھئي ۽ نه ڪڏھن ٿيندي.

ਧੰਨ ਰਾਨੀ ਤੈ ਮਾਰਿ ਅਰਿ ਮਾਰਿ ਸਤ੍ਰੁ ਪਤਿ ਲੀਨ ॥
dhan raanee tai maar ar maar satru pat leen |

”راڻي، تون قابل تعريف آهين، تو دشمن ۽ ان جي راجا کي به شڪست ڏني.

ਰਨ ਤੇ ਲਯੋ ਉਚਾਇ ਮੁਹਿ ਨਯੋ ਜਨਮ ਜਨੁ ਦੀਨ ॥੩੩॥
ran te layo uchaae muhi nayo janam jan deen |33|

۽ تو مون کي جنگ جي ميدان مان ڪڍي نئين زندگي ڏني آهي (33)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸੁਨੁ ਰਾਨੀ ਤੈ ਮੋਹਿ ਜਿਯਾਰੋ ॥
sun raanee tai mohi jiyaaro |

اي راڻي! ٻڌ، تو مون کي زندگي جو تحفو ڏنو آهي.

ਅਬ ਚੇਰੋ ਮੈ ਭਯੋ ਤਿਹਾਰੋ ॥
ab chero mai bhayo tihaaro |

”ٻڌ راڻي، تو مون کي نئين زندگي ڏني آهي، هاڻي مان تنهنجو غلام آهيان.

ਅਬ ਯੌ ਬਸੀ ਮੋਰ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
ab yau basee mor man maahee |

هاڻي اهو معاملو منهنجي ذهن ۾ اچي ويو آهي

ਤੋ ਸਮ ਔਰ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਹੂੰ ਨਾਹੀ ॥੩੪॥
to sam aauar triyaa kahoon naahee |34|

”۽ مان بلڪل مطمئن آهيان ته تو جهڙي عورت دنيا ۾ ڪڏهن به نه ٿي سگهي ٿي.“ (34) (1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਅਠਾਈਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੨੮॥੨੫੨੩॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau atthaaeesavo charitr samaapatam sat subham sat |128|2523|afajoon|

128 هين مثال مبارڪ ڪرتار جي راجا ۽ وزير جي گفتگو، خيرات سان مڪمل. (128) (2521)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਰਾਵੀ ਨਦਿ ਊਪਰ ਬਸੈ ਨਾਰਿ ਸਾਹਿਬਾ ਨਾਮ ॥
raavee nad aoopar basai naar saahibaa naam |

راوي جي ڪناري تي صاحبان نالي هڪ عورت رهندي هئي.

ਮਿਰਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਦੋਸਤੀ ਕਰਤ ਆਠਹੂੰ ਜਾਮ ॥੧॥
mirajaa ke sang dosatee karat aatthahoon jaam |1|

مرزا صاحب سان دوستي پيدا ڪيائين ۽ ڏينهن جا اٺ ڪلاڪ ساڻس گڏ گذاريندي هئي (1)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤਾ ਕੋ ਦੂਲਹ ਬ੍ਯਾਹਨ ਆਯੋ ॥
taa ko doolah bayaahan aayo |

ان (مالڪ) جي ڪنوار ان سان شادي ڪرڻ آئي.

ਯਹ ਮਿਰਜਾ ਚਿਤ ਚਿੰਤ ਬਢਾਯੋ ॥
yah mirajaa chit chint badtaayo |

ان سان شادي ڪرڻ لاءِ ڪنوار جو بندوبست ڪيو ويو، جنهن مرزا کي پريشاني ۾ وجهي ڇڏيو.

ਯਾ ਕੋ ਜਤਨ ਕੌਨ ਸੋ ਕੀਜੈ ॥
yaa ko jatan kauan so keejai |

پوءِ ڪهڙيون ڪوششون ڪرڻ گهرجن

ਯਾ ਤੇ ਯਹ ਅਬਲਾ ਹਰਿ ਲੀਜੈ ॥੨॥
yaa te yah abalaa har leejai |2|

هن عورت کي مصيبت ۾ بچائڻ لاء ڪجهه طريقن تي غور ڪيو (2)

ਤ੍ਰਿਯ ਹੂੰ ਕੇ ਜਿਯ ਮੈ ਯੋ ਆਈ ॥
triy hoon ke jiy mai yo aaee |

اها ڳالهه به عورت جي ذهن ۾ آئي

ਪ੍ਯਾਰੋ ਮਿਤ੍ਰ ਨ ਛੋਰਿਯੋ ਜਾਈ ॥
payaaro mitr na chhoriyo jaaee |

عورت پڻ سوچيو، ته عاشق کي ڇڏڻ ڏکيو ٿيندو.

ਯਾ ਕੌ ਬ੍ਯਾਹਿ ਕਹਾ ਮੈ ਕਰਿਹੌ ॥
yaa kau bayaeh kahaa mai karihau |

مان هن (منگيتر) سان شادي ڪري ڇا ڪندس

ਯਾਹੀ ਸੋ ਜੀਹੌ ਕੈ ਮਰਿਹੌ ॥੩॥
yaahee so jeehau kai marihau |3|

”مان توسان ئي شادي ڪندس ۽ توسان گڏ جيئرو ۽ مرندس“ (3)

ਮੀਤ ਭੋਗ ਤੁਮਰੇ ਮੈ ਰਸੀ ॥
meet bhog tumare mai rasee |

(صاحبان مرزا کي خط لکي ٿو) اي دوست! (مان) تنهنجي صحبت ۾ امير ٿي ويا آهيون.

ਪਤਿ ਤ੍ਰਿਯ ਭਾਵ ਜਾਨਿ ਗ੍ਰਿਹ ਬਸੀ ॥
pat triy bhaav jaan grih basee |

”مون توکي پنهنجو مڙس سمجهيو آهي ۽ تنهنجي گهر ۾ ئي رهندس.

ਮੇਰੋ ਚਿਤ ਚੋਰਿ ਤੈ ਲੀਨੋ ॥
mero chit chor tai leeno |

تو منهنجو دماغ چوري ڪيو آهي.

ਤਾ ਤੇ ਜਾਤ ਬ੍ਯਾਹ ਨਹਿ ਕੀਨੋ ॥੪॥
taa te jaat bayaah neh keeno |4|

”تو منهنجي دل چوري ڪئي آهي ۽ مان ڪنهن به جسم سان شادي نه ڪري سگهان.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਸਾਚ ਕਹਤ ਜਿਯ ਕੀ ਤੁਮੈ ਸੁਨਿਹੌ ਮੀਤ ਬਨਾਇ ॥
saach kahat jiy kee tumai sunihau meet banaae |

ٻڌ، منهنجا دوست، مان پنهنجي دل مان ڳالهائي رهيو آهيان،

ਮੁਖ ਮਾਗੇ ਬਰੁ ਦੇਤ ਨਹਿ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ ਮਾਇ ॥੫॥
mukh maage bar det neh ghol ghumaaee maae |5|

(5).

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਅਬ ਮੁਹਿ ਮੀਤ ਕਹੋ ਕਾ ਕਰੌਂ ॥
ab muhi meet kaho kaa karauan |

اي دوستو! هاڻي ٻڌاءِ ته ڇا ڪجي.