شري دسم گرنتھ

صفحو - 299


ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਕਾਜਰ ਨੈਨਿ ਦੀਏ ਮਨ ਮੋਹਤ ਈਗੁਰ ਕੀ ਬਿੰਦੁਰੀ ਜੁ ਬਿਰਾਜੈ ॥
kaajar nain dee man mohat eegur kee binduree ju biraajai |

اکين ۾ چمڪ آهي، جيڪا ذهن کي مسحور ڪري ٿي ۽ پيشانيءَ تي شنگرف جو دٻو آهي.

ਟਾਡ ਭੁਜਾਨ ਬਨ੍ਰਹੀ ਕਟਿ ਕੇਹਿਰ ਪਾਇਨ ਨੂਪਰ ਕੀ ਧੁਨਿ ਬਾਜੈ ॥
ttaadd bhujaan banrahee katt kehir paaein noopar kee dhun baajai |

هن جي اکين ۾ انٽيموني ۽ پيشانيءَ تي گول نشان لڳل هئا، هن جا هٿ خوبصورت هئا، کمر شينهن وانگر پتلي هئي ۽ پيرن مان پاڇين جو آواز اچي رهيو هو.

ਹਾਰ ਗਰੇ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕੇ ਗਈ ਨੰਦ ਦੁਆਰਹਿ ਕੰਸ ਕੈ ਕਾਜੈ ॥
haar gare mukataahal ke gee nand duaareh kans kai kaajai |

ڪنس جي مقرر ڪيل ڪم کي انجام ڏيڻ لاءِ هوءَ جواهرن جو هار پهريل نند جي در وٽ پهتي.

ਬਾਸ ਸੁਬਾਸ ਬਸੀ ਸਭ ਹੀ ਤਨ ਆਨਨ ਮੈ ਸਸਿ ਕੋਟਿਕ ਲਾਜੈ ॥੮੪॥
baas subaas basee sabh hee tan aanan mai sas kottik laajai |84|

سندس جسم مان نڪرندڙ خوشبو چئن طرفن طرف پکڙجي وئي ۽ سندس چهرو ڏسي چنڊ به شرمائجي ويو.

ਜਸੁਧਾ ਬਾਚ ਪੂਤਨਾ ਪ੍ਰਤਿ ॥
jasudhaa baach pootanaa prat |

پوتن کي خطاب ڪندي يشودا جي تقرير:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਬਹੁ ਆਦਰ ਕਰਿ ਪੂਛਿਓ ਜਸੁਮਤਿ ਬਚਨ ਰਸਾਲ ॥
bahu aadar kar poochhio jasumat bachan rasaal |

جسوڌا وڏي عزت سان مٺي لفظن سان پڇيو

ਆਸਨ ਪੈ ਬੈਠਾਇ ਕੈ ਕਹਿਓ ਬਾਤ ਕਹੁ ਬਾਲ ॥੮੫॥
aasan pai baitthaae kai kahio baat kahu baal |85|

يشودا هن کي عزت ڏني ۽ هن جي ڀلائي بابت پڇيو ۽ هن کي سيٽ ڏئي هن سان ڳالهائڻ شروع ڪيو.85.

ਪੂਤਨਾ ਬਾਚ ਜਸੋਧਾ ਸੋ ॥
pootanaa baach jasodhaa so |

پوتن جي تقرير يشودا کي خطاب ڪندي:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਮਹਰਿ ਤਿਹਾਰੇ ਸੁਤ ਸੁਨਿਓ ਜਨਮਿਓ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ॥
mahar tihaare sut sunio janamio roop anoop |

چوڌراڻي! (مون) ٻڌو آهي ته تنهنجي (گهر) ۾ هڪ بي مثال پٽ ڄائو آهي.

ਮੋ ਗੋਦੀ ਦੈ ਦੂਧ ਕੋ ਹੋਵੈ ਸਭ ਕੋ ਭੂਪ ॥੮੬॥
mo godee dai doodh ko hovai sabh ko bhoop |86|

� اي ماءُ! مون کي خبر پئي آهي ته تو هڪ انوکي ٻار کي جنم ڏنو آهي، ان کي مون کي ڏي ته مان هن کي پنهنجو کير پياريان، ڇو ته هي هوشيار ٻار سڀني جو شهنشاهه بڻجي ويندو.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਗੋਦ ਦਯੋ ਜਸੁਧਾ ਤਬ ਤਾ ਕੇ ਸੁ ਅੰਤ ਸਮੈ ਤਬ ਹੀ ਉਨਿ ਲੀਨੋ ॥
god dayo jasudhaa tab taa ke su ant samai tab hee un leeno |

پوءِ يشودا ڪرشن کي پنهنجي گود ۾ ويهاريو ۽ اهڙي طرح پوتنا پنهنجي پڄاڻيءَ کي سڏيو

ਭਾਗ ਬਡੇ ਦੁਰ ਬੁਧਨਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨਹਿ ਕੌ ਜਿਨਿ ਅਸਥਨ ਦੀਨੋ ॥
bhaag badde dur budhan ke bhagavaaneh kau jin asathan deeno |

اها شيطاني عقل واري عورت ڏاڍي خوش قسمت هئي ڇو ته هن رب کي پنهنجي چانهن مان کير پياريو

ਛੀਰ ਰਕਤ੍ਰ ਸੁ ਤਾਹੀ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁ ਐਚ ਲਏ ਮੁਖ ਮੋ ਇਹ ਕੀਨੋ ॥
chheer rakatr su taahee ke praan su aaich le mukh mo ih keeno |

(ڪرشن) ائين ڪيو (ته) سندس روح ۽ رت به کير (به) پنهنجي وات ۾ وٺي ويا.

ਜਿਉ ਗਗੜੀ ਤੁਮਰੀ ਤਨ ਲਾਇ ਕੈ ਤੇਲ ਲਏ ਤੁਚ ਛਾਡ ਕੈ ਪੀਨੋ ॥੮੭॥
jiau gagarree tumaree tan laae kai tel le tuch chhaadd kai peeno |87|

ڪرشن هن جو رت (کير بدران) پنهنجي وات سان گڏ پنهنجي جاندار قوت سان ائين چوسيو جيئن ڪولوسينٿ مان تيل کي دٻائڻ ۽ فلٽر ڪرڻ.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਪਾਪ ਕਰਿਓ ਬਹੁ ਪੂਤਨਾ ਜਾ ਸੋ ਨਰਕ ਡਰਾਇ ॥
paap kario bahu pootanaa jaa so narak ddaraae |

پوتانا وڏو گناهه ڪيو هو، جنهن کان جهنم وارا به ڊڄن ٿا.

ਅੰਤਿ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਛਾਡਿ ਦੈ ਬਸੀ ਬਿਕੁੰਠਹਿ ਜਾਇ ॥੮੮॥
ant kahiyo har chhaadd dai basee bikunttheh jaae |88|

پوتنا اهڙو وڏو گناهه ڪيو، جو شايد جهنم کي به خوفزده ڪري، مرڻ مهل هن چيو، اي ڪرشنا! مون کي ڇڏي ڏي، ۽ ايترو چئي هوءَ جنت ۾ هلي وئي.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਦੇਹਿ ਛਿ ਕੋਸ ਪ੍ਰਮਾਨ ਭਈ ਪੁਖਰਾ ਜਿਮ ਪੇਟ ਮੁਖੋ ਨਲੂਆਰੇ ॥
dehi chhi kos pramaan bhee pukharaa jim pett mukho nalooaare |

پوٽانا جو جسم ڇهن ڪوس ڊگهو ٿي ويو، سندس پيٽ هڪ ٽانڪي جهڙو ۽ منهن گٽر جهڙو.

ਡੰਡ ਦੁਕੂਲ ਭਏ ਤਿਹ ਕੇ ਜਨੁ ਬਾਰ ਸਿਬਾਲ ਤੇ ਸੇਖ ਪੂਆਰੇ ॥
ddandd dukool bhe tih ke jan baar sibaal te sekh pooaare |

هن جا هٿ ٽانڪي جي ٻن ڪنارن وانگر هئا ۽ بال ٽانڪي تي پکڙيل مٽيءَ وانگر هئا

ਸੀਸ ਸੁਮੇਰ ਕੋ ਸ੍ਰਿੰਗ ਭਯੋ ਤਿਹ ਆਖਨ ਮੈ ਪਰਗੇ ਖਡੂਆਰੇ ॥
sees sumer ko sring bhayo tih aakhan mai parage khaddooaare |

هن جو مٿو سميرو جبل جي چوٽيءَ جهڙو ٿي ويو ۽ هن جي اکين جي جاءِ تي وڏا وڏا کڏا نظر آيا

ਸਾਹ ਕੇ ਕੋਟ ਮੈ ਤੋਪ ਲਗੀ ਬਿਬ ਗੋਲਨ ਕੇ ਹ੍ਵੈ ਗਲੂਆਰੇ ॥੮੯॥
saah ke kott mai top lagee bib golan ke hvai galooaare |89|

هن جي اکين جي ڳچيءَ ۾ بادشاهه جي قلعي ۾ لڳل توپن وانگر اکيون ٻوٽي نظر آيون.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਅਸਥਨ ਮੁਖ ਲੈ ਕ੍ਰਿਸਨ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਸੋਇ ਗਏ ॥
asathan mukh lai krisan tih aoopar soe ge |

ڪرشن هن جي سيني کي پنهنجي وات ۾ ورتو ۽ هن تي سمهڻ لڳو.

ਧਾਇ ਤਬੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਕ ਸਭ ਗੋਦ ਉਠਾਇ ਲਏ ॥੯੦॥
dhaae tabai brij lok sabh god utthaae le |90|

ڪرشن پنهنجي وات ۾ پوتانا جو ٿلهو کڻي سمهي پيو ۽ برجا جي رهاڪن کيس جاڳايو.

ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਤਨ ਏਕਠੋ ਕੀਯੋਬ ਤਾ ਕੋ ਢੇਰ ॥
kaatt kaatt tan ekattho keeyob taa ko dter |

ماڻهن سندس لاش گڏ ڪري (هڪڙي جاءِ تي) ان کي ڍرو ڪري ڇڏيو.

ਦੇ ਈਧਨ ਚਹੁੰ ਓਰ ਤੇ ਬਾਰਤ ਲਗੀ ਨ ਬੇਰ ॥੯੧॥
de eedhan chahun or te baarat lagee na ber |91|

ماڻهن پوتنا جي جسم جا حصا گڏ ڪيا ۽ چئني پاسن تي ٻوٽو وجهي ساڙي ڇڏيو.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਜਬ ਹੀ ਨੰਦ ਆਇ ਹੈ ਗੋਕੁਲ ਮੈ ਲਈ ਬਾਸ ਸੁਬਾਸ ਮਹਾ ਬਿਸਮਾਨਿਓ ॥
jab hee nand aae hai gokul mai lee baas subaas mahaa bisamaanio |

جڏهن نند گوڪل ۾ آيو ۽ اهو سڀ ڪجهه ڄاڻي چڪو هو، ته هو ڏاڍو حيران ٿي ويو

ਲੋਕ ਸਬੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੋ ਬਿਰਤਾਤ ਕਹਿਓ ਸੁਨਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਡਰ ਪਾਨਿਓ ॥
lok sabai brij ko birataat kahio sun kai man mai ddar paanio |

جڏهن ماڻهن کيس پوتنا جو قصو ٻڌايو، تڏهن هن جي ذهن ۾ به خوف ڀرجي ويو

ਸਾਚ ਕਹੀ ਬਸੁਦੇਵਹਿ ਮੋ ਪਹਿ ਸੋ ਪਰਤਛਿ ਭਈ ਹਮ ਜਾਨਿਓ ॥
saach kahee basudeveh mo peh so paratachh bhee ham jaanio |

هو واسوديو جي ڏنل ڏنگ بابت سوچڻ لڳو، جيڪو سچ هو ۽ هو ظاهري طور تي اهو ئي ڏسي رهيو هو.

ਤਾ ਦਿਨ ਦਾਨ ਅਨੇਕ ਦੀਯੋ ਸਭ ਬਿਪ੍ਰਨ ਬੇਦ ਅਸੀਸ ਬਖਾਨਿਓ ॥੯੨॥
taa din daan anek deeyo sabh bipran bed asees bakhaanio |92|

ان ڏينهن نند برهمڻن کي مختلف طريقن سان خيرات ڏني، جن کيس ڪيتريون ئي نعمتون ڏنيون.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਬਾਲ ਰੂਪ ਹ੍ਵੈ ਉਤਰਿਓ ਦਯਾਸਿੰਧੁ ਕਰਤਾਰ ॥
baal roop hvai utario dayaasindh karataar |

رحمت جي سمنڊ جو خالق، ٻار جي روپ ۾ (دنيا ۾) لٿو آهي.

ਪ੍ਰਿਥਮ ਉਧਾਰੀ ਪੂਤਨਾ ਭੂਮਿ ਉਤਾਰਿਯੋ ਭਾਰੁ ॥੯੩॥
pritham udhaaree pootanaa bhoom utaariyo bhaar |93|

رب، رحمت جو سمنڊ ٻار جي روپ ۾ جنم ورتو آهي ۽ پهرين جاءِ تي هن ڌرتيءَ کي پوتنا جي ڪشمڪش کان آزاد ڪرايو آهي.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਪੂਤਨਾ ਬਧਹਿ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥
eit sree dasam sakandh puraane bachitr naattak granthe pootanaa badheh dhiaae samaapatam sat subham sat |

باب جي پڄاڻيءَ جو عنوان آهي ”ڪِلِنگ آف پوتنا“ جو بنياد بچيتر ناٽڪ ۾ دشم سکند پراڻ تي آهي.

ਅਥ ਨਾਮ ਕਰਣ ਕਥਨੰ ॥
ath naam karan kathanan |

ھاڻي شروع ٿئي ٿو نالي جي تقريب جو بيان

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਬਾਸੁਦੇਵ ਗਰਗ ਕੋ ਨਿਕਟਿ ਲੈ ਕਹੀ ਜੁ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਇ ॥
baasudev garag ko nikatt lai kahee ju taeh sunaae |

باسوديو ’گرگا‘ (پروهت) وٽ آيو ۽ کيس (اهو) ٻڌايو ۽ چيائين:

ਗੋਕੁਲ ਨੰਦਹਿ ਕੇ ਭਵਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ ਤੁਮ ਜਾਇ ॥੯੪॥
gokul nandeh ke bhavan kripaa karo tum jaae |94|

پوءِ واسوديو گهراڻي جي سرپرست گرگ کي گذارش ڪئي ته مهرباني ڪري نند جي گهر گوڪل ڏانهن وڃو.

ਉਤੈ ਤਾਤ ਹਮਰੇ ਤਹਾ ਨਾਮ ਕਰਨ ਕਰਿ ਦੇਹੁ ॥
autai taat hamare tahaa naam karan kar dehu |

هن (گهر) ۾ منهنجو پٽ آهي. هن جو نالو،

ਹਮ ਤੁਮ ਬਿਨੁ ਨਹੀ ਜਾਨਹੀ ਅਉਰ ਸ੍ਰਉਨ ਸੁਨ ਲੇਹੁ ॥੯੫॥
ham tum bin nahee jaanahee aaur sraun sun lehu |95|

منھنجو پٽ اتي آھي، مھرباني ڪري نالو رکڻ جي رسم انجام ڏيو ۽ خيال رکو ته توھان ۽ مون کان سواءِ ٻيو ڪو به ھن جو راز نه ڄاڻي.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਬੇਗ ਚਲਿਯੋ ਦਿਜ ਗੋਕੁਲ ਕੋ ਬਸੁਦੇਵ ਮਹਾਨ ਕਹੀ ਸੋਈ ਮਾਨੀ ॥
beg chaliyo dij gokul ko basudev mahaan kahee soee maanee |

(گرگا) برهمڻ جلدي گوڪل ڏانهن ويو، (ڇا) وڏي باسديو چيو، (هن) قبول ڪيو.