تون بي مقصد پنهنجي دماغ ۾ ناراض آهين، ڇاڪاڻ ته منهنجي ذهن ۾ ٻي عورت ناهي
ان ڪري خوشيءَ سان منهنجي ڳالهه ٻڌ ۽ مون سان گڏ هل
سنڌوءَ جي ڪناري تي مان اهو چوندس ته تو جهڙي سهڻي ٻي ڪا گوپي نه آهي، ان کان پوءِ اچو ته ٻئي گڏجي محبت جي ديوي جي غرور کي ٽوڙي ڇڏيون.
ڪرشن، ڪم ڪرڻ جو شوقين، راڌا سان ڳالهايو.
جڏهن ڪرشن راڌا سان انتهائي پريشانيءَ ۾ ڳالهه ڪئي، تڏهن هن ڪرشن کي تسليم ڪيو ۽ پنهنجو غرور ڇڏي ڏنو
ڪرشن (سندس) ھٿ کي ھٿ سان جھليندي چيو ته (ھن کي) اھڙيءَ طرح (اچو) ھاڻي ’ياري‘ کيڏون.
هن جو هٿ جهليندي ڪرشن چيو، ”اچو منهنجي دوست ۽ سڀ کان پياري راڌا! تون پاڻ کي مون سان پرجوش راند ۾ جذب ڪر.���737.
راڌا جو خطاب ڪرشن کي:
سويا
اهو ٻڌي راڌا پياري ڪرشن کي جواب ڏنو.
ڪرشن جون ڳالهيون ٻڌي راڌا جواب ڏنو ته اي ڪرشن! توهان هن سان ڳالهايو، جنهن سان توهان کي پيار ڪيو ويو آهي
تون منهنجو هٿ ڇو ٿو رکين ۽ منهنجي دل کي ڇو ٿو زخمي ڪرين؟
���� توهان منهنجي هٿن کي پڪڙي ورتو آهي ۽ توهان منهنجي دل کي ڪاوڙ جو سبب بڻيل آهيو، �� هن کي ڏا en و ساهه جو آواز ڏنو ويو آهي ۽ هن هڪ ڊگهي ساهه سان گڏ .738.
(پوءِ چوڻ لڳو) اُن گوپي سان نيل ڪر، جنهن سان تنهنجو ذهن ٺهيو.
راڌا هڪ ڊگهو ساهه کڻي ۽ اکين ۾ ڳوڙها آڻيندي چيو، ”اي ڪرشن! تون انھن گوپين سان گڏ گھمندو آھين، جن سان تو کي پيار آھي
”اوھين ھٿن ۾ ھٿيار کڻي مون کي ماري به سگھو ٿا، پر مان توھان سان گڏ نه ويندس
اي ڪرشن! مان توکي سچ ٿو ٻڌايان ته تون هليو وڃ، مون کي هتي ڇڏي.
راڌا کي خطاب ڪندي ڪرشن جي تقرير:
سويا
� اي پيارا! تون مون سان گڏ هل، پنهنجي غرور کي ڇڏي، مان تو وٽ آيو آهيان، پنهنجا سڀ شڪ ڇڏي،
مهرباني ڪري ڪنهن حد تائين پيار جي انداز کي سڃاڻو
هڪ دوست وڪامي وڃڻ لاءِ تيار هوندو آهي، اهڙو پيار توهان پنهنجي ڪنن سان ضرور ٻڌو هوندو.
تنهن ڪري اي پيارا! مان توهان کي گذارش ڪريان ٿو ته منهنجي ڳالهه سان متفق آهيو. ���740.
راڌا جو ڪلام:
سويا
ڪرشن جون ڳالهيون ٻڌي، راڌا جواب ڏنو، ”ڪرشن! تنهنجي ۽ منهنجي وچ ۾ محبت ڪڏهن قائم رهي؟
“ ائين چئي راڌا جون اکيون ڳوڙها ڀرجي آيون، هن وري چيو.
تو کي چندر ڀاڳ سان پيار آهي ۽ تو مون کي غصي ۾ مجبور ڪيو هو ته هو دلڪش راند جو ميدان ڇڏي ڏي.
� � شاعر شيام چوي ٿو ته ايترو چوڻ تي ان ڌوٻيءَ هڪ ڊگهو ساهه کنيو.
راڌا، ڪاوڙ ۾ ڀرجي، پنهنجي خوبصورت چهري سان وري ڳالهايو.
ڪاوڙ سان ڀريل راڌا پنهنجي سهڻي وات مان نڪتي، ”اي ڪرشن! تنهنجي ۽ منهنجي وچ ۾ هاڻي ڪو به پيار ناهي، شايد خدا اهو ئي چاهي ها
ڪرشن جو چوڻ آهي ته هو هن سان پيار ڪندڙ آهي، پر هوءَ ڪاوڙ ۾ جواب ڏئي ٿي ته هن کي هن تي ڇو جادو ڪيو ويو؟
هوءَ (چندرڀگا) توسان گڏ ٻيلي ۾ عجيب راند ۾ جذب ٿي وئي آهي. 742.
راڌا کي خطاب ڪندي ڪرشن جي تقرير:
سويا
� اي پيارا! تنهنجي چال ۽ اکين جي ڪري مون کي توسان پيار ٿي ويو آهي
تنهنجا وار ڏسي مون کي توسان پيار ٿيو آهي، تنهن ڪري ڇڏي ڪري پنهنجي گهر وڃي نه سگهيس.
”مون کي تنهنجا عضوا ڏسي به دلڪش ٿي ويو آهي، تنهن ڪري منهنجي دل ۾ تنهنجي لاءِ محبت وڌي وئي آهي
تنهنجو چهرو ڏسي مون کي جادو ٿي ويو آهي، جيئن تتر چنڊ کي ڏسندو آهي. 743.
ان ڪري اي پيارا! ھاڻي غرور ۾ نه رھ، ھاڻي اُٿ مون سان گڏ ھل
مون کي توسان بيحد پيار آهي، پنهنجي ڪاوڙ کي ڇڏي مون سان ڳالهايو
� �اها توهان کي مناسب نه آهي ته توهان اهڙي غير اخلاقي انداز ۾ ڳالهايو
منهنجي عرض کي ٻڌو ۽ هليو وڃ، ڇو ته ان طريقي سان توکي ڪو به فائدو نه ٿيندو.
جڏهن ڪرشن ڪيترائي ڀيرا عرض ڪيو ته پوءِ گوپي (راڌا) ٿورو مڃيو
هن پنهنجي ذهن جي وهم کي ختم ڪيو ۽ ڪرشن جي محبت کي سڃاڻي ورتو:
راڌا، حسن ۾ عورتن جي راڻي ڪرشن کي جواب ڏنو
هن پنهنجي ذهن جي ٻچن کي ڇڏيو ۽ ڪرشن سان پرجوش پيار بابت ڳالهائڻ شروع ڪيو. 745.
راڌا چيو، ”تو مون کي رغبت ۾ اچي پاڻ سان گڏ هلڻ لاءِ چيو آهي، پر مون کي خبر آهي ته پرجوش محبت جي ڪري، تون مون کي ڌوڪو ڏيندين.