شري دسم گرنتھ

صفحو - 275


ਗਣੰ ਦੇਵ ਹਰਖੇ ਪ੍ਰਬਰਖੰਤ ਫੂਲੰ ॥
ganan dev harakhe prabarakhant foolan |

ديوتا آسمان ۾ خوش ٿيا ۽ گلن جي بارش ڪرڻ لڳا

ਹਤਯੋ ਦੈਤ ਦ੍ਰੋਹੀ ਮਿਟਯੋ ਸਰਬ ਸੂਲੰ ॥੭੧੩॥
hatayo dait drohee mittayo sarab soolan |713|

هن وحشي شيطان جي مارجڻ سان، سندن سموري تڪليف ختم ٿي وئي.

ਲਵੰ ਨਾਸੁਰੈਯੰ ਲਵੰ ਕੀਨ ਨਾਸੰ ॥
lavan naasuraiyan lavan keen naasan |

لاوان نالي ديوتا جي تباهي تي سڀئي سنت خوش ٿيا

ਸਭੈ ਸੰਤ ਹਰਖੇ ਰਿਪੰ ਭੇ ਉਦਾਸੰ ॥
sabhai sant harakhe ripan bhe udaasan |

دشمن اداس ٿي ويا،

ਭਜੈ ਪ੍ਰਾਨ ਲੈ ਲੈ ਤਜਯੋ ਨਗਰ ਬਾਸੰ ॥
bhajai praan lai lai tajayo nagar baasan |

۽ شهر ڇڏي ڀڄي ويا

ਕਰਯੋ ਮਾਥੁਰੇਸੰ ਪੁਰੀਵਾ ਨਵਾਸੰ ॥੭੧੪॥
karayo maathuresan pureevaa navaasan |714|

شتروگھن ماٿرا شهر ۾ رهيو.714.

ਭਯੋ ਮਾਥੁਰੇਸੰ ਲਵੰਨਾਸ੍ਰ ਹੰਤਾ ॥
bhayo maathuresan lavanaasr hantaa |

شتروگھن ماٿرا جو بادشاهه ٿيو

ਸਭੈ ਸਸਤ੍ਰ ਗਾਮੀ ਸੁਭੰ ਸਸਤ੍ਰ ਗੰਤਾ ॥
sabhai sasatr gaamee subhan sasatr gantaa |

لاوان کي تباهه ڪرڻ کان پوء، شتروگھن ماٿرا تي حڪومت ڪئي ۽ سڀني هٿياربندن کيس مبارڪون ڏنيون.

ਭਏ ਦੁਸਟ ਦੂਰੰ ਕਰੂਰੰ ਸੁ ਠਾਮੰ ॥
bhe dusatt dooran karooran su tthaaman |

انهيءَ جاءِ تان سخت بدڪردار هليا ويا.

ਕਰਯੋ ਰਾਜ ਤੈਸੋ ਜਿਮੰ ਅਉਧ ਰਾਮੰ ॥੭੧੫॥
karayo raaj taiso jiman aaudh raaman |715|

هن سڀني ظالمن جو خاتمو ڪيو ۽ ماٿرا تي راڄ ڪيو جيئن رام جو راڄ Avdh.715.

ਕਰਿਯੋ ਦੁਸਟ ਨਾਸੰ ਪਪਾਤੰਤ ਸੂਰੰ ॥
kariyo dusatt naasan papaatant sooran |

شتروگن، هيروز جو ناس ڪندڙ، بدڪارن کي تباهه ڪيو.

ਉਠੀ ਜੈ ਧੁਨੰ ਪੁਰ ਰਹੀ ਲੋਗ ਪੂਰੰ ॥
autthee jai dhunan pur rahee log pooran |

ظالم جي ناس ٿيڻ تي سڀني طرفن جي ماڻهن شتروگهن کي سلام ڪيو، سندس شهرت هر طرف پکڙجي وئي.

ਗਈ ਪਾਰ ਸਿੰਧੰ ਸੁ ਬਿੰਧੰ ਪ੍ਰਹਾਰੰ ॥
gee paar sindhan su bindhan prahaaran |

۽ بنڌياچل کان اڳتي نڪري سمنڊ ڏانهن ويو آهي.

ਸੁਨਿਯੋ ਚਕ੍ਰ ਚਾਰੰ ਲਵੰ ਲਾਵਣਾਰੰ ॥੭੧੬॥
suniyo chakr chaaran lavan laavanaaran |716|

۽ ماڻهن کي وڏي جوش سان خبر پئي ته لاوان ڀوت ماريو ويو آهي.

ਅਥ ਸੀਤਾ ਕੋ ਬਨਬਾਸ ਦੀਬੋ ॥
ath seetaa ko banabaas deebo |

هاڻي شروع ٿئي ٿو سيتا جي جلاوطنيءَ بابت:

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
bhujang prayaat chhand |

پوءِ ائين ٿيو ۽ ان پاسي رام سيتا کي پيار سان چيو:

ਭਈ ਏਮ ਤਉਨੈ ਇਤੈ ਰਾਵਣਾਰੰ ॥
bhee em taunai itai raavanaaran |

ائين سيتا چيو

ਕਹੀ ਜਾਨਕੀ ਸੋ ਸੁਕਥੰ ਸੁਧਾਰੰ ॥
kahee jaanakee so sukathan sudhaaran |

رام ڏاڍي سهڻي انداز ۾ چيو

ਰਚੇ ਏਕ ਬਾਗੰ ਅਭਿਰਾਮੰ ਸੁ ਸੋਭੰ ॥
rache ek baagan abhiraaman su sobhan |

خوبصورت باغ ٺاهڻ، ان جي خوبصورتي کي ڏسي

ਲਖੇ ਨੰਦਨੰ ਜਉਨ ਕੀ ਕ੍ਰਾਤ ਛੋਭੰ ॥੭੧੭॥
lakhe nandanan jaun kee kraat chhobhan |717|

هڪ ٻيلو ٺاهيو وڃي، جنهن کي ڏسي نندن ٻيلي (آسمان) جي روشني مدھم ٿي وڃي.

ਸੁਨੀ ਏਮ ਬਾਨੀ ਸੀਆ ਧਰਮ ਧਾਮੰ ॥
sunee em baanee seea dharam dhaaman |

جڏهن ڌرم ڌام (رام) سيتا جي اهڙي تقرير ٻڌي

ਰਚਿਯੋ ਏਕ ਬਾਗੰ ਮਹਾ ਅਭਰਾਮੰ ॥
rachiyo ek baagan mahaa abharaaman |

رام جو حڪم ٻڌي، ڌرم جي جاءِ تي، هڪ تمام سهڻو باغ پيدا ٿيو

ਮਣੀ ਭੂਖਿਤੰ ਹੀਰ ਚੀਰੰ ਅਨੰਤੰ ॥
manee bhookhitan heer cheeran anantan |

ان ۾ بيشمار هيرا ۽ موتي جڙيل هئا

ਲਖੇ ਇੰਦ੍ਰ ਪਥੰ ਲਜੇ ਸ੍ਰੋਭ ਵੰਤੰ ॥੭੧੮॥
lakhe indr pathan laje srobh vantan |718|

اهو باغ ڄڻ جواهر ۽ هيرن سان سينگاريل هو ۽ جنهن جي اڳيان اندرا جو ٻيلو شرمندو هو.

ਮਣੀ ਮਾਲ ਬਜ੍ਰੰ ਸਸੋਭਾਇ ਮਾਨੰ ॥
manee maal bajran sasobhaae maanan |

ان ۾ موتي ۽ هيرن جا تار نظر اچي رهيا هئا.

ਸਭੈ ਦੇਵ ਦੇਵੰ ਦੁਤੀ ਸੁਰਗ ਜਾਨੰ ॥
sabhai dev devan dutee surag jaanan |

اهڙيءَ طرح زيور، چادرن ۽ هيرن سان سينگاريو ويو ته سڀني ديوتائن ان کي ٻيو آسمان سمجهي ورتو.

ਗਏ ਰਾਮ ਤਾ ਮੋ ਸੀਆ ਸੰਗ ਲੀਨੇ ॥
ge raam taa mo seea sang leene |

سري رام سيتا کي ان باغ ۾ وٺي ويو.

ਕਿਤੀ ਕੋਟ ਸੁੰਦਰੀ ਸਭੈ ਸੰਗਿ ਕੀਨੇ ॥੭੧੯॥
kitee kott sundaree sabhai sang keene |719|

رام چندر سيتا ۽ ڪيترين ئي سهڻين عورتن سان گڏ اتي رهڻ لڳو.

ਰਚਯੋ ਏਕ ਮੰਦ੍ਰੰ ਮਹਾ ਸੁਭ੍ਰ ਠਾਮੰ ॥
rachayo ek mandran mahaa subhr tthaaman |

ان ئي عظيم سهڻي جاءِ تي هڪ محل (مندر) ٺهيل هو.

ਕਰਯੋ ਰਾਮ ਸੈਨੰ ਤਹਾ ਧਰਮ ਧਾਮੰ ॥
karayo raam sainan tahaa dharam dhaaman |

اتي هڪ خوبصورت محل ٺهرايو ويو، جتي رام، ڌرم جو گهر هو.

ਕਰੀ ਕੇਲ ਖੇਲੰ ਸੁ ਬੇਲੰ ਸੁ ਭੋਗੰ ॥
karee kel khelan su belan su bhogan |

اتي مختلف قسم جون رانديون، عيش ۽ عشرت ٿينديون هيون.

ਹੁਤੋ ਜਉਨ ਕਾਲੰ ਸਮੈ ਜੈਸ ਜੋਗੰ ॥੭੨੦॥
huto jaun kaalan samai jais jogan |720|

سمهندا هئا ۽ مختلف وقتن تي مختلف طريقن سان مزو وٺندا هئا.720.

ਰਹਯੋ ਸੀਅ ਗਰਭੰ ਸੁਨਯੋ ਸਰਬ ਬਾਮੰ ॥
rahayo seea garabhan sunayo sarab baaman |

ان وقت سيتا حامله ٿي وئي، (اها ڳالهه) سڀني عورتن ٻڌي ورتي.

ਕਹੇ ਏਮ ਸੀਤਾ ਪੁਨਰ ਬੈਨ ਰਾਮੰ ॥
kahe em seetaa punar bain raaman |

ڪڏهن ڪڏهن سڀني عورتن ٻڌو ته سيتا حامله آهي، تڏهن سيتا رام کي چيو:

ਫਿਰਯੋ ਬਾਗ ਬਾਗੰ ਬਿਦਾ ਨਾਥ ਦੀਜੈ ॥
firayo baag baagan bidaa naath deejai |

مون باغ ۾ گهڻو وقت کنيو، هاڻي مون کي موڪل ڏي.

ਸੁਨੋ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੇ ਇਹੈ ਕਾਜ ਕੀਜੈ ॥੭੨੧॥
suno praan piaare ihai kaaj keejai |721|

هن جهنگ ۾ ڪافي گهمي آيو آهيان، اي منهنجا مالڪ، مون کي الوداع ڪر.

ਦੀਯੌ ਰਾਮ ਸੰਗੰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਕੁਮਾਰੰ ॥
deeyau raam sangan sumitraa kumaaran |

سري رام لڇمن کي پاڻ سان گڏ موڪليو

ਦਈ ਜਾਨਕੀ ਸੰਗ ਤਾ ਕੇ ਸੁਧਾਰੰ ॥
dee jaanakee sang taa ke sudhaaran |

رام سيتا کي لڪشمن سان گڏ موڪليو

ਜਹਾ ਘੋਰ ਸਾਲੰ ਤਮਾਲੰ ਬਿਕ੍ਰਾਲੰ ॥
jahaa ghor saalan tamaalan bikraalan |

جتي وڏا وڏا سالا ۽ تمل جا خوفناڪ پرا هئا،

ਤਹਾ ਸੀਅ ਕੋ ਛੋਰ ਆਇਯੋ ਉਤਾਲੰ ॥੭੨੨॥
tahaa seea ko chhor aaeiyo utaalan |722|

لڪشمن کيس ويهار جي ٻيلي ۾ ڇڏيو، جتي سال ۽ تمال جا حلال وڻ هئا.

ਬਨੰ ਨਿਰਜਨੰ ਦੇਖ ਕੈ ਕੈ ਅਪਾਰੰ ॥
banan nirajanan dekh kai kai apaaran |

اپر نيرن بان کي ڏسي، سيتا ڄاڻي

ਬਨੰਬਾਸ ਜਾਨਯੋ ਦਯੋ ਰਾਵਣਾਰੰ ॥
bananbaas jaanayo dayo raavanaaran |

پاڻ کي ويران جنگل ۾ ڳوليندي، سيتا سمجهي ورتو ته رام کيس جلاوطن ڪيو آهي

ਰੁਰੋਦੰ ਸੁਰ ਉਚੰ ਪਪਾਤੰਤ ਪ੍ਰਾਨੰ ॥
rurodan sur uchan papaatant praanan |

(هڪدم) هوءَ وڏي آواز سان روئڻ لڳي ۽ (اهڙيءَ طرح) بي جان ٿي ڪري پئي.

ਰਣੰ ਜੇਮ ਵੀਰੰ ਲਗੇ ਮਰਮ ਬਾਨੰ ॥੭੨੩॥
ranan jem veeran lage maram baanan |723|

اُتي هوءَ ائين روئڻ لڳي، جيئن ڪنهن جنگجوءَ کي ڳجهن حصن تي تير سان ماريو ويو هجي.723.

ਸੁਨੀ ਬਾਲਮੀਕੰ ਸ੍ਰੁਤੰ ਦੀਨ ਬਾਨੀ ॥
sunee baalameekan srutan deen baanee |

بالميڪ پنهنجي ڪنن سان سيتا جي دين بني ٻڌو

ਚਲਯੋ ਕਉਕ ਚਿਤੰ ਤਜੀ ਮੋਨ ਧਾਨੀ ॥
chalayo kauk chitan tajee mon dhaanee |

بابا والميڪي اهو آواز ٻڌي پنهنجي خاموشي کي ڇڏي حيرانيءَ ۾ رڙ ڪري سيتا ڏانهن روانو ٿيو.

ਸੀਆ ਸੰਗਿ ਲੀਨੇ ਗਯੋ ਧਾਮ ਆਪੰ ॥
seea sang leene gayo dhaam aapan |

هو سيتا سان گڏ پنهنجي جاءِ تي ويو

ਮਨੋ ਬਚ ਕਰਮੰ ਦੁਰਗਾ ਜਾਪ ਜਾਪੰ ॥੭੨੪॥
mano bach karaman duragaa jaap jaapan |724|

هو سيتا سان گڏ سرگا جو نالو ذهن، چوڻ ۽ عمل سان ورجائيندي پنهنجي گهر موٽي آيو.