اهو شخص ڪيترن ئي طريقن سان تسبيح آهي.
اهي غلط تشبيهون ٺاهي کيس خوش ڪندا آهن.
پر آخر ۾ اهي ٻئي جهنم ۾ پئجي ويندا آهن. 46.
چوويهه:
سڀ (حاصل ڪرڻ) پئسن لاءِ
اونچي نيچ، راڻو ۽ راجا ڪم.
ڪو به نه ٻڌو ڪالا (رب)،
جن انهن چوڏهن ماڻهن کي پيدا ڪيو آهي. 47.
ثابت قدم:
انهيءَ دولت خاطر ماڻهو ويد ۽ گرامر جو مطالعو ڪن ٿا.
هن دولت جي خاطر منتر ۽ جنتر جي تبليغ ڪئي ويندي آهي.
ان پئسي جي لالچ ۾ ڌارين ملڪن ڏانهن هليا ويندا آهن
۽ اهي پري پري هليا ويندا آهن ۽ پوءِ ملڪ ڏانهن موٽندا آهن. 48.
ڪمپارٽمينٽ:
انهيءَ دولت لاءِ سڀئي گرامر پڙهن ٿا ۽ انهيءَ دولت خاطر پراڻن کي هٿ ۾ کڻن ٿا.
پئسي جي لالچ ۾ ملڪ ڇڏي پرڏيهه ۾ رهن ٿا ۽ پنهنجي والدين کي به نٿا ڏسن.
جتي اونڌا اونچا سال ۽ ڊگها ڊگها ٻوٽا ۽ کجيءَ جون ٽاريون آهن، انهن ۾ وڃ ۽ دل ۾ ڪو به خوف نه ڪر.
(سڀ) مال سان پيار ڪن ٿا، پر پاڻ کي ڇڏيندڙ سڏائين ٿا. (اهي) ڪاشي ۾ پيدا ٿين ٿا ۽ ڪمون ۾ مرن ٿا. 49.
بجي چند:
ڪيترائي جيڪي پئسي جي لالچ ۾ جٽاءُ جا بنڊل مٿي تي رکندا آهن.
ڪاٺيءَ جي هار (ڪانٽي) پائي، ڪيترائي ماڻهو بغير ڪنهن نشان جي ٻيلن ڏانهن ويندا آهن.
ڪيترائي ماڻھو پنھنجي مٿي جا سڀ وار ٻاھر ڪڍندا آھن جن جي ھٿ ۾ جھنڊو ھوندو آھي.
دنيا کي سزا ڏيڻ لاءِ منافقت ڪندا آهن. (انهن جا) ماڻهو هليا ويا، آخرت به برباد ڪن ٿا. 50.
مٽيءَ جا لنگڙا ٺاهي پوڄا ڪندا آهن. مون کي ٻڌايو ته انهن مان ڇا حاصل ڪيو آهي؟
دنيا ڄاڻي ٿي ته جيڪي (بُت) ننگا آهن، اُهي سندن اڳيان بتيون ٻاريندا آهن.
(پٿر کي خدا سمجهن ٿا) ۽ ان جي پيرن تي ڪري پون ٿا ۽ جهالت ڪري جاهل ٿي پون ٿا.
بيوقوف! بس سمجهو، هوشيار ٿيو ۽ فوري طور تي ذهن جي پريشاني کي ڇڏي ڏيو. 51.
هن گهڻو وقت ڪاشي ۾ پڙهيو ۽ پوءِ آخر ڀوٽان (’ڀوتان‘) ۾ وفات ڪيائين.
ڪٿي آهي پيءُ ۽ ڪٿي آهي ماءُ، زال، پٽ، پٽ جي زال ۽ ڀاءُ (سڀ ٻئي هنڌ آهن).
ٿوري چال سکڻ کان پوءِ هو گهر ڇڏي پرڏيهه سفر ڪن ٿا.
ڪنهن به ماڻهو لالچ جي حد کي پار نه ڪيو آهي، لالچ سڀني ماڻهن کي پکڙيل آهي. 52.
ڪمپارٽمينٽ:
ايڪان جا مٿا ڇنڊيندا آهن (يعني کين لُٽيندا آهن) ايڪان کان عذاب وٺندا آهن ۽ ايڪان جي ڳلن ۾ ڪاٺ جا هار وڍائيندا آهن.
اهي ايڪن کي منتر سمجهائيندا آهن، اکن کي جنتر لکندا آهن ۽ ايڪن کي تنتر سيکاريندا آهن.
ڪي ته تعليم جي ٽڪراءَ کي سڏيندا آهن ۽ دنيا کي منافقت ڏيکاريندا آهن ته اهي پئسا ڪيئن وٺندا آهن.
اهي ماءُ (ديوي) کي نه مڃيندا آهن ۽ نه وڏي دور کي مڃيندا آهن (صرف) بيوقوف مٽي کي پوڄيندا آهن ۽ ان کان دعا گهري مري رهيا آهن. 53.
پاڻ:
شعوري قوت جنهن شعور ۽ لاشعور کي پيدا ڪيو آهي (جڙ شعور) بيوقوف جي سڃاڻپ نه آهي.
هن کي ذهن ۾ خدا سڏيو ويندو آهي جيڪو تمام گهٽ قيمت تي وڪرو ڪيو ويندو آهي.
اهي وڏا جاهل آهن، نه ڄاڻندا آهن، پر (اڃا تائين) پاڻ کي پنڊت سڏيندا آهن.
هو لڄ جي ڪري نه مرندا آهن ۽ (زندگيءَ کي) غرور ۾ برباد ڪندا آهن. 54.
بجي چند:
سڀ ماڻهو پاڻ کي آزاد سمجهن ٿا، پر هو لڏپلاڻ جي ڪا به ڳالهه نٿا سمجهن.
اسان ڄاڻون ٿا ته ڏاڍا روشن ۽ طاقتور جوڳ ۾ جڙيل آهن.
اهي مڃيندا آهن ته سچو شيو پٿر ۾ آهي، پر اهي (حقيقي شيو) کي بيوقوف نٿا سمجهن.
تون اهو ڇو نه ٿو سوچين ته پاربتي جو مڙس شيو انهن پٿرن ۾ موجود آهي؟ 55
بيوقوف (ماڻهو) مٽيءَ اڳيان سر جهڪائيندا آهن. مون کي ٻڌايو ته توهان ان مان سڌو سنئون حاصل ڪنداسين.
جنهن کي (سڄي طاقت) سڄي دنيا راضي ڪئي آهي (هو) تنهنجي چانورن جي نذر سان راضي نه ٿيندو.