۽ (ڪيترائي) شينهن، رڇ ۽ هرڻ کي ماري ڇڏيو.
هو اسڪاوتي نگر جي ويجهو ويو.
هو شهر جي خوبصورتي ڏسي خوش ٿيو. 4.
(هوءَ دل ۾ سوچڻ لڳو) جنهن بادشاهه جو شهر ايترو خوبصورت آهي،
هن جي زال (مطلب راڻي) ڪيتري سهڻي هوندي.
جيئن ته هن جي شڪل ڪيئن ڏسجي.
ٻي صورت ۾، اسان کي هتي ساٿ جي حيثيت ۾ مري. 5.
(هن) هٿيار ڦٽا ڪيا ۽ گود ۾ ورتو.
زيور لاھي بيڀوٽي (راھ) جو اسٽول وٺي.
سڄي بدن تي هڪ صاحب جو ويس ڍڪيائين
۽ سندس در تي سيٽ رکيائين. 6.
ڪيترا سال (هن) گذاريا (اتي ويٺي)،
پر راڻي کي ڏسي نه سگهيو.
گهڻن ڏينهن کان پوءِ (راڻيءَ جو) پاڇو ڏٺو.
(بادشاهه) هوشيار هو (تنهنڪري) سڀ راز سوچيندو هو. 7.
راڻي پنهنجي گهر ۾ خوشيءَ سان ويٺي هئي.
سو ان حسن جو پاڇو پاڻي ۾ ڪري پيو.
اُتي بيٺو، بادشاهه کيس ڏٺو
۽ سڀ راز سمجھيائين.8.
جڏهن ان عورت به (پاڻيءَ ۾) سندس پاڇو ڏٺو.
پوءِ دل ۾ اهڙو خيال آيو
اهو راجڪمار وانگر نظر اچي ٿو،
(يا) ڪاما ديو جو اوتار آهي. 9.
راڻيءَ کي سُرنگ ويڪر سڏيو.
کيس ڳجهي طرح ڪافي پئسا ڏنائين.
هن پنهنجي گهر ۾ هڪ سرنگ ٺاهي
۽ اتي ويو، پر ڪو به نه مليو. 10.
ٻٽي
(هن) سخي کي ان ئي رستي ذريعي موڪليو، (جيڪو) اتي پهتو.
هوءَ بادشاهه کي رسي سان وٺي وئي، پر هن (بادشاهه) بابت ڪجهه به نه ڪري سگهيو. 11.
چوويهه:
سخي بادشاهه کي اتي وٺي ويو،
جتي راڻي سندس رستو ڏسي رهي هئي.
هن (سخي) ساڻس دوستي ڪئي
۽ انهن ٻنهي پنهنجي مرضي مطابق جنسي راند کي انجام ڏنو. 12.
انهن ٻنهي ڪيترن ئي قسمن جون چميون ورتيون
۽ عورت مختلف پوزيشن پيش ڪئي.
(ھن) بادشاھہ جي دل کي اھڙيءَ طرح جھليو،
جهڙيءَ طرح نيڪ ماڻهو پنهنجي ڪنن سان شاعري ٻڌڻ ۾ مشغول ٿي ويندا آهن. 13.
راڻي چيو ته اي دوست! منهنجي ڳالهه ٻڌ!
منهنجي دل تو سان جڙيل آهي.
جڏهن مون تنهنجو پاڇو ڏٺو
تڏهن کان منهنجو ذهن (توهان جي رهائش ۾) محو ٿي ويو آهي. 14.
(منهنجو ذهن) توسان گڏ رهڻ چاهي ٿو
۽ والدين جي پرواهه نه ڪريو.
اي پيارا! هاڻي اچو ته اهڙو ڪردار ٺاهيون جو لاج به رهي
۽ توهان کي هڪ مڙس جي حيثيت ۾ حاصل ڪريو. 15.
پوءِ ان بادشاهه (پنهنجو) سڄو قصو بيان ڪيو